Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε μείωση της κλιματικής βοήθειας προς αναπτυσσόμενες χώρες κατά 14%, στα περίπου 2 δισ. λίρες ετησίως. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη περικοπή του αναπτυξιακού προϋπολογισμού της χώρας στο 0,3% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος. Επικριτές, από βουλευτές του Εργατικού Κόμματος μέχρι περιβαλλοντικές οργανώσεις, προειδοποιούν ότι η απόφαση θέτει σε κίνδυνο τόσο ζωές στο εξωτερικό όσο και την ίδια την εθνική ασφάλεια της Βρετανίας.
Το Λονδίνο αλλάζει πορεία στη διεθνή κλιματική χρηματοδότηση. Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η κλιματική βοήθεια προς αναπτυσσόμενες χώρες θα ανέλθει σε περίπου 6 δισ. λίρες για την επόμενη τριετία — ένα ποσό που, σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, στην πράξη σημαίνει λιγότερα από 2 δισ. λίρες ετησίως. Σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετή δέσμευση των 11,6 δισ. λιρών, η μείωση αγγίζει το 14%. Παράλληλα, καταργείται η ειδική χρηματοδότηση 3 δισ. λιρών για φύση και δάση, που αποτελούσε πάγια δέσμευση της βρετανικής κλιματικής πολιτικής για 15 χρόνια.
Η απόφαση δεν ήρθε χωρίς εσωτερικές τριβές. Το Υπουργείο Οικονομικών πίεζε για ακόμα βαθύτερες περικοπές, επικαλούμενο τις δαπάνες που προκύπτουν από τον πόλεμο στο Ιράν και την ανάγκη ενίσχυσης της άμυνας. Ο συνολικός αναπτυξιακός προϋπολογισμός της χώρας υποχωρεί στο 0,3% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος — από 0,5% που ήταν προηγουμένως — με προγράμματα υγείας, εκπαίδευσης και ανθρωπιστικής βοήθειας να βρίσκονται στο στόχαστρο.
Η υπουργός Εξωτερικών Yvette Cooper υποστήριξε ότι η χώρα θα διατηρήσει τη στήριξή της σε κρίσιμες περιοχές όπως η Ουκρανία, το Σουδάν, η Παλαιστίνη και ο Λίβανος, τονίζοντας ότι «η αστάθεια στο εξωτερικό επηρεάζει και εμάς στο εσωτερικό». Η λογική της κυβέρνησης είναι να «επαναπροσανατολίσει» τη βοήθεια ώστε να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο με λιγότερους πόρους. Οι επικριτές, όμως, βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά.
Βουλευτές του ίδιου του Εργατικού Κόμματος εξέφρασαν ανοιχτά την αντίθεσή τους. Ο πρώην υπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης Gareth Thomas προειδοποίησε ότι οι περικοπές κινδυνεύουν να αποξενώσουν βασικούς συμμάχους και να δώσουν χώρο σε καθεστώτα που δεν μοιράζονται τις αξίες της Δύσης. «Η ασφάλειά μας δεν εξαρτάται μόνο από ισχυρότερο στρατό, αλλά και από την οικοδόμηση ήπιας ισχύος», είπε χαρακτηριστικά. Ο πρώην υπουργός του Foreign Office Zac Goldsmith ήταν ακόμα πιο κατηγορηματικός: η ίδια η εκτίμηση εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης είχε χαρακτηρίσει την κατάρρευση των οικοσυστημάτων ως άμεση συστημική απειλή για τη Βρετανία — και όμως, η φύση δέχτηκε τα βαρύτερα χτυπήματα.
Η ανησυχία αυτή δεν είναι αποκλειστικά πολιτική. Ο Jonathan Hall της Conservation International UK επισήμανε ότι χωρίς τα τροπικά δάση δεν υπάρχει ρεαλιστική ελπίδα αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης. Για 15 χρόνια, η βρετανική κλιματική χρηματοδότηση περιλάμβανε πάντα σαφή στόχο για την αποψίλωση των δασών. Η εγκατάλειψη αυτής της δέσμευσης, λέει, έρχεται σε αντίθεση με τις συστάσεις των ίδιων των εμπειρογνωμόνων ασφαλείας της κυβέρνησης, με τα επιστημονικά δεδομένα και με τη δημόσια γνώμη στη Βρετανία.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν η λογική της «επικεντρωμένης» βοήθειας μπορεί πραγματικά να αντισταθμίσει τη μείωση των πόρων — ή αν η Βρετανία απλώς αποσύρεται από έναν ρόλο που για δεκαετίες αποτελούσε μέρος της διεθνούς της ταυτότητας.
