Η Voyager Technologies επενδύει εκατομμύρια στη Max Space, μια εταιρεία που αναπτύσσει διαστελλόμενα ενδιαιτήματα για αποστολές στη Σελήνη. Η τεχνολογία αυτή επιτρέπει σε ένα συμπαγές module να εκτοξευτεί διπλωμένο και να ξεδιπλωθεί στο διάστημα, προσφέροντας πολύ μεγαλύτερο εσωτερικό χώρο από τις παραδοσιακές κατασκευές. Στόχος είναι να υποστηρίξουν το πρόγραμμα Artemis της NASA και την εγκατάσταση μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη.
Η ιδέα ενός διαστημικού σταθμού που φουσκώνει σαν μπαλόνι ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία, αλλά είναι ήδη δοκιμασμένη τεχνολογία — και δύο αμερικανικές εταιρείες μόλις έβαλαν εκατομμύρια δολάρια στο τραπέζι για να την κάνουν πραγματικότητα στη Σελήνη.
Η Voyager Technologies, εταιρεία εμπορικής διαστημικής υποδομής με έδρα το Ντένβερ, ανακοίνωσε στις αρχές Μαρτίου μια σημαντική επένδυση στη Max Space, startup που αναπτύσσει διαστελλόμενα ενδιαιτήματα για βαθύ διάστημα. Το ακριβές ποσό δεν αποκαλύφθηκε, αλλά και οι δύο εταιρείες το χαρακτηρίζουν ως στρατηγική κίνηση με άμεσο ορίζοντα: τις αποστολές του προγράμματος Artemis της NASA, με στόχο την προσσελήνωση αστροναυτών το 2028.
Η λογική πίσω από τα διαστελλόμενα ενδιαιτήματα είναι απλή και ταυτόχρονα έξυπνη. Ένα παραδοσιακό, άκαμπτο module έχει σταθερές διαστάσεις — περιορισμένο από το μέγεθος της κεφαλής του πυραύλου που το μεταφέρει. Ένα διαστελλόμενο module, αντίθετα, εκτοξεύεται συμπιεσμένο και ξεδιπλώνεται μόλις φτάσει στον προορισμό του, προσφέροντας πολύ μεγαλύτερο εσωτερικό χώρο για το ίδιο βάρος εκτόξευσης. Η Max Space σχεδιάζει modules που χωράνε στην κεφαλή ενός Falcon 9 της SpaceX και μετά ανοίγουν σε κατοικήσιμο χώρο αρκετά μεγαλύτερο από αυτό που θα επέτρεπε μια άκαμπτη κατασκευή.
Η τεχνολογία δεν ξεκινά από το μηδέν. Η NASA είχε δοκιμάσει παρόμοια προσέγγιση το 2016, όταν προσάρτησε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) το BEAM — Bigelow Expandable Activity Module — ένα μικρό φουσκωτό ενδιαίτημα της εταιρείας Bigelow Aerospace. Το πείραμα ήταν επιτυχές, αλλά η Bigelow αναγκάστηκε να κλείσει το 2020, θύμα της οικονομικής κρίσης που έφερε η πανδημία. Η Max Space φιλοδοξεί να πάρει τη σκυτάλη και να κλιμακώσει την ιδέα σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, κατάλληλη για μακροχρόνιες αποστολές στη σεληνιακή επιφάνεια.
Η Voyager δεν είναι άγνωστη στον χώρο. Μαζί με την Airbus αναπτύσσει το Starlab, έναν εμπορικό διαστημικό σταθμό που η NASA έχει επιλέξει ως έναν από τους διαδόχους του ISS μετά την απόσυρσή του στη δεκαετία του 2030. Η επένδυση στη Max Space εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική: να χτίσει ολοκληρωμένη υποδομή για την ανθρώπινη παρουσία πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν η τεχνολογία μπορεί να ωριμάσει αρκετά γρήγορα για να συμβαδίσει με τις φιλόδοξες χρονολογίες της NASA. Το Artemis έχει ήδη γνωρίσει καθυστερήσεις, και η μετάβαση από επίδειξη τεχνολογίας σε λειτουργική σεληνιακή βάση είναι ένα τεράστιο βήμα. Αν όμως εταιρείες όπως η Max Space και η Voyager καταφέρουν να παραδώσουν αυτό που υπόσχονται, η επόμενη ανθρώπινη βάση στη Σελήνη μπορεί να μοιάζει λιγότερο με μεταλλικό κουτί και περισσότερο με κάτι που φουσκώνει, ξεδιπλώνεται και αρχίζει να μοιάζει με σπίτι.
