Ερευνητές που μελέτησαν μια ομάδα άγριων χιμπαντζήδων στην Ουγκάντα κατέγραψαν τη διάσπαση της ομάδας και μια κλιμάκωση της βίας. Λένε ότι το μοτίβο θυμίζει τις δυναμικές που εμφανίζονται και στους ανθρώπινους πολέμους.
Μια άλλοτε ενιαία ομάδα άγριων χιμπαντζήδων στο Εθνικό Πάρκο Kibale της Ουγκάντας διαλύθηκε σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, με αποτέλεσμα μια παρατεταμένη και θανατηφόρα σύγκρουση. Οι ερευνητές του Aaron Sandel, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, λένε ότι η εξέλιξη αυτή παρουσιάζει σαφείς αναλογίες με τις εμφύλιες συγκρούσεις στους ανθρώπους.
Η ομάδα Ngogo, από τις μεγαλύτερες γνωστές κοινότητες χιμπαντζήδων με πληθυσμό 150 έως 200 ζώα, λειτουργούσε ως συνεκτικό σύνολο από το 1995 έως το 2015. Οι επιστήμονες ανέλυσαν 24 χρόνια κοινωνικών δικτύων, 10 χρόνια δεδομένων GPS και 30 χρόνια δημογραφικών στοιχείων για να χαρτογραφήσουν την αλλαγή στη συμπεριφορά της.
Στις 24 Ιουνίου 2015, τα μέλη της ομάδας συναντήθηκαν στο κέντρο της επικράτειάς τους και το κεντρικό τμήμα καταδίωξε το δυτικό. Από τότε άρχισε η διάσπαση, που ολοκληρώθηκε μέχρι το 2018. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το δυτικό τμήμα εξαπέλυσε 24 επιθέσεις και σκότωσε τουλάχιστον επτά ενήλικα αρσενικά και 17 μικρά της άλλης ομάδας.
Οι ερευνητές αποδίδουν τη ρήξη σε συνδυασμό παραγόντων: πιθανή σύγκρουση για τους πόρους τροφής, θανάτους πέντε σημαντικών αρσενικών και ενός θηλυκού το 2014, αλλαγή στον κυρίαρχο αρσενικό και, στη συνέχεια, μια αναπνευστική επιδημία. Τον Ιανουάριο του 2017 πέθαναν 25 μέλη της ομάδας, ανάμεσά τους και τα δύο τελευταία αρσενικά που κινούνταν ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα.
Η μελέτη υποστηρίζει ότι οι ρίζες της ανθρώπινης σύγκρουσης μπορεί να είναι πολύ παλαιότερες από ό,τι αποδίδεται συνήθως στην αγροτική κοινωνία ή στα κράτη. Οι συγγραφείς της εργασίας σημειώνουν ότι οι μικρές πράξεις συμφιλίωσης και επανένωσης μέσα στην καθημερινή κοινωνική ζωή μπορεί να είναι κρίσιμες για τη διατήρηση της ειρήνης.
