Τέσσερις αστροναύτες ετοιμάζονται να πετάξουν γύρω από τη Σελήνη τον Απρίλιο, στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή στο φεγγάρι από το 1972. Η αποστολή Artemis II της NASA δεν θα προσγειωθεί, αλλά θα χαρτογραφήσει με ανθρώπινα μάτια τμήματα της αθέατης πλευράς της Σελήνης που κανείς δεν έχει δει ποτέ από κοντά.
Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει. Στις 1 Απριλίου ανοίγει το πρώτο παράθυρο εκτόξευσης για την αποστολή Artemis II, και αν όλα πάνε καλά, τέσσερις αστροναύτες θα γίνουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα βρεθούν κοντά στη Σελήνη από τότε που το Apollo 17 επέστρεψε στη Γη, τον Δεκέμβριο του 1972. Πενήντα τρία χρόνια κενό — και τώρα, επιτέλους, η επιστροφή.
Η αποστολή δεν θα περιλαμβάνει προσσελήνωση. Ο στόχος είναι να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες ο πύραυλος Space Launch System και η κάψουλα Orion, με ανθρώπους μέσα για πρώτη φορά. Το πλήρωμα αποτελείται από τους Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch της NASA, και τον Jeremy Hansen της Καναδικής Υπηρεσίας Διαστήματος. Βρίσκονται ήδη σε καραντίνα, προετοιμαζόμενοι για μια αποστολή που θα διαρκέσει περίπου δέκα μέρες.
Η πορεία της αποστολής ξεκινά με δύο μέρες σε τροχιά γύρω από τη Γη, κατά τις οποίες το πλήρωμα θα δοκιμάσει τα συστήματα υποστήριξης ζωής και θα εξασκηθεί στο χειροκίνητο ελιγμό σύνδεσης με άλλο σκάφος. Στη συνέχεια, η Orion θα κατευθυνθεί προς τη Σελήνη, θα την περιβάλει και θα επιστρέψει. Κατά τη διάρκεια αυτής της τροχιάς, το πλήρωμα θα αντικρίσει τμήματα της αθέατης πλευράς της Σελήνης που ποτέ δεν έχουν φωτιστεί μπροστά σε ανθρώπινα μάτια — μόνο δορυφόροι τα έχουν καταγράψει μέχρι σήμερα. Ανάμεσά τους, ο τεράστιος κρατήρας Mare Orientale. Όπως εξήγησε ο διοικητής της αποστολής Wiseman, περίπου το 60% της αθέατης πλευράς δεν έχει δει ποτέ ανθρώπινο μάτι από κοντά — κάτι που πολλοί αγνοούν, νομίζοντας ότι το Apollo τα είχε καλύψει όλα.
Η αποστολή δεν ήταν χωρίς προβλήματα στην πορεία προς την εκτόξευση. Τον Φεβρουάριο, μια δοκιμή αποκάλυψε μικρές διαρροές καυσίμου που ανάγκασαν τη NASA να επαναφέρει τον πύραυλο στο εσωτερικό. Με τις επισκευές ολοκληρωμένες, το SLS βρίσκεται και πάλι στο launch pad. Ο Wiseman ήταν σαφής στη συνέντευξη Τύπου της 29ης Μαρτίου: «Είμαστε έτοιμοι να πάμε, αλλά δεν θεωρούμε δεδομένο ότι θα πάμε. Θα πάμε όταν το όχημα μας πει ότι είναι έτοιμο.» Αν η εκτόξευση δεν γίνει έως τις 6 Απριλίου, το επόμενο παράθυρο ανοίγει στις 30 Απριλίου, με περαιτέρω ευκαιρίες τον Μάιο.
Το Artemis II είναι ένα βήμα σε ένα πολύ μεγαλύτερο σχέδιο. Το Artemis III, προγραμματισμένο για το 2027, θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από τη Γη για δοκιμές σύνδεσης με το σεληνιακό lander. Η πρώτη προσσελήνωση μετά το Apollo αναμένεται με το Artemis IV, το 2028. Ο τελικός στόχος είναι μια μόνιμη βάση στη Σελήνη — ένα σταθερό ανθρώπινο παρουσιαστικό εκτός Γης. Ο Hansen το έθεσε με απλά λόγια: «Είμαστε χαρούμενοι να κάνουμε το μικρό μας μέρος και να δώσουμε τη σκυτάλη όταν επιστρέψουμε.» Μικρό μέρος, ίσως. Αλλά και η μεγαλύτερη επιστροφή στη Σελήνη εδώ και μισό αιώνα.
