Το ατμόπλοιο Milwaukee βυθίστηκε στη λίμνη Μίσιγκαν τον Ιούλιο του 1886 μετά από σύγκρουση στην ομίχλη, σε βάθος περίπου 110 μέτρων. Εκατόν τριάντα επτά χρόνια αργότερα, ερευνητές το εντόπισαν σε εκπληκτικά καλή κατάσταση — όρθιο στον βυθό, με τον ιστό του ακόμα στη θέση του.
Ήταν μια νύχτα Ιουλίου του 1886, η λίμνη ήταν ήρεμη και τα δύο πλοία έπλεαν σε αντίθετες κατευθύνσεις πάνω στον ίδιο άξονα. Το ατμόπλοιο Milwaukee κατευθυνόταν από το Σικάγο προς το Μάσκεγκον για να φορτώσει ξυλεία. Το C. Hickox έκανε ακριβώς το αντίθετο δρομολόγιο. Στα μεσάνυχτα, ο σκοπός του Milwaukee είδε τα φώτα του άλλου πλοίου. Οι κανονισμοί ήταν σαφείς: και τα δύο πλοία έπρεπε να επιβραδύνουν και να στρίψουν δεξιά, σηματοδοτώντας με τη σφυρίχτρα ατμού. Κανένας από τους δύο καπετάνιους δεν έκανε τίποτα.
Τότε ήρθε η ομίχλη — ξαφνική και πυκνή. Ο καπετάνιος του Hickox προσπάθησε να στρίψει, αλλά η αλυσίδα της σφυρίχτρας του είχε σπάσει και δεν μπορούσε να σηματοδοτήσει την αλλαγή πορείας. Ο καπετάνιος του Milwaukee δεν έκανε καμία κίνηση. Για μια στιγμή η ομίχλη άνοιξε, αλλά ήταν πολύ αργά. Το Hickox χτύπησε στο πλευρό του Milwaukee. Το πλήρωμα διέφυγε με τις σωσίβιες λέμβους, ενώ δύο πλοία προσπάθησαν να κρατήσουν το Milwaukee στην επιφάνεια με σχοινιά. Δύο ώρες αργότερα, το πλοίο είχε χαθεί στα 360 πόδια νερού, περίπου 40 μίλια από το Χόλαντ του Μίσιγκαν. Και οι δύο καπετάνιοι έχασαν προσωρινά τις άδειές τους για αμέλεια.
Το Milwaukee δεν ήταν ένα τυχαίο φορτηγό πλοίο. Ναυπηγήθηκε το 1868 για λογαριασμό της Northern Transportation Company του Οχάιο, μιας από τις πρώτες εταιρείες ατμοπλοΐας στις Μεγάλες Λίμνες. Τα 135 πόδια του είχαν σχεδιαστεί ώστε να χωράνε στις κλειδαριές του καναλιού Welland, επιτρέποντάς του να κινείται μεταξύ λίμνης Οντάριο και Ερί στο δρομολόγιο Νέα Υόρκη-Σικάγο. Με τον χρηματιστηριακό πανικό του 1873 και την επέκταση των σιδηροδρόμων προς τα δυτικά, η εταιρεία αναγκάστηκε να αναδιοργανωθεί. Το πλοίο πουλήθηκε, μετασκευάστηκε για να μεταφέρει περισσότερο φορτίο και κατέληξε στα χέρια του Lyman Gates Mason, ο οποίος το χρησιμοποιούσε για να μεταφέρει ξυλεία από το Μίσιγκαν στο Σικάγο.
Εκατόν τριάντα επτά χρόνια μετά, η Michigan Shipwreck Research Association αποφάσισε να το αναζητήσει. Χρησιμοποιώντας ιστορικές εφημερίδες και μελέτες θαλάσσιων ρευμάτων, η ομάδα εντόπισε το ναυάγιο μέσα σε δύο μέρες σόναρ. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ένα τηλεκατευθυνόμενο υποβρύχιο όχημα κατέβηκε στον βυθό και αποκάλυψε μια εικόνα που λίγοι περίμεναν: το Milwaukee ήταν όρθιο, με τον εμπρόσθιο ιστό του ακόμα στη θέση του, προσανατολισμένο βορειοανατολικά — ακριβώς όπως ήταν τη νύχτα που βυθίστηκε.
Η ανακάλυψη είναι η 19η που πραγματοποιεί η ομάδα στα δυτικά παράλια του Μίσιγκαν. Πέρα από τη συγκίνηση της εύρεσης, το βίντεο από το ROV έδωσε στους ερευνητές κάτι απρόσμενο: αποδείξεις για τις μετασκευές που είχε υποστεί το πλοίο. Η καμπίνα του πλοιάρχου και η πρύμνη είχαν σμικρυνθεί για να χωράει περισσότερη ξυλεία — λεπτομέρεια που επιβεβαίωσε ιστορικές αναφορές και έδωσε στο ναυάγιο την ταυτότητά του πέρα από κάθε αμφιβολία. Ο βυθός της λίμνης Μίσιγκαν αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ένα από τα καλύτερα αρχεία της βιομηχανικής ιστορίας της Αμερικής.
