Η νέα σειρά του Peacock φέρνει την Elizabeth Banks και τον Matthew Macfadyen σε μια ιστορία όπου μια γυναίκα κυριολεκτικά συρρικνώνεται από το πείραμα του άντρα της. Η ιδέα έχει ενδιαφέρον, αλλά το αποτέλεσμα απλώνεται άτσαλα και δεν δικαιώνει την υπόσχεσή του.
Το The Miniature Wife φέρνει την Elizabeth Banks στον ρόλο της Lindy Littlejohn, μιας άλλοτε επιτυχημένης συγγραφέα που έχει περάσει πλέον σε μια ακαδημαϊκή καριέρα, επισκιασμένη από τον επιστήμονα σύζυγό της, Les, τον οποίο υποδύεται ο Matthew Macfadyen. Όταν το πείραμα του Les με μια ουσία που μικραίνει αντικείμενα περίπου στο ένα δωδέκατο του αρχικού τους μεγέθους ξεφεύγει από τον έλεγχο, η Lindy δεν μένει μόνο μεταφορικά μικρή μέσα στον γάμο και την καριέρα της, αλλά γίνεται και κυριολεκτικά. Η ιδέα αντλεί ξεκάθαρα από μια μακρά παράδοση της επιστημονικής φαντασίας, από τον Jonathan Swift μέχρι κλασικές ταινίες και σύγχρονες υπερπαραγωγές, όμως η σειρά δεν καταφέρνει να σταθεί δίπλα τους.
Η βασική δυσκολία ξεκινά αμέσως μετά το ατύχημα. Ο Les δεν έχει αναπτύξει σταθερό αντίδοτο και κάθε προσπάθεια επαναφοράς ενός μικραμένου αντικειμένου στο κανονικό του μέγεθος καταλήγει σε έκρηξη. Πάνω σε αυτό το εύρημα, η σειρά ανοίγει κι άλλα μέτωπα: μια περίπλοκη υπόθεση λογοκλοπής γύρω από διήγημα φοιτήτριας που δημοσιεύτηκε στον New Yorker με το όνομα της Lindy, καθώς και μια «συναισθηματική σχέση» της με τον συνεργάτη του Les, Richard, τον οποίο παίζει ο O-T Fagbenle. Η ιστορία όμως δεν κρατά σφιχτό ρυθμό και συχνά δείχνει να γεμίζει χρόνο αντί να χτίζει ένταση.
Παράλληλα, ο Les έχει κλείσει συμφωνία με έναν προφανώς αδίστακτο ολιγάρχη, τον οποίο υποδύεται ο Ronny Chieng, και έχει μόνο 30 ημέρες για να παραδώσει το αντίδοτο αν δεν θέλει να χάσει τα δικαιώματα πάνω σε όλο του το έργο. Το The Miniature Wife αφιερώνει αρκετό χώρο και στα εταιρικά παιχνίδια εξουσίας, με τη Vivienne της Zoe Lister-Jones να αναλαμβάνει νέο αφεντικό του Les, ενώ υπάρχουν και δευτερεύουσες γραμμές για την κόρη τους Lulu, την οποία παίζει η Sofia Rosinsky, και για την editor και κολλητή της Lindy, Terry, με τη Sian Clifford. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι πλευρές δεν προσθέτουν ουσία και περισσότερο φουσκώνουν μια ήδη ασταθή αφήγηση.
Η σειρά προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, χωρίς να καταλήγει καθαρά πουθενά. Στις σκηνές με τη Lindy, που βρίσκει καταφύγιο σε μια κούκλα-σπίτι και παλεύει με έντομα και κατοικίδια, υπάρχει η αναμενόμενη σωματική φαντασία του «μικρού ανθρώπου», όμως η σχέση του ζευγαριού απορροφά τον περισσότερο χρόνο και σπάνια πείθει. Η Banks και ο Macfadyen δεν βγάζουν χημεία ούτε ως ερωτικό δίδυμο ούτε ως αντίπαλοι, ενώ η σειρά επιμένει να τους παρουσιάζει σαν ένα ζευγάρι που αξίζει την υποστήριξη του θεατή, παρότι οι χαρακτήρες τους συχνά γίνονται δυσάρεστοι.
Ως επιστημονική φαντασία, το The Miniature Wife μπερδεύει την τεχνική ορολογία με ασαφείς λογικές ακροβασίες και ειδικά εφέ που δεν εντυπωσιάζουν. Ακόμη και όταν η ιστορία φτάνει κοντά στο δηλητηριώδες χιούμορ που θα μπορούσε να δουλέψει καλύτερα, η σειρά δεν πατά σταθερά ούτε στη σκοτεινή κωμωδία ούτε στο οικογενειακό δράμα, αφήνοντας μια ιδέα που συρρικνώνεται πριν προλάβει να ανοίξει.
