Η δημόσια αντίδραση έδωσε στην ταινία την ευκαιρία να μιλήσει από μόνη της.
Η WBD, υπό την ηγεσία του David Zaslav, υιοθέτησε σε μεγάλο βαθμό την πρακτική να βάζει στο συρτάρι σχεδόν ολοκληρωμένα πρότζεκτ της, ώστε να επωφελείται αργότερα από φορολογικές εκπτώσεις. Για να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο χρέος και τα λειτουργικά της έξοδα, το στούντιο «έκοψε» τη live-action Batgirl των Adil El Arbi και Bilall Fallah, αλλά και το Scoob! Holiday Haunt των Michael Kurinsky και Bill Haller. Αν και δεν υπήρχε ακριβώς φανατισμός για ένα χριστουγεννιάτικο prequel του Scooby-Doo, η ακύρωση του Batgirl προκάλεσε έκπληξη, με δεδομένο το κόστος παραγωγής του — σύμφωνα με δημοσιεύματα, 90 εκατομμύρια δολάρια — και το γεγονός ότι επρόκειτο να αποτελέσει μέρος του τελευταίου διασυνδεδεμένου κινηματογραφικού σύμπαντος της Warner Bros. βασισμένου στα κόμικς της DC. Το DCEU είχε ήδη πολλά προβλήματα πολύ πριν από την υπόθεση Batgirl, όμως ήταν ακόμη πιο παράξενο να βλέπει κανείς ένα στούντιο να πετάει τις ταινίες του στα σκουπίδια για να εξασφαλίσει σίγουρα χρήματα.
Όπως το Batgirl και το Scoob! Holiday Haunt, έτσι και το Coyote v. Acme ήταν σχεδόν έτοιμο όταν η WBD ανακοίνωσε το 2023 ότι αποφάσισε να το βάλει στον πάγο. Ωστόσο, μέχρι τότε το κοινό είχε κατανοήσει περισσότερο τη διάθεση του Zaslav — ο οποίος είχε πει ότι η ακύρωση του Batgirl απαιτούσε «θάρρος» — να πετάει τους δημιουργικούς συνεργάτες του κάτω από το λεωφορείο. Καθώς οι θεατές άρχισαν να εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους στο διαδίκτυο, σκηνοθέτες άρχισαν να ζητούν από τους εκπροσώπους τους να ακυρώνουν συναντήσεις με το στούντιο, από φόβο μήπως και το δικό τους έργο καταλήξει κι αυτό στον καταστροφέα. Όμως, αντί όλα αυτά να θεωρηθούν απλώς «ο νέος τρόπος που λειτουργούν τα πράγματα», το κοινό — που είχε ήδη δει το HBO να αποσύρει το Sesame Street και το Westworld — αντιμετώπισε την υπόθεση ως ένδειξη του τρόπου με τον οποίο ο Zaslav μετέτρεψε τη WBD σε μια εταιρεία που βάζει τα κέρδη πάνω από τη δημιουργία.
Η αρχική αντίδραση για το γεγονός ότι το Cotoye v. Acme μπήκε στο συρτάρι είχε ήδη αρχίσει να πιέζει τη WBD μέχρι τον Νοέμβριο του 2023, όταν το στούντιο άρχισε να προσφέρει σε άλλες εταιρείες παραγωγής, όπως το Netflix, το Amazon και την Paramount — περισσότερα για αυτό σε λίγο — την ευκαιρία να αγοράσουν τα δικαιώματα διανομής της ταινίας. Για κάποιον λόγο, η WBD απέρριψε πολλαπλές προτάσεις από πλευρές που ενδιαφέρονταν να κυκλοφορήσουν το Coyote v. Acme με το δικό τους brand. Για ένα διάστημα, έμοιαζε σαν η WBD να είχε βγάλει την ταινία προς πώληση χωρίς πραγματική πρόθεση να κλείσει μια ουσιαστική συμφωνία. Όμως, το 2025, η Ketchup Entertainment — το ίδιο στούντιο που αγόρασε το 2024 τα δικαιώματα για το The Day The Earth Blew Up: A Looney Tunes Movie της WBD — μπήκε δυναμικά στη διαδικασία και κατέθεσε επιτυχημένη προσφορά για να φέρει τη νέα περιπέτεια του Wile E. Coyote στη μεγάλη οθόνη.
Από τότε, ο Zaslav έχει εμπλακεί ακόμη περισσότερο στην αναστάτωση που προκαλεί το ενδεχόμενο εξαγοράς της WBD από την Paramount Skydance του David Ellison, ενώ η Ketchup Entertainment ετοιμάζεται να τηρήσει την υπόσχεσή της και να δώσει στο Coyote v. Acme κανονική κινηματογραφική διανομή. Το πρώτο τρέιλερ της ταινίας κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα στο διαδίκτυο σαν το σπάνιο Acme όπλο που λειτουργεί ακριβώς όπως πρέπει. Ο κόσμος διασκεδάζει με την ιδέα ότι η WBD επιχείρησε να «παρκάρει» μια ταινία για αδίστακτες μεγαλοεταιρείες, δηλώνει ενθουσιασμένος με τις παραγωγές που συνδυάζουν 2D animation και live action και επιβραβεύει τον εαυτό του που έκανε το Coyote v. Acme υπόθεση. Ο σκηνοθέτης Dave Green ευχαρίστησε τους θαυμαστές για «όλη την ακλόνητη υποστήριξή [τους]», ενώ η Ketchup αξιοποιεί έξυπνα όλο το παρασκήνιο, προωθώντας την ταινία ως κάτι που η Acme — δηλαδή η WBD — δεν θέλει να δει το κοινό.
Την ίδια ώρα, οι μέτοχοι της WBD ενέκριναν την πρόταση εξαγοράς της Paramount Skydance ύψους 110 δισεκατομμυρίων δολαρίων και, παρότι δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Zaslav θα αποχωρήσει με ένα μεγάλο ποσό, είναι πολύ πιθανό να φύγει από την εταιρεία με ένα σημαντικό golden parachute. Η χρονική συγκυρία δημιουργεί την εντύπωση ότι καμία ακύρωση πρότζεκτ δεν θα μπορούσε να εμποδίσει τη WBD να αναζητήσει τελικά αγοραστή. Και το Coyote v. Acme αναδεικνύει πόσο πολύ καλή θέληση άφησαν ανεκμετάλλευτη ο Zaslav και οι συνεργάτες του.
Το επόμενο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί θα στείλει μηνύματα στην ευρύτερη βιομηχανία του θεάματος για το τι είδους επικεφαλής ήταν ο Zaslav και πόσο βάρος πρέπει να δίνεται στην αγανάκτηση γύρω από μια ταινία. Είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς αν ο ενθουσιασμός για το Coyote v. Acme αφορά περισσότερο την ίδια την ταινία ή την απέχθεια προς τον Zaslav. Ειδικά όταν αυτό σημαίνει ότι ασκείς κριτική σε έναν υπερπληρωμένο εκτελεστικό, είναι εύκολο να πεις ότι ανυπομονείς να δεις ξανά τον Wile E. και τον Bugs Bunny στους κινηματογράφους. Όμως καμία από τις τρεις τελευταίες ταινίες της WBD με τους Looney Tunes — Looney Tunes: Back in Action, Space Jam: A New Legacy, The Day The Earth Blew Up — δεν σημείωσε επιτυχία στο box office, και εύλογα γεννιέται το ερώτημα αν το ίδιο θα ίσχυε και για το Coyote v. Acme, αν το στούντιο είχε απλώς κυκλοφορήσει μόνο του την ταινία.
Αν τελικά η ταινία γίνει μεγάλη επιτυχία, θα πρόκειται για νίκη του Green και της υπόλοιπης δημιουργικής ομάδας. Θα αποτελέσει όμως και χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η τακτική του Zaslav στη διοίκηση της WBD οδήγησε το στούντιο να χάσει μια εύκολη ευκαιρία για τον εαυτό του. Πιθανότατα, ο Zaslav δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το τι σκέφτονται οι εν δυνάμει θεατές σχετικά με την ηγεσία του. Αν η συμφωνία με την Paramount προχωρήσει, ο Zaslav θα προχωρήσει κι εκείνος, έχοντας τη δυνατότητα να συνεχίσει αλλού την καριέρα του. Η Paramount — που έχει ήδη να διαχειριστεί τις συνέπειες της διαρροής online της animated ταινίας The Last Airbender — και άλλα στούντιο θα παρακολουθούν προσεκτικά την πορεία του Coyote v. Acme αυτό το καλοκαίρι, γιατί θα αποτυπώνει πόσο μετατρέπεται η διαδικτυακή συζήτηση σε πραγματικά κέρδη. Το αποτέλεσμα μπορεί να αποδειχθεί άλλη μία υπόθεση τύπου Morbius, όπου τα viral memes δεν οδηγούν τον κόσμο στις αίθουσες. Αν όμως το Coyote v. Acme γίνει επιτυχία, οι θαυμαστές ίσως θυμηθούν ότι η φωνή τους μπορεί πραγματικά να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει η βιομηχανία του θεάματος.
