Πλατφόρμες όπως η Kalshi και η Polymarket δεν αρκούνται πλέον στις πολιτικές προβλέψεις — στρέφονται στα βραβεία κινηματογράφου για να κανονικοποιήσουν τον τζόγο ως τρόπο ανάγνωσης της πραγματικότητας. Η συνεργασία της Kalshi με το Rotten Tomatoes για τα φετινά Όσκαρ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης.
Δεν είναι καινούριο φαινόμενο το να στοιχηματίζει κανείς στα Όσκαρ. Αυτό που είναι καινούριο είναι το πώς εταιρείες prediction markets προσπαθούν να μετατρέψουν αυτή τη συνήθεια σε είσοδο για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Η Kalshi, μία από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες του κλάδου, ανακοίνωσε συνεργασία με το Rotten Tomatoes για να ενσωματώσει δεδομένα αγοράς προβλέψεων στην editorial και social κάλυψη της βραβειοδοσίας. Επίσημη συνεργασία με την Ακαδημία δεν υπάρχει, αλλά η παρουσία είναι εκεί — και δεν είναι τυχαία.
Η λογική που πουλάει η Kalshi είναι ότι τα δεδομένα της αντικατοπτρίζουν αξιόπιστα το κοινό αίσθημα, επειδή οι χρήστες της έχουν οικονομικό κίνητρο να είναι σωστοί. Ο Will Brackett, επικεφαλής συνεργασιών της εταιρείας, το διατυπώνει ως «δυναμική εικόνα του πώς εξελίσσεται η κούρσα των βραβείων σε πραγματικό χρόνο». Αυτή η αριθμητική προσέγγιση στον κινηματογράφο είναι βαθιά αντίθετη με οποιαδήποτε ουσιαστική εκτίμηση της τέχνης — αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει τον κόσμο να τη δοκιμάσει.
Φέτος, σχεδόν κάθε υποψήφιος για Καλύτερη Ταινία είχε πίσω του ένα παθιασμένο κοινό που έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση της συζήτησης. Το Sinners του Ryan Coogler είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα: η ταινία άνοιξε με 48 εκατομμύρια δολάρια στο box office, αλλά αρκετά μεγάλα media — Variety, Vulture, New York Times — έγραψαν κομμάτια που αμφισβητούσαν αν μπορεί να είναι εμπορική επιτυχία. Οι θαυμαστές της ταινίας επισήμαναν ότι αυτή η σκεπτικιστική ματιά δεν εφαρμόστηκε με την ίδια αυστηρότητα σε άλλες ταινίες που υστερούσαν στο box office αλλά συγκέντρωσαν γρήγορα Oscar buzz. Η συζήτηση αυτή, σε συνδυασμό με τα γεγονότα στα BAFTA όπου ο Michael B. Jordan κέρδισε τον Timothée Chalamet για Καλύτερο Ηθοποιό, έδωσε νέα ώθηση στο Sinners στα prediction markets — και πολλοί στοιχηματιστές το βλέπουν πλέον ως φαβορί.
Σε αντίθεση με ένα καζίνο όπου παίζεις εναντίον του οίκου σε παιχνίδια με σταθερές πιθανότητες, τα prediction markets λειτουργούν με peer-to-peer συμβόλαια: δύο μέρη στοιχηματίζουν αν κάτι θα συμβεί ή όχι. Αυτό τα κάνει ιδανικά για εκδηλώσεις με πολλαπλά πιθανά αποτελέσματα, όπως τα Όσκαρ, όπου η έκβαση εξαρτάται από υποκειμενικές ψήφους. Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα τι θα αποφασίσουν τα μέλη της Ακαδημίας — αλλά αυτό ακριβώς κάνει το παιχνίδι ελκυστικό.
Το πρόβλημα δεν είναι ο τζόγος στα Όσκαρ καθαυτός. Είναι ότι εταιρείες όπως η Kalshi χρησιμοποιούν αυτές τις σχετικά αθώες αφορμές για να ενσωματωθούν σε θεσμούς — media, κριτική, πολιτισμό — και να εκπαιδεύσουν τον κόσμο να βλέπει τα πάντα μέσα από ένα gamified, ευκαιριακό πρίσμα. Τα Όσκαρ είναι απλώς η πιο ανώδυνη είσοδος σε αυτή τη λογική. Η ερώτηση είναι τι έρχεται μετά.
