Πλασμαφαίρεση: Τι δείχνουν τα διεθνή δεδομένα και γιατί δεν σχετίζεται με τις «θεραπείες ευεξίας»

Από Trantorian 8 Οκτωβρίου 2026 1 λεπτό ανάγνωσης
Πλασμαφαίρεση: Τι δείχνουν τα διεθνή δεδομένα και γιατί δεν σχετίζεται με τις «θεραπείες ευεξίας»

Η θεραπευτική διαδικασία θεωρείται ασφαλής στα σωστά χέρια.

Τους τελευταίους μήνες, η πλασμαφαίρεση βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, με πολλούς ασθενείς να την αντιμετωπίζουν με δυσπιστία ή φόβο. Ωστόσο, όσοι έχουν σαφή ένδειξη δεν πρέπει να διστάζουν ούτε να αποθαρρύνονται.

Ο Καθηγητής Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας) και ο Κωνσταντίνος Γιάννακας (Αιματολόγος) προχώρησαν σε ενημέρωση του κοινού, βασισμένη στην επαγγελματική έκδοση των MSD Manuals — του διεθνούς ιατρικού εγχειριδίου αναφοράς — και στις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Αφαίρεσης (ASFA).

Στόχος είναι να αποσαφηνιστεί ο ρόλος της θεραπευτικής ανταλλαγής πλάσματος: μια τεκμηριωμένη, άμεσα σωτήρια ιατρική πράξη, με σαφείς ενδείξεις, αυστηρά πρωτόκολλα ασφάλειας και ρητά όρια εφαρμογής.

Τι είναι η πλασμαφαίρεση και πώς λειτουργεί
Η αφαίρεση (apheresis) είναι διαδικασία κατά την οποία αφαιρείται αίμα από τον ασθενή και επιστρέφει αφού απομακρυνθούν επιβλαβή συστατικά. Όταν διαχωρίζεται και αφαιρείται το πλάσμα, ονομάζεται πλασμαφαίρεση· όταν αφαιρούνται κυτταρικά στοιχεία, πρόκειται για κυτταροαφαίρεση. Στη θεραπευτική ανταλλαγή πλάσματος, το αίμα διέρχεται από ειδικό διαχωριστή: το πλάσμα — που περιέχει την επιβλαβή ουσία — απορρίπτεται, ενώ τα ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια επιστρέφουν μαζί με υγρό αντικατάστασης. Προτιμάται αλβουμίνη 5% (και όχι νωπό κατεψυγμένο πλάσμα, εκτός από τη θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα), επειδή προκαλεί λιγότερες αντιδράσεις και δεν μεταδίδει λοιμώξεις.

Η διαδικασία θυμίζει αιμοκάθαρση, με μία σημαντική διαφορά: μπορεί να απομακρύνει και ουσίες που είναι συνδεδεμένες με πρωτεΐνες. Μια ανταλλαγή ενός όγκου πλάσματος αφαιρεί περίπου το 65% των κυκλοφορούντων επιβλαβών συστατικών. Όλα τα κυτταρικά στοιχεία του αίματος επιστρέφουν — ο ασθενής δεν «χάνει αίμα».

Πότε προσφέρει αποδεδειγμένο όφελος
Το όφελος έχει σαφές πλαίσιο: η ανταλλαγή πλάσματος βοηθά μόνο σε νοσήματα όπου το πλάσμα περιέχει γνωστό παθογόνο παράγοντα (συχνά αντισώματα) και αρκεί να τον αφαιρεί ταχύτερα απ’ όσο παράγεται. Για αυτό εφαρμόζεται σχεδόν πάντα παράλληλα με ανοσοκατασταλτική αγωγή, που επιβραδύνει τη νέα παραγωγή επιβλαβών ουσιών.

Οι ενδείξεις ορίζονται από τις οδηγίες της ASFA, οι οποίες στην ένατη έκδοσή τους (2023) καταγράφουν 166 ενδείξεις σε τέσσερις κατηγορίες βεβαιότητας (I: πρώτης γραμμής, II: δεύτερης γραμμής/υποστηρικτική, III: εξατομικευμένη απόφαση, IV: αναποτελεσματική/αντενδείκνυται). Χαρακτηριστικό παράδειγμα Κατηγορίας I και II:
– Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (TTP): είναι το νόσημα όπου η ανταλλαγή πλάσματος μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε ίαση — όχι μόνο σε ανακούφιση. (Κατηγορία ASFA I, βαθμός 1A.)

Γιατί η ασφάλεια χτίζεται μέσα στη διαδικασία
Η αφαίρεση είναι γενικά καλά ανεκτή. Οι περισσότερες επιπλοκές αντιμετωπίζονται με προσοχή στη λεπτομέρεια και προσαρμογές της τεχνικής, όμως υπάρχουν και σοβαρές αντιδράσεις — και γι’ αυτό υπάρχουν πρωτόκολλα.

Η ίδια λογική ισχύει και για τη συχνότητα: η ανταλλαγή επαναλαμβάνεται μόνο όσο απαιτείται, καθώς οι μεγάλες μετατοπίσεις υγρών μπορεί να επιβαρύνουν έναν ασθενή σε κρίσιμη κατάσταση. Όγκος, συχνότητα, υγρό αντικατάστασης και διάρκεια του προγράμματος εξατομικεύονται από την αιματολογική ομάδα, βάσει των οδηγιών ASFA. Η τυπική στρατηγική για τις περισσότερες ενδείξεις είναι 1–1,5 όγκος πλάσματος ανά συνεδρία, 5–6 συνεδρίες σε 10–14 ημέρες, με διάρκεια συνεδρίας περίπου 1,5–3 ώρες.

Θεραπεία με ένδειξη, όχι «αποτοξίνωση»
Η σύγχυση με διαφημιζόμενες πρακτικές «ευεξίας» ή «αποτοξίνωσης» — χωρίς επιστημονική βάση — τροφοδοτεί τον φόβο. Η θεραπευτική ανταλλαγή πλάσματος δεν είναι υπηρεσία ευεξίας: είναι ιατρική πράξη με ρητές ενδείξεις, αντίστοιχους κινδύνους και αυστηρά κριτήρια επιλογής. Όχι «προληπτικά», όχι «για απομάκρυνση τοξινών», όχι χωρίς τεκμηριωμένη διάγνωση. Η απόφαση ανήκει στους αρμόδιους γιατρούς, όχι στον ασθενή ως «πελάτη».

Η πλασμαφαίρεση δεν είναι «τελευταία λύση» ούτε πειραματισμός. Πρόκειται για διεθνώς κατοχυρωμένη θεραπευτική προσέγγιση, με 166 τεκμηριωμένες ενδείξεις, σαφή κριτήρια και διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας. Το όφελος προκύπτει από την αυστηρότητα: συγκεκριμένη ένδειξη, εξειδικευμένο κέντρο, εκπαιδευμένο προσωπικό, εξατομικευμένο πρωτόκολλο. Όταν αυτοί οι όροι τηρούνται, η πλασμαφαίρεση παραμένει μία από τις πιο άμεσα σωτήριες θεραπείες της σύγχρονης ιατρικής — και πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη, όχι φόβο.

Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.