Το Netflix, όπως και κάθε υπηρεσία streaming, έχει ένα ποσοστό επιτυχίας ή αποτυχίας όταν πρόκειται να προσφέρει σειρές κατασκοπείας. Ο νέος τίτλος του Netflix σε αυτό το είδος είναι το The Night Agent, μια τηλεοπτική σειρά 10 επεισοδίων βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Matthew Quirk, την οποία η πλατφόρμα παρουσίασε την Πέμπτη.
Θα πρέπει να το βάλετε στη λίστα παρακολούθησης; Αν είστε οπαδός του είδους και αναζητάτε ένα νέο θρίλερ για να δοκιμάσετε, αυτό παίρνει ένα προσωρινό “ναι” – για λόγους που θα αναλύσουμε παρακάτω.
Το μυθιστόρημα στο οποίο βασίζεται μοιάζει με ένα από εκείνα τα πολυσέλιδα κατασκοπευτικά μυθιστορήματα με τα οποία είναι γεμάτα τα βιβλιοπωλεία και τα περίπτερα των αεροδρομίων. Όσον αφορά την πλοκή, το The Night Agent αφορά έναν χαμηλόβαθμο πράκτορα του FBI, τον Peter Sutherland, ο οποίος εργάζεται τις νύχτες στο υπόγειο του Λευκού Οίκου, επανδρώνοντας μια τηλεφωνική γραμμή για μυστικούς κατασκόπους που δεν χτυπάει ποτέ. Μια μέρα, όμως, χτυπάει, θέτοντας σε κίνηση μια αλυσίδα γεγονότων που αποκαλύπτουν μια συνωμοσία που φτάνει μέχρι το Οβάλ Γραφείο.
Η σειρά – μέρος των κυκλοφοριών του Netflix αυτή την εβδομάδα που περιλαμβάνει επίσης τίτλους όπως το Waco: American Apocalypse – θυμίζει το είδος της τυποποιημένης αφήγησης που οι οπαδοί των βιβλίων Jack Ryan, Reacher και Bourne Identity θα αναγνωρίσουν, αν και χωρίς το ίδιο είδος μυστικού πράκτορα που βγαίνει ως οριακά υπερήρωας σε τόσες πολλές από αυτού του είδους τις ιστορίες.
Ο πρωταγωνιστής είναι ένας πράκτορας του FBI που δεν υπάρχει ως ένα είδος “ανίκητης δολοφονικής μηχανής”, όπως το θέτει ο Ράιαν. Είναι ένα αουτσάιντερ, όχι ένας εκπαιδευμένος δολοφόνος. Έχεις επίσης την αίσθηση ότι η νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να προστατεύσει μπορεί να τα καταφέρει ή να μην τα καταφέρει μέχρι το τέλος του μυθιστορήματος, και έτσι η ιστορία σε κρατάει μαζί της.
Βαθμολογία Rotten Tomatoes
Η σειρά έχει αυτή τη στιγμή 83% στους κριτικούς και 67% στο κοινό. Γνώμη ενός κριτικού των Los Angeles Times: “Οι χαρακτήρες είναι γενικοί – γενναίοι ήρωες, ανώτεροι προϊστάμενοι, ανεξιχνίαστοι πολιτικοί, εκκεντρικοί δολοφόνοι – το οποίο δεν είναι από μόνο του πρόβλημα- απλώς δεν γίνεται κάτι ενδιαφέρον με αυτούς”. Συνολικά, από κάποιον που έχει διαβάσει και το βιβλίο, θα έλεγα ότι αυτή είναι μια δίκαιη εκτίμηση.
