Το ξέσπασμα ενός τυφώνα αποτελεί ένα από τα φυσικά φαινόμενα που προκαλούν τις μεγαλύτερες καταστροφές. Όταν ένας τυφώνας πλησιάζει σε κατοικημένες περιοχές, όσοι βρίσκονται σε αυτές προσπαθούν να προστατευτούν κρυμμένοι σε καταφύγια ή φεύγουν μακριά για να ξεφύγουν από την οργή του.

Αυτό δεν ισχύει όμως για τους «κυνηγούς τυφώνων» της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανογραφίας και Ατμόσφαιρας (NOAA) που πετούν σε ακραία καιρικά φαινόμενα σε μια προσπάθεια να μάθουν περισσότερα γι’ αυτά.

Η υποπλοίαρχος Danielle Varwig μίλησε στο CNN για το πως περνάει μία εργάσιμη ημέρα ως κυνηγός τυφώνων για την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ. Πετώντας πάνω από τροπικές καταιγίδες και τυφώνες σε όλη την Καραϊβική και τη λεκάνη του Ατλαντικού, η Varwig και η ομάδα της στη NOAA συλλέγουν μετεωρολογικά δεδομένα που μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη του πού και πότε οι τυφώνες θα φτάσουν στην ξηρά.

Λένε ότι θέτοντας τον εαυτό τους σε κίνδυνο, ελπίζουν να κρατήσουν άλλους μακριά από αυτόν.«Είναι ζωές σε κίνδυνο. Το κάνουμε αυτό για να βοηθήσουμε άλλους επί τόπου που δεν είναι σε θέση να το κάνουν αυτό για τον εαυτό τους», λέει η Varwig.

Το ιπτάμενο επιστημονικό εργαστήριο
Η Varwig πιλοτάρει ένα τζετ Gulfstream IV που πετάει πάνω από τον τυφώνα – όταν ο ουρανός πάνω από τον τυφώνα είναι καθαρός, λέει ότι είναι δυνατόν να έχουμε μια «σουρεαλιστική» θέα από το μάτι του πουλιού ολόκληρης της καταιγίδας.

Τις περισσότερες φορές, όμως, η ορατότητα είναι κακή. «Είμαστε μέσα στα σύννεφα, εμπιστευόμενοι τα όργανα και τους διευθυντές πτήσης μας», λέει η Varwig. Η μετεωρολόγος Nikki Hathaway είναι ένας από αυτούς τους διευθυντές πτήσης. Είναι συνοδηγός της Varwig και την καθοδηγεί σε μερικές από τις πιο δύσκολες συνθήκες πτήσης που μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Hathaway συνοδεύει επίσης τους πιλότους στα αεροπλάνα P-3 Orion της NOAA, τα οποία μπορούν να πετάξουν απευθείας μέσα στην καταιγίδα.

Αυτά τα αεροσκάφη είναι «ιπτάμενα επιστημονικά εργαστήρια» που φιλοξενούν έως και 18 μηχανικούς, τεχνικούς δεδομένων, επιστήμονες και ερευνητές, καθώς και μια ποικιλία τεχνολογικών μέσων που βοηθούν την ομάδα να συλλέξει δεδομένα, λέει η Hathaway.

Τα δεδομένα «επιστρέφουν πίσω στο Εθνικό Κέντρο Τυφώνων», όπου χρησιμοποιούνται «σε πραγματικό χρόνο για να ληφθούν αποφάσεις που σώζουν ζωές και επηρεάζουν τους ανθρώπους στο έδαφος που ενδεχομένως βρίσκονται σε κίνδυνο», λέει η Hathaway.

Ένα βασικό κομμάτι της τεχνολογίας είναι ένα dropsonde, μια συσκευή που μπορεί να πέσει από το αεροσκάφος και θα συλλέγει μετεωρολογικά δεδομένα όπως η πίεση, η θερμοκρασία και η υγρασία καθώς πέφτει στη Γη. Όμως, ένα dropsonde μπορεί να συλλέξει δεδομένα μόνο σε μία μόνο θέση και οι μετεωρολόγοι δεν μπορούν να το ελέγξουν μόλις κατέβει, περιορίζοντας το εύρος των δεδομένων που μπορούν να συλλέξουν.

Στο κυνήγι των τυφώνων και τα drones
Πλέον η ομάδα χρησιμοποιεί μη επανδρωμένα αεροσκάφη που κυνηγούν καταιγίδες για να συλλέγουν περισσότερα δεδομένα από ποτέ στις αποστολές τους για το κυνήγι τυφώνων.

Η NOAA πειραματίζεται με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία μπορούν να λειτουργούν εξ αποστάσεως, συλλέγοντας “μια εντελώς διαφορετική κλίμακα” πληροφοριών, λέει η Hathaway. Φέτος, άρχισε να δοκιμάζει ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος με την ονομασία Altius, το οποίο αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του τυφώνα Ίαν τον Σεπτέμβριο του 2022 — του πρώτου τυφώνα εδώ και έξι χρόνια που έφτασε στη Φλόριντα.

Με άνοιγμα φτερών οκτώ ποδιών και βάρος μόλις 27 κιλά, αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μπορούν να πετάξουν εκεί που δεν μπορούν τα αεροπλάνα του κυνηγού τυφώνων. Κατά τη διάρκεια του τυφώνα Ίαν, το Altius συνέλεξε δεδομένα σχετικά με τη θερμοκρασία, την πίεση και τα επίπεδα υγρασίας στο μάτι της καταιγίδας, καθώς και να περιηγηθεί γύρω από τον τυφώνα σε διάφορα υψόμετρα που κυμαίνονταν από 200 πόδια έως 3.000 πόδια πάνω από το νερό και να καταγράψει ταχύτητες ανέμου που ξεπέρασαν τα 216 μίλια την ώρα.

Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος μπορεί να κατέβει στο οριακό στρώμα του τυφώνα, το τμήμα ακριβώς πάνω από τον ωκεανό όπου η θερμότητα και η υγρασία προκαλούν πιο έντονες ριπές. Η απόκτηση πληροφοριών σχετικά με τις αναταράξεις εδώ θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο λειτουργίας αυτών των συστημάτων καταιγίδων.

Ο εξοπλισμός δοκιμάζεται ακόμη, αλλά ο Hathaway είναι ενθουσιασμένος για το πώς θα βελτιώσει τη μοντελοποίηση και τις προβλέψεις των τυφώνων.

“Η λήψη αυτών των δεδομένων σε αυτό το χαμηλότερο επίπεδο (της καταιγίδας) θα είναι πολύ σημαντική για την πρόβλεψη τυφώνων στο μέλλον”, προσθέτει.

Ξεπερνώντας τα όρια
Το έργο αυτών των κυνηγών τυφώνων γίνεται όλο και πιο σημαντικό – και επικίνδυνο – καθώς η κλιματική αλλαγή προκαλεί πιο καταστροφικούς τυφώνες με μεγαλύτερες ταχύτητες ανέμου και βροχοπτώσεις.

Με έδρα τη Φλόριντα, η Hathaway και η ομάδα της έχουν δει από πρώτο χέρι την απειλή που συνιστούν αυτά τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Όταν ο τυφώνας Ίαν έπληξε την πολιτεία τους, προκάλεσε βροχοπτώσεις και υδατοπτώσεις που σημειώνονται μια φορά στα χίλια χρόνια, σκοτώνοντας τουλάχιστον 125 ανθρώπους.

“Όταν πρόκειται για τους ανθρώπους σας, όταν επηρεάζει το σπίτι σας, υπάρχει αυτό το επιπλέον στοιχείο άγχους στο πίσω μέρος του κεφαλιού σας”, λέει η Hathaway. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας είναι πιθανό να επιδεινώσει τις πλημμύρες από τα κύματα καταιγίδων σε μελλοντικά γεγονότα, καθιστώντας τις προβλέψεις της NOAA ακόμη πιο ζωτικής σημασίας.

Η NOAA δεν υπερασπίζεται την τεχνολογική καινοτομία μόνο στο σπίτι. Νωρίτερα φέτος, ο οργανισμός ξεκίνησε μια “πρωτοποριακή αποστολή” για να διερευνήσει ένα φυτώριο τυφώνων στα ανοικτά των ακτών της Δυτικής Αφρικής, κοντά στα νησιά Πράσινο Ακρωτήριο, από όπου ξεκινούν πολλές από τις σοβαρές καταιγίδες της Βόρειας Αμερικής. Ήταν η πρώτη φορά που οι κυνηγοί τυφώνων διέσχισαν τον Ατλαντικό — και ελπίζουν ότι μελετώντας τις καταιγίδες πριν σχηματιστούν πλήρως, θα μπορέσουν να βελτιώσουν σημαντικά τις προβλέψεις και να κατανοήσουν καλύτερα τις τροχιές των καταιγίδων τους.