Το πλήρωμα της Artemis II γύρισε στη Γη με ασφάλεια ύστερα από το ταξίδι γύρω από τη Σελήνη. Η αποστολή έσπασε ρεκόρ απόστασης και έδωσε πολύτιμα δεδομένα για τις επόμενες πτήσεις.
Οι αστροναύτες της Artemis II επέστρεψαν στη Γη, κλείνοντας μια αποστολή που ξεκίνησε στις 1 Απριλίου από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ και ολοκληρώθηκε στις 10 Απριλίου με προσθαλάσσωση ανοιχτά της Καλιφόρνια. Ο κυβερνήτης Reid Wiseman ανακοίνωσε ότι το πλήρωμα ήταν καλά μετά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, μιλώντας για «τέσσερα πράσινα μέλη του πληρώματος», ενώ χαρακτήρισε το ταξίδι «What a journey». Στη διάρκεια της πτήσης, το Orion έφτασε τα 406.771 χιλιόμετρα από τη Γη, περισσότερα από κάθε άλλη ανθρώπινη αποστολή μέχρι σήμερα.
Η Artemis II σχεδιάστηκε κυρίως ως δοκιμαστική πτήση για τις επόμενες αποστολές στη Σελήνη και πέρασε το τεστ με επιτυχία. Παράλληλα, όμως, μάζεψε και επιστημονικά δεδομένα. Οι αστροναύτες παρατήρησαν ότι η επιφάνεια της Σελήνης, που από μακριά μοιάζει γκρίζα, αποκαλύπτει αποχρώσεις του πράσινου, του καφέ και ακόμη και του πορτοκαλί όταν τη δει κανείς πιο κοντά. Αυτές οι λεπτομέρειες μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να καταλάβουν καλύτερα τη σύσταση και την ιστορία του σεληνιακού εδάφους, ειδικά στη σκοτεινή πλευρά, όπου οι αστροναύτες είδαν περιοχές που δεν είχαν αντικρίσει ποτέ ανθρώπινα μάτια.
Όταν Γη και Σελήνη φαίνονταν ταυτόχρονα, η αντανάκλαση του ηλιακού φωτός από τη Γη, το λεγόμενο earthshine, έκρυβε αυτές τις διαφορές. Η Christina Koch περιέγραψε ότι η Σελήνη «έγινε σαν σφουγγάρι φωτός», ενώ η λάμψη από ένα παράθυρο ήταν τόσο έντονη ώστε το πλήρωμα το σκέπασε με ένα εφεδρικό μπλουζάκι, κάτι που άνοιξε τη συζήτηση για ειδικά σκίαστρα σε μελλοντικές αποστολές. Οι αστροναύτες τράβηξαν επίσης φωτογραφίες και ηχογράφησαν παρατηρήσεις καθώς περνούσαν από τη Σελήνη, καταγράφοντας με λεπτομέρεια το ανάγλυφο κάτω από το σκάφος. Σύμφωνα με τη NASA, τέτοιες παρατηρήσεις μπορούν να καθοδηγήσουν τις επόμενες επανδρωμένες προσσεληνώσεις, ώστε να επιλεγούν τα σημεία με τη μεγαλύτερη επιστημονική αξία.
Πίσω από τη Σελήνη, το πλήρωμα είδε και μια έκλειψη διαφορετική από όσες γνωρίζουμε από τη Γη, με τον Ήλιο να φαίνεται μικρότερος από τη Σελήνη πριν χαθεί πίσω από τον ορίζοντα. Ο Wiseman είπε ότι ακολούθησαν λίγα λεπτά έντονης συναισθηματικής αντίδρασης, πριν κάποιος στο σκάφος ζητήσει να ψάξουν για impact flashes, τις στιγμιαίες λάμψεις από μετεωρίτες που χτυπούν τη σκοτεινή σεληνιακή επιφάνεια. Η παρατήρησή τους είναι χρήσιμη για την εκτίμηση του κινδύνου που θα αντιμετωπίζουν μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη. Στο επόμενο βήμα του προγράμματος, η Artemis III δεν θα περιλαμβάνει προσγείωση ή επίσκεψη στη Σελήνη, αλλά δοκιμή πρόσδεσης του Orion με σεληνιακά landers σε τροχιά γύρω από τη Γη, με στόχο το 2027, ενώ η επόμενη προγραμματισμένη προσσελήνωση μεταφέρεται στην Artemis IV το 2028. Όλες αυτές οι πτήσεις εντάσσονται στο σχέδιο για μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη, με τη NASA να στρέφεται πλέον από έναν σταθμό σε σεληνιακή τροχιά σε βάση στο έδαφος και το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα να κινείται σε παρόμοια κατεύθυνση.
