Οι κανόνες της ΕΕ για τις πληρωμές παρέχουν σε εσάς και τους πελάτες σας τη δυνατότητα να πραγματοποιείτε και να λαμβάνετε εύκολα ηλεκτρονικές πληρωμές. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες πρέπει να σας χρεώνουν για τις πληρωμές σε ευρώ σε ολόκληρη την ΕΕ το ίδιο επιτόκιο όπως και για τις ισοδύναμες εθνικές συναλλαγές.
Οι τράπεζες που έχουν την έδρα τους σε χώρες της ΕΕ εκτός της ζώνης του ευρώ οφείλουν επίσης να εφαρμόζουν αυτόν τον κανόνα και δεν επιτρέπεται να σας χρεώνουν για τις πληρωμές σε ευρώ προς μια άλλη χώρα της ΕΕ ή στο εσωτερικό αυτής περισσότερο από όσο χρεώνουν για τις εγχώριες πληρωμές στο εθνικό τους νόμισμα.
Δεν μπορείτε να χρεώνετε επιπλέον τους πελάτες σας για τη χρήση πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας. Αυτό ισχύει για όλες τις αγορές με κάρτα (στα καταστήματα και μέσω διαδικτύου) σε όλη την ΕΕ.
Όσον αφορά την πληρωμή με κάρτα, παρέχετε στους πελάτες τη δυνατότητα πληρωμής στο δικό τους νόμισμα και όχι στο νόμισμα της χώρας ή του ιστοτόπου σας;
Οφείλετε να τους ενημερώνετε – τη στιγμή της αγοράς – για όλες τις επιβαρύνσεις που προκύπτουν από την προσφερόμενη υπηρεσία συναλλαγματικής μετατροπής. Οι επιβαρύνσεις αυτές θα πρέπει να εκφράζονται ως ποσοστό προσαύξησης επί της πλέον πρόσφατης διαθέσιμης αναφοράς συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ που εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
Παράδειγμα. Οι πελάτες του ξενοδοχείου σας που είναι κάτοχοι κάρτας πληρωμής εξωτερικού μπορούν να επιλέξουν το εθνικό τους νόμισμα για την πληρωμή της διαμονής τους. Οφείλετε να μετατρέψετε το ποσό του λογαριασμού χρησιμοποιώντας την ισοτιμία της ΕΚΤ. Θα πρέπει επίσης να ενημερώσετε τους πελάτες σας για το ποσοστό της προσαύξησης που θα χρεώσετε.
Μια εταιρεία πώλησης και διανομής εισιτηρίων χρεώνει τους πελάτες της 6 ευρώ για τη χρήση πιστωτικής κάρτας όταν αγοράζουν εισιτήριο ηλεκτρονικά. Ένας δυσαρεστημένος πελάτης υπέβαλε καταγγελία στο τοπικό κέντρο καταναλωτών, το οποίο επιβεβαίωσε ότι δεν επιτρέπεται πρόσθετη χρέωση. Το κέντρο επικοινώνησε με την εταιρεία εισιτηρίων και της ζήτησε να αποσύρει αμέσως την πρόσθετη χρέωση από το εργαλείο της για τις ηλεκτρονικές πληρωμές.
Είστε ελεύθεροι να δέχεστε οποιαδήποτε μέσο πληρωμής προτιμάτε, αλλά εάν οι πελάτες σας θέλουν να πληρώσουν ηλεκτρονικά (π.χ. άμεση χρέωση ή πληρωμή με κάρτα) σε νόμισμα που δέχεστε, θα πρέπει να κάνετε δεκτή την πληρωμή ανεξαρτήτως του πού οι πελάτες σας ή οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών των πελατών σας είναι εγκατεστημένοι εντός της ΕΕ.
Ένας πελάτης εγκατεστημένος στο Βέλγιο αγοράζει ένα καινούργιο ζευγάρι παπούτσια από γερμανικό διαδικτυακό κατάστημα χρησιμοποιώντας φιλανδική πιστωτική κάρτα. Η γερμανική επιχείρηση πρέπει να δεχτεί την πληρωμή δεδομένου ότι στον ιστότοπό της αναφέρεται ότι οι πιστωτικές κάρτες σε ευρώ είναι δεκτές ως μέσο πληρωμής.
Έως τον Δεκέμβριο του 2020, πρέπει να φροντίσετε ώστε η διαδικτυακή σας επιχείρηση να μπορεί να πραγματοποιήσει ασφαλή ταυτοποίηση των πελατών σας, όπως ταυτοποίηση με δύο ή περισσότερα στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε ηλεκτρονική πληρωμή άνω των 30 ευρώ, οι πελάτες σας θα πρέπει να χρησιμοποιούν συνδυασμό δύο τουλάχιστον στοιχείων ταυτοποίησης, όπως:
Ενημερωθείτε από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών σας για τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να ανταποκριθείτε στην υποχρέωση αυτή.
Είτε είστε ιδιοκτήτης επιχείρησης είτε ιδιώτης, θα πρέπει να εφαρμόζετε ορισμένα μέτρα όταν συνάπτετε επιχειρηματική σχέση ή πραγματοποιείτε περιστασιακές συναλλαγές με πελάτες, με στόχο την πρόληψη της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.
Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται είτε για μία είτε για περισσότερες πράξεις που φαίνεται ότι συνδέονται, εάν:
Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να εφαρμόζετε δέουσα επιμέλεια ως προς τον πελάτη, μεταξύ άλλων με την εξακρίβωση και επαλήθευση της ταυτότητας του πελάτη, καθώς και του πραγματικού δικαιούχου – δηλαδή του προσώπου που τελικά κατέχει ή ελέγχει τους πελάτες σας, ή για λογαριασμό του οποίου πραγματοποιήθηκε η συναλλαγή. Εάν διαπιστώσετε τυχόν ύποπτη δραστηριότητα, θα πρέπει να την αναφέρετε στη μονάδα χρηματοοικονομικών πληροφοριών (ΜΧΠ) στη χώρα της ΕΕ όπου κατοικείτε.