Η U.S. Space Force αναζητά πιθανούς χρήστες για ένα νέο σημείο εκτόξευσης στη βάση Vandenberg Space Force Base, το οποίο προορίζεται για μικρότερους πυραύλους.
Στις 8 Ιουνίου, η Space Force δημοσίευσε αίτημα για πληροφορίες, ζητώντας ενδιαφέρον από φορείς εκτόξευσης για το Space Launch Complex (SLC) 9, έναν προτεινόμενο χώρο στη Vandenberg που θα χρησιμοποιείται για φορείς μικρής και μεσαίας κατηγορίας. Οι απαντήσεις στο RFI πρέπει να κατατεθούν έως τις 8 Ιουλίου.
Σε ανακοίνωσή της, η Space Force ανέφερε ότι προσφέρει τον χώρο τόσο για να ενισχύσει την ανάπτυξη της βιομηχανίας εκτοξεύσεων όσο και για να εξυπηρετήσει «κρίσιμους στόχους εθνικής ασφάλειας».
«Η περαιτέρω ανάπτυξη δυνατοτήτων εκτόξευσης μικρής και μεσαίας κατηγορίας στη VSFB αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα και την ευελιξία μας στις διαστημικές επιχειρήσεις», δήλωσε σε ανακοίνωση ο συνταγματάρχης James Horne III, διοικητής του Space Launch Delta 30, που είναι υπεύθυνο για τις εκτοξεύσεις στη Vandenberg.
Το SLC-9 βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της περιοχής «South Base» της Vandenberg, όπου βρίσκονται οι περισσότερες από τις σημερινές εγκαταστάσεις εκτόξευσης της βάσης. Απέχει λίγα μόλις μέτρα βόρεια από το SLC-3, ένα σημείο που χρησιμοποίησε η United Launch Alliance για τον Atlas 5 και αναβαθμίζει για να υποστηρίξει εκτοξεύσεις του Vulcan Centaur.
Πριν από λίγα χρόνια, ο χώρος είχε συνδεθεί με τη Blue Origin, η οποία εξέταζε την ανάπτυξη σημείου εκτόξευσης για τον New Glenn εκεί. Η εταιρεία, όμως, εγκατέλειψε αυτή την προοπτική και τον Απρίλιο η Space Force ανακοίνωσε ότι είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις μαζί της για τη δημιουργία σημείου εκτόξευσης New Glenn στο SLC-14, έναν άλλο αδόμητο χώρο στο νότιο τμήμα της βάσης, κοντά στην ακτή.
Σύμφωνα με το RFI, η Space Force προσφέρει το SLC-9 σε φορείς μικρών ή μεσαίων πυραύλων. Ως «μικρός εκτοξευτικός φορέας» ορίζεται εκείνος με δυνατότητα μεταφοράς φορτίου μικρότερη από 2.000 κιλά, ενώ ως «μεσαίος εκτοξευτικός φορέας» ορίζεται εκείνος με δυνατότητα από 2.000 έως 20.000 κιλά.
Το RFI ζητά από τις εταιρείες να αποδείξουν τόσο «επαρκή οικονομική ωριμότητα» για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη εγκαταστάσεων εκτόξευσης στο SLC-9 όσο και «τη μέγιστη τεχνική ωριμότητα» του πυραύλου. Η τελευταία, όπως ορίζεται στο αίτημα, είναι η δυνατότητα έναρξης επιχειρήσεων εκτόξευσης μέσα σε τρία χρόνια από τη συμφωνία για χρήση του σημείου εκτόξευσης.
Η Space Force ενδιαφέρεται επίσης για κάθε άλλη δυνατότητα που μπορούν να προσφέρουν οι εταιρείες μέσω εκτόξευσης από το SLC-9, όπως μεταφορά φορτίου από σημείο σε σημείο, επιστροφή ωφέλιμου φορτίου, επαναχρησιμοποίηση του οχήματος και «επιβιωσιμότητα», σύμφωνα με το RFI.
Η έμφαση στους μικρούς και μεσαίους εκτοξευτικούς φορείς περιορίζει το σύνολο των πιθανών χρηστών του χώρου. Η Firefly Aerospace, που χρησιμοποιεί ήδη άλλη πλατφόρμα εκτόξευσης στη Vandenberg για τον μικρό πύραυλο Alpha, αναπτύσσει το μεσαίας κατηγορίας Eclipse σε συνεργασία με τη Northrop Grumman. Η Relativity Space και η Stoke Space κατασκευάζουν επίσης μεσαίας κατηγορίας πυραύλους, οι οποίοι αρχικά θα εκτοξεύονται από το Cape Canaveral Space Force Station, αλλά ενδέχεται να ενδιαφέρονται για μια πλατφόρμα στη Vandenberg ώστε να φτάνουν σε τροχιές υψηλής κλίσης.
Η Rocket Lab διαθέτει τον μικρό πύραυλο Electron και αναπτύσσει τον μεσαίας κατηγορίας Neutron, αλλά δεν έχει μιλήσει για εκτοξεύσεις πέρα από τις εγκαταστάσεις της στη Νέα Ζηλανδία και τη Βιρτζίνια. Δεν είναι σαφές αν άλλοι κατασκευαστές οχημάτων θα μπορούσαν να καλύψουν τις οικονομικές και τεχνικές απαιτήσεις που έθεσε η Space Force στο RFI.
Η ανακοίνωση για το SLC-9 έρχεται σε μια περίοδο ανησυχιών ότι η ζήτηση για εκτοξεύσεις πιέζει τη διαθέσιμη χωρητικότητα τόσο στη Vandenberg όσο και στο Cape Canaveral. Αυτό έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για εναλλακτικά διαστημικά λιμάνια, αλλά και για θαλάσσιες πλατφόρμες εκτόξευσης.
Η Space Force ανέφερε στο RFI ότι ένα από τα κριτήρια αξιολόγησης θα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι προτεινόμενοι χρήστες του SLC-9 θα μπορούν να μετριάσουν τις επιπτώσεις σε άλλες εγκαταστάσεις εκτόξευσης της βάσης, αλλά και τυχόν νέες υποδομές πέρα από το ίδιο το σημείο εκτόξευσης, όπως δρόμους και δίκτυα κοινής ωφέλειας, που θα χρειαστούν οι χρήστες.