Η NASA αναπτύσσει για πρώτη φορά ένα ποσοτικό μεθοδολογικό πλαίσιο για να καθορίσει πόσα μέλη πρέπει να έχει ένα πλήρωμα σε αποστολή στον Άρη. Το ερώτημα δεν είναι απλώς λογιστικό — είναι ζήτημα επιβίωσης. Με καθυστερήσεις επικοινωνίας έως 22 λεπτά και περιόδους πλήρους σιωπής που διαρκούν εβδομάδες, το πλήρωμα θα πρέπει να λειτουργεί ουσιαστικά μόνο του.
Για δεκαετίες, οι αστροναύτες της NASA είχαν πίσω τους έναν αόρατο στρατό: εκατοντάδες μηχανικοί, επιστήμονες και αναλυτές στο έδαφος που παρακολουθούσαν κάθε παράμετρο της αποστολής σε πραγματικό χρόνο. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός λειτουργεί με αυτή τη λογική — το πλήρωμα στο διάστημα και η συλλογική νοημοσύνη στη Γη αποτελούν ένα ενιαίο σύστημα. Στον Άρη, αυτό το μοντέλο καταρρέει εντελώς.
Η απόσταση επιβάλλει τους δικούς της νόμους. Σε μια αποστολή στον Άρη, κάθε σήμα χρειάζεται έως και 22 λεπτά για να φτάσει στη Γη — και άλλα τόσα για να επιστρέψει η απάντηση. Κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «ανώτερης σύζευξης», όταν ο Ήλιος παρεμβάλλεται μεταξύ των δύο πλανητών, η επικοινωνία διακόπτεται εντελώς για έως και τρεις εβδομάδες. Σε αυτό το διάστημα, αν κάτι πάει στραβά, το πλήρωμα είναι μόνο του. Χωρίς οδηγίες, χωρίς υποστήριξη, χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας Μηχανικής της NASA (NESC) ανέπτυξε τέσσερα μοντέλα ανθρώπινης απόδοσης για να ποσοτικοποιήσει αυτές τις προκλήσεις. Τα αποτελέσματα είναι αποκαλυπτικά. Ένα μοντέλο που εξέτασε τον φόρτο εργασίας κατά τη διάρκεια εξωδιαστημικών δραστηριοτήτων στην επιφάνεια του Άρη διαπίστωσε ότι ένα μόνο μέλος πληρώματος που αναλαμβάνει ρόλους που σήμερα καλύπτουν πολλοί ελεγκτές αποστολής θα βρισκόταν σε επίπεδα φόρτου εργασίας που επηρεάζουν σοβαρά την απόδοση. Ένα άλλο μοντέλο, που αφορούσε τη χειροκίνητη λειτουργία ρομποτικού βραχίονα, κατέληξε ότι μπορεί να χρειάζονται δύο άτομα για μια εργασία που θεωρητικά θα μπορούσε να κάνει ένα — και ότι η στέρηση ύπνου επιδεινώνει σημαντικά την κατάσταση.
Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα ευρήματα σχετικά με την εμπειρογνωμοσύνη του πληρώματος. Βάσει ιστορικών δεδομένων από τον ISS, η πιθανότητα να συμβεί τουλάχιστον ένα σοβαρό, απρόβλεπτο περιστατικό κατά τη διάρκεια μιας εννιάμηνης διαδρομής προς τον Άρη
