Ένα επτάχρονο αγόρι παραλίγο να χάσει τη ζωή του μετά από κανό στη λίμνη Windermere, μολυνθέν από επικίνδυνο στέλεχος E. coli. Η υπόθεση αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τη ρύπανση των βρετανικών υδάτων και τα παραπλανητικά δεδομένα ποιότητας που δημοσιεύουν οι αρχές.
Ήταν μια συνηθισμένη οικογενειακή εκδρομή. Η Claire Earley είχε ελέγξει την ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος πριν πάνε κανό στη λίμνη Windermere τον Αύγουστο του 2024 — η ποιότητα του νερού αναγραφόταν ως «άριστη». Λίγες ώρες αργότερα, ο επτάχρονος γιος της Rex είχε έντονους κοιλιακούς πόνους και αιμορραγία. Έξι εβδομάδες νοσηλείας, δύο επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις και μια διάγνωση που δεν περίμενε κανείς: E. coli O157, το ίδιο επικίνδυνο βακτηριακό στέλεχος που σκότωσε μια εννιάχρονη κοπέλα στο Devon το 1999.
Το Windermere είναι η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της Αγγλίας, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, και υποδέχεται επτά εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο. Η επίσημη εικόνα είναι αυτή μιας λίμνης με εξαιρετικά νερά — τέσσερις ζώνες κολύμβησης ελέγχονται τακτικά από τις αρχές και κατατάσσονται ως «άριστες» από το 2015. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σκοτεινή. Λίγες εβδομάδες πριν από το περιστατικό με τον Rex, ο Ολυμπιονίκης κολυμβητής Hector Pardoe διέσχισε τη λίμνη μετρώντας ανεξάρτητα την ποιότητα του νερού. Τα αποτελέσματα έδειξαν επίπεδα E. coli στα 6.898 αποικίες ανά 100 ml — οκτώ φορές πάνω από το όριο που αντιστοιχεί στην κατηγορία «άριστη».
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα βακτήρια. Είναι και το σύστημα που υποτίθεται ότι μας προστατεύει από αυτά. Οι τέσσερις επίσημες ζώνες ελέγχου δεν καλύπτουν το σύνολο της λίμνης — και οι περισσότεροι επισκέπτες κολυμπούν ή κάνουν κανό σε σημεία εκτός αυτών. Η οικογένεια Earley βρισκόταν σε ειδικό κέντρο κανό στο Brockhole, μακριά από τις ζώνες παρακολούθησης. Το Windermere, επιπλέον, δεν εντάσσεται στο εθνικό σύστημα πρόβλεψης ρύπανσης που λειτουργεί σε ορισμένες παράκτιες περιοχές — άρα δεν υπάρχουν ούτε καθημερινές προβλέψεις, ούτε ειδοποιήσεις σε πραγματικό χρόνο.
Η ρύπανση της λίμνης προέρχεται από πολλές πηγές: αποχετεύσεις από εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων, υπερχειλίσεις καταιγίδων και περίπου 1.800 ιδιωτικές δεξαμενές σηπτικού. Η εταιρεία United Utilities, που διαχειρίζεται την υποδομή αποχέτευσης στην περιοχή, επισημαίνει ότι δεν είχε καταγραφεί υπερχείλιση στο Brockhole για περισσότερες από τρεις εβδομάδες πριν από την εκδρομή της οικογένειας. Παράλληλα, ανακοίνωσε επένδυση 200 εκατομμυρίων λιρών τα επόμενα τέσσερα χρόνια για τη μείωση των διαρροών. Μια μεγάλη μηχανολογική μελέτη για την εξάλειψη της ρύπανσης αναμένεται να παραδοθεί τον Ιούλιο.
Για τους κατοίκους και τους επισκέπτες, όμως, οι μελέτες και οι επενδύσεις δεν αρκούν όταν δεν υπάρχει άμεση πληροφόρηση. Ο Graham Jackson, 42 ετών, που μεγάλωσε κολυμπώντας στη λίμνη, νοσηλεύτηκε δύο φορές με σηψαιμία μετά από κολύμπι κοντά στο Newby Bridge — η λοίμωξη από E. coli που ανέπτυξε ήταν ανθεκτική σε πολλά κοινά αντιβιοτικά. «Μεγάλωσα εδώ, πέρασα την παιδική μου ηλικία κολυμπώντας στη λίμνη», λέει. «Θέλω απλώς τα παιδιά μου να μπορούν να κάνουν το ίδιο χωρίς να αρρωσταίνουν». Η απαίτηση για ειδοποιήσεις ρύπανσης σε πραγματικό χρόνο δεν είναι πλέον μόνο αίτημα ακτιβιστών — είναι ζήτημα δημόσιας υγείας.
