Ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο που δέχθηκε επίθεση στα ανοιχτά της Λιβύης πλέει τώρα ακυβέρνητο μεταξύ Μάλτας και Λαμπεντούζας, παρά τις αρχικές αναφορές για βύθισή του. Το περιστατικό αναδεικνύει μια σπάνια ουκρανική επιχείρηση μακριά από τα παράλια της χώρας, με στόχο πλοίο του ρωσικού «σκιώδους στόλου».
Στα διεθνή ύδατα μεταξύ Μάλτας και του ιταλικού νησιού Λαμπεντούζα επιπλέει ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο χωρίς πλήρωμα, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς κανέναν να το διεκδικεί. Το M.T. Arctic Metagaz, φορτηγό πλοίο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου, δέχθηκε επίθεση στις αρχές Μαρτίου στα ανοιχτά της Λιβύης. Οι λιμενικές αρχές της χώρας είχαν ανακοινώσει τη νύχτα της 3ης προς 4η Μαρτίου ότι εκρήξεις προκάλεσαν πυρκαγιά και οδήγησαν στη βύθισή του βόρεια της Σύρτης. Το πλοίο, όμως, δεν βυθίστηκε.
Οι αρχές της Μάλτας εξέδωσαν προειδοποίηση προς τους ναυτιλλομένους της περιοχής: το M.T. Arctic Metagaz πλέει «εκτός ελέγχου» και αποτελεί κίνδυνο για οποιοδήποτε σκάφος πλησιάσει. Η Βαλέτα δημοσιοποίησε τις συντεταγμένες GPS του ναυαγίου και ζήτησε από τα παραπλέοντα σκάφη να διατηρούν απόσταση τουλάχιστον πέντε ναυτικών μιλίων. Από τη στιγμή της επίθεσης, τα 30 μέλη του πληρώματος διασώθηκαν — το μόνο ξεκάθαρο κεφάλαιο σε μια ιστορία που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αδιαφανής.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν κατηγόρησε δημοσίως το Κίεβο για «τρομοκρατική επίθεση» στο πλοίο. Η Ουκρανία δεν σχολίασε. Αυτή η σιωπή, ωστόσο, μιλά από μόνη της: η επιχείρηση θεωρείται σπάνια επιτυχία για τις ουκρανικές δυνάμεις, που κατάφεραν να πλήξουν ρωσικό στόχο εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα δικά τους παράλια, στη μέση της Μεσογείου.
Το M.T. Arctic Metagaz δεν ήταν ένα τυχαίο εμπορικό πλοίο. Βρισκόταν στη λίστα κυρώσεων τόσο των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως μέρος του λεγόμενου ρωσικού «σκιώδους στόλου» — ενός δικτύου παλαιών δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε αγορές του κόσμου, παρακάμπτοντας τις δυτικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Η βύθισή του — ή έστω η ακινητοποίησή του — δεν είναι απλώς στρατιωτικό γεγονός. Είναι και οικονομικό μήνυμα.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι τι θα γίνει με το πλοίο. Ένα ημι-βυθισμένο, ακυβέρνητο δεξαμενόπλοιο με φορτίο υγροποιημένου αερίου στη Μεσόγειο δεν είναι απλώς διπλωματικό πρόβλημα — είναι και περιβαλλοντική απειλή. Κανείς δεν το διεκδικεί, κανείς δεν το ρυμουλκεί, και το ρεύμα το μετακινεί αργά προς τα δυτικά. Το φάντασμα της Μεσογείου συνεχίζει να πλέει.
