Μια ιδιαίτερα φιλόδοξη πρόταση μεταφορών προβλέπει τη σύνδεση της Αθήνας με περίπου 40 προορισμούς στην Ευρώπη μέσω ενός «mega-metro» υψηλής ταχύτητας έως το 2040. Με την ονομασία «Starline», το σχέδιο στοχεύει να αντικαταστήσει τα κατακερματισμένα εθνικά σιδηροδρομικά δίκτυα με ένα ενιαίο σύστημα 22.000 χιλιομέτρων (14.000 μιλίων), μειώνοντας σημαντικά τους χρόνους ταξιδιού για επιβάτες στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την ήπειρο και προσφέροντας μια πράσινη εναλλακτική στις πτήσεις μικρών αποστάσεων.
Το Starline αναπτύσσεται από το think tank 21st Europe, με έδρα την Κοπεγχάγη, και προτείνει πέντε κύριους διαδρόμους που θα διασχίζουν 22 χώρες. Οι γραμμές είναι: η A από τη Νάπολη έως το Ελσίνκι, η B από τη Λισαβόνα έως το Κίεβο μέσω Μαδρίτης, η C που συνδέει τη Μαδρίτη με την Κωνσταντινούπολη, η D από το Δουβλίνο έως το Κίεβο και η E που ενώνει το Μιλάνο με το Όσλο. Το δίκτυο θα λειτουργεί σαν ένα αστικό μετρό σε ηπειρωτική κλίμακα – υπέργειο – με τρένα που θα κινούνται με 300 έως 400 χλμ/ώρα, εντάσσοντας τις ευρωπαϊκές πόλεις σε μια ενιαία ταυτότητα μετακίνησης.
Για την Ελλάδα, η αναβάθμιση υποδομών θα άλλαζε ριζικά τη συνδεσιμότητα στο εσωτερικό και στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ανακοινώσει στόχους για μείωση του ταξιδιού Σόφια–Αθήνα από 13 ώρες και 40 λεπτά σε έξι ώρες, και Βερολίνο–Κοπεγχάγη από επτά σε τέσσερις. Η πρόταση έρχεται να συμπληρώσει αυτούς τους στόχους σε όλη την ήπειρο. Για παράδειγμα, το Βερολίνο–Κοπεγχάγη προβλέπεται να πέσει από επτά ώρες σε τέσσερις, ενώ διαδρομές που παραδοσιακά γίνονται νύχτα, όπως το Κίεβο–Βερολίνο, θα μετατραπούν σε απευθείας, προβλέψιμες ημερήσιες συνδέσεις.
Οι μεταφορές παραμένουν μια από τις μεγαλύτερες κλιματικές προκλήσεις της Ευρώπης, ευθυνόμενες για περίπου το ένα τέταρτο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Παρότι η αεροπορία ευθύνεται για μικρότερο ποσοστό σε παγκόσμια κλίμακα, οι πτήσεις μικρών αποστάσεων είναι ακόμη η προεπιλογή για εκατομμύρια Ευρωπαίους ταξιδιώτες. Τα τρένα υψηλής ταχύτητας παράγουν έως και 90% λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα ανά ταξίδι. Η 21st Europe υποστηρίζει ότι μια στροφή μεγάλης κλίμακας προς τον σιδηρόδρομο είναι ο καλύτερος δρόμος για την επίτευξη του στόχου της ΕΕ για καθαρές μηδενικές εκπομπές έως το 2050, χωρίς να θυσιάζεται η ταχύτητα μετακίνησης.
Η πρόταση απομακρύνεται και από τις παραδοσιακές νόρμες εντός συρμών: τα σκούρα μπλε τρένα δεν θα διαθέτουν τυπικές θέσεις πρώτης και δεύτερης θέσης, αλλά ειδικά διαμορφωμένους χώρους, όπως ήσυχες ζώνες εργασίας, οικογενειακές ενότητες, εργονομικά καθίσματα και κοινόχρηστους χώρους καφέ. Η διάταξη στοχεύει να «εκδημοκρατίσει» τα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων και να δώσει προτεραιότητα στην άνεση των επιβατών.
