Η Nissan ανακοίνωσε ότι κλείνει την εφαρμογή NissanConnect EV για χιλιάδες οδηγούς Leaf, αφήνοντάς τους χωρίς απομακρυσμένο έλεγχο φόρτισης και κλιματισμού. Το περιστατικό αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα: τι γίνεται όταν τα “έξυπνα” αυτοκίνητα γερνάνε και οι κατασκευαστές σταματούν να τα υποστηρίζουν;
Από τις 30 Μαρτίου, χιλιάδες ιδιοκτήτες Nissan Leaf θα ξυπνούν σε ένα αυτοκίνητο που δεν μπορούν πλέον να ελέγξουν από το κινητό τους. Η Nissan ανακοίνωσε ότι η εφαρμογή NissanConnect EV — που επέτρεπε τον απομακρυσμένο έλεγχο φόρτισης, τη ρύθμιση θέρμανσης και την παρακολούθηση της μπαταρίας — θα σταματήσει να λειτουργεί για τα μοντέλα Leaf που κατασκευάστηκαν πριν τον Μάιο του 2019 και για το βαν e-NV200 που παράγεται έως το 2022. Η εταιρεία δικαιολόγησε την απόφαση λέγοντας ότι η εφαρμογή δεν μπορεί να αναβαθμιστεί για να υποστηρίξει μελλοντικές βελτιώσεις.
Οι οδηγοί δεν το πήραν καλά. Ένας από αυτούς, ο Alan Clucas, περιέγραψε την κατάσταση ως “απαράδεκτη”, επισημαίνοντας ότι κάποια από τα επηρεαζόμενα οχήματα είναι λιγότερο από τέσσερα χρόνια. Σε φόρουμ οδηγών, η αντίδραση ήταν ακόμα πιο έντονη: “Εκπληκτικό που η Nissan υποστήριξε μια βασική λειτουργία EV μόνο για επτά χρόνια. Αν ένα αυτοκίνητο μπορεί να διαρκέσει 12+ χρόνια, αυτό είναι απλά κακό.” Άλλος οδηγός σημείωσε ότι μοντέλα του 2020 χάνουν απομακρυσμένη πρόσβαση με μόλις ένα μήνα προειδοποίηση.
Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά της Nissan — είναι δομικό. Τα σύγχρονα αυτοκίνητα εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από συνδεδεμένες υπηρεσίες: πλοήγηση, touchscreen, συνδρομές για θερμαινόμενα καθίσματα, βοηθητικά συστήματα οδήγησης, ακόμα και επιπλέον ισχύ κινητήρα. Όλα αυτά λειτουργούν μέσω software που κάποια στιγμή θα σταματήσει να υποστηρίζεται. Ο Steve Walker από το Auto Express το θέτει ξεκάθαρα: “Κανείς δεν θέλει να βλέπει αυτοκίνητα να γίνονται παρωχημένα πριν την ώρα τους. Ο καλύτερος τρόπος να μειωθεί το περιβαλλοντικό αποτύπωμα ενός αυτοκινήτου είναι να χτιστεί για να διαρκέσει — και τα ψηφιακά συστήματα πρέπει να είναι εξίσου ανθεκτικά με τα μηχανικά.”
Πίσω από αυτή την τάση κρύβεται μια βαθύτερη αλλαγή στον τρόπο που η τεχνολογική βιομηχανία αντιλαμβάνεται την ιδιοκτησία. Ο Benjamin Gorman, ανώτερος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Bournemouth, επισημαίνει ότι ο κλάδος στρέφεται προς μοντέλα Software-as-a-Service — δηλαδή, δεν αγοράζεις κάτι μια φορά, το νοικιάζεις συνεχώς. Αυτό λειτουργεί για παιχνίδια και streaming, όπου οι χρήστες έχουν συνηθίσει σε συνδρομές και σύντομους κύκλους αναβάθμισης. Αλλά ένα αυτοκίνητο δεν είναι Netflix — είναι ένα ακριβό φυσικό αντικείμενο που αναμένεται να λειτουργεί για μια δεκαετία ή περισσότερο.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι νομικό και ηθικό ταυτόχρονα: τι ακριβώς αγοράζεις όταν πληρώνεις για ένα connected car; Το υλικό, σίγουρα — αλλά οι λειτουργίες που το κάνουν “έξυπνο” φαίνεται να είναι δανεικές. Καθώς περισσότεροι κατασκευαστές πειραματίζονται με συνδρομές για χαρακτηριστικά που παλιά ήταν μόνιμα, η σχέση ανάμεσα σε καταναλωτή και αυτοκίνητο αλλάζει ριζικά — και όχι απαραίτητα προς όφελος του πρώτου.
