Η ομηρική αναφορά στους Κιμμερίους δεν ταιριάζει με τους ιστορικούς της Ανατολίας. Τα τοπωνύμια Αχέροντας–Κωκυτός δείχνουν σε ελληνικό έδαφος.
Στην Οδύσσεια, ο Όμηρος τοποθετεί βασίλειο και πόλη «Κιμμερίων» δίπλα στην είσοδο του Κάτω Κόσμου, κοντά στον Αχέροντα και τον Κωκυτό. Περιγράφει μια χώρα βυθισμένη σε ομίχλη και σύννεφα, χωρίς ήλιο. Η εικόνα αυτή συγκρούεται με ό,τι γνωρίζουμε για τους ιστορικούς Κιμμερίους, έναν λαό που έδρασε στην Ανατολία της αρχαϊκής εποχής και συγκρούστηκε με Ασσύριους, Φρύγες και Λυδούς.
Η αναφορά του Ομήρου έχει τροφοδοτήσει συζήτηση για τη διαδρομή του Οδυσσέα. Πολλές ερμηνείες «διαβάζουν» τη ραψωδία στη δυτική Μεσόγειο, από τη νότια Ιταλία έως την Ιβηρική, αφήνοντας την Ανατολία εκτός κάδρου. Άλλοι θεωρούν ότι ο ποιητής χρησιμοποίησε το όνομα «Κιμμέριοι» καθαρά μυθολογικά, χωρίς γεωγραφική ακρίβεια.
Μια διαφορετική ανάγνωση πατάει στα ίδια τα τοπωνύμια του κειμένου. Αχέροντας και Κωκυτός υπάρχουν στην Ήπειρο, και ο πρώτος διατηρεί μέχρι σήμερα το όνομά του. Δίπλα τους λειτούργησε στην αρχαιότητα νεκυομαντείο, όπως ακριβώς περιγράφει ο Όμηρος πριν από την κάθοδο του Οδυσσέα στον Άδη. Η ιδέα ότι αυτό το επεισόδιο εκτυλίσσεται τόσο κοντά στον ελλαδικό χώρο δεν είναι η επικρατέστερη, ωστόσο νεότερες μελέτες την ενισχύουν· έχει προταθεί μάλιστα ότι η απέναντι Παξοί ταιριάζει στη νησιωτική περιγραφή της Κίρκης.
Το κομμάτι που λείπει για να «κουμπώσει» η ομηρική ονομασία είναι ένα τοπικό τοπωνύμιο: Χειμέριον. Ακριβώς στην περιοχή του Αχέροντα υπήρχε αρχαίος οικισμός με αυτό το όνομα, που επεκτεινόταν και στην ευρύτερη χώρα και στους κατοίκους της. Η ετυμολογία του παραπέμπει στον χειμώνα και την κακοκαιρία, χαρακτηριστικά που εξηγούν την ομηρική υπερβολή για μόνιμη ομίχλη και απουσία φωτός. Έτσι, η «πόλη των Κιμμερίων» της Οδύσσειας ευλόγως διαβάζεται ως το Χειμέριον της Ηπείρου και όχι ως αναφορά στους Κιμμερίους της Ανατολίας.
