Ο Jensen Huang είναι ο πρωταγωνιστής της εποχής. Η μετεωρική άνοδος της Nvidia του έχει φέρει δόξα αλλά και πλούτη. Ο ίδιος, όμως, έχει ένα απλό μήνυμα για τους νέους που θέλουν να επιτύχουν μεγάλα πράγματα: Δεν κερδίζεις αν δεν πονέσεις.
Την περασμένη εβδομάδα, ο CEO της Nvidia μίλησε στους φοιτητές του πανεπιστημίου του Στάνφορντ, στο οποίο είχε φοιτήσει και ο ίδιος.
«Το να επιτύχεις μεγάλα πράγματα δεν θέλει ευφυΐα. Το μεγαλείο πηγάζει από τον χαρακτήρα. Και χαρακτήρα δεν δείχνουν οι έξυπνοι άνθρωποι, δείχνουν οι άνθρωποι που υπέφεραν», είπε ο Huang, σύμφωνα με το CNBC, όταν ρωτήθηκε για το πώς οι φοιτητές μπορούν να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητές τους να επιτύχουν.
Ο ίδιος δικαιούται να δίνει συμβουλές επιτυχίας. Το 1993 συνίδρυσε την εταιρεία ημιαγωγών Nvidia και εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες κατέχει τη θέση του CEO. Η επιτυχία της εταιρείας μετέτρεψε τον Huang σε δισεκατομμυριούχο. Τώρα, με την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης να κάνει τα τσιπ της Nvidia περιζήτητα, η εταιρεία έχει γίνει μια από τις πιο πολύτιμες στον κόσμο, με αποτίμηση που ξεπερνά τα 2 τρισ. δολάρια.
Ο ίδιος ο Huang είναι ένα από τα πλουσιότερα άτομα στον κόσμο, με περιουσία 77,6 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με το Bloomberg.
Κατά την άποψή του, υπάρχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας οποιουδήποτε ατόμου: Η ανθεκτικότητα. Στην εκδήλωση στο Στάνφορντ, είπε στους φοιτητές πώς ανέπτυξε την ανθεκτικότητα, ώστε να μπορέσει να χτίσει και να διευθύνει μια από τις πιο πολύτιμες εταιρείες στον κόσμο.
«Ένα από τα μεγάλα μου πλεονεκτήματα είναι ότι έχω πολύ χαμηλές προσδοκίες», είπε ο Huang, σημειώνοντας ότι οι περισσότεροι απόφοιτοι του Στάνφορντ «έχουν πολύ υψηλές προσδοκίες» ως αποτέλεσμα της εκπαίδευσής τους σε αυτό το κορυφαίο πανεπιστήμιο.
Συχνά «οι άνθρωποι με πολύ υψηλές προσδοκίες έχουν πολύ χαμηλή ανθεκτικότητα», εξήγησε, επειδή δεν είναι συνηθισμένοι ή προετοιμασμένοι για την αποτυχία.
«Δυστυχώς, η ανθεκτικότητα παίζει ρόλο στην επιτυχία», είπε. «Δεν ξέρω πώς να σας την διδάξω, εκτός από το ότι ελπίζω να υποφέρετε».
Ο ίδιος πράγματι υπέφερε στα πρώτα χρόνια της Nvidia. Το 1996, η εταιρεία παραλίγο να κλείσει, καθώς προσπαθούσε να ανταγωνιστεί άλλους κατασκευαστές ημιαγωγών. Αυτό ανάγκασε τον Huang να απολύσει πάνω από το μισό προσωπικό του αλλά και να αλλάξει το προϊόν του.
Η εμπειρία αυτή του δίδαξε να «διαβάζει» καλύτερα την αγορά και τις απαιτήσεις των καταναλωτών, είπε στο Fortune το 2001.
«Μέχρι σήμερα χρησιμοποιώ τη φράση ‘πόνος και ταλαιπωρία’ μέσα στην εταιρεία μας με μεγάλη χαρά», είπε ο Huang στο Στάνφορντ. «Το εννοώ με χαρούμενο τρόπο, γιατί θέλεις να βελτιώσεις τον χαρακτήρα της εταιρείας σου. Θέλεις μεγαλείο από αυτούς».
«Για όλους εσάς τους φοιτητές του Στάνφορντ, σας εύχομαι άφθονες δόσεις πόνου και ταλαιπωρίας», κατέληξε.
Νέα πτώση, μικρότερη όμως σε σύγκριση με τον Ιανουάριο, κατέγραψε η διακίνηση containers στους δυο προβλήτες της Piraeus Container Terminal (ΣΕΠ) στον Πειραιά. Οι προβλήτες που ανήκουν στην θυγατρική της Cosco την Cosco Shipping Ports, η οποία διαχειρίζεται τερματικούς σταθμούς εμπορευματοκιβωτίων σε όλο τον κόσμο, υποδέχθηκαν τον Φεβρουάριο 306,3 χιλιάδες Teu αντί 322,6 χιλιάδες teu τον ίδιο μήνα πέρυσι, σημειώνοντας πτώση 5,1%.
Σημειώνεται ότι τον Ιανουάριο η πτώση ήταν της τάξης του 12,7%. Συνολικά το πρώτο δίμηνο του 2024 η διακίνηση containers στους δυο προβλήτες της ΣΕΠ στον Πειραιά μειώθηκε κατά 8,9% στα 588,1 χιλιάδες «κουτιά» έναντι 645,4 χιλιάδες containers το δίμηνο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου του 2023. Να σημειωθεί ότι μονοψήφια μείωση φαίνεται , σύμφωνα με πληροφoρίες, να καταγράφει και ο προβλήτας που τον διαχειρίζεται ο ΟΛΠ (μητρική Cosco).
Διευκρινίζεται ότι οι προβλήτες φιλοξενούν πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων από όλες τις ναυτιλιακές εταιρείες τακτικών γραμμών και όχι μόνο της Cosco. Συνεπώς η κίνηση containers αποτυπώνει την πολιτική των ναυτιλιακών εταιρειών η οποία στην παρούσα συγκυρία επηρεάζεται κυρίως από την κρίσιμη κατάσταση στην Ερυθρά Θάλασσα αλλά και από την ένταξη της ναυτιλίας στο ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων.
Η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα που έχει προκληθεί από τις επιθέσεις στα πλοία των ανταρτών της Υεμένης Χούθι έχουν υποχρεώσει τις ναυτιλιακές να στέλνουν τα πλοία τους που εξυπηρετούν τα δρομολόγια Ασίας-Ευρώπης μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, Έτσι ο Πειραιάς έχασε το πλεονέκτημα να είναι το πιο κοντινό ευρωπαϊκό λιμάνι στην Ασίας, μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και χάνει μεγάλο μέρος του διαμετακομιστικού εμπορίου containers.
Μείωση κατάγραψε η διακίνηση containers και στην Ισπανία και συγκεκριμένα στα τέρμιναλς της COSCO SHIPPING Ports (Spain) Terminals S.L.U. (Βαλένθια και Μπιλμπάο). Η μείωση τον Φεβρουάριο ήταν 3,6% στα 248,9 χιλιάδες teu έναντι 258,2 χιλιάδες τον Φεβρουάριο του 2023. Στο πρώτο δίμηνο η μείωση ήταν 1,6% στις 489,1 χιλιάδες teu έναντι 496,8 χιλιάδες teu πέρυσι την ίδια περίοδο.
Μείωση καταγράφουν και άλλα τέρμιναλ της Cosco Shipping Ports σε ευρωπαϊκά λιμάνια όπως το CSP Zeebrugge Terminal NV στο Βέλγιο (-12,7%) και το Euromax Terminal Rotterdam B.V. (-3.4%) και στην Ιταλία το APM Terminals Vado ( -7.8%).
Άλλα όμως καταγράφουν άνοδο όπως της Αμβέρσας (4.7%) ενώ στην Αίγυπτο άνοδο καταγράφει το Suez Canal Container Terminal (6.2%)..
Η συνολική διακίνηση containers της Cosco Shipping Ports σε όλα τα τέρμιναλ που ελέγχει στην Κίνα και τον υπόλοιπο κόσμο, συνέχισε πάντως να αυξάνεται τον Φεβρουάριο, σημειώνοντας αύξηση 7,9% σε ετήσια βάση. Λόγω της κινεζικής Πρωτοχρονιάς τον Φεβρουάριο φέτος, η διακίνηση τον εν λόγω μήνα σημείωσε χαμηλότερη μεταβολή σε σχέση με τον Ιανουάριο, αλλά συνέχισε να παρουσιάζει ισχυρή αύξηση σε ετήσια βάση, αναφέρει η εταιρεία. Συγκρίνοντας τις επιδόσεις για τους 2 πρώτους μήνες η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων από τους τερματικούς σταθμούς της Cosco Shipping Ports, αυξήθηκε κατά 11,0% σε ετήσια βάση. Ωστόσο να σημειωθεί ότι η διακίνηση στα τέρμιναλ της εταιρείας εκτός Κίνας σημείωσε άνοδο μόλις 4,6%.
Η τεχνολογία διεπαφής εγκεφάλου-υπολογιστή βρίσκεται στον πυρήνα ταινιών όπως οι ταινίες Ready Player One, The Matrix και Avatar. Αλλά εκτός της σφαίρας της επιστημονικής φαντασίας, η εν λόγω τεχνολογία χρησιμοποιείται στην πραγματικότητα για σκοπούς όπως να βοηθήσουν παράλυτους ανθρώπους να επικοινωνήσουν, να μελετήσουν τα όνειρα και να ελέγξουν ρομπότ.
Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Elon Musk ανακοίνωσε τον Ιανουάριο ότι η εταιρεία νευροτεχνολογίας Neuralink είχε εμφυτεύσει για πρώτη φορά ένα τσιπ υπολογιστή σε άνθρωπο. Τον Φεβρουάριο, ανακοίνωσε ότι ο ασθενής ήταν σε θέση να ελέγχει ένα ποντίκι υπολογιστή με τις σκέψεις του.
Ο στόχος της Neuralink είναι να βοηθήσει ανθρώπους που διαφορετικά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν και να αλληλεπιδράσουν με το περιβάλλον. Αλλά οι λεπτομέρειες είναι λίγες και καταγράφεται ένα κενό ενημέρωσης. Το έργο έκρουσε αμέσως τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με την ιδιωτικότητα του εγκεφάλου, τον κίνδυνο πειρατείας και άλλα πράγματα που θα μπορούσαν να πάνε στραβά.
Ο Δρ Steve Kassem, ανώτερος ερευνητής στο Neuroscience Research Australia, λέει ότι υπάρχουν και άλλοι σε αυτό το πεδίο που δραστηριοποείται η Neuralink. Δεν είναι η πρώτη εταιρεία που κάνει ένα νευρωνικό εμφύτευμα, λέει. Στην πραγματικότητα, η Αυστραλία αποτελεί “hotspot” για τη σχετική νευρολογική έρευνα.
Ένα πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Σίδνεϊ, το οποίο έχει λάβει χρηματοδότηση εκατομμυρίων από το υπουργείο Άμυνας, βρίσκεται σήμερα στην τρίτη φάση της επίδειξης του τρόπου με τον οποίο οι στρατιώτες μπορούν να χρησιμοποιούν τα εγκεφαλικά τους σήματα για να ελέγχουν έναν ρομποτικό σκύλο.
“Καταφέραμε [να αποδείξουμε] ότι ένας στρατιώτης μπορεί να χρησιμοποιήσει τον εγκέφαλό του για να δώσει μια εντολή ώστε να αναθέσει στο σκύλο να φτάσει σε έναν προορισμό εντελώς χωρίς χέρια … έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν τα χέρια τους για άλλους σκοπούς”, λέει ο καθηγητής Lin, διευθυντής του Κέντρου Υπολογιστικής Νοημοσύνης και BCI του UTS.
Ο στρατιώτης χρησιμοποιεί γυαλιά υποβοηθούμενης πραγματικότητας με μια ειδική διεπαφή γραφενίου για να δίνει εντολές στον εγκέφαλο με σήματα που στέλνουν το ρομποτικό σκύλο σε διαφορετικά μέρη. Ο Lin λέει ότι εργάζονται για να κάνουν την τεχνολογία πολλαπλών χρηστών, ταχύτερη και ικανή να ελέγχει άλλα οχήματα, όπως drones.
Εν τω μεταξύ, η εταιρεία Neurode του Σίδνεϊ δημιούργησε ένα ακουστικό που βοηθά τα άτομα με ΔΕΠΥ, παρακολουθώντας τον εγκέφαλό τους και παρέχοντας ηλεκτρονικούς παλμούς για την αντιμετώπιση των αλλαγών. Μια άλλη ομάδα του UTS εργάζεται πάνω στην DreamMachine, η οποία στοχεύει στην ανακατασκευή ονείρων από εγκεφαλικά σήματα. Χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη και δεδομένα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος για τη δημιουργία εικόνων από το υποσυνείδητο.
Και έπειτα υπάρχουν τα εμφυτεύματα.
Η Synchron ξεκίνησε από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης και τώρα εδρεύει και στη Νέα Υόρκη. Χρησιμοποιεί ένα πλέγμα που εισάγεται στα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου και επιτρέπει στους ασθενείς να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, στέλνοντας ένα σήμα που λειτουργεί λίγο σαν το Bluetooth. Οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ηλεκτρονικές αγορές, να στέλνουν μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και να επικοινωνούν χρησιμοποιώντας την τεχνολογία για τον έλεγχο ενός υπολογιστή. Η Synchron έχει εμφυτεύσει το πλέγμα σε έναν αριθμό ασθενών και τους παρακολουθεί, συμπεριλαμβανομένου ενός στην Αυστραλία. Στον ασθενή P4, ο οποίος πάσχει από νόσο του κινητικού νευρώνα, εμφυτεύθηκε το πλέγμα πριν από μερικά χρόνια.
“Πιστεύω ότι έχει κάνει πάνω από 200 συνεδρίες”, λέει ο Gil Rind, ανώτερος διευθυντής προηγμένης τεχνολογίας της Synchron. “Εξακολουθεί να είναι δυνατός με τα εμφυτεύματα και συνεργάζεται πολύ στενά μαζί μας.
“Είναι σε θέση να χρησιμοποιεί τον υπολογιστή του μέσω του συστήματος … Καθώς η ασθένεια έχει προχωρήσει, είναι πραγματικά δύσκολο να χρησιμοποιεί φυσικά κουμπιά. “Αυτό του παρείχε μια εναλλακτική μέθοδο για να μπορεί να αλληλεπιδρά με τον υπολογιστή του – για ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές, επικοινωνία με τον φροντιστή του, [με] τους αγαπημένους του”.
Η Δρ Christina Maher στο Κέντρο Εγκεφάλου και Νου του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ λέει ότι η τεχνολογία της Synchron είναι “μίλια μπροστά” από την τεχνολογία του Elon Musk και είναι πιο εξελιγμένη και ασφαλέστερη επειδή δεν απαιτεί ανοιχτή χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο. Οι ερευνητές έχουν επίσης δημοσιεύσει περισσότερα από 25 άρθρα, λέει η ίδια.
“Με το Neuralink, δεν γνωρίζουμε πολλά γι’ αυτό.
“Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, μεγάλη προτεραιότητά τους είναι να δοκιμάσουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των χειρουργικών ρομπότ τους… οπότε ασχολούνται πολύ περισσότερο με τη ρομποτική πλευρά των πραγμάτων, πράγμα που έχει νόημα από εμπορική άποψη”.
Η ανάγκη για ρύθμιση Εν μέσω της διαφημιστικής εκστρατείας και της υπόσχεσης της νευροτεχνολογίας, ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με το ποιος θα είναι σε θέση να έχει πρόσβαση στις χρήσιμες τεχνολογίες και πώς θα προστατεύονται.
Ο Maher λέει ότι είναι θέμα εξισορρόπησης της ανάγκης για καινοτομία με την κατάλληλη ρύθμιση, επιτρέποντας παράλληλα την πρόσβαση σε εκείνους τους ανθρώπους που την έχουν πραγματικά ανάγκη. Λέει ότι η “ανισότητα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων” συζητείται στην Αυστραλία και παγκοσμίως.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο κόσμος έμαθε τη λέξη για το τι συμβαίνει όταν τα όρια μεταξύ του πραγματικού κόσμου και του διαδικτύου θολώνουν: Το metaverse. Θεωρητικά, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κατανοήσει την έννοια. Τι κάνουμε όμως μέσα και με αυτό;
Το metaverse, που αναφέρεται για πρώτη φορά στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας Snow Crash του Neal Stephenson το 1992, είναι ουσιαστικά ένας διαδικτυακός κόσμος όπου μπορείτε να πάτε σχολείο, να εργαστείτε, να παίξετε παιχνίδια, να παρακολουθήσετε συναυλίες, να πάτε για ψώνια και πολλά άλλα χωρίς να βγείτε ποτέ από το σπίτι σας. Είναι το δισδιάστατο διαδίκτυο κειμένων και εικόνων που ζωντανεύει, όπως οι κόσμοι καθρέφτες στο Matrix. Το πρώτο σύνορο – headsets εικονικής πραγματικότητας που μεταφέρουν τους ανθρώπους σε διαφορετικούς κόσμους οπτικά – επιτεύχθηκε πριν από αρκετά χρόνια. Έκτοτε, η προσπάθεια είναι να γίνει το metaverse “βιώσιμο” σε όλο του το μεγαλείο, με όλες τις αισθήσεις. Μια χούφτα νεοσύστατες επιχειρήσεις εργάζονται για την ενσωμάτωση των αισθήσεων – απτικά γάντια θα επιτρέπουν στους χρήστες να αγγίζουν και να αισθάνονται πράγματα- υπάρχει ένα πρωτότυπο τηλεόρασης που γλείφεται, και μια άλλη τεχνολογία που χρησιμοποιεί ηλεκτρόδια σε μαχαιροπήρουνα για να αναπαράγει ξινές, γλυκές, αλμυρές ή πικρές αισθήσεις στο στόμα.
Αλλά ως επί το πλείστον, το metaverse, όπως έχει απεικονιστεί και αξιοποιηθεί, δεν έχει απογειωθεί. Υπάρχουν πάρα πολλά ερωτήματα -πώς θα μοιάζει η πολιτική και η διακυβέρνηση, πώς θα προστατεύονται τα παιδιά, πόσο αξίζει πραγματικά ένα εικονικό παπούτσι κ.ο.κ.- και όχι αρκετές απαντήσεις. Η λήψη αυτών των απαντήσεων θα απαιτήσει χρόνο και χρήμα. Οι εμπειρογνώμονες διχάζονται στη μέση για το αν είναι καν εφικτός ένας ολοκληρωμένος εικονικός κόσμος.
Το metaverse δεν είναι φθηνό Ενώ η Meta κυριάρχησε αρχικά στις συζητήσεις για το metaverse, άλλες μεγάλες εταιρείες όπως η Microsoft, η εταιρεία κατασκευής τσιπ Nvidia, η Amazon και η Disney έβαλαν γρήγορα τα δικά τους μεγάλα στοιχήματα στις δυνατότητές του. Η Starbucks και η Nike πήδηξαν στο άρμα. Ένα πράγμα που είχαν κοινό όλες αυτές οι εταιρείες στη διαφημιστική τους εκστρατεία για το metaverse; Χρήματα για να κάψουν.
Αλλά όλα αυτά τα δολάρια δεν έχουν αποδώσει. Η Meta, η μεγαλύτερη εταιρεία στο χώρο, δεν έχει σπάσει ακόμη την οικονομική ισορροπία. Στην πραγματικότητα, απέχει πολύ από αυτό. Η εταιρεία που άλλαξε κυριολεκτικά το όνομά της για να δείξει τη δέσμευσή της στον σκοπό, είδε τα κόστη, και επομένως τις ζημίες, να διευρύνονται. Από την ίδρυσή της το 2019, το τμήμα της Reality Labs έχει χάσει περισσότερα από 46,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Η Meta έχει προειδοποιήσει τους επενδυτές να περιμένουν ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει πριν βελτιωθεί.
Η σύντομη (πρόσφατη) ιστορία της αντιστροφής των στοιχημάτων της metaverse Ιανουάριος 2023: Microsoft κλείνει τον εικονικό χώρο εργασίας AltSpaceVR.
Φεβρουάριος 2023: Η Microsoft τερματίζει το βιομηχανικό metaverse project της μόλις τέσσερις μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας του και απολύει 100 άτομα. Περικόπτει επίσης το προσωπικό από την ομάδα του VR headset της HoloLens.
Επίσης τον Φεβρουάριο του 2023: Η Tencent εγκαταλείπει τα σχέδιά της να κατασκευάσει υλικό VR, καθώς μια ώριμη αγορά για αυτό φαίνεται να απέχει πολλά χρόνια.
Μάρτιος 2023: Η Meta στρέφεται προς την τεχνητή νοημοσύνη στο “έτος της αποτελεσματικότητας”.
Επίσης, τον Μάρτιο του 2023: Η Walmart κλείνει έναν επώνυμο χώρο έξι μηνών στον κόσμο των παιχνιδιών Roblox που ονομάζεται Universe of Play.
Μάρτιος 2023, ξανά: Η Disney καταργεί την ομάδα της Metaverse, η οποία αποτελείται από 50 άτομα.
Ιούνιος 2023: Η Google καταργεί το Project Iris για γυαλιά AR, επιλέγοντας να επικεντρωθεί στο λογισμικό AR.
Ιανουάριος 2024: Η Apple κυκλοφορεί το VR Pro headset εικονικής πραγματικότητας / επαυξημένης πραγματικότητας, το οποίο πωλείται για 3.499 δολάρια και χαιρετίζεται προκαταρκτικά ως πολύ ωραίο και ακόμη και χρήσιμο για την ανθρωπότητα, αλλά η ιδέα να το φορέσεις για να ταξιδέψεις σε μια εικονική χώρα για να κάνεις παρέα με τους φίλους σου δεν έρχεται τόσο πολύ στο προσκήνιο.
Στη νέα γαλλική ταινία επιστημονικής φαντασίας The Animal Kingdom, ο κόσμος αλλάζει και οι άνθρωποι αλλάζουν μαζί του. Μια μετάλλαξη αρχίζει να μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε υβρίδια ζώων, δημιουργώντας μια ποικιλία ανθρώπων-πουλιών, εντόμων-ανθρώπων, θηλαστικών-ανθρώπων και πολλών άλλων νέων τύπων όντων. Στη μέση αυτής της αναταραχής βρίσκεται μια διχασμένη οικογένεια – η μητέρα, στη μέση της μετάλλαξης, έχει εξαφανιστεί από μια ιατρική μεταφορά, γεγονός που αφήνει τον πατέρα και τον γιο να την αναζητούν απεγνωσμένα. Η φανταστική ταινία κυκλοφορεί επιτέλους στις αμερικανικές αίθουσες και σε VOD, αφού αρχικά προβλήθηκε στις Κάννες και σε άλλα κινηματογραφικά φεστιβάλ το 2023.
Ο σχεδιασμός των πλασμάτων στην ταινία Το Βασίλειο των Ζώων είναι ένα τέλειο παράδειγμα του πώς τα πρακτικά και τα ψηφιακά εφέ μπορούν να λειτουργήσουν αρμονικά και να ενισχύσουν το ένα το άλλο, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που είναι ανέφικτο να επιτευχθεί μόνο με το ένα από τα δύο. Ο σκηνοθέτης Thomas Cailley και η ομάδα του χρησιμοποίησαν ένα μείγμα από διάφορα πρακτικά εφέ (κοστούμια, μακιγιάζ, animatronics) και ψηφιακά εφέ για να δημιουργήσουν μερικά από τα πιο υποβλητικά και πρωτότυπα σχέδια των τελευταίων ετών, όπως έναν φολιδωτό άνθρωπο-πανγκολίν ή έναν άνθρωπο-χαμαιλέοντα που μπορεί να ενσωματωθεί στο περιβάλλον.
Αλλά στο επίκεντρο της ταινίας βρίσκεται η συγκινητική σχέση μεταξύ πατέρα και γιου. Ο Romain Duris (ο Aramis στην τελευταία γαλλική blockbuster μεταφορά των Τριών Σωματοφυλάκων) είναι απίστευτα συγκινητικός στην ερμηνεία του πατέρα, François, αναδεικνύοντας τον φόβο του για την απώλεια της αγαπημένης του οικογένειας και τη βαθιά φροντίδα που έχει γι’ αυτούς ανεξαρτήτως συνθηκών. Η ερμηνεία του Paul Kircher στο ρόλο του γιου του, Émile, είναι υπερβατική, ειδικά όταν ο έφηβος αρχίζει να περνάει κάποιες απροσδόκητες αλλαγές, εξελίσσοντας κάθε στοιχείο της σωματικής του απόδοσης, διατηρώντας παράλληλα την κυκλοθυμική ψυχή ενός προβληματικού εφήβου. Μαζί, ζωντανεύουν μια πολύπλοκη σχέση σε έναν ταραχώδη κόσμο.
Συναρπαστικό και ατελείωτα συζητήσιμο, ειδικά στα ερωτήματα που θέτει σχετικά με την ανθρωπότητα και το πώς αντιμετωπίζουμε τους διαφορετικούς από εμάς, το Βασίλειο των Ζώων απεικονίζει τον μεταβαλλόμενο κόσμο του με μεγάλη προσοχή. Η παρουσία αυτών των υβριδικών ανθρώπων προκαλεί ετερόκλητες αντιδράσεις στους ανθρώπους της ταινίας – συμπόνια, φόβο, θυμό, αηδία. Κάποιοι άνθρωποι ανησυχούν βαθιά για το πώς αντιμετωπίζονται οι υβριδικοί άνθρωποι και τάσσονται υπέρ της συνύπαρξης, ενώ άλλοι σχηματίζουν πολιτοφυλακές και τάσσονται υπέρ της βίας. Όλα αυτά καταλήγουν σε μια πολύ γειωμένη απεικόνιση του τρόπου με τον οποίο η κοινωνία μας αντιδρά στους ανθρώπους που είναι αλλοτριωμένοι, σε όλες τις αποχρώσεις της.
Η κεντρική υπόθεση της ταινίας προσκαλεί πολλές διαφορετικές αλληγορικές αναγνώσεις: Πρόκειται για τη φυλή; Έχει να κάνει με την αναπηρία; Έχει να κάνει με το φύλο; Έχει να κάνει με την ξενοφοβία; Το τεράστιο εύρος των ερμηνειών είναι κάτι που ο Cailley είπε στο Polygon ότι εκτιμά τις αντιδράσεις του κοινού μέχρι στιγμής, αλλά ο σκηνοθέτης επιμένει ότι δεν υπάρχει σωστή απάντηση. Όλα αυτά συνδυάζονται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς και ένα από τα καλύτερα πρωτότυπα έργα επιστημονικής φαντασίας της πρόσφατης μνήμης. Πριν από την κυκλοφορία της ταινίας, το Polygon μίλησε με τον Cailley για την περίπλοκη ηθική της ταινίας, τα πανέμορφα εφέ και τα αγαπημένα του σχέδια πλασμάτων με τη βοήθεια του με τη βοήθεια ενός μεταφραστή, του Nicholas Elliot.
Polygon: Ποια ήταν η γενεσιουργός αιτία για την ιδέα του έργου;
Τόμας Κέιλεϊ: Αρχικά, ήθελα να αφηγηθώ μια ιστορία πατέρα-γιου και ήθελα να υπάρχει ένα στοιχείο φαντασίας, κάτι που θα μετατόπιζε την αφήγηση, θα την πήγαινε αλλού. Και κατά τύχη, γνώρισα μια νεαρή γυναίκα [Pauline Munier] που ήταν σεναριογράφος και φοιτούσε ακόμη στη σχολή, για την ακρίβεια στο σενάριο εκείνη την εποχή. Και είχε γράψει μια ιστορία για τον υβριδισμό μεταξύ ζώων και ανθρώπων, και τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα. Και έτσι αρχίσαμε να δουλεύουμε μαζί σε ένα έργο. Αυτό έγινε το 2019, πριν από τέσσερα χρόνια.
Ποια ήταν η σχέση σας με το είδος της επιστημονικής φαντασίας πριν γυρίσετε αυτή την ταινία;
Λοιπόν, η πρώτη μου ταινία [Love at First Fight] γλιστράει προοδευτικά προς κάποιο στοιχείο επιστημονικής φαντασίας ή πρόβλεψης. Είναι η ιστορία μιας νεαρής γυναίκας που πείθεται, που είναι πεπεισμένη ότι ο κόσμος θα έρθει στο τέλος του, και στο τέλος της ταινίας, αυτό όντως συμβαίνει. Και αυτό είναι κάτι που έπρεπε να δείξουμε, έπρεπε να το σκηνοθετήσουμε. Αρχικά αυτό δεν είχε προγραμματιστεί όταν άρχισα να γράφω την πρώτη μου ταινία. Και κάνοντάς το, ανακάλυψα την ευχαρίστηση της επινόησης τέτοιου είδους εικόνων. Και έτσι αυτό είναι κάτι στο οποίο ήθελα να επιστρέψω με μια άλλη ταινία, να επιστρέψω σε αυτή την ελευθερία που έχεις δουλεύοντας με το είδος που σου επιτρέπει να εμβαθύνεις στην πίστη στους χαρακτήρες.
Ποια ήταν η φιλοσοφία και η προσέγγισή σας για τον σχεδιασμό των πλασμάτων της ταινίας;
Η έννοια της μετάλλαξης είναι ότι ξεκινάει από το ανθρώπινο σώμα για να κινηθεί προς κάτι διαφορετικό, προς ένα άλλο σύνορο, έναν νέο ορίζοντα, και προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε ρεαλιστικό και οργανικό. Στις περισσότερες ταινίες που ασχολούνται με τη μετάλλαξη υπάρχει κάτι μαγικό ή επιταχυνόμενο σχετικά με τη μετάλλαξη – μεταμορφώνεσαι επειδή υπάρχει πανσέληνος έξω, ή βάζεις μια στολή και μετά είσαι μισός άνθρωπος, μισός ζώο. Εδώ θέλαμε κάτι πολύ πιο προοδευτικό που κατά κάποιο τρόπο θα ήταν σαν ασθένεια, και αυτό ήταν το πιο δύσκολο πράγμα να γίνει.
Στις πρώτες συναντήσεις που είχαμε για την προετοιμασία της ταινίας, αυτό που ήταν πραγματικά τρομακτικό ήταν ότι φαινόταν ότι θα έπρεπε να κάνουμε 100% CGI, 100% ψηφιακά εφέ, και δεν το ήθελα καθόλου αυτό. Έτσι, αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε ήταν να συνδυάσουμε κάθε είδους εφέ που ήταν δυνατόν. Στις περισσότερες σκηνές, έχεις να κάνεις με πραγματικούς ηθοποιούς, υπάρχει ένα πραγματικό σώμα μπροστά από την κάμερα όλη την ώρα. Και δουλέψαμε πολύ σκληρά για να κάνουμε πράγματα με μακιγιάζ, προσθετικά, animatronics, δηλαδή ρομπότ. Και όταν πραγματικά δεν μπορούσαμε να το κάνουμε, τότε χρησιμοποιήσαμε CGI. Έτσι, υπάρχει μια υβριδοποίηση της τεχνολογίας που βλέπετε σε κάθε πλάνο της ταινίας. Το κοκτέιλ που χρησιμοποιούμε είναι πάντα διαφορετικό. Και αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον με αυτό το κοκτέιλ είναι ότι πρώτον, είναι πιο αληθινό, δεν υπάρχει green screen, ούτε motion capture- και δεύτερον, επειδή το μείγμα είναι πάντα διαφορετικό, των τεχνολογιών, το μάτι του θεατή δεν έχει ποτέ την ευκαιρία να συνηθίσει σε αυτό που βλέπει και να καταλάβει τι συμβαίνει, όσον αφορά την τεχνολογία.
Για να κλείσω με αυτό, αφού ρωτήσατε για τη φιλοσοφία, άρχισα να συνεργάζομαι με έναν συγγραφέα κόμικς. Και στη συνέχεια συνεργάστηκα με ανθρώπους που αναφέρονται ως σχεδιαστές χαρακτήρων. Όταν ξεκίνησα το γράψιμο στην αρχή, η ιδέα ήταν ότι η μετάλλαξη ήταν από ανθρώπους σε ζώα όπως τα βλέπουμε στη φύση, αλλά όσο προχωρούσα με τα γυρίσματα και όσο συναντούσα τους ηθοποιούς που θα υποδύονταν αυτούς τους χαρακτήρες, διαπίστωσα ότι θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον να βάλω τον κάθε χαρακτήρα να επινοήσει τον χαρακτήρα που θα ενσάρκωνε. Και έτσι κινηθήκαμε προς αυτές τις άτυπες πρωτότυπες μορφές που στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς αυτό που συναντάμε στη φύση. Και έτσι δεν είναι τόσο μια επιστροφή στη φύση όσο η ανακάλυψη μιας νέας ανθρωπότητας, ενός νέου συνόρου στην εξέλιξη.
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, ειδικά η σχέση μεταξύ του υβριδισμού των τεχνικών και του υβριδισμού των ειδών στην ταινία. Υπάρχει κάποιο από τα σχέδια των πλασμάτων που σας αρέσει ιδιαίτερα; Για μένα, ίσως το πιο εντυπωσιακό πλάνο της ταινίας είναι αυτό με το άτομο που έχει δέρμα ερπετού και βλέπεις τις ωμοπλάτες του να κινούνται καθώς γλιστράει μέσα στο γρασίδι.
Ενδιαφέρον που αναφερθήκατε στο ερπετό, γιατί αυτό είναι επίσης ένα από τα αγαπημένα μου πλάσματα. Και είναι ένα από αυτά που είναι αρκετά αντιπροσωπευτικά της δουλειάς μας. Ξέρετε, είναι ένας χαρακτήρας που δεν τον βλέπετε ποτέ ολόκληρο. Αλλά έχουμε αυτό το πλάνο της πλάτης του. Και η ιδέα για την πλάτη του προήλθε από έναν σύγχρονο χορευτή που ανακάλυψα, ο οποίος έχει πολύ ενδιαφέροντα οστά ή σκελετική δομή και μύες. Και όταν αυτός ο χορευτής ξαπλώνει στο πάτωμα, οι ωμοπλάτες του κυριολεκτικά σηκώνονται, δημιουργώντας ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγλυφο στην πλάτη του, το οποίο είναι ενοχλητικό επειδή είναι ανθρώπινο, αλλά είναι και κάτι άλλο. Έτσι, στην περίπτωση αυτού του ηθοποιού που έπαιξε το ερπετό, του βάλαμε κυριολεκτικά ένα νέο δέρμα στην πλάτη και του ζητήσαμε να κινηθεί μπροστά σαν ερπετό. Και αυτό που βλέπετε από την πλάτη του και τη σκελετική του δομή είναι πραγματικά εν μέρει ανθρώπινο και εν μέρει ζωικό. Μου άρεσε επίσης πολύ η γυναίκα καλαμάρι στο σούπερ μάρκετ, η οποία παρεμπιπτόντως είναι επίσης χορεύτρια.
Όσον αφορά τη συνεργασία με τους ηθοποιούς για το σχεδιασμό των πλασμάτων, υπήρξαν στιγμές “Εύρηκα!” που ένιωσα ότι, Ναι, αυτό το άτομο κατάλαβε πραγματικά τι ήθελα εδώ.
Υπήρξε μια στιγμή στην ταινία. Είναι η στιγμή που ο Φρανσουά, ο πατέρας του Εμίλ, παλεύει με ένα πλάσμα πίσω από το εστιατόριο. Είναι το πλάσμα ανθρώπου-βαλρούς. Και αυτή η μάχη διακόπτεται από τον συνάδελφο του Φρανσουά. Χτυπάει το πλάσμα με ένα κουπί από κανό. Και εκείνη τη στιγμή, το πλάσμα και η γυναίκα ανταλλάσσουν βλέμματα. Και ήταν πραγματικά μια τόσο όμορφη στιγμή, σκέφτηκα. Ο ηθοποιός μέσα σε αυτό το κοστούμι δεν μπορούσε να δει καθόλου, λόγω του κοστούμι. Αλλά είχε καταλάβει κάτι για την απαραίτητη σωματική κίνηση και ο χρόνος πραγματικά σταμάτησε. Υπάρχει ένας συνδυασμός σε εκείνη τη στιγμή που είναι πολύ ποιητικός της κατανόησης της σκηνής από την ηθοποιό, της κατανόησης της σκηνής από τον τυφλό ηθοποιό και των όσων κάνουν τρεις ή τέσσερις άνθρωποι που ελέγχουν τα animatronics, γιατί υπάρχουν περίπου 1.000 μοτέρ στο κεφάλι αυτού του πλάσματος, και αυτό κάνει αυτή τη σκηνή μάχης να μετατραπεί σε μια συνάντηση μεταξύ δύο όντων. Και έτσι αυτή η στιγμή με ξετρέλανε πραγματικά γιατί ένιωσα μια ολόκληρη ομάδα να ενώνεται και να ευθυγραμμίζεται πραγματικά.
Υπάρχουν πολλά θέματα στην ταινία που μπορείτε να τα διαβάσετε ως αλληγορία. Υπήρχαν κάποια σύγχρονα θέματα που σκεφτόσασταν συγκεκριμένα;
Φυσικά, υπάρχει ένα πολύ οικουμενικό θέμα στην ταινία, το οποίο είναι η σχέση γονέα-παιδιού και η μετάδοση ή η μεταβίβαση πραγμάτων σε δύο γενιές. Αυτό είναι το βαθύτερο θέμα της ταινίας, το τι σημαίνει να αφήνεις κάτι σε κάποιον: Ο Φρανσουά, ο οποίος μεταβιβάζει έναν κόσμο στον γιο του, τον Εμίλ. Και αυτό είναι ένα ερώτημα που έχει μεγάλη σημασία για μένα, επειδή είμαι σχετικά πρόσφατος πατέρας και βρίσκω πραγματικά μυστηριώδες αυτό το ερώτημα του τι μεταβιβάζει ένας γονέας στα παιδιά του. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δημιουργίας αυτής της ταινίας, προσπαθήσαμε πολύ σκληρά να μην περιορίσουμε τη μεταφορά. Νομίζω ότι αυτό που έχει ενδιαφέρον στη φαντασία, όταν λειτουργεί, είναι ότι ο καθένας μπορεί να την ερμηνεύσει όπως θέλει. Έτσι, χάρηκα πολύ όταν αρχίσαμε να προβάλλουμε την ταινία στο κοινό και είδα ότι πολλοί άνθρωποι είδαν διαφορετικές μεταφορές στην ταινία. Κάποιοι μου μίλησαν για τη μεταφορά των διαφορών, για το πώς αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα. Κάποιοι μου μίλησαν για τη μεταναστευτική κρίση στην Ευρώπη σήμερα. Κάποιοι μου μίλησαν για την ψυχιατρική, την κατάσταση της ψυχιατρικής, στη Γαλλία και την Ευρώπη. Κάποιοι μου μίλησαν για τους ανθρώπους που είναι ρατσισμένοι, που είναι ο γαλλικός όρος για το ότι έχουν μια μη συγκεντρωτική φυλετική ταυτότητα. Και άλλοι μου μίλησαν για τη μετάβαση του φύλου. Νομίζω ότι η δύναμη της φαντασίας, όταν λειτουργεί, είναι ότι δεν επιλύονται όλα. Αφήνεις χώρο για τον θεατή.
Με το θρίλερ της εξαφανισμένης πτήσης MH370 να διαρκεί εδώ και μια δεκαετία, μια εταιρεία εξερεύνησης βαθέων υδάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής υποστηρίζει πως έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει την πιο εξαντλητική έρευνα μέχρι στιγμής για το εξαφανισμένο αεροπλάνο.
Ήταν στις 8 Μαρτίου που συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από την εξαφάνιση της μοιραίας πτήσης MH370 της Malaysia Airlines, η οποία εξαφανίστηκε από τα ραντάρ μετά την απογείωσή της από την Κουάλα Λουμπούρ.
Στο μοιραίο αεροπλάνο επέβαιναν 239 άτομα, μεταξύ των οποίων και έξι Αυστραλοί.
Η εταιρεία Ocean Infinity με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ηγήθηκε της έρευνας το 2018 αλλά δεν μπόρεσε να βρει ίχνη του αεροπλάνου MH370 στον πυθμένα του Ινδικού Ωκεανού.
Ο Tony Romeo, διευθύνων σύμβουλος της Deep Sea Vision, είπε στο 60 Minutes την Κυριακή πως η εταιρεία του ήταν σε θέση να κάνει την ανακάλυψη.
Η εταιρεία σχεδιάζει να στείλει ένα από τα υποβρύχια drones της, το Hugin 6000, στον πυθμένα του ωκεανού για να αναζητήσει το μοιραίο αεροπλάνο της πτήσης MH370.
«Πετάει στα 50 μέτρα πάνω από τον πυθμένα της θάλασσας και πηγαίνει μόνο μπρος – πίσω» σημείωσε χαρακτηριστικά ο Tony Romeo. «Κοιτάζει ό,τι μπορεί να δει, ρουφάει και αποθηκεύει δεδομένα, επανέρχεται στην επιφάνεια, τραβάμε τα δεδομένα και τα παρακολουθούμε σε έναν υπολογιστή» συνέχισε ο Tony Romeo.
Από το αεροπλάνο της Amelia Earhart στην πτήση MH370
Η εταιρεία είχε κυριαρχήσει στους τίτλους νωρίτερα μέσα στη χρονιά όταν ο Tony Rome υποστήριξε πως η εταιρεία είχε βρει το αεροπλάνο της Amelia Earhart στον πυθμένα του Ειρηνικού Ωκεανού.
Μιλώντας για την εταιρεία, ο Tony Romeo περιέγραψε την τεχνολογία της ως απίστευτη, επισημαίνοντας πως σχεδόν μπορεί να διαβάσει έναν αριθμό πιστωτικής κάρτας στον πυθμένα της θάλασσας.
Επισήμανε πως τα τροποποιημένα drones της εταιρείας θα μπορούσαν να περάσουν τέσσερις φορές την περιοχή που καλύφθηκε σε προηγούμενες προσπάθειες να βρεθεί η μοιραία πτήση MH370.
Ερωτηθείς αν πιστεύει ότι θα μπορούσαν να βρουν τη μοιραία πτήση, ο Tony Romeo υποστήριξε πως να. «Αποδείξαμε την αξιοπιστία μας, αποδείξαμε την ικανότητά μας.
Έχουμε αποδείξει την ικανότητά μας να παίρνουμε εξοπλισμό και να χρησιμοποιούμε νέες τεχνικές» υπογράμμισε χαρακτηριστικά.
Η Deep Sea Visions ετοιμάζεται να υποβάλει πρόταση έρευνας στην κυβέρνηση της Μαλαισίας για τη μοιραία πτήση MH370. «Και πιστεύω ότι η κυβέρνηση της Μαλαισίας θέλει απαντήσεις» επισήμανε ο Tony Romeo.
«Αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν θέλουν ένα τεράστιο δυστύχημα σαν αυτό να μείνει ανεξιχνίαστο. Απλώς δεν είναι δίκαιο. Δεν θα ήταν δίκαιο για τις οικογένειες» υπογράμμισε χαρακτηριστικά.
Κοινό μυστικό στους κατοίκους των ΠετραλώνωνΧαλκιδικής ήταν επί δεκαετίες το γεγονός ότι, κοντά στο χωριό τους, στους πρόποδες του βουνού Κατσίκα, υπήρχε μια στενή τρύπα απ΄ όπου ακούγονταν ήχος σαν νερό που τρέχει. Τελικά, τον Μάιο του 1959, δύο νέοι του χωριού κατέβηκαν με σχοινιά και ανακάλυψαν μια σπηλιά ενώ λίγο αργότερα, κάτοικοι άνοιξαν μια μικρή είσοδο απ΄ όπου μπορούσαν να μπαίνουν με ευκολία, κρατώντας φανάρια και κεριά για να φωτίσουν το απόλυτο σκοτάδι που κυριαρχούσε. Όταν δε ανασύρθηκαν τα πρώτα απολιθώματα και ιδιαίτερα ένα σχεδόν άθικτο ανθρώπινο κρανίο, το σπήλαιο των Πετραλώνων, «φωτίστηκε» μετά από χιλιάδες χρόνια! Πλέον όμως, απολαμβάνει και ένα γενναίο λίφτινγκ που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες μέρες αφού κράτησε κλειστές τις πύλες του σπηλαίου επί πέντε χρόνια.
Επισκέψιμο για το κοινό είναι και πάλι, από τις 28 Φεβρουαρίου, το σπήλαιο Πετραλώνων ενώ την επίσημη έναρξη λειτουργίας του αναμένεται να κάνει σε λίγες μέρες η υπουργός Πολιτισμού ΛίναΜενδώνη.
Σημειώνεται ότι οι εργασίες ξεκίνησαν το 2019 στο πλαίσιο του έργου «Ανάδειξη του σπηλαίου Πετραλώνων και αναβάθμιση των υποδομών του», προϋπολογισμού περίπου ενός εκατομμυρίου ευρώ, ενταγμένο στο ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας – ΕΣΠΑ 2014-2020.
Το Αθηναϊκό/ Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων βρέθηκε στο σπήλαιο Πετραλώνων και ξεναγήθηκε στους αναμορφωμένους χώρους του από τον προϊστάμενο της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Ανδρέα Ντάρλα.
«Το πρώτο βήμα στο σπήλαιο γίνεται πλέον με.. απολύμανση των παπουτσιών των επισκεπτών , πατώντας απλά σε ένα ειδικό πατάκι στην είσοδο» λέει ο κ.Ντάρλας ανοίγοντας τις θύρες του σπηλαίου που από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες και αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης για την περιοχή. Λόγω όμως της μεγάλης επισκεψιμότητας, είχε υποστεί φθορές και ήταν αναγκαία η ανακαίνιση και αναβάθμισή του.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών, ο διάδρομος διαπλατύνθηκε και σε μερικά σημεία διατηρήθηκαν, για ιστορικούς λόγους, οι ράγες πάνω στις οποίες κινούνταν το βαγονέτο που χρησιμοποιήθηκε κατά το παρελθόν για την διάνοιξη για την μεταφορά των φερτών. Μάλιστα, όπως λέει ο κ.Ντάρλας, στις εργασίες διαπλάτυνσης, δόθηκε η δυνατότητα να γίνει για πρώτη φορά και ανασκαφική τεκμηρίωση
«Ο παλιός διάδρομος αφαιρέθηκε με γνώμονα πάντα την ασφάλεια των επισκεπτών αλλά και την ακεραιότητα του μνημείου και έγινε αλλαγή, σε κάποια σημεία της διαδρομής, που εκτείνεται τώρα στα 250 μέτρα» εξηγεί ο κ.Ντάρλας.
Με έκταση περίπου 10.000 τ.μ. αλλά προσβάσιμο στο 10% με 20%, το σπήλαιο Πετραλώνων εκτιμάται ότι σχηματίστηκε πριν από ένα και πλέον εκατομμύρια χρόνια και αποτέλεσε έναν χώρο όπου κατέφευγαν τροφοκυνηγοί αλλά και άγρια ζώα, λιοντάρια, αρκούδες και πολλές ύαινες, όπως μαρτυρά η πλειονότητα των απολιθωμάτων που βρέθηκαν. Εντυπωσιακή είναι η μεγάλη «σάλα» του, γνωστή ως «Σπήλαιο των κόκκινων πετρών» γιατί επικρατεί το κόκκινο από τα οξείδια του σιδήρου.
Στο πλαίσιο των εργασιών, έγινε ειδική μέριμνα για τον φωτισμό, με πολλές ώρες δοκιμών και τοποθέτηση led.
«Τα σπήλαια είναι κόσμος του σκότους και γι΄αυτό επιμεληθήκαμε ιδιαίτερα τον φωτισμό που είναι ρυθμιζόμενος και δίνει την απαιτούμενη αίσθηση» αναφέρει ο κ.Ντάρλας προσθέτοντας ότι γίνεται καταγραφή της θερμοκρασίας και υγρασίας, στο εσωτερικό του σπηλαίου, σε πραγματικό χρόνο ενώ τοποθετήθηκε ενδοεπικοινωνία σε ορισμένα σημεία και κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης.
Το κρανίο των Πετραλώνων
Ένα μοναδικό σπάνιο εύρημα στο οποίο το Μουσείο Πετραλώνων οφείλει μεγάλη από τη φήμη του αλλά και την επισκεψιμότητα, είναι το ανθρώπινο κρανίο που βρέθηκε το 1960.
«Το κρανίο βρέθηκε κολλημένο σε ύψος, δεν ήταν δηλαδή στο δάπεδο και ήταν σε πάρα πολύ καλή κατάσταση. Το ζήτημα όμως είναι ότι βρέθηκε από κάτοικο της περιοχής ο οποίος το ξεκόλλησε και το έφερε στην επιφάνεια και στους επιστήμονες. Υπέδειξε βέβαια μεταγενέστερα το σημείο που το βρήκε αλλά σίγουρα είχαν χαθεί πολύτιμα τεκμήρια αφού η ανακάλυψή του δεν έγινε από ειδικούς που θα έδιναν περισσότερα επιστημονικά στοιχεία με βάση την ακριβή του θέση» ανέφερε ο κ.Ντάρλας υποδεικνύοντας την περιοχή που εκτιμάται ότι ήταν το κρανίο. «Η μοναδικότητά του», συνεχίζει, «έγκειται και στο γεγονός ότι ήταν σχεδόν άθικτο».
Όπως αναφέρεται στην έκδοση του 2007 του ΑΠΘ με τίτλο «Πετράλωνα, ένα σπήλαιο, μια προ…ιστορία» που υπογράφουν οι Ευαγγελία Τσουκαλά και Γιώργος Κουφός, το κρανίο των Πετραλώνων τοποθετείται στο είδος Homo heidelbergensis. Στο είδος αυτό τοποθετείται μια σειρά κρανίων που ουσιαστικά περιλαμβάνουν όλες τις μορφές, οι οποίες αποτελούν την μετάβαση από το Homo erectus στο Homo sapiens και που αναφέρονται ως αρχαϊκοί Homo sapiens.
Ο ανθρωπολόγος ‘Αρης Πουλιανός, που ασχολήθηκε για πολλά χρόνια με το εύρημα, εκτίμησε ότι πρόκειται για τον αρχαιότερο Ευρωπαίο και τον ονόμασε «Αρχάνθρωπο». Η χρονολόγηση του κρανίου έγινε αντικείμενο διαμάχης και βρέθηκε στο επίκεντρο των πολυετών αγώνων για τη λειτουργία του σπηλαίου μεταξύ του αείμνηστου Πουλιανού και της Ανθρωπολογικής εταιρίας του και του ΥΠΠΟ. Συγκεκριμένα το 1981 ο ΕΟΤ παραχώρησε στην Ανθρωπολογική Εταιρία την λειτουργία του σπηλαίου αλλά όταν ο χώρος χαρακτηρίστηκε μετέπειτα αρχαιολογικός, έγινε διοικητική αποβολή και ο ΕΟΤ κατήγγειλε τη σύμβαση. Ακολούθησε σκληρή δικαστική διαμάχη που κατέληξε τον Απρίλιο του 2011 με την οριστική αποβολή του Πουλιανού από το σπήλαιο Πετραλώνων.
«Το ζήτημα είναι ότι το σπήλαιο είχε κατοικηθεί από ανθρώπους, κάτι που έχει αμφισβητηθεί, αφού βρέθηκαν αποφάγια, εργαλεία και τα υποπροϊόντα της κατασκευής των λίθινων εργαλείων και αποτελεί αρχαιολογική θέση» ξεκαθαρίζει ο κ.Ντάρλας.
200.000 χρόνων η ηλικία του κρανίου
Τα πρώτα ευρήματα του σπηλαίου, από το 1960 μέχρι τα μέσα του ’70 και φυσικά το περίφημο κρανίο, φυλάσσονται στο Moυσείo Γεωλογίας – Παλαιoντoλoγίας – Παλαιοανθρωπολογίας που διοικείται από πενταμελή επιστημονική επιτροπή και στεγάζεται στο ισόγειο του κτιρίου της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ.
«Το κρανίο είναι ένα παλαιοντολογικό εύρημα, δεν είναι αρχαιολογικό. Οι αρχαιολόγοι ασχολούνται με τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του ανθρώπου, εμείς ασχολούμαστε με τα κόκκαλα, με φυσική ανθρωπολογία» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η καθηγήτρια Παλαιοντολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μέλος της διοίκησης του Μουσείου, Ευαγγελία Τσουκαλά.
Όπως εξηγεί, χρονολογικά το κρανίο έχει προσδιοριστεί στα 200.000 χρόνια, όμως δεν είναι η ηλικία του αλλά η κατάσταση της διατήρησής του που το κάνει να είναι μοναδικό στον πλανήτη. «Βρέθηκε ολόκληρο και ακόμη συνεχίζονται οι μελέτες και μέσα στο ενδοκρανιακό του αποτύπωμα» συμπληρώνει.
Όσο για την επαναλειτουργία του σπηλαίου αλλά και το επικείμενο άνοιγμα του Μουσείου Πετραλώνων που είχε κλείσει για εργασίες μαζί με το σπήλαιο, η κ.Τσουκαλά ανέφερε ότι γίνονται χωρίς την παρουσία του ΑΠΘ, κάτι που δεν θα έπρεπε να γίνει.
«Δεοντολογικά, εφόσον το ΑΠΘ πήγε πρώτο έπρεπε να κληθεί και να ζητηθεί η συνεργασία του» καταλήγει.
Το The Crow έχει αναστηθεί, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Το νέο τρέιλερ απεικονίζει την αναγέννηση του Eric Draven (Bill Skarsgård), αλλά είναι και η αναγέννηση του franchise. Ο Brandon Lee υποδύθηκε τον Eric στην ταινία του 1994 (και σκοτώθηκε με τραγικό τρόπο σε ατύχημα στα γυρίσματα), η οποία γέννησε αρκετές συνέχειες με διαφορετικούς χαρακτήρες να αναλαμβάνουν τον μανδύα του Κορακιού. 30 χρόνια αργότερα, επιστρέφει ο Eric στην προσπάθειά του να εκδικηθεί τη χαμένη του αγάπη, τη Shelly (FKA twigs).
Σύμφωνα με τη σύνοψη της ταινίας, “οι αδελφές ψυχές Eric Draven και Shelly Webster δολοφονούνται βάναυσα όταν τους προλαβαίνουν οι δαίμονες του σκοτεινού παρελθόντος της. Δίνοντας την ευκαιρία να σώσει την αληθινή του αγάπη θυσιάζοντας τον εαυτό του, ο Έρικ ξεκινά να αναζητήσει ανελέητη εκδίκηση στους δολοφόνους τους, διασχίζοντας τους κόσμους των ζωντανών και των νεκρών για να διορθώσει τα κακώς κείμενα”.
Το The Crow γνώρισε πολλές επανεκδόσεις κατά τη διάρκεια των ετών ανάπτυξης πριν γίνει η νέα σύγχρονη έκδοση που βλέπουμε σε αυτό το τρέιλερ. Σύμφωνα με το The Wrap, σε διάφορες στιγμές, οι Bradley Cooper, Mark Wahlberg, Tom Hiddleston, Luke Evans και Jason Momoa ήταν έτοιμοι να υποδυθούν τον Eric και σκηνοθέτες όπως οι Stephen Norrington, Juan Carlos Fresnadillo και F. Javier Gutiérrez είχαν υπογράψει για τη σκηνοθεσία.
Τελικά κατέληξε στα χέρια του Rupert Sanders (Snow White And The Huntsman, Ghost In The Shell). “Αυτό που με τράβηξε σε αυτό ήταν η ευκαιρία να κάνω ένα σκοτεινό ρομάντζο, κάτι που ασχολείται με την απώλεια, τη θλίψη και το αιθέριο πέπλο μεταξύ ζωής και θανάτου και το να φτάσουμε μέσα από αυτό”, δήλωσε ο Sanders στο Vanity Fair. “Κοιτάξτε, μεγάλωσα ακούγοντας Joy Division και The Cure, και αυτή η ταινία είναι λίγο σαν ένα τραγούδι των Cure – η ομορφιά της μελαγχολίας”.
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) εξέδωσαν μια νέα έκθεση που επισημαίνει έναν πιθανό κίνδυνο από το ρινικό ξέπλυμα με μη αποστειρωμένο νερό βρύσης: μολύνσεις από αμοιβάδες στο δέρμα, τα μάτια, τους πνεύμονες ή τον εγκέφαλο.
Στην έκθεση, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Emerging Infectious Diseases, ο οργανισμός περιγράφει λεπτομερώς τα περιστατικά 10 ασθενών στις ΗΠΑ που μολύνθηκαν από έναν τύπο αμοιβάδας που ονομάζεται Acanthamoeba μεταξύ 1994 και 2022. Εννέα από τα κρούσματα σημειώθηκαν την τελευταία δεκαετία. Όλοι οι ασθενείς είχαν ξεπλύνει τις ρινικές τους διόδους, οι περισσότεροι με συσκευές όπως μπουκάλια συμπίεσης ή δοχεία neti, πριν αρρωστήσουν. Το έκαναν για διάφορους λόγους, μεταξύ άλλων για να ανακουφίσουν τα συμπτώματα της χρόνιας ιγμορίτιδας ή φλεγμονής των παραρρινίων κόλπων.
Οι ασθενείς παρουσίασαν μια σειρά από επιπλοκές στην υγεία τους ως αποτέλεσμα των μολύνσεων από αμοιβάδες. Έξι άτομα εμφάνισαν δερματικές παθήσεις και έξι εμφάνισαν μια σπάνια λοίμωξη του νευρικού συστήματος που ονομάζεται κοκκώδης αμοιβάδα (GAE), η οποία προσβάλλει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Από τα 10 άτομα που μολύνθηκαν, επτά επέζησαν από τις ασθένειές τους και τρία από τα άτομα με GAE πέθαναν.
Όλοι οι ασθενείς που μολύνθηκαν είχαν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, συνήθως επειδή είχαν καρκίνο και υποβάλλονταν σε θεραπεία. Από τα πέντε άτομα που ανέφεραν τι είδους νερό είχαν χρησιμοποιήσει για το ρινικό ξέπλυμα, τέσσερις δήλωσαν ότι χρησιμοποιούσαν νερό της βρύσης και ένας δήλωσε ότι είχε χρησιμοποιήσει αποστειρωμένο νερό, αλλά είχε επίσης βυθίσει τη συσκευή του σε νερό της βρύσης.
Το νερό της βρύσης περιέχει συνήθως μικρές ποσότητες μικροβίων που συνήθως σκοτώνονται από το οξύ του στομάχου. Ωστόσο, αυτοί οι μικροοργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν στη μύτη και να προκαλέσουν λοιμώξεις αν καταλήξουν εκεί. Το ρινικό ξέπλυμα με μη αποστειρωμένο νερό βρύσης έχει συνδεθεί στο παρελθόν με διάφορες λοιμώξεις από αμοιβάδες, όπως αυτές που προκαλούνται από τις εγκεφαλοφάγες αμοιβάδες Naegleria fowleri και Balamuthia mandrillaris.
Οι αμοιβάδες της ακανθαμέβας μπορούν επίσης να προκαλέσουν μια απειλητική για τη ζωή, εγκεφαλική ασθένεια, δηλαδή την GAE, η οποία ξεκινά με συμπτώματα σύγχυσης, πονοκεφάλων και επιληπτικών κρίσεων. Οι αμοιβάδες βρίσκονται σε όλο τον κόσμο και ζουν τόσο στο έδαφος όσο και σε υδάτινα σώματα, συμπεριλαμβανομένων των λιμνών, των ποταμών και του νερού της βρύσης.
Τα ευρήματα της νέας έκθεσης του CDC χρησιμεύουν επομένως ως υπενθύμιση σε όσους ασκούν ρινικές πλύσεις να το κάνουν με ασφάλεια. Το CDC συνιστά σε όσους πραγματοποιούν ρινικές πλύσεις να χρησιμοποιούν βρασμένο, αποστειρωμένο ή αποσταγμένο νερό. Το νερό της βρύσης, για παράδειγμα, πρέπει να βράζεται για τουλάχιστον ένα λεπτό για να αποστειρωθεί ή για τρία λεπτά αν βρίσκεστε πάνω από 2.000 μέτρα (6.500 πόδια). Θα πρέπει πάντα να ψύχεται πριν από τη χρήση.
“Δημοσιεύσαμε αυτή τη μελέτη επειδή θέλουμε οι άνθρωποι να γνωρίζουν αυτόν τον κίνδυνο”, δήλωσε στο CBS News η Δρ Julia Haston, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και γιατρός και ιατρικός επιδημιολόγος στο CDC.
Η ακανθαμοιβάδα μπορεί να εισέλθει στον οργανισμό με πολλούς τρόπους, όπως μέσω των ματιών, του σπασμένου δέρματος ή της αναπνευστικής οδού. Είναι ένα είδος ευκαιριακού παθογόνου, που σημαίνει ότι κανονικά δεν βλάπτει τους υγιείς ανθρώπους, αλλά μπορεί να αδράξει την ευκαιρία αν κάποιος έχει εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή αν μπορεί να εισέλθει στο σώμα μέσω κατεστραμμένου ιστού. Οι άνθρωποι που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης είναι όσοι έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου, καρκίνο, HIV ή διαβήτη. Οι ακανθαμέβες βρίσκονται παντού, οπότε είναι συχνά δύσκολο να προσδιοριστεί πώς μπορεί να μολυνθεί ένα άτομο ή να προσδιοριστούν τρόποι πρόληψης της μόλυνσης, αναγνώρισαν οι συγγραφείς στην έκθεση. Ως εκ τούτου, με τα δεδομένα που διαθέτουν, δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι και τα 10 από τα άτομα που επισημάνθηκαν μολύνθηκαν από το μη αποστειρωμένο νερό της βρύσης.
Παρ’ όλα αυτά, οι συγγραφείς τόνισαν την ανάγκη για αυξημένη ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σημασία της ασφαλούς ρινικής έκπλυσης, η οποία, αν γίνεται με ασφάλεια, έχει πολλά οφέλη για την υγεία, όπως η ανακούφιση από τα συμπτώματα αλλεργιών ή κρυολογήματος.
Αυτό το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν προορίζεται να προσφέρει ιατρικές συμβουλές.
