Σχεδόν 200 παρασιτοκτόνα εντοπίστηκαν σε μελέτη που εξέτασε τη σκόνη σε σπίτια σε όλη την Ευρώπη, με επιστήμονες να επισημαίνουν ότι οι ρυθμιστικές αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα «τοξικά κοκτέιλ» χημικών ουσιών όταν εξετάζουν την απαγόρευση ή τον περιορισμό της χρήσης τους.
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η έρευνά τους ενισχύει την άποψη πως οι κίνδυνοι των παρασιτοκτόνων πρέπει να αξιολογούνται όχι μόνο μεμονωμένα, αλλά και σε συνδυασμό με άλλες χημικές ουσίες. Αυτό, τονίζουν, πρέπει να ισχύει τόσο για τις ουσίες που χρησιμοποιούνται ήδη όσο και για εκείνες που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί.
Στα προκαταρκτικά ευρήματα της μεγαλύτερης μελέτης του είδους της, που πραγματοποιήθηκε το 2021, οι επιστήμονες εντόπισαν συνολικά 197 παρασιτοκτόνα στην οικιακή σκόνη από σπίτια σε δέκα ευρωπαϊκές χώρες.
Περισσότερο από το 40% των εντοπισμένων παρασιτοκτόνων σχετίζεται με ιδιαίτερα τοξικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου και της ορμονικής διαταραχής. Ο αριθμός των παρασιτοκτόνων που βρέθηκαν σε κάθε σπίτι κυμαινόταν από 25 έως 121, με τα υψηλότερα επίπεδα να παρατηρούνται σε αγροτικές κατοικίες.
«Υπάρχουν πολλές επιδημιολογικές μελέτες που δείχνουν πως διάφορες ασθένειες σχετίζονται με μίγματα παρασιτοκτόνων» δήλωσε ο καθηγητής Πολ Σκέεπερς από το Ινστιτούτο Βιολογικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών Radboud.
Ο επιστήμονας εξήγησε ότι τα παρασιτοκτόνα εισέρχονται στα σπίτια μέσω των παπουτσιών αλλά και των κατοικιδίων.
«Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι τα ζώα μεταφέρουν συγκεκριμένους ρύπους — ανάμεσά τους και παρασιτοκτόνα — από εξωτερικούς χώρους. Άλλη σημαντική πηγή είναι τα καταναλωτικά προϊόντα που φέρνουμε στο σπίτι, όπως τα παρασιτοκτόνα, αλλά και οι θεραπείες για ψύλλους και τσιμπούρια για τα κατοικίδια» εξήγησε.
Αν και οι συγκεντρώσεις των παρασιτοκτόνων στη σκόνη ήταν χαμηλές, ο συνδυασμός δεκάδων χημικών ουσιών μπορεί να επηρεάσει την υγεία και να αυξήσει τη συνολική έκθεση σε αυτές, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και λουλουδιών που περιέχουν υπολείμματα. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι το DDT εξακολουθεί να υπάρχει στο περιβάλλον, παρά το γεγονός ότι έχει απαγορευτεί σε ορισμένες χώρες από το 1972.
Ο Σκέεπερς υπογράμμισε ότι όσοι εγκρίνουν τη χρήση τέτοιων προϊόντων πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη διάρκεια παραμονής τους στο περιβάλλον. Ακόμα και αν απαγορευτούν σήμερα ουσίες όπως τα «παντοτινά χημικά» (PFAS), είναι πολύ πιθανό να παραμείνουν ενεργές στο περιβάλλον για δεκαετίες.
«Προϊόντα όπως το DDT, που έχουν απαγορευτεί εδώ και χρόνια, είναι τόσο ανθεκτικά που συνεχίζουν να παραμένουν στο περιβάλλον. Τώρα αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα με τα PFAS. Ίσως οι ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να εξετάζουν τη σταθερότητα των χημικών – διότι η χημική σταθερότητα συνεπάγεται παραμονή στο περιβάλλον και συσσώρευση στην τροφική αλυσίδα. Στο μέλλον είναι πιθανό να βρεθούμε αντιμέτωποι με παρόμοια προβλήματα από άλλες ανθεκτικές ουσίες» τόνισε ο καθηγητής.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη τους αποκαλύπτει ποιοι συνδυασμοί παρασιτοκτόνων βρίσκονται ήδη στο περιβάλλον, ώστε οι ρυθμιστικές αρχές να μπορούν να τους εξετάζουν – πέρα από τα μίγματα που δημιουργούνται εμπορικά και ήδη δοκιμάζονται.
Η ανακάλυψη του DDT, επίσης, υποδεικνύει πως οι αξιολογήσεις κινδύνου για τα νεότερα φυτοφάρμακα ίσως πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αλληλεπιδράσεις με παλαιότερες ουσίες.
Για πρώτη φορά, επιστήμονες κατάφεραν να αναπτύξουν ανθρώπινα δόντια σε εργαστήριο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια μελλοντική, φυσική εναλλακτική στα σφραγίσματα και τα οδοντικά εμφυτεύματα. Η ερευνητική ομάδα του του King’s College London ανέπτυξε ένα υλικό που προσομοιάζει το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξης των δοντιών, επιτρέποντας στα κύτταρα να επικοινωνούν και να ξεκινούν τη διαδικασία σχηματισμού δοντιού. Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Imperial College London, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια.
Η Δρ. Άνα Ανγκέλοβα- Βολπόνι, διευθύντρια του τομέα αναγεννητικής οδοντιατρικής στο King’s College London, δήλωσε ότι η έρευνα έχει τη δυνατότητα να «φέρει επανάσταση στην οδοντιατρική φροντίδα».
Η μελέτη αναφέρει ότι ορισμένα ζώα, όπως οι καρχαρίες και οι ελέφαντες, έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν νέα δόντια, ενώ οι άνθρωποι έχουν μόνο μία μόνιμη οδοντοστοιχία κατά την ενηλικίωση. Η δυνατότητα αναγέννησης δοντιών θα αποτελούσε, σύμφωνα με τους ερευνητές, ένα τεράστιο βήμα προόδου στον τομέα της οδοντιατρικής.
Σε αντίθεση με τα εμφυτεύματα και τα σφραγίσματα τα οποία είναι σταθερά και δεν προσαρμόζονται με τον χρόνο, η μελέτη δείχνει ότι ένα εργαστηριακά καλλιεργημένο δόντι από τα ίδια τα κύτταρα του ασθενούς θα μπορούσε να ενσωματωθεί στη γνάθο και να αυτοεπισκευάζεται όπως ένα φυσικό δόντι.
«Τα σφραγίσματα δεν είναι η καλύτερη λύση για την αποκατάσταση των δοντιών. Με τον χρόνο αποδυναμώνουν τη δομή του δοντιού, έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής και μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω φθορά ή ευαισθησία» εξήγησε ο ερευνητής Σουετσέν Ζανγκ, από τη Σχολή Οδοντιατρικής, Στοματικών και Κρανιοπροσωπικών Επιστημών.
«Τα εμφυτεύματα απαιτούν επεμβατική χειρουργική και καλή κατάσταση του οστού της γνάθου. Και οι δύο λύσεις είναι τεχνητές και δεν αποκαθιστούν πλήρως τη φυσική λειτουργία του δοντιού, με αποτέλεσμα πιθανούς μακροπρόθεσμους κινδύνους» πρόσθεσε.
«Τα εργαστηριακά καλλιεργημένα δόντια θα αναγεννώνται φυσικά, ενσωματούμενα στη γνάθο ως αληθινά δόντια. Θα είναι πιο ανθεκτικά, με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και χωρίς κίνδυνο απόρριψης, προσφέροντας μια πιο βιώσιμη και βιολογικά συμβατή λύση σε σχέση με τα εμφυτεύματα ή τα σφραγίσματα» σημείωσε.
Προηγούμενες προσπάθειες αναπαραγωγής αυτής της διαδικασίας σε εργαστήριο είχαν αποτύχει, καθώς τα κύτταρα δεν επικοινωνούσαν επαρκώς. Οι ερευνητές διερευνούν τώρα δύο πιθανές προσεγγίσεις: την ανάπτυξη ενός ολόκληρου δοντιού στο εργαστήριο πριν από την εμφύτευσή του ή την τοποθέτηση κυττάρων δοντιών σε πρώιμο στάδιο απευθείας στη γνάθο του ασθενούς, όπου θα μπορούσαν να συνεχίσουν να αναπτύσσονται.
«Καθώς το πεδίο εξελίσσεται, η ενσωμάτωση τέτοιων καινοτόμων τεχνικών έχει τη δυνατότητα να φέρει επανάσταση στην οδοντιατρική φροντίδα, προσφέροντας βιώσιμες και αποτελεσματικές λύσεις για την αποκατάσταση και αναγέννηση των δοντιών» κατέληξε η Ανγκέλοβα- Βολπόνι.
Μια νέα ψηφιακή τάση κατακλύζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: χρήστες απ’ όλο τον κόσμο μετατρέπουν τον εαυτό τους σε ψηφιακές κούκλες ή φιγούρες δράσης, αξιοποιώντας εργαλεία γενετικής τεχνητής νοημοσύνης (TN) όπως το ChatGPT και το Copilot. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό – και πολλές φορές διασκεδαστικό: μια μινιατούρα εκδοχή του εαυτού τους που συνοδεύεται από «αξεσουάρ» όπως λάπτοπ, βιβλία και κούπες καφέ.
Η τάση, που γεννήθηκε στο LinkedIn, σύντομα επεκτάθηκε στο Instagram, το TikTok και το Facebook. Παρότι δεν έχει αγγίξει ακόμη τα επίπεδα δημοτικότητας της πρόσφατης τάσης η οποία ήταν εμπνευσμένη από το στούντιο Ghibli, έχει ήδη προσελκύσει την προσοχή influencer και εταιρειών, με παραλλαγές όπως το “Barbie Box Challenge” να προσεγγίζουν συγκεκριμένες αισθητικές και νοσταλγικά πρότυπα. Ωστόσο, ορισμένοι ειδικοί επισημαίνουν τους περιβαλλοντικούς και ηθικούς κινδύνους πίσω από τη χρήση της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης, καθώς τα συστήματα αυτά απαιτούν τεράστια υπολογιστική ισχύ, με αντίστοιχα υψηλή ενεργειακή κατανάλωση.
Τι κάνει αυτή την τάση τόσο ελκυστική;
Οι τάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έρχονται και παρέρχονται γρήγορα, όμως η αίσθηση ότι «χάνεις κάτι» αν δεν συμμετάσχεις, τις καθιστά ιδιαίτερα δελεαστικές.
«Η γενετική τεχνητή νοημοσύνη δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να δημιουργούν περιεχόμενο και να ακολουθούν τις τάσεις πιο εύκολα και πιο γρήγορα από ποτέ», εξηγεί η Τζάζμιν Ένμπεργκ, αναλύτρια κοινωνικών μέσων στην eMarketer.
Αυτή η ταχύτητα, όμως, μπορεί να έχει και το αντίστροφο αποτέλεσμα: να κουράζει γρήγορα το κοινό, καθώς οι τάσεις καταναλώνονται και ξεθυμαίνουν σε ελάχιστο χρόνο. Καθώς η ΤΝ γίνεται ολοένα και πιο παρούσα στην ψηφιακή καθημερινότητα, η Enberg εκτιμά πως τέτοιου είδους τάσεις θα εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα στις οθόνες μας.
Ποιες είναι οι βασικές ανησυχίες;
Παρότι η τάση μοιάζει αθώα και διασκεδαστική, έχει προκαλέσει ανησυχίες, κυρίως για τον περιβαλλοντικό της αντίκτυπο. Η καθηγήτρια Τζίνα Νεφ από το Queen Mary University του Λονδίνου δήλωσε στο BBC ότι το ChatGPT «καίει τεράστιες ποσότητες ενέργειας» και ότι τα κέντρα δεδομένων που το τροφοδοτούν καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια ετησίως από 117 χώρες.
«Στο σπίτι λέμε χαριτολογώντας πως κάθε φορά που δημιουργούμε ένα AI meme, πεθαίνει ένα δέντρο», δήλωσε ο Λανς Ούλανοφ, αρχισυντάκτης του ιστότοπου TechRadar. «Είναι υπερβολικό φυσικά, αλλά η δημιουργία περιεχομένου με τεχνητή νοημοσύνη έχει το κόστος της — και πρέπει ίσως να επανεξετάσουμε πώς την χρησιμοποιούμε» σημειώνει.
Επιπλέον, τίθενται ζητήματα παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, αφού τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης συχνά εκπαιδεύονται σε δεδομένα χωρίς την άδεια των δημιουργών.
«Το ChatGPT Barbie αποτελεί τριπλή απειλή για την ιδιωτικότητά μας, τον πολιτισμό μας και τον πλανήτη» τονίζει η Νεφ.
Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη συνεχίζει να διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούμε και καταναλώνουμε περιεχόμενο, τάσεις όπως οι AI κούκλες αναδεικνύουν τη γοητεία αλλά και τις προκλήσεις της ψηφιακής εποχής. Ενώ αυτή η τάση είναι αναμφίβολα διασκεδαστική και καινοτόμος, οι χρήστες θα πρέπει να έχουν υπόψη τους τα ηθικά ζητήματα που σχετίζονται με τη δημιουργία και την κατανάλωση τέτοιου περιεχομένου.
Η ευρεία χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας μπορεί να συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά γνωστικής έκπτωσης και γνωστικής εξασθένησης σε ενήλικες ηλικίας άνω των 50 ετών, σύμφωνα με μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Human Behaviour». Τα ευρήματα φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με την υπόθεση ότι η καθημερινή χρήση της τεχνολογίας αποδυναμώνει τις γνωστικές ικανότητες.
Οι ερευνητές ανέλυσαν 57 δημοσιευμένες μελέτες, οι οποίες ερεύνησαν τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας σε 411.430 ενήλικες από όλο τον κόσμο με μέση ηλικία τα 68,7 έτη. Όλες οι μελέτες περιλάμβαναν είτε διάγνωση είτε τεστ γνωστικών ικανοτήτων.
Όπως επισημαίνεται, κατά την έρευνα δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο για την υπόθεση ότι η μακροχρόνια χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, που ορίζεται από τους ερευνητές ως η χρήση υπολογιστή, smartphone, διαδικτύου ή συνδυασμού των τριών, επιδεινώνει τις γνωστικές ικανότητες. Αντίθετα, η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο γνωστικής εξασθένησης στους ενήλικους πληθυσμούς αυτών των μελετών. Μάλιστα, βρέθηκαν σχετικά στοιχεία σε διαχρονικές μελέτες, οι οποίες κατά μέσο όρο είχαν περίοδο παρακολούθησης 6,2 ετών. Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν, μέσω της ανάλυσης αυτών των μελετών, ότι το συγκεκριμένο αποτέλεσμα δεν μπορούσε να εξηγηθεί μεμονωμένα από δημογραφικούς, κοινωνικοοικονομικούς, υγειονομικούς ή άλλους παράγοντες του τρόπου ζωής.
Οι συγγραφείς διευκρινίζουν ότι αυτά τα αποτελέσματα δεν εξηγούν τα αίτια που διέπουν τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας και της γνωστικής υγείας.
Μια καθηγήτρια πανεπιστημίου εξομολογείται πώς ένας φοιτητής την ενέπνευσε να ξανασκεφτεί τη στάση της απέναντι στη δουλειά και στη ζωή.
Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου «επιτυχημένο» και επεδίωκα να συλλέγω ξεκάθαρες αποδείξεις επιτυχίας, από βαθμούς μέχρι προαγωγές. Προερχόμενη από μια οικογένεια σκληρά εργαζόμενων επιχειρηματιών, οι οποίοι με δίδαξαν την αξία της δουλειάς και την αναποτελεσματικότητα της αδράνειας, ήταν μάλλον αναπόφευκτο να γίνω ένας άνθρωπος που αντλεί υπερηφάνεια από το να δουλεύει υπερβολικά.
Φυσικά, ήμουν πάντα εξαντλημένη αλλά έλεγα στον εαυτό μου ότι θα χαλάρωνα όταν θα είχα επιτέλους πετύχει αρκετά. Ναι, η λίστα με τα πράγματα που είχα να κάνω πάντα φαινόταν να μεγαλώνει, αλλά έπειθα τον εαυτό μου ότι αυτό δεν ήταν πρόβλημα, αφού το κίνητρό μου δεν ήταν ο ανταγωνισμός ή η ανασφάλεια, αλλά η προσωπική μου εξέλιξη και η επιθυμία μου να είμαι πρότυπο για άλλους ανθρώπους. Το βιογραφικό μου ήταν γεμάτο λαμπρές διακρίσεις και πτυχία.
Δεδομένου ότι είχα κάνει πολύ κόπο προκειμένου να γίνω η ιδανική μέντορας, έχει ίσως κάποια λογική ότι η αφύπνισή μου προήλθε από ένα πρόσωπο που καθοδηγούσα. Πριν από λίγα χρόνια, στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όπου διδάσκω ως καθηγήτρια, παρότρυνα έναν ιδιαίτερα ταλαντούχο φοιτητή να κάνει διδακτορικό και να στοχεύσει σε ανώτερες θέσεις στον κλάδο της συμβουλευτικής. Η απάντησή του ήταν σοκαριστική: «Πάντα ήθελα να βρεθώ σε ηγετικές θέσεις, μέχρι που γνώρισα εσάς».
Αναφέρθηκε στα email που έστελνα αργά το βράδυ, στα απαντητικά μου μηνύματα που έφθαναν πολύ νωρίς το πρωί και στο μονίμως γεμάτο πρόγραμμά μου, που περιλάμβανε ελάχιστα διαλείμματα. Αναρωτήθηκε πώς έβρισκα χρόνο για τον εαυτό μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου. «Η δουλειά είναι σημαντική αλλά εξίσου σημαντικό είναι και το να ζω τη ζωή μου» είπε. «Αν έχει τέτοιο προσωπικό κόστος, δεν νομίζω ότι θέλω να το κάνω».
Η κριτική του ήταν ταπεινωτική. Νόμιζα πως ήμουν λαμπρό παράδειγμα για τα κέρδη που αποκομίζει κανείς από τη σκληρή δουλειά. Αντί για αυτό είχα γίνει παράδειγμα προς αποφυγή.
Καθώς τα λόγια του φοιτητή μου στριφογύριζαν στο μυαλό μου, άρχισα να συνειδητοποιώ το τίμημα που έχει σε προσωπικό επίπεδο η νοοτροπία της εργασιομανίας. Ημουν τόσο απασχολημένη με το να τικάρω κουτάκια και να στέλνω email, που δεν έτρωγα σωστά, δεν κοιμόμουν καλά και δεν περνούσα πραγματικά χρόνο με ανθρώπους εκτός δουλειάς – ούτε καν με τον σύζυγό μου. Αν συνέχιζα να δίνω προτεραιότητα στη δουλειά έναντι όλων των άλλων πραγμάτων, μήπως κινδύνευα να χάσω αυτά τα «άλλα πράγματα»;
Ελπίζοντας να βρω το περιθώριο να σκεφτώ, έκανα κράτηση σε ένα retreat. Μετά από ένα μάθημα γιόγκα, συγχάρηκα μία από τις συμμετέχουσες για το πόσο άψογα είχε εκτελέσει όλες τις στάσεις. Ο διοργανωτής του retreat με πήρε στην άκρη και με ρώτησε ευγενικά γιατί ήμουν τόσο επικεντρωμένη στο επίτευγμα κάποιου άλλου ανθρώπου. Είχα καταφέρει να μετατρέψω έναν χώρο αυτοφροντίδας και προσωπικής ανάπτυξης σε μια ακόμη αρένα ανταγωνισμού.
Το να ξεμάθεις τη νοοτροπία του εργασιομανούς δεν είναι εύκολο. Ξεκίνησα με μικρά βήματα.
Αρχισα να αφιερώνω μία ώρα κάθε πρωί για άσκηση, καφέ και ήρεμο ξεκίνημα της μέρας μου, το οποίο σήμαινε ότι έπρεπε να πηγαίνω για ύπνο νωρίτερα και να αντιστέκομαι στην παρόρμηση να ασχοληθώ το βράδυ με τα συσσωρευμένα email. Ακόμη και αυτή η μικρή αλλαγή ήταν δύσκολη – πάντα υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν μια απάντηση. Ξεκίνησα όμως να βλέπω πώς το να στέλνω email πριν ξαπλώσω είχε ως αποτέλεσμα απλώς περισσότερα email το επόμενο πρωί. Αποδείχτηκε ότι μπορούσα απλώς να σπάσω αυτόν τον φαύλο κύκλο χωρίς κανένα πρόβλημα.
Αντί να βλέπω τα Σαββατοκύριακα ως έναν τρόπο για να προλάβω τις υποχρεώσεις της εβδομάδας, άρχισα να χρησιμοποιώ αυτόν τον χρόνο για να χαλαρώσω πραγματικά και να είμαι με ανθρώπους για τους οποίους νοιάζομαι. Αυτό ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό. Ενιωθα επίσης πολύ πιο αναζωογονημένη όταν ερχόταν η ώρα να επιστρέψω στη δουλειά.
Ξεκίνησα να δουλεύω έξω όταν ο καιρός ήταν καλός, σταμάτησα να κάνω τηλεφωνήματα κατά τη διάρκεια των μετακινήσεών μου και έδωσα στον εαυτό μου χρόνο απλώς για να σκέφτομαι. Οι ιδέες μου έγιναν πιο καθαρές και ένιωθα λιγότερο άγχος. Είδα επίσης ότι τίποτα δεν διαλύθηκε μόνο και μόνο επειδή έκανα ένα βήμα πίσω.
Καθώς ήμουν η πρώτη στην οικογένεια που πήγε στο πανεπιστήμιο και τα κατάφερα καλά, συνήθιζα να προβάλλω τη ζωή μου ως παράδειγμα όταν συμβούλευα άλλους ανθρώπους. Τώρα δεν ενθαρρύνω πλέον τους φοιτητές να ακολουθήσουν τα βήματά μου. Τους διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι που οδηγεί στην επιτυχία. Προσθέτω δε, με ειλικρινή ταπεινοφροσύνη, ότι εγώ ακόμη ψάχνω τον δικό μου δρόμο προς τα εμπρός.
Η Katina Sawyer είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και μία από τις συγγραφείς του βιβλίου «Leading for wellness» («Ηγεσία και ευζωία») που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Wiley.
To κείμενο δημοσιεύθηκε στη στήλη «About Face» («Στροφή 180º») της «Wall Street Journal» όπου παρουσιάζονται ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν άποψη.
«500 συνταγές για επισκέψεις σε τρία μουσεία στο Βοτανικό κήπο της πόλης Νεσατέλ»
Στην πόλη Νεσατέλ, της δυτικής Ελβετίας, γιατροί συνταγογραφούν επισκέψεις σε μουσεία, περιπάτους σε δημόσιους κήπους και αίθουσες τέχνης, ώστε να βοηθηθούν οι κάτοικοι που αντιμετωπίζουν προβλήματα αλλά και να προωθηθεί η σωματική δραστηριότητα.
Ποιες είναι λοιπόν, εκείνες οι «μαγικές» θεραπευτικές ιδιότητες της τέχνης που την κάνουν αποτελεσματική; Ή μήπως η τέχνη αποτελεί μια πλάνη που μας εμποδίζει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της καθημερινότητας;
Στα παραπάνω ερωτήματα αλλά και σε πολλά ακόμα ερωτήματα κλήθηκε να απαντήσει ο Δρ. Νικόλαος Χαραλάμπους, Έλληνας ιατρός, ειδικευμένος στην ψυχιατρική και ψυχοθεραπεία ενηλίκων και ηλικιωμένων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης στην Ελβετία, μιλώντας στο ertnews.gr και στη δημοσιογράφο Νικόλ Παπαδοπούλου.
Άλλωστε όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει ο ίδιος «(…) Η ενασχόληση με την τέχνη συχνά μας εμπνέει: επιτρέπει αυτό το αίσθημα ψυχικής ανατάσεως και την ανάδυση ενός βαθύτερου νοήματος, που συμβαίνει όταν έρχεται σε διαλεκτική επικοινωνία το ατομικό με το συλλογικό, το εσωτερικό με το εξωτερικό (…)».
Ακολουθεί η συνέντευξη:
Στην πόλη Νεσατέλ της δυτικής Ελβετίας, Ελβετοί γιατροί συνταγογραφούν επισκέψεις σε μουσεία, περιπάτους σε δημόσιους κήπους και αίθουσες τέχνης για λόγους ψυχικής υγείας. Πώς βλέπετε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία; Γνωρίζετε μήπως, ποια ήταν η αφορμή που υλοποιήθηκε; Και αν ναι, ποιοι συνέβαλαν στην πραγματοποίησή της;
Καταρχήν σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση.
Εξ΄ όσων γνωρίζω, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε στο Μοντρεάλ του Καναδά το 2018 από το Musée des beaux-arts. Από το 2019 εφαρμόζεται στη Γενεύη και πρόσφατα σε άλλες πόλεις της Ελβετίας. Σκοπός της είναι η αποφυγή της καθιστικής ζωής, η αντιμετώπιση της κοινωνικής αποξένωσης, η πρόληψη των ψυχικών νόσων που συνδέονται με το γήρας και η υποστήριξη της θεραπείας χρονίων νόσων. Τα πλεονεκτήματα της στη σωματική και ψυχική υγεία αναγνωρίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (link:https://www.who.int/europe/publications/i/item/9789289054553 ) Πιο συγκεκριμένα, η ακόλουθη έρευνα στο Οντάριο του Καναδά έδειξε σημαντική βελτίωση σε πολλούς δείκτες της δημόσιας υγείας. (Link:https://cdn.ymaws.com/aohc.site-ym.com/resource/group/e0802d2e-298a-4d86-8af5-21156f9c057f/rxcommunity_final_report_fr_.pdf).
Κάθε τέτοια επίσκεψη στο μουσείο είναι οργανωμένη. Προηγείται ένα café culturel που προετοιμάζει τους συμμετέχοντες και ακολουθεί ένα atelier–workshop. Θεωρώ πως η αφορμή για τέτοιου είδους πρωτοβουλίες πηγάζει από την ανάγκη όλου του συστήματος υγείας (ασθενείς, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ασφάλειες υγείας) για εμπλουτισμό των παραδοσιακών μοντέλων θεραπείας με νέες εναλλακτικές προσεγγίσεις. Η πρωτοβουλία υποστηρίζεται και από τις τοπικές κοινωνίες, καθώς απαιτεί συνεργασία των Δήμων με τις υπηρεσίες Υγείας και Πολιτισμού. Επίσης, κατά τη γνώμη μου, ο λόγος για τον οποίο δεν προτείνεται απλώς αλλά συνταγογραφείται ιατρικώς, είναι για να τονιστεί συμβολικά η σημασία της.
Πρόκειται για μια ιδέα που αφορά μόνο ανθρώπους που αντιμετωπίζουν χρόνιες ασθένειες και ψυχικά νοσήματα ή αποτελεί ένα εγχείρημα ανοιχτό σ΄ όλο τον κόσμο (και σε άλλους τομείς);
Όχι, δεν περιορίζεται στον τομέα της ψυχικής υγείας. Χαρακτηριστικά, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης ξεκίνησε από το τμήμα καρδιολογίας. Στη Neuchâtel, ορισμένοι χειρουργοί το περιλαμβάνουν στην προ και μετεγχειρητική παρακολούθηση, όπως τη φυσιοθεραπεία. Το προτείνουν επίσης άλλες ειδικότητες όπως η ογκολογία, η διαβητολογία και η φυσική ιατρική και αποκατάσταση, γεγονός που δηλώνει την ανάγκη ολιστικής προσέγγισης του ασθενούς. Όσον αφορά τη Γενεύη, στο πρόγραμμα αυτό συνεργάζονται το Μουσείο Εθνογραφίας (Musée d’ethnographie de Genève (MEG), το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας (Musée d’art et d’histoire (MAH) και το Μουσείο Αriana.
Σύμφωνα με την Πατρισιά Λεμάν, μια γιατρό της Νεσατέλ που συμμετέχει στο πρόγραμμα, «Για ανθρώπους που κάποιες φορές αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την ψυχική τους υγεία, (αυτό) τους επιτρέπει να ξεχνούν για λίγο τις έγνοιες, τον πόνο τους, τις ασθένειές τους και να περνούν μια ευχάριστη στιγμή». Ποιες είναι εκείνες οι «μαγικές» θεραπευτικές ιδιότητες της τέχνης και η ενασχόληση μαζί της γίνεται έστω και λίγο αποτελεσματική; Ή μήπως η τέχνη αποτελεί μια πλάνη που μας εμποδίζει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της καθημερινότητας;
Πιστεύω πως δεν πρόκειται για έναν απλό αντιπερισπασμό από τα προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά κυρίως για να φέρει αυτά τα προβλήματα σε μια διαλεκτική με τον εσωτερικό κόσμο ή τον ψυχισμό του ατόμου αν θέλετε. Η ενασχόληση με την τέχνη συχνά μας εμπνέει: επιτρέπει αυτό το αίσθημα ψυχικής ανατάσεως και την ανάδυση ενός βαθύτερου νοήματος, που συμβαίνει όταν έρχεται σε διαλεκτική επικοινωνία το ατομικό με το συλλογικό, το εσωτερικό με το εξωτερικό. Αντιστρέφοντας το ερώτημα σας, θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει ότι η καθημερινή πραγματικότητα αποτελεί μια πλάνη και μας εμποδίζει να προσεγγίσουμε τη βαθύτερη αλήθεια που καλείται να εκφράσει η τέχνη. (σ.σ. όπως δίδασκε ο Ρόμπιν Γουίλιαμς στους μαθητές του στην ταινία ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών).
Θεωρείτε πως στο σημερινό και διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο που ζούμε, η ενασχόληση με κάθε είδους μορφής τέχνης, αποτελεί ίσως την ιδανικότερη ίαση, ένα αντίδοτο στις αντιξοότητες που μας περιβάλλουν;
Θεωρώ πως αποτελεί έναν ακόμη τρόπο να αναπτυχθεί η διαλεκτική που προανέφερα, δηλαδή μια δημιουργική διαδικασία εξερεύνησης του εσωτερικού μας κόσμου. Η ανάγκη σήμερα γίνεται ίσως πιο επιτακτική λόγω της σταδιακής κατάρρευσης προηγουμένων αφηγημάτων (πολιτικών, θρησκευτικών, κοινωνικών), πράγμα που πάντοτε συνέβαινε φυσιολογικά στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Ίσως αποκτά μια άλλη σημασία, στα πλαίσια της αναζήτησης μιας πνευματικής ή εσωτερικής αν θέλετε καθοδήγησης, μέσα σε μια εποχή κατά την οποία αμφισβητείται ο υλισμός ως πανάκεια. Επίσης, συχνά η ενασχόληση με την τέχνη ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα, η οποία, σε όλες τις εκφάνσεις της, γίνεται συχνά θεραπευτική, ειδικά στην τρίτη ηλικία.
Εκτιμάτε ότι μια ανάλογη πρωτοβουλία στην Ελλάδα, η οποία αν επεκτεινόταν και σε άλλα είδη, όπως μουσική, θέατρο, κινηματογράφο, δημιουργική γραφή ή ποίηση, θα «αγκαλιαζόταν» θετικά από το ευρύ κοινό; Ποια τα κυριότερα πλεονεκτήματα που θα πρόσφερε;
Η Ελλάδα πραγματικά έχει αυτό το μοναδικό πλεονέκτημα πλούσιας παράδοσης και πολιτισμού. Διαθέτει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία, μυθολογία, μουσική και θέατρο. Επίσης διατηρεί διαχρονικά ήθη και έθιμα που βρίθουν συμβολικής σημασίας. Όλος αυτός ο πλούτος θα μπορούσε να εμπνεύσει μια αντίστοιχη πρωτοβουλία. Από την άλλη, οι οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες θα καθιστούσαν δύσκολο ένα τέτοιο εγχείρημα, τη στιγμή που υπάρχουν άλλες προτεραιότητες που απαιτούν λύσεις στον τομέα της υγείας.
Δρ. Νικόλαος Χαραλάμπους, Έλληνας ιατρός, ειδικευμένος στην ψυχιατρική και ψυχοθεραπεία ενηλίκων και ηλικιωμένων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης στην Ελβετία
Στην Ελβετία, πώς οδηγηθήκατε; Σε τι είδους τομέα ειδικεύεστε; Τι είναι αυτό που σας κρατάει μέχρι και σήμερα εκεί;
Ήρθα στην Ελβετία το 2011 αναζητώντας το καλύτερο δυνατόν επίπεδο εκπαίδευσης στην Ψυχιατρική και Ψυχοθεραπεία. Πέρα από την ψυχιατρική και ψυχοθεραπεία ενηλίκων, ειδικεύθηκα στην ψυχογηριατρική στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο την Γενεύης και στην ψυχανάλυση στο Ινστιτούτο C.G. Jung της Ζυρίχης. Αυτό που με κρατά εδώ είναι η αγάπη για το επάγγελμα μου και η ευλογία να είμαι ικανός να το ασκώ σε ιδανικές συνθήκες. Αλλά χωρίς διάθεση απόλυτης εξιδανίκευσης, ένας ακόμα λόγος είναι η οργάνωση γενικότερα της ζωής και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ελβετική κοινωνία. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά πολυπολιτισμικό περιβάλλον, που διέπεται από ευγένεια, εργατικότητα, αλληλοσεβασμό και αξιοκρατία.
Πιστεύετε ότι ο εγκλεισμός, το lockdown την περίοδο του covid-19, αύξησε δραματικά τα επίπεδα ψυχικών δυσλειτουργιών ή στην πραγματικότητα ήταν απλά η αφορμή για να έρθουν στην επιφάνεια χρόνιες παθογένειες που δεν ήταν έτοιμες να εκδηλωθούν;
Νομίζω ότι ο φόβος της πανδημίας και οι επιπτώσεις της αποτέλεσαν έναν έντονα στρεσογόνο παράγοντα που έθεσε σε δοκιμασία τους μηχανισμούς άμυνας και ειδικά τη διαχείριση των επιθετικών ενορμήσεων, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Αλλά αξίζει να σημειωθεί, ότι σε μεγάλο βαθμό, μέσω του ασυνείδητου ψυχολογικού μηχανισμού της προβολής, η πανδημία του covid-19 έγινε και ο αποδιοπομπαίος τράγος ή εάν προτιμάτε, ο καβαφικός βάρβαρος που πολλοί ακόμα περιμένουν.
Το φαινόμενο που όλο και περισσότερο στις μέρες μας κάνει θραύση, τη δωρεάν ψυχανάλυση με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή την Al σε χρέη ψυχοθεραπευτή, πώς το κρίνεται; Σας προβληματίζει; Μπορεί η χρήση των ChatGPT και Chatbots, αυτή η στιγμιαία και εξ’ επαφής ανακούφιση που προσφέρουν, να αντικαταστήσει την ουσιαστική επικοινωνία και θεραπεία που χρειαζόμαστε;
Αξιοθαύμαστο τεχνολογικό βήμα. Είναι σίγουρα θετικό το ότι η ψυχοθεραπεία γίνεται προσβάσιμη σε περισσότερους ανθρώπους. Πιστεύω ότι ήδη λειτουργεί αρκετά καλά για τις γνωσιακές-συμπεριφορικές θεραπείες. Όμως, βασικά χαρακτηριστικά της ψυχαναλυτικής θεραπείας είναι το ασυνείδητο και οι ενορμήσεις του καθώς και η μεταβίβαση-αντιμεταβίβαση (δηλαδή η ανάλυση της συναισθηματικής αλληλεπίδρασης θεραπευτού και ασθενούς). Αυτό είναι δύσκολο να αντικατασταθεί τεχνολογικά. Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα είναι η ερμηνεία των ονείρων από το ChatGPT: προσφέρει μια πολύ καλή ερμηνεία των συμβόλων ενός ονείρου αλλά δε λαμβάνει υπ΄όψιν τους συνειρμούς του ασθενούς και το πλαίσιο της ανάδυσης αυτών. Προς το παρόν, θεωρώ πως δεν αγγίζει ακόμα την εμπειρία της ψυχανάλυσης. Αλλά με την εξέλιξη των γλωσσικών πρωτοκόλλων και της βιοτεχνολογίας είναι εξαιρετικά πιθανόν να οδηγηθεί εκεί.
Πώς βλέπει ένας Έλληνας ψυχίατρος τον τομέα της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα; Παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε σχέση με την Ελβετία;
Οι διαφορές είναι τεράστιες και η σύγκριση θα ήταν πολύ άδικη. Η φιλοσοφία της εκπαίδευσης στην ψυχιατρική και ψυχοθεραπεία, η οργάνωση του δικτύου ψυχικής υγείας και οι οικονομικοί πόροι διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό. Αναφορικά, στις μεγάλες πόλεις της Ελβετίας, αντιστοιχεί ένας ψυχίατρος ανά 500 κατοίκους περίπου και οι ασφάλειες υγείας καλύπτουν δύο συνεδρίες ψυχοθεραπείας την εβδομάδα. Νομίζω αυτό αρκεί για να καταλάβει κανείς τη διαφορά, σε σύγκριση με τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζονται οι συνάδελφοι μου στην Ελλάδα.
Στην Αθήνα σήμερα, πάνω από 11.000 διατηρητέα κτίρια καταρρέουν. Εγκαταλελειμμένα, παγιδευμένα στη γραφειοκρατία και την αδιαφορία, χάνουν τη θέση τους στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Ταυτόχρονα, οι κοινότητες στερούνται χώρους έκφρασης, δημιουργίας και συλλογικότητας.
Τι θα γινόταν αν κάποια από αυτά τα κτίρια επαναδιεκδικούνταν από τις τοπικές κοινότητες για να εκφράσουν δημιουργικά τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους, δημιουργώντας τέχνη και πολιτισμό;
Φανταστείτε μια πόλη όπου οι κάτοικοι φροντίζουν ο ένας τον άλλο και το περιβάλλον στο οποίο ζουν.
Η γειτονιά είναι το μέρος για να ξεκινήσει κανείς.
Το ντοκιμαντέρ “The Prototype” μάς ταξιδεύει σε ένα τέτοιο όραμα: την ιστορία του Communitism, ενός εγχειρήματος που έδωσε νέα ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό κτίριο στο Μεταξουργείο σε συνεργασία με συλλογικότητες και πρωτοβουλίες της πόλης.
Με πλούσιο το αρχειακό υλικό που φίλοι του Communitism παραχώρησαν, το ντοκιμαντέρ αποπνέει μια πολυφωνική αισθητική ματιά, καθώς καταγράφει τον τελευταίο μήνα πριν η ομάδα αποχωρήσει από το κτήριο της Κεραμεικού 28, τον Μάρτιο του 2023. Όσα καταγράφηκαν, αποτελούν σήμερα μια πολύτιμη μαρτυρία: πώς ένα όραμα έγινε πράξη, πώς στήθηκαν αμέτρητα πάρτι, πολιτισμικές ανταλλαγές, εργαστήρια, και δράσεις αλληλεγγύης – και πώς, παράλληλα, το εγχείρημα βρέθηκε αντιμέτωπο με τις προκλήσεις της αστικής αλλαγής και του εξευγενισμού (gentrification).
Το “The Prototype” δεν είναι απλώς μια αφήγηση. Είναι ένα κάλεσμα για δράση. Μιλά για το δικαίωμα των ανθρώπων να διαμορφώνουν τις πόλεις τους. Για τη δύναμη της συλλογικής δημιουργίας. Για το πώς η τέχνη και η κοινότητα μπορούν να αλλάξουν το τοπίο.
Στη σημερινή μεταβατική του φάση, το Communitism χρησιμοποιεί το ντοκιμαντέρ ως βασικό εργαλείο στην καμπάνια για την εξεύρεση του επόμενου κτιρίου που θα στεγάσει πολιτιστικές δράσεις και συλλογικότητες. Παράλληλα, το εγχείρημα ήδη στηρίζει παρόμοιες πρωτοβουλίες όπως στη Θεσσαλονίκη και την Καστοριά.
To ντοκιμαντέρ έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του με τη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, στην κατηγορία Ανοιχτοί Ορίζοντες στις 7 Μαρτίου 2025.
Με προβολές σε φεστιβάλ, δημόσιες εκδηλώσεις και συναντήσεις κοινοτήτων, το “The Prototype” στοχεύει να ενισχύσει δίκτυα, να εμπνεύσει συνεργασίες και να δώσει ώθηση σε νέα μοντέλα αστικής ζωής.
Η Αθηναϊκή Πρεμιέρα θα γίνει στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Ιερα οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136), Κυριακή 18 Μαΐου 2025 στην απογευματινή προβολή.
Μετά την προβολή θα γίνει συζήτηση με τους συντελεστές και την ομάδα του Communitism.
Το Skroutz, το δημοφιλέστερο marketplace στην Ελλάδα, συνεχίζει να επενδύει στην καινοτομία, παρουσιάζοντας τον νέο Βοηθό ΑΙ, έναν ψηφιακό σύμβουλο αγορών που προσφέρει μια προσωπική, άμεση και φιλική εμπειρία αγορών. Μέσω της τεχνητής νοημοσύνης, η Skroutz απλοποιεί ακόμα περισσότερο τη διαδικασία των online αγορών και προσφέρει σε κάθε καταναλωτή την εμπειρία ενός φυσικού καταστήματος στον online κόσμο.
Με τον Βοηθό AI, η εμπειρία εξυπηρέτησης ενός έμπειρου πωλητή μεταφέρεται στο ψηφιακό περιβάλλον του Skroutz, προσφέροντας προσωποποιημένες προτάσεις, άμεσες απαντήσεις και υποστήριξη σε κάθε στάδιο της αγοραστικής διαδικασίας.
Τι προσφέρει ο Βοηθός AI:
Αναζήτηση με φυσική γλώσσα: Ο χρήστης μπορεί να επικοινωνήσει με τον Βοηθό AI όπως θα μιλούσε σε έναν πωλητή ή σε έναν φίλο του. Μπορεί να περιγράψει αυτό που ψάχνει, ακόμα κι αν δε θυμάται την ακριβή ονομασία του προϊόντος.
Ερωτήσεις όπως “Ποιο κινητό έχει καλή κάμερα;” “Χρειάζομαι παπούτσια για τρέξιμο” “Θέλω να αγοράσω τηλεόραση – τι μου προτείνεις;” που θα έκανε ο κάθε καταναλωτής σε έναν πωλητή, τώρα μπορούν να γίνουν στον Βοηθό ΑΙ και ο καταναλωτής να λάβει μια λεπτομερή και εμπεριστατωμένη απάντηση με βάση τις δικές του αγοραστικές ανάγκες.
Σύγκριση προϊόντων: Ο Βοηθός AI συγκρίνει χαρακτηριστικά, τιμές και αξιολογήσεις μέσα σε δευτερόλεπτα και προτείνει το προϊόν που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του χρήστη.
Για παράδειγμα, αν ο καταναλωτής ψάχνει ένα νέο ψυγείο, ο Βοηθός ΑΙ δε θα προσφέρει απλά μια λίστα με μοντέλα. Θα ρωτήσει για το μέγεθος της κουζίνας, τις ανάγκες αποθήκευσης, την εξοικονόμηση ενέργειας που επιθυμεί ο κάθε καταναλωτής και άλλες σημαντικές παραμέτρους. Έτσι, η πρότασή του θα είναι πραγματικά προσωποποιημένη.
Έξυπνη έρευνα αγοράς: Προτείνει εναλλακτικές επιλογές για προϊόντα που είναι εκτός διαθεσιμότητας, ενημερώνει για τις τελευταίες τάσεις και δημοφιλή προϊόντα σε κάθε κατηγορία
Άμεσες και αξιόπιστες απαντήσεις: Λύνει απορίες και παρέχει χρήσιμες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο.
Στο μέλλον, ο Βοηθός AI θα εξελιχθεί ακόμα περισσότερο με κύριο στόχο να προστεθούν και άλλες δυνατότητες όπως παραδείγματος χάριν η σύνδεση με άλλες υπηρεσίες του Skroutz για μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία αγορών.
Η Μαρία Αρναουτάκη, Head of Product Management, δηλώνει: “Πιστεύουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μεταμορφώσει τον τρόπο που ψωνίζουμε online, κάνοντας την εμπειρία πιο φυσική και λιγότερο τεχνική. Με τον Βοηθό AI, το Skroutz επαναπροσδιορίζει τι σημαίνει “εύκολες online αγορές”.
Περισσότερες λεπτομέρειες για το Βοηθό ΑΙ, τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκε εσωτερικά, αλλά και το πως στοχεύει να κάνει το online shopping ακόμα πιο απλό, εύκολο και γρήγορο, μπορείτε να βρείτε εδώ.
Εντείνονται οι προσπάθειες για προστασία των παιδιών στο διαδίκτυο, με τουλάχιστον εννέα αμερικανικές πολιτείες να ετοιμάζουν νομοθεσία η οποία θα απαιτεί από τα ηλεκτρονικά καταστήματα (App Stores) της Google και της Apple να επιβεβαιώνουν πρώτα την ηλικία των χρηστών, πριν να επιτρέψουν το κατέβασμα πολλών εφαρμογών.
Πρόκειται για κίνηση που εάν θα περάσει στις ΗΠΑ θα μπορούσε να επεκταθεί σε περισσότερες πολιτείες στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου –ακόμη και να βρει το δρόμο της και για την Ευρώπη αφού η ΕΕ έχει δώσει πολλές ενδείξεις πως ενδιαφέρεται για την προστασία των χρηστών στο διαδίκτυο.
Οι κινήσεις αυτές αποτελούν νέα πρόκληση για το αφεντικό της Apple, Τιμ Κουκ, τον επικεφαλής της Google, Σουντάρ Πιτσάι, αλλά και για τους διευθύνοντες συμβούλους μέσων κοινωνικής δικτύωσης κολοσσών όπως ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ του Facebook. Αυτό συμβαίνει επειδή Apple και Google θέλουν να βάλουν στο παιχνίδι της επιβεβαίωσης ηλικίας χρηστών και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να μην έχουν μόνο αυτές την ευθύνη στο να ελέγχουν ειδικά τους ανήλικους.
Οι εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης από την πλευρά τους αντιδρούν και ζητούν να κάνουν τέτοιες επιβεβαιώσεις τα App Stores, με αποτέλεσμα να έχει ξεσπάσει και κόντρα μεταξύ των δύο πλευρών των εταιρειών τεχνολογίας, αναφέρουν στοιχεία της Wall Street Journal.
Οι κινήσεις των αμερικανικών πολιτειών Η Γιούτα, η Νότια Καρολίνα, η Νότια Ντακότα, η Αλάσκα, το Κεντάκι, η Αλαμπάμα, το Νέο Μεξικό, η Δυτική Βιρτζίνια και η Χαβάη έχουν θεσπίσει νομοθεσία τους τελευταίους δύο μήνες στοχεύοντας στα ηλεκτρονικά αυτά καταστήματα εφαρμογών. Έχουν προτείνει νομοθεσία που θα απαιτεί από τους διαχειριστές αυτών των App Stores να ελέγχουν τις ηλικίες των χρηστών και να λαμβάνουν τη γονική συναίνεση προτού επιτρέψουν στους ανηλίκους να κατεβάσουν εφαρμογές.
Την ίδια στιγμή περισσότερες από 60 ομάδες που υποστηρίζουν στις ΗΠΑ την ασφάλεια των παιδιών στο διαδίκτυο θέλουν να δημιουργήσουν νέο συνασπισμό για να πιέσουν για την ψήφιση των νόμων για την επαλήθευση ηλικίας στα App Stores και σε εθνικό επίπεδο στις ΗΠΑ, αναφέρουν πληροφορίες της Wall Street Journal.
Οι προσπάθειες αυτές δείχνουν την πίεση που αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί –και όχι μόνο- νομοθέτες μετά από χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών πιο αυστηρής εποπτείας του διαδικτύου, ειδικά για τα παιδιά. Εκστρατείες από γονείς των οποίων τα παιδιά έχουν υποστεί βλάβη από την έκθεσή τους στο διαδίκτυο έχουν κερδίσει την προσοχή τόσο των Ρεπουμπλικανών όσο και των Δημοκρατικών αν και προς το παρόν δεν έχει αναφερθεί πρόοδος στον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος στην πράξη.
Ο νέος συνασπισμός που ονομάζεται Digital Childhood Alliance θέλει τώρα να πιέσει περισσότερο τα καταστήματα εφαρμογών για την επαλήθευση της ηλικίας των χρηστών.
Κυρίαρχη θέση στην αγορά
Τα App Stores των Google και Apple, των δύο κυρίαρχων λειτουργικών συστημάτων ειδικά στα κινητά τηλέφωνα από τα οποία έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο μικροί και μεγάλοι, αποτελούν στόχο των αρχών λόγω της δεσπόζουσας θέσης τους στην αγορά.
«Είναι πολύ πιο εύκολο να στοχεύσει κανείς στα δύο καταστήματα εφαρμογών παρά να στοχεύσει σε 10.000 προγραμματιστές» εφαρμογών που βρίσκονται στα App Stores αυτά, ανέφερε στη WSJ ο Τοντ Βάιλερ, γερουσιαστής των Ρεπουμπλικανών στην πολιτεία της Γιούτα που επεξεργάζεται αυτό το διάστημα το σχετικό νομοσχέδιο.
Δύσκολος ο έλεγχος της ηλικίας
Η Apple και η Google από την πλευρά τους δηλώνουν ότι ήδη έχουν ήδη λάβει πολλά μέτρα για να βοηθήσουν τους γονείς να ελέγχουν το περιεχόμενο που βλέπουν τα παιδιά τους. Η Apple υποστηρίζει ότι οι εφαρμογές –και όχι τα App Stores- είναι πιο κατάλληλες για τη διαχείριση της επαλήθευσης ηλικίας.
Ούτε ο Κουκ ούτε ο Ζάκερμπεργκ θέλουν το βάρος για την επαλήθευση των ηλικιών των χρηστών να πέφτει στους ώμους τους. Η Apple πέρυσι κατάφερε να απωθήσει προσπάθεια της Λουιζιάνα να είναι υποχρεωμένα τα καταστήματα εφαρμογών να διαχειρίζονται τις επαλήθευσεις ηλικίας. Η Meta μαζί με τις εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης Snap και X, έστειλαν την περασμένη εβδομάδα επιστολή στους νομοθέτες στη Νότια Ντακότα υποστηρίζοντας ότι η επαλήθευση της ηλικίας από τα App Stores και όχι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα ήταν απλούστερη, καθώς τα καταστήματα εφαρμογών συλλέγουν ήδη πληροφορίες χρηστών.
Η Google από την πλευρά της παραδέχεται ότι μια από τις πιο δύσκολες προκλήσεις για τη διατήρηση ακατάλληλου περιεχομένου μακριά από τα παιδιά είναι η επαλήθευση των ηλικιών. Η εταιρεία υποσχέθηκε ότι αρχίσει να δοκιμάζει μοντέλο μηχανικής εκμάθησης ηλικίας των χρηστών φέτος.
Για τα οφέλη της νηστείας και την διατροφή μας κατά τις ημέρες της Σαρακοστής μίλησε η Κλινική διαιτολόγος, διατροφολόγος κα Δήμητρα Φραγκούλη στην εκπομπή NEWS ROOM του ΕΡΤNews.
Αρχικά, αναφέρθηκε στη διατροφή κατά την περίοδος της νηστείας: «Εντάξει, να πούμε ότι η περίοδος της νηστείας, επειδή ακριβώς αυξάνεται πάρα πολύ η πρόσληψη των αμυλούχων των τροφών όπως είναι τα όσπρια, τα λαδερά, το ψωμί, όλα τα αμυλούχα, θέλει μια ιδιαίτερη προσοχή στο κομμάτι αυτό της πρόσληψης των θερμίδων. Γιατί; Επειδή εκλείπει η πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, δεν επέρχεται τόσο εύκολα κορεσμός. Οπότε υπάρχουν πραγματάκια που πρέπει να προσέξουμε, όπως για παράδειγμα να προτιμούμε τα θαλασσινά ως μια πηγή πρωτεΐνης, να κάνουμε πιο συχνά γεύματα εάν πεινάμε, να καταναλώνουμε τρόφιμα τα οποία έχουν λιγότερες θερμίδες, όπως είναι τα λαχανικά, να έχουμε στο νου μας να προσλαμβάνουμε και αρκετές φυτικές ίνες με προϊόντα ολικής άλεσης, ώστε να επιτύχουμε τον κορεσμό. Και να κάνουμε συχνά γεύματα».
Ταυτόχρονα, εξήγησε ποια είναι τα οφέλη της νηστείας: «Μειώνεται η πρόσληψη του κορεσμένο λίπους, οπότε μπορεί αυτό να βελτιώσει αρκετά το λιπιδαιμικό μας προφίλ. Δηλαδή το κομμάτι της χοληστερόλης και τα τριγλυκερίδια και όλα αυτά, οι αυξημένες φυτικές ίνες που προσλαμβάνουμε από τα προϊόντα φυτικής προέλευσης βοηθούν για το πεπτικό μας σύστημα, έχουν πάρα πολλές βιταμίνες και αντιοξειδωτικά, οπότε βοηθάει και για τη μείωση του οξειδωτικού στρες αλλά και για την πρόσληψη αρκετών ιχνοστοιχείων. Από την άλλη, επειδή προσλαμβάνουμε πάρα πολύ καλό από τα φρούτα και τα λαχανικά, αυτό βοηθάει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Μειώνουμε και τα επεξεργασμένα τρόφιμα. Και φυσικά, εάν εδώ έχουμε στραφεί και πολύ στα θαλασσινά που είναι μια συχνή επιλογή, βοηθάει και για την πρόσληψη των ω3 λιπαρών οξέων».
Όσον αφορά τη σημερινή μέρα και τις διατροφικές επιλογές τόνισε: «Σήμερα είναι και αυτή μια δύσκολη μέρα, διότι υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές, οπότε είναι πάρα πολύ εύκολο να ξεφύγουμε, να έχουμε στο νου μας, εντάξει, είναι λίγο περασμένη η ώρα, αλλά θα πρέπει ο κόσμος να έχει στο νου του ότι καλό θα ήταν να έχει καταναλώσει και το πρωινό του και τα υπόλοιπα σνακ, δηλαδή ποτέ δεν προσερχόμαστε στο τραπέζι νηστικοί γιατί τότε είναι που πέφτουμε κυριολεκτικά πάνω στο φαγητό. Θα πρέπει να δώσουμε μια βάση στην πηγή πρωτεΐνης να είναι τα θαλασσινά μας. Προσέχουμε πολύ. Όχι τηγανητά, πιο πολύ ψητά, είτε ορεκτικά είτε βραστά, καταναλώνουμε την ποσότητα της σαλάτας που είναι σημαντική για να έρθει ο κορεσμός. Θα επιλέξουμε να καταναλώσουμε αρκετό νεράκι. Προσέχουμε το χαλβά επειδή έχει αρκετές θερμίδες, έχει βέβαια και ωφέλιμα συστατικά γιατί προέρχεται από το σουσάμι, οπότε φυσικά λαμβάνουμε όλα τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και όλες τις βιταμίνες που θα μας προσδώσει αυτό. Απλά επειδή μας δίνει και πάρα πολλές θερμίδες, καλό θα ήταν να είναι στο τέλος του γεύματος σαν γλυκό. Φυσικά προσέχουμε την ποσότητα του αλκοόλ και τώρα που είμαστε περισσότεροι και έξω περιλαμβάνει και μια δραστηριότητα η μέρα μας. Μπορεί να πάμε μια βόλτα, λίγο τρέξιμο, τρέχουμε λίγο να πετάξουμε το χαρταετό».
Ακόμη, σχετικά με το ποια συστήνεται να είναι η σωματική δραστηριότητα είπε: «Η σύσταση είναι, για τη μέτρια ένταση περπάτημα, 3 φορές την εβδομάδα, μισή ώρα με 45 λεπτά. Δηλαδή αυτό επιθυμούμε σαν ελάχιστη φυσική δραστηριότητα που πρέπει να έχει γιατί βοηθάει κι αυτό σίγουρα. Από κει και πέρα, εντάξει, ο καθένας μπορεί να επιλέξει κάτι λίγο πιο οργανωμένο. Εξαρτάται από τους στόχους που έχει κάποιος. Μπορεί κάποιος να έχει στόχο τη συντήρηση, άλλος μπορεί να έχει την απώλεια βάρους. Εξαρτάται από το στόχο του καθενός. Να πούμε και εδώ για το κομμάτι της νηστείας ότι θα πρέπει να προσέξουμε λίγο και κάποια άτομα δηλαδή θα πρέπει να συμβουλευτούν είτε το γιατρό τους είτε το διατροφολόγο τους. Τέτοια άτομα είναι αυτά που έχουν υψηλές ανάγκες, όπως είναι τα παιδιά, οι θηλάζουσες, οι εγκυμονούσες, οι αθλητές ή κάποια άτομα με θέματα υγείας, όπως είναι ο διαβήτης ή μπορεί να έχουν κάποια νεφρική νόσο που θέλουν το γιατρό τους πρώτα. Θέλει προσοχή γιατί μπορεί να υπάρξει και κάποια έλλειψη θρεπτικών συστατικών, όπως είναι το ασβέστιο, ο σίδηρος, μπορεί να υπάρχει θέμα με την Β12 ή πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, οπότε εκεί θέλει ένα συνδυασμό ώστε να μπορέσουμε να επιτύχουμε όλους».
Μάθετε περισσότερα για το Communitism εδώ:
