Την ίδρυση Διεθνούς Κέντρου Εκπαίδευσης στην Αθήνα ανακοίνωσε το Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης

«Ποδαρικό» στις αναμενόμενες ανακοινώσεις για την παρουσία των αμερικανικών πανεπιστημίων έκανε νωρίτερα σήμερα, Κυριακή, το Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Δια στόματος του προέδρου του, Λι Μπόλιντζερ (Lee Bollinger), ανακοινώθηκε η ίδρυση Διεθνούς Κέντρου Εκπαίδευσης του Columbia στην Αθήνα, που θα έχει στόχο να εμπλουτίσει το διδακτικό, επιστημονικό και ερευνητικό έργο που εξελίσσεται στην Ελλάδα, σε ώσμωση με τα ελληνικά ΑΕΙ και την ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα.

Το Κέντρο αναμένεται να υποδεχτεί τους πρώτους φοιτητές το 2023, σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας.

Η παρουσία του κ. Μπόλιντζερ στην Αθήνα εντάσσεται στο πλαίσιο της επίσκεψης εκπροσώπων από 30 πανεπιστήμια των ΗΠΑ στην Ελλάδα για τη συμμετοχή τους στη Σύνοδο «Φάρος 2022: Ελληνοαμερικανική Συνεργασία στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης/Pharos Summit 2022: Greek-US Collaboration in Higher Education».

«Η Ελλάδα γίνεται φάρος εκπαίδευσης που προσελκύει φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές από όλο τον κόσμο, όπως της αξίζει», ήταν το σχετικό σχόλιο από το υπουργείο Παιδείας.

Σημειώνεται ότι αύριο, Δευτέρα, θα πραγματοποιηθεί η εναρκτήρια εκδήλωση της Συνόδου «Φάρος 2022».

Metaverse: Επενδύσεις δισεκατομμυρίων στο εικονικό real estate

Σχεδόν 2 δισεκατομμύρια δολάρια έχουν δαπανηθεί για την αγορά ψηφιακής γης τους τελευταίους 12 μήνες, καθώς χρήστες και εταιρείες διεκδικούν μια θέση στο metaverse, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η καλλιτέχνης Angie Taylor αγόρασε το πρώτο της οικόπεδο στο metaverse τον Ιούλιο του 2020 για περίπου 1.500 λίρες. Εκεί, η καλλιτέχνης δημιούργησε δύο γκαλερί γεμάτες με παράξενα και όμορφα ψηφιακά έργα τέχνης, τα οποία πωλούνται σε κρυπτονομίσματα, στο οικόπεδό της στον εικονικό κόσμο Voxels. Τα οικόπεδα της Angie έχουν περίπου το μέγεθος ενός μικρού οικογενειακού σπιτιού, με το ψηλότερο να εκτείνεται σε τρεις ορόφους.

Το Voxels είναι ένας από τους δεκάδες εικονικούς κόσμους που αυτοπροσδιορίζονται ως metaverse. Αυτό μπορεί να ακούγεται παράξενο καθώς οι άνθρωποι συχνά μιλούν για το metaverse σαν να υπάρχει μόνο ένα. Αλλά μέχρι να αρχίσει να κυριαρχεί μια πλατφόρμα ή να ενωθούν αυτοί οι διαφορετικοί κόσμοι, οι εταιρείες πωλούν γη και εμπειρίες στις δικές τους εκδοχές.

Οι ερευνητές της εταιρείας DappRadar, που αναλύει το metaverse, λένε ότι μόνο τον περασμένο χρόνο δαπανήθηκαν κρυπτονομίσματα αξίας 1,93 δισ. δολαρίων για την αγορά εικονικής γης, εκ των οποίων τα 22 εκατ. δολάρια δαπανήθηκαν για περίπου 3.000 οικόπεδα στο Voxels.

(Voxels)
Ένας από τους πιο δημοφιλείς κόσμους είναι ο Decentraland ο οποίος ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2020. Εκεί, η γη πωλείται για χιλιάδες και μερικές φορές για εκατομμύρια δολάρια. Η Samsung, η UPS και η Sotheby’s είναι μεταξύ εκείνων που έχουν αγοράσει γη εκεί και έχουν «χτίσει» καταστήματα και κέντρα επισκεπτών.

Η πολυτελής μάρκα μόδας Philipp Plein κατέχει επίσης ένα οικόπεδο περίπου στο μέγεθος τεσσάρων γηπέδων ποδοσφαίρου, το οποίο ελπίζει ότι θα φιλοξενήσει στο μέλλον ένα κατάστημα και μια γκαλερί metaverse.

Ο Plein πουλά προϊόντα σε 24 διαφορετικά κρυπτονομίσματα στο διαδίκτυο για περισσότερο από ένα χρόνο. Νωρίτερα το 2022, άνοιξε ένα νέο κατάστημα στην Old Bond Street του Λονδίνου που πωλούσε ρούχα και ορισμένα NFT με αντάλλαγμα κρυπτονομίσματα όπως το Bitcoin και το Ethereum, καθώς και βρετανικές λίρες.

Στο Sandbox, ένα άλλο metaverse, η Adidas, η Atari, η Ubisoft, η Binance, η Warner Music και η Gucci είναι μερικές μόνο από τις πολυεθνικές εταιρείες που αγοράζουν γη και δημιουργούν εμπειρίες για να πουλήσουν και να προωθήσουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους. Η Gucci έχει αγοράσει γη και στο Roblox, το οποίο μαζί με άλλες μεγάλες πλατφόρμες παιχνιδιών, όπως το Minecraft και το Fortnite, θεωρείται ως το πιο mainstream από τα νεοσύστατα metaverse.

(Sandbox)
Αυτές οι εταιρείες παιχνιδιών δεν πωλούν γη και λειτουργούν χωρίς τη χρήση τεχνολογίας blockchain. Ωστόσο, διαθέτουν ήδη ορισμένα από τα βασικά συστατικά που οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας λένε ότι χρειαζόμαστε για ένα πραγματικό metaverse:

– τη δυνατότητα να μπορούν να χαλαρώσουν και να παίξουν οι χρήστες

– τα δικά του νομίσματα

– την ευκαιρία να κερδίσει κανείς χρήματα εντός της πλατφόρμας

– τεράστιες ακμάζουσες κοινότητες

Το Gucci Town είχε περισσότερες από 36 εκατομμύρια επισκέψεις μέσα σε ένα χρόνο από την έναρξη λειτουργίας του, ενώ το Nike Land έχει καταγράψει περισσότερες από 25 εκατομμύρια επισκέψεις σε 11 μήνες. Στο Gucci Town, οι παίκτες μπορούν να αγοράζουν ρούχα για τα avatar τους με πραγματικά χρήματα. Στο Nike Land μπορούν να αποκτήσουν μπλουζάκια και παπούτσια για τα avatar τους, με πόντους που κερδίζουν παίζοντας βιντεοπαιχνίδια.

Η μόδα φαίνεται να είναι ο κλάδος που επιθυμεί περισσότερο να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες και τα ρίσκα που συνδέονται με το metaverse. Ο αποκλειστικά ψηφιακός οίκος μόδας The Fabricant, με έδρα το Άμστερνταμ, κατασκευάζει ρούχα μόνο για avatar, σχεδιάζοντας συλλογές και ρούχα κατά παραγγελία για τους χρήστες των Decentraland, Sandbox και άλλων metaverse.

«Όταν ξεκινήσαμε, όλοι μας αποκαλούσαν τρελούς και μας έλεγαν ‘γιατί να το χρειάζεστε αυτό;». Αλλά πιστεύαμε πολύ στην ιδέα ότι στο μέλλον οι άνθρωποι θα φορούν ψηφιακά αντικείμενα», δήλωσε η συνιδρύτρια και επικεφαλής σχεδιάστρια Amber Jae Slooten.

Το ρεκόρ πώλησης του Fabricant μέχρι στιγμής είναι ένα ψηφιακό φόρεμα που πουλήθηκε ως NFT για 19.000 δολάρια και δεν έχει φορεθεί από το avatar του ιδιοκτήτη. Η εταιρεία μόλις συγκέντρωσε χρηματοδότηση ύψους 14 εκατ. δολαρίων από επενδυτές που ποντάρουν στην ιδέα ότι πολλοί από εμάς σύντομα θα ζούμε μέρος της ζωής μας στο metaverse.

Αλλά δεν είναι βέβαιο αν και πότε θα συμβεί αυτό. Τα metaverse είναι γενικά αραιοκατοικημένα και χρησιμοποιούνται πραγματικά μόνο όταν γίνονται εκδηλώσεις, στις οποίες όμως συμμετέχουν λίγες χιλιάδες χρήστες. Ακόμα και στον εικονικό κόσμο στον οποίο η Meta επενδύει δισεκατομμύρια δολάρια, οι εσωτερικές εκθέσεις της εταιρείας που διέρρευσαν, έδειξαν ότι οι άνθρωποι δεν μένουν εκεί για πολύ.

Αλλά η Slooten είναι πεπεισμένη ότι καθώς αυτοί οι εικονικοί κόσμοι αναπτύσσονται, ο κόσμος θα αρχίσει να έρχεται.

«Θα υπάρξει σίγουρα μια μαζική αγορά σε αυτό, διότι αν το σκεφτείτε, η νέα γενιά παίζει ήδη βιντεοπαιχνίδια. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ εικονικού και πραγματικού. Αλλά πρέπει ακόμη να χτιστεί».

Ερευνώντας τον «εφιάλτη»: Ερωτήματα σχετικά με τα πειράματα κέρδους – λειτουργίας

Τον περασμένο Οκτώβριο, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης δέχθηκαν πυρά μετά την αποκάλυψη ότι δημιούργησαν έναν υβριδικό ιό, συνδυάζοντας την παραλλαγή Όμικρον και το αρχικό στέλεχος του κορονοϊού που εντοπίστηκε στη Γουχάν. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα της Daily Mail ο υβριδικός ιός σκότωσε το 80% των ποντικών που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη. Η είδηση προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων με αποτέλεσμα το πανεπιστήμιο να αναγκαστεί να βγάλει σχετική ανακοίνωση. Τελικά, όπως αποδείχτηκε, το τροποποιημένο στέλεχος του ιού ήταν στην πραγματικότητα λιγότερο θανατηφόρο από το αρχικό.

Ο σάλος όμως που προκλήθηκε ανέδειξε τις ελλείψεις στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση των ΗΠΑ ρυθμίζει την έρευνα με παθογόνους οργανισμούς που θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια πανδημία. Αποκάλυψε επίσης την έλλειψη διαφάνειας στον τρόπο με τον οποίο κρίνεται το ρίσκο των πειραμάτων και ένα φαινομενικά τυχαίο μοτίβο στην πολιτική εποπτείας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, γνωστή και ως πλαίσιο P3CO (Potential Pandemic Pathogen Care and Oversight). Όπως επισημαίνουν οι New York Times (NYT), παρόλο που η αμερικανική κυβέρνηση επέπληξε δημοσίως το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, δεν αναφέρθηκε σε άλλα πειράματα που χρηματοδότησε και στα οποία οι ερευνητές χειρίστηκαν τους κορονοϊούς με παρόμοιους τρόπους.

«Το επεισόδιο της Βοστώνης σίγουρα μας λέει ότι το πλαίσιο P3CO πρέπει να αναθεωρηθεί», δήλωσε στους New York Times η Angela Rasmussen, ιολόγος στον Οργανισμό Εμβολίων και Λοιμωδών Νοσημάτων του Πανεπιστημίου του Saskatchewan στον Καναδά.

«Η όλη διαδικασία είναι ένα είδος μαύρου κουτιού που δυσκολεύει πολύ τους ερευνητές».

Από την άλλη, εκπρόσωποι των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ (NIH) δήλωσαν ότι οι εμπειρογνώμονές τους ελέγχουν την ασφάλεια κάθε μελέτης πριν την χρηματοδοτήσουν. Ορισμένα πειράματα, όμως, είτε επειδή σχεδιάζονται κατά τη διάρκεια της έρευνας, είτε επειδή δεν χρηματοδοτούνται από ομοσπονδιακά κονδύλια, δεν υπόκεινται σε αυτή τη διαδικασία, με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση, δήλωσαν στους ΝΥΤ οι ειδικοί σε θέματα βιοασφάλειας. Επιπλέον, οι κανόνες ενδέχεται να αναθεωρηθούν σύντομα. Μετά από μήνες συναντήσεων, μια επιτροπή κυβερνητικών συμβούλων αναμένεται να παραδώσει επικαιροποιημένες συστάσεις για την εν λόγω έρευνα, έως τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο.

Αλλά, όπως επεσήμαναν ορισμένοι ερευνητές, οι κατευθυντήριες γραμμές είναι ασαφείς σχετικά με το ποιες γνωστοποιήσεις απαιτούνται μετά την έγκριση μιας ερευνητικής πρότασης. Σε δήλωσή του στους New York Times, το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης ανέφερε ότι τα πειράματα εγκρίθηκαν από τη δική του επιτροπή ασφάλειας καθώς και από την Επιτροπή Δημόσιας Υγείας της Βοστώνης.

Το πανεπιστήμιο δήλωσε επίσης ότι οι επιστήμονές του δεν ήταν υποχρεωμένοι να ενημερώσουν το NIH επειδή, αν και είχαν λάβει κρατική χρηματοδότηση για σχετική έρευνα, χρησιμοποίησαν πανεπιστημιακά κονδύλια για να χρηματοδοτήσουν τα εν λόγω πειράματα.

(Cydney Scott for Boston University)
«Παίζοντας με την φωτιά»

Η είδηση για την έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης επανέφερε στο προσκήνιο τα πειράματα κέρδους- λειτουργίας, γνωστά στην επιστημονική κοινότητα ως «Gain of Function» με τα οποία παγκοσμίως διαφοροποιούνται ή μετατρέπονται γενετικά μέσω πειραμάτων σε τουλάχιστον 13 εργαστήρια επιπέδου BLS 4, επικίνδυνα παθογόνα και μολυσματικοί ιοί. Ήταν ένα τέτοιο πείραμα αυτό που πραγματοποίησε η ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου της Βοστόνης;

Σύμφωνα με την Washington Post, οι επιστημονικές απόψεις διίστανται. Ο επιδημιολόγος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, Μαρκ Λίπσιτς, δήλωσε ότι ήταν «αναμφισβήτητα» πείραμα κέρδους-λειτουργίας, επειδή η προσθήκη της ακίδας της παραλλαγής Όμικρον στο αρχικό στέλεχος του κορονοϊού, τον έκανε πιο μολυσματικό. Άλλοι, όπως ο αρθρογράφος του περιοδικού Science, Ντέρεκ Λόου, χημικός φαρμάκων, διαφωνεί καθώς πιστεύει ότι ο χιμαιρικός ιός ήταν λιγότερο θανατηφόρος από το αρχικό στέλεχος.

«Άρα δεν επρόκειτο για ένα πείραμα κέρδους- λειτουργίας», έγραψε.

Τι αποκαλύπτει έρευνα του ιστότοπου The Intercept

Ο ερευνητικός ιστότοπος The Intercept εξέτασε πάνω από 5.500 σελίδες εγγράφων των NIH στα οποία αναφέρονται λεπτομερώς εκατοντάδες ατυχήματα σε διάφορα βιολογικά εργαστήρια των ΗΠΑ, που σημειώθηκαν από το 2004 έως το 2021. Τα έγγραφα αυτά αποκαλύπτουν μια ευρεία διαφοροποίηση ως προς τη σοβαρότητα με την οποία οι επιστήμονες και οι υπεύθυνοι βιοασφάλειας αντιμετώπιζαν τα λάθη και τα ατυχήματα.

Για παράδειγμα, το 2011, ένα κουνάβι εμβολιασμένο με τον αναδημιουργημένο ιό της φονικής γρίπης του 1918, δάγκωσε έναν ερευνητή στην Ιατρική Σχολή Mount Sinai στη Νέα Υόρκη. Ο ερευνητής μπήκε σε καραντίνα αλλά τελικά δεν νόσησε. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου τέτοιου είδους ατυχήματα οδήγησαν σε μόλυνση. Για παράδειγμα, μια ερευνήτρια του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον του Σεντ Λούις προσβλήθηκε από τον ιό Chikungunya- ο οποίος έχει προκαλέσει επιδημίες στην Αφρική- αφού τρυπήθηκε με βελόνα σε εργαστήριο επιπέδου βιοασφάλειας 3.

(Hvistendahl/ The Intercept)
Ωστόσο, τα έγγραφα δείχνουν ότι τέτοιου είδους ατυχήματα συμβαίνουν ακόμη και σε εργαστήρια υψηλής ασφάλειας. Το NIH συγκάλεσε πρόσφατα μια συμβουλευτική ομάδα για να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο ρυθμίζει τέτοια πειράματα. Το 2017, μετά από μια παρατεταμένη διαμάχη σχετικά με πειράματα στα οποία επιστήμονες τροποποίησαν τον ιό της γρίπης των πτηνών H5N1 ώστε να τον κάνουν πιο μεταδοτικό σε κουνάβια, το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών υιοθέτησε νέες κατευθυντήριες γραμμές για την έρευνα με παθογόνους οργανισμούς που έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν πανδημία. Οι εν λόγω γραμμές απαιτούν τα πειράματα που «αναμένεται» να προσδώσουν επικίνδυνα νέα χαρακτηριστικά στα λεγόμενα «δυνητικά παθογόνα πανδημίας» – ή να δημιουργήσουν νέα – να υποβάλλονται σε ειδική διαδικασία εξέτασης προκειμένου να λάβουν χρηματοδότηση από το NIH. Σύμφωνα όμως με το Intercept, η πολιτική αυτή εφαρμόζεται άνισα.

Ορισμένοι εμπειρογνώμονες ζητούν να αυστηροποιηθούν και άλλες πολιτικές βιοασφάλειας, όπως αυτές που περιγράφουν τι πρέπει να γίνει μετά από ένα εργαστηριακό ατύχημα.

«Πολλές από τις συζητήσεις μας τώρα αφορούν πιθανά παθογόνα πανδημίας και τους κινδύνους γύρω από αυτά», δήλωσε ο Γκρέγκορι Κόμπλεντς, διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Βιολογικής Άμυνας στο Schar School of Policy and Government του Πανεπιστημίου George Mason. «Ωστόσο η γρίπη του 1918 ήταν ένα γνωστό παθογόνο που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει πανδημία. Αυτό θα έπρεπε να έχει το υψηλότερο δυνατό επίπεδο βιοασφάλειας και να λαμβάνονται μέτρα σε περίπτωση ατυχήματος ή ύποπτης ή γνωστής έκθεσης».

Ορισμένοι επισημαίνουν και μια εγγενή σύγκρουση συμφερόντων καθώς τα NIH είναι επιφορτισμένα με την εποπτεία της ίδιας έρευνας που χρηματοδοτούν. Οι επιστήμονες που σχεδιάζουν ένα νέο πείραμα εξετάζουν τους κινδύνους και καταλήγουν σε τρόπους για τον μετριασμό τους με εξοπλισμό ασφαλείας και τους απαραίτητους ελέγχους. Στη συνέχεια προτείνουν αυτό το σχέδιο στην θεσμική επιτροπή βιοασφάλειας. Ωστόσο δεν υπάρχουν πρότυπα που να καθορίζουν αν τα οφέλη ενός πειράματος δικαιολογούν τους εναπομείναντες κινδύνους – ένα εξόφθαλμο πρόβλημα όταν πρόκειται για παθογόνα όπως ο ιός της γρίπης του 1918.

Κατά την αντιμετώπιση των παραβιάσεων, το NIH μπορεί να ζητήσει αλλαγές ή διορθωτικά μέτρα – και σε ορισμένες περιπτώσεις, το έχει κάνει. Μπορεί επίσης να αποσύρει τη χρηματοδότηση εάν δεν τηρούνται οι κατευθυντήριες γραμμές. Ωστόσο, το Intercept δεν βρήκε κανένα στοιχείο για τη λήψη τέτοιων ακραίων μέτρων. Σε μια περίπτωση, το NIH απείλησε να διακόψει τη χρηματοδότηση μετά από δύο περιστατικά σε εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Wisconsin-Madison που εργαζόταν με τροποποιημένο ιό της γρίπης των πτηνών H5N1- η αντιπαράθεση έληξε με την υιοθέτηση αυστηρότερων πρωτοκόλλων.

Οι ρυθμιστικές αρχές που σκοπεύουν να αποτρέψουν μελλοντικές πανδημίες διερευνούν τώρα αλλαγές στις πολιτικές βιοασφάλειας. Το θέμα έχει απασχολήσει το Κογκρέσο, τον Λευκό Οίκο, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το ίδιο το NIH. Αλλά η συζήτηση είναι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη, με ορισμένους επιστήμονες να αντιστέκονται στη ρύθμιση και ορισμένους εμπειρογνώμονες να είναι απαισιόδοξοι ότι η διαδικασία θα οδηγήσει σε πραγματική αλλαγή.

Ένα πρόβλημα είναι η έλλειψη πληροφοριών. «Δεν έχουμε σαφή εικόνα για όλα τα ατυχήματα», δήλωσε η Φίλιππα Λέντζος, ειδική σε θέματα βιοασφάλειας και βιολογικών απειλών στο King’s College του Λονδίνου. «Είναι δύσκολο να έχουμε καλές πληροφορίες σχετικά με το πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα και πόσο πιθανό είναι να συμβεί ένα ατύχημα. Απλά δεν έχουμε αυτά τα δεδομένα». Τα νέα για σοβαρές παραβιάσεις διαρρέουν μερικές φορές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αλλά πολλοί εργαζόμενοι στα εργαστήρια είναι μεταπτυχιακοί φοιτητές. Γι’ αυτούς, το να μιλήσουν για τα προβλήματα ασφάλειας θα μπορούσε να σημαίνει αυτοκτονία της καριέρας τους.

(BADRU KATUMBA / AFP)
Διέρρευσε από εργαστήριο ο Έμπολα;

Στις 3 Νοεμβρίου, η Daily Mail δημοσίευσε ένα άρθρο σχετικά με μια μελέτη στην οποία επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η επιδημία του ιού Έμπολα στη Δυτική Αφρική το 2014, προκλήθηκε από ατύχημα σε βιολογική εγκατάσταση η οποία χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ.

Η έρευνα που πραγματοποίησε το 2014 επιστημονική ομάδα με επικεφαλής ερευνητές του Robert Koch-Institute στο Βερολίνο, υπέδειξε ότι η επιδημία του ιού Έμπολα μπορεί να ξεκίνησε από επαφή μεταξύ ανθρώπων και νυχτερίδων μολυσμένων από τον ιό. Ωστόσο, μια νέα μελέτη ισχυρίζεται το αντίθετο, σύμφωνα με την Daily Mail. Συγκεκριμένα, ο ιολόγος δρ Τζόναθαν Λάθαμ – πρώην ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν – και ο δημοσιογράφος Σαμ Χουσεϊνί, ισχυρίζονται ότι υπάρχουν αρκετές ανακολουθίες στο επίσημο χρονοδιάγραμμα της επιδημίας στη Δυτική Αφρική.

Οι δυο συγγραφείς της μελέτης ισχυρίζονται ότι ο ιός πιθανόν να εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια ερευνητικών δραστηριοτήτων ρουτίνας σε ένα εργαστήριο στην Kenema της Σιέρα Λεόνε, το οποίο εκείνη την εποχή χρηματοδοτείτο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την έρευνα του πυρετού Λάσα (Lassa). Το εργαστήριο αυτό ειδικευόταν σε αιμορραγικούς ιούς παρόμοιους με τον Έμπολα – αν και δεν είναι σαφές αν όντως χειρίστηκε το παθογόνο που προκάλεσε την επιδημία.

Ο καθηγητής Πολ Χάντερ, ειδικός σε θέματα μολυσματικών ασθενειών στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας, δήλωσε στην Daily Mail ότι «Συχνά είναι πραγματικά δύσκολο και μερικές φορές αδύνατο να εντοπίσουμε την ακριβή έναρξη μιας επιδημίας και να γνωρίζουμε γιατί ξεκίνησε», προσθέτοντας ότι «η έρευνα για τον Έμπολα διεξάγεται σε εργαστήρια επιπέδου βιοασφάλειας 4 (BSL4), οπότε μια διαρροή από το εργαστήριο θα ήταν πολύ απίθανη, αλλά όχι αδύνατη».

Ωστόσο, εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με την εγκυρότητα των ισχυρισμών των δυο συγγραφέων της μελέτης. Ο Δρ Λάθαμ διευθύνει το Independent Science News, το οποίο έχει χαρακτηριστεί από τον ιστότοπο ελέγχου γεγονότων Media Bias/Fact Check, ότι φιλοξενεί περιεχόμενο «συνωμοσίας και ψευδοεπιστήμης».

Ωστόσο το εργαστήριο στη Σιέρα Λεόνε είναι επιπέδου βιοασφάλειας 3, που σημαίνει ότι μπορεί να χειρίζεται επικίνδυνους παθογόνους μικροοργανισμούς, και διοικείται από την κοινοπραξία για τον ιογενή αιμορραγικό πυρετό (VHFC) με έδρα τις ΗΠΑ. Η νέα έρευνα υποστηρίζει ότι το εργαστήριο θα μπορούσε να αποθηκεύει ή ακόμη και να εξετάζει δείγματα του ιού Έμπολα που συλλέχθηκαν στο πλαίσιο ενός ερευνητικού προγράμματος που χρηματοδοτείται από την αμερικανική κυβέρνηση και ονομάζεται PREDICT.

Επιστήμονες και κυβερνήσεις αναζητούν εδώ και δεκαετίες τρόπους εξισορρόπησης των πιθανών κινδύνων της έρευνας διπλής χρήσης όπως αυτή του κέρδους-λειτουργίας.

Τον περασμένο Ιούνιο, με αφορμή τις αποκαλύψεις για τα πειράματα με κορoνοϊούς που διεξάγονταν στο Ιολογικό Ινστιτούτο της Γουχάν και την τήρηση των επιπέδων ασφάλειας των εργαστηρίων εκεί, το ertnews.gr μίλησε με ειδικούς για την επικινδυνότητα των πειραμάτων κέρδους-λειτουργίας και τη θεωρία της διαρροής του ιού από εργαστήριο της Γουχάν. Ανεξάρτητα από την προέλευση του κορονοϊού, οι ειδικοί λένε ότι ήρθε η ώρα να αυστηροποιηθούν τα πρωτόκολλα των εργαστηρίων βιοασφάλειας.

Αυτό που είναι ακόμη πιο ανησυχητικό, όπως επισημαίνει η εφημερίδα Washington Post, είναι το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή κατασκευάζονται 40 νέα εργαστήρια ιολογίας σε διάφορες χώρες του κόσμου. Πρόκειται για εργαστήρια BSL-4, σχεδιασμένα για την αντιμετώπιση των πιο επικίνδυνων παθογόνων μικροοργανισμών.

Ωστόσο, όπως αναφέρει η Washington Post, η έρευνα κέρδους-λειτουργίας μπορεί να αναφέρεται και σε τεχνικές στις οποίες χρησιμοποιούνται τροποποιημένοι ιοί για την ανάπτυξη γονιδιακής θεραπείας κατά του καρκίνου και των κληρονομικών ασθενειών. Με έναν τόσο ευρύ ορισμό, δεν είναι εφικτό ή προς το συμφέρον του κοινού να απαγορευτεί εντελώς η έρευνα κέρδους- λειτουργίας. Αυτό που προέχει τώρα, είναι να βρεθεί μια ισορροπία μεταξύ της ταχύτητας της έρευνας, της δημόσιας ασφάλειας και της διαφάνειας στο θέμα της τροποποίησης ζωντανών ιών.

ΗΠΑ: Αυξημένος κίνδυνος παραπληροφόρησης στο Twitter πριν από τις “ενδιάμεσες” εκλογές

Οι ειδικοί στην παραπληροφόρηση ζήτησαν να επιδειχθεί “προσοχή” στο Twitter αυτό το Σαββατοκύριακο, καθώς το νέο αφεντικό του σημαντικού μέσου κοινωνικής δικτύωσης μόλις απέλυσε το μισό προσωπικό του λίγες ημέρες πριν από τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες.

“Θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί σε σχέση με αυτήν την πλατφόρμα τις ερχόμενες ημέρες. Σε ό,τι κάνετε retweet, σε όποιον λογαριασμό έχετε εγγραφεί και σε σχέση με τη δική σας αντίληψη για το τι συμβαίνει”, προειδοποίησε για παράδειγμα η Κέιτ Στάρμπερντ, ερευνήτρια στον τομέα της παραπληροφόρησης στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον.

Η καθηγήτρια εκτιμά ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κακόβουλα άτομα να προσποιούνται ότι είναι άλλοι, να διεξάγουν “συντονισμένες εκστρατείες παραπληροφόρησης” ή ακόμα και να διαδίδουν φάρσες αρκετά καλά σχεδιασμένες ώστε να κοινοποιούνται από άλλους απρόσεκτους χρήστες.

Σε επιστολή προς τους διαφημιστές την περασμένη Πέμπτη, την ημέρα της εξαγοράς, ο ‘Ιλον Μασκ υποσχέθηκε στους διαφημιστές ότι το Twitter δεν θα εξελιχθεί σε τοπίο “κόλασης” όπου όλα θα επιτρέπονται.

Αλλά “το Twitter ήταν ήδη κόλαση προτού ο Μασκ πάρει τον έλεγχο και οι ενέργειές του (…) θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα”, αντέδρασε η Τζέσικα Γκονζάλες, συνδιευθύντρια της ΜΚΟ Free Press.

Η ίδια φοβάται μήπως οι ικανότητες του Twitter να ελέγχει το περιεχόμενο μειωθούν μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας, “όταν γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πνίγονται στην παραπληροφόρηση και τους εκφοβισμούς των ψηφοφόρων των μειονοτήτων”.

Μελέτη του Πολιτειακού Πανεπιστημίου Montclair κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαγορά του Twitter από τον ‘Ιλον Μασκ “δημιούργησε την αντίληψη για τους εξτρεμιστές χρήστες ότι οι περιορισμοί θα χαλαρώσουν”.

Ένας συνασπισμός περίπου 60 ενώσεων, ανάμεσά τους η Free Press, κάλεσε την Παρασκευή τους διαφημιστές να μποϊκοτάρουν την πλατφόρμα μέχρι να δεσμευτεί ότι θα είναι “ένα ασφαλές μέρος”.

Μέλη αυτού του συνασπισμού συναντήθηκαν με τον επιχειρηματία Μασκ αυτή την εβδομάδα, αφότου αρκετές μελέτες έδειξαν σημαντική αύξηση στη ρητορική μίσους και σε ρατσιστικές προσβολές τις τελευταίες ημέρες.

“Ο ‘Ιλον Μασκ έλαβε μέτρα που μας κάνουν να φοβόμαστε ότι τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη”, δήλωσε ο συνασπισμός.

Ο πολυεκατομμυριούχος απάντησε, χωρίς να το υποστηρίξει με στοιχεία, ότι “η ρητορική μίσους στην πραγματικότητα μειώθηκε αυτή την εβδομάδα”.

Την Παρασκευή, ο Μασκ εξήγησε εν συντομία ότι οι απολύσεις ήταν απαραίτητες επειδή “η εταιρία χάνει περισσότερα από 4 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα”.

Προηγουμένως είχε αποδώσει τη μείωση των εσόδων σε “μια ομάδα ακτιβιστών που ασκούσε πίεση στους διαφημιστές, παρόλο που τίποτα δεν άλλαξε με τον έλεγχο του περιεχομένου και κάναμε τα πάντα για να κατευνάσουμε τους ακτιβιστές”.

“Αυτά είναι ανοησίες! Προσπαθούν να καταστρέψουν την ελευθερία της έκφρασης στην Αμερική”, ξεσπάθωσε.

Ένα στα οκτώ πουλιά στον πλανήτη κινδυνεύει με εξαφάνιση

Ιδιαίτερα αβέβαιο εμφανίζεται το μέλλον των πουλιών, όπως περιγράφει η τελευταία Έκθεση για το Καθεστώς Διατήρησης των Πουλιών στον Κόσμο (State of the World’s Birds Report 2022), που δημοσιεύεται κάθε τέσσερα χρόνια από την Birdlife International. Ειδικότερα, περίπου ένα (1) στα δύο (2) είδη πουλιών που απαντούν στον πλανήτη μειώνονται, με τους πληθυσμούς πολλών από αυτά να έχουν συρρικνωθεί δραματικά.

Ταυτόχρονα, ένα (1) στα οκτώ (8) είδη απειλείται με εξαφάνιση, ενώ κρίσιμοι για την επιβίωση των πουλιών βιότοποι χάνονται ή βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση διατήρησης.

Όπως επισημαίνει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, «τα πουλιά απαρτίζουν μια ομάδα ειδών με εξαιρετικά μεγάλη ποικιλομορφία και το κελάηδημά τους αντηχεί μέχρι και στις πιο απόμερες γωνιές του πλανήτη μας. Κατά συνέπεια, η κατάσταση διατήρησης στην οποία βρίσκονται αποτελεί βαρόμετρο για την υγεία ολόκληρης της Φύσης».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Έκθεσης σχεδόν το 50% όλων των ειδών πουλιών παγκοσμίως καταγράφουν μειώσεις πληθυσμών, ενώ αυξητικές τάσεις εμφανίζει μόλις το 6%.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα και με τα τελευταία δεδομένα του Κόκκινου Καταλόγου της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), πάνω από 2.000 είδη παγκοσμίως, δηλαδή περισσότερα από 1 στα 8 πουλιά θεωρούνται απειλούμενα (Τρωτά, Κινδυνεύοντα, Κρισίμως Κινδυνεύοντα).

Σύμφωνα πάντα με την Ορνιθολογική, «ανησυχητικό είναι και το γεγονός πως αυτή η πληθυσμιακή συρρίκνωση δεν περιορίζεται στην Ευρώπη και τη Β. Αμερική, εκεί δηλαδή όπου καταγράφεται και η μεγαλύτερη αλληλοεπικάλυψη κατοικημένων και Σημαντικών για τα Πουλιά περιοχών, αλλά πλέον αφορά όλα τα είδη πουλιών σε όλο τον πλανήτη -από δασικά και υδρόβια είδη στην Ιαπωνία μέχρι αρπακτικά στην Κένυα».

Κύρια αίτια αυτών των απωλειών, σύμφωνα με τη νέα Έκθεση, είναι η επέκταση και εντατικοποίηση της αγροτικής δραστηριότητας, η κλιματική κρίση και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η απώλεια ή η υποβάθμιση σημαντικών βιοτόπων, καθώς και πιέσεις που ασκούνται στα πουλιά από συγκεκριμένες ανθρωπογενείς δραστηριότητες όπως η ρύπανση, η λαθροθηρία, η οικιστική επέκταση και η επέκταση των υποδομών ενέργειας.

Στην Έκθεση παρουσιάζονται επίσης τα μέτρα που είναι απαραίτητο να υιοθετηθούν άμεσα για την αντιμετώπιση της κρίσης της βιοποικιλότητας που βιώνουμε, πολλά από τα οποία ήδη εφαρμόζονται σε πολλές περιοχές στον κόσμο. Αποφασιστικής σημασίας θεωρούνται στόχοι και δράσεις για την αντιμετώπιση των πιέσεων που υφίστανται τα πουλιά και η βιοποικιλότητα, την αποκατάσταση υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων αλλά, κυρίως, για την αποτελεσματική διατήρηση, διαφύλαξη και διαχείριση Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά και τη βιοποικιλότητα.

Όπως σχολιάζει η Ορνιθολογική: «Παρά τη δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το φυσικό περιβάλλον, τα πουλιά μας προσφέρουν λόγους να παραμένουμε αισιόδοξοι. Μας δείχνουν πως, με ουσιαστική δράση, πολλά είδη μπορούν να διασωθούν και η Φύση να ανακάμψει. Από το 2013 έως και σήμερα, η πτωτική πληθυσμιακή τάση 726 παγκοσμίως απειλούμενων ειδών πουλιών έχει αντιστραφεί μέσω δράσεων και προγραμμάτων διατήρησης στα οποία ηγούνται ή συμμετέχουν εταίροι της BirdLife. Παράλληλα, 450 Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά και τη Βιοποικιλότητα (IBAs) έχουν ανακηρυχθεί προστατευόμενες μέσω άσκησης πίεσης από οργανώσεις-εταίρους της μεγάλης Ομοσπονδίας, ανάμεσα στους οποίους και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία».

«Τα πουλιά μάς λένε πολλά για την υγεία του φυσικού περιβάλλοντος – αν αγνοήσουμε τα μηνύματά τους, βάζουμε τους εαυτούς μας σε κίνδυνο. Πολλές περιοχές του κόσμου βιώνουν ήδη ακραίας έντασης πυρκαγιές, ξηρασίες, καύσωνες και πλημμύρες, την ώρα που πολλά οικοσυστήματα που έχουν αλλοιωθεί από τον άνθρωπο παλεύουν να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή. Η πανδημία και η αύξηση του κόστους ζωής έχουν αναμφίβολα στρέψει την προσοχή του κόσμου μακριά από τα κρίσιμα περιβαλλοντικά θέματα, ωστόσο η παγκόσμια κοινότητα οφείλει να παραμείνει επικεντρωμένη στην προσπάθεια για την αναχαίτιση της κρίσης της βιοποικιλότητας», δήλωσε η επικεφαλής της BirdLife International, Patricia Zurita.

Σημειώνεται τέλος, ότι η εμβληματική έκθεση βασίζεται σε δεδομένα που συλλέγουν ακούραστα ερευνητές, ειδικοί της διατήρησης και εθελοντές από όλο τον κόσμο, και συνοψίζει τα όσα μας λένε τα ίδια τα πουλιά για την κατάσταση της Φύσης και τις πιέσεις που ασκούνται σε αυτήν, δίνοντας έμφαση στα μέτρα που χρειάζεται να εφαρμοστούν άμεσα για την προστασία και την επιβίωσή τους.

Προορισμοί της Ελλάδας που ευνοούν τον περιπατητικό τουρισμό

 Σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης υποβαθμισμένων περιοχών της Ελλάδας που διαθέτουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα προσφέρει ο περιπατητικός τουρισμός σύμφωνα με όσα επισημαίνει ο καθηγητής στο ΤΕΦΑΑ του πανεπιστημίου Θεσσαλίας Χάρης Κουθούρης με βάση ελληνικές και ξένες μελέτες. Έρευνες διεθνώς έχουν καταγράψει, όπως τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι τα κίνητρα και οι προσδοκίες για τη συμμετοχή ενός ατόμου σε δράσεις περιπατητικού τουρισμού διαφέρουν, αλλά συνολικά αφορούν στη αναζήτηση όλης της δέσμης των παραγόντων της υγείας και της ευημερίας, περιλαμβάνοντας βιολογικά, ψυχολογικά, πνευματικά και συναισθηματικά οφέλη.

   Απώτερος στόχος του περιπατητικού τουρισμού αποτελεί η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και η δημιουργία αισθημάτων των τουριστών προς το φυσικό περιβάλλον. Ο περιπατητικός τουρισμός αποτελεί μορφή ενεργούς κινητικά εναλλακτικού τουρισμού και ως εκ τούτου συνδυάζεται με την ανάδειξη των πολιτιστικών, ιστορικών και αρχιτεκτονικών στοιχείων γνωστών ή άγνωστων προορισμών σε όλη τη χώρα.

   Προορισμοί στην Ελλάδαα που ευνοούν στην ανάπτυξη της πεζοπορίας ως μια τουριστική υπαίθρια δραστηριότητα αναψυχής εκτείνονται, σύμφωνα με τον ίδιο, σε όλη την επικράτεια, περιλαμβάνοντας από περιαστικούς προορισμούς, εθνικούς δρυμούς στην ενδοχώρα έως και πλειάδα ελληνικών νήσων στο Αιγαίο και το Ιόνιο πέλαγος.

   Η οροσειρά της Πίνδου, η οποία διασχίζει την Ελλάδα από το βορρά προς νότο αποτελεί τη βάση ανάπτυξης ενός μεγαλειώδους δικτύου μονοπατιών, που διασχίζουν ορεινούς όγκους, βουνά, δάση, φαράγγια, μονοπάτια δίπλα σε πεντακάθαρα ποτάμια αφορούν σε αριθμό χωρίς τέλος και αστείρευτες ομορφιές.

   Ενδεικτικά και μόνο αναφέρεται ο ίδιος, στην περιοχή των Γρεβενών τη δυνατότητα επίσκεψης και πεζοποριών στην περιοχή της Βάλια Κάλντα και άλλων διαδρομών προς τις αλπικές λίμνες. Την περιοχή του Μετσόβου με επίσκεψη στις πηγές του Αώου, την περιοχή των Πιερίων με πεζοπορία στα αμέτρητα μονοπάτια του Ολύμπου και διανυκτέρευση σε καταφύγια ή γύρο παραδοσιακά χωριά. Την περιοχή των Ιωαννίνων με επίσκεψη στα Ζαγοροχώρια πεζοπορώντας σε μονοπάτια διαφόρων επιπέδων δυσκολίας στην Γκαμήλα, τον Σμόλικα, τα Τζουμέρκα ή σε φαράγγια γύρω από τον Βοϊδομάτη και τον Αώο ποταμό. Πεζοπορία στην Εύβοια απολαμβάνοντας τη βιοποικιλότητα, εξερεύνηση ιστορικών προορισμών στη διάρκεια πεζοπορίας μονοπατιών σε νησιά των Κυκλάδων, της Κρήτης, του Ιονίου, σε δίκτυα σύγχρονων πιστοποιημένων διεθνώς μονοπατιών. Η Θεσσαλία καλύπτει με πεζοπορικές διαδρομές από μικρές έως πολυήμερες τον κύριο κορμό της Πίνδου και προσφέρει την επίσκεψη σε προορισμούς όπως τη λίμνη Πλαστήρα, το Περτούλι, τα Μετέωρα, την Ελάτη. Η Πελοπόννησος τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει πλούσιο δίκτυο διεθνώς πιστοποιημένων διαδρομών και μονοπατιών σε όλους σχεδόν τους νομούς της αναδεικνύοντας τους ορεινούς όγκους της Λακωνίας, της Αρκαδίας, της Αχαΐας, της Κορινθίας.

   Η πεζοπορία, δεν παραλείπει να τονίσει ο καθηγητής, αποτελεί υπαίθρια κινητική δραστηριότητα αναψυχής, ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ελλάδα και διεθνώς. Καθοριστικό ρόλο για την επιτυχή και ασφαλή έκβαση μιας πεζοπορίας έχουν τα προσόντα των εκπαιδευτών-εμψυχωτών που συνοδεύουν τα άτομα. Γενικά η πεζοπορία στατιστικά θεωρείται μια από ασφαλέστερες υπαίθριες δραστηριότητες κινητικής αναψυχής. Για να καταλήξει τονίζοντας:

   «Η πεζοπορία αποκτά τον επιθετικό προορισμό “τουριστική”, εκφράζοντας τον “Περιπατητικό Τουρισμό”, όταν διεξάγεται σε προορισμούς μακριά από την μόνιμη περιοχή κατοικίας των συμμετεχόντων. Όταν δηλαδή απαιτείται μετακίνηση ή και ταξίδι του περιπατητή για την προσέγγιση της περιοχής δράσης. Αρκετές φορές μια περιπατητική διαδρομή απαιτεί και την διανυκτέρευση του συμμετέχοντα από μία έως πολλές ημέρες. Επαγγελματικά, ο περιπατητικός τουρισμός περιγράφεται ως ένα άρτια “σχεδιασμένο, οργανωμένο και επιτηρούμενο κατά την υλοποίησή του” τμήμα ενός μεγαλύτερου τουριστικού προγράμματος ή προσφερόμενου προϊόντος/πακέτου. Η συνέχιση μιας αειφόρου ανάπτυξης του πεζοπορικού τουρισμού στη χώρα μας αποτελεί μια πρόκληση. Μια πρόκληση που οφείλει να στηριχθεί εθνικά σε αρχές πράσινης φιλοσοφίας και οικονομίας. Να δώσει την ευκαιρία σε πολλές, διαφορετικές περιοχές και προορισμούς να αναδείξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Να οριοθετήσει τον αριθμό των τουριστών που ανά έτος δύναται ένας προορισμός να υποδεχθεί. Τέλος όλα πρέπει να στηριχθούν στην άρτια σύγχρονη επαγγελματική εκπαίδευση και εθνική πιστοποίηση των συνοδών – εμψυχωτών των προγραμμάτων περιπατητικού τουρισμού, ώστε να μπορέσουν να καλύψουν με ασφάλεια και ποιότητα τις εκατοντάδες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται ετησίως σε διεθνώς προσφερόμενα προγράμματα πλήθους προορισμών της ελληνικής επικράτειας».

Dating Apps: Η αρχή ή το τέλος της συντροφικότητας;

Οι εφαρμογές γνωριμιών παρουσιάζουν μια ατελείωτη θάλασσα πιθανών ταυτίσεων. Αλλά διευρύνουν πραγματικά τους ορίζοντές μας; Και είναι αυτό καλό για εμάς; Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι οι εφαρμογές γνωριμιών μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε ότι το να κατασταλάξουμε με κάποιον δεν είναι σημαντικό ή ότι οι πιθανότητες ρομαντικής και σεξουαλικής επιτυχίας μας είναι άπειρες και εγγυημένες, αυξάνοντας την πιθανότητα απιστίας προς τον τρέχοντα σύντροφο.

Στο βιβλίο The Equality Machine: Harnessing Digital Technology for a Brighter, More Inclusive Future της Orly Lobel, η συγγραφέας και καθηγήτρια Νομικής εξετάζει την επιρροή του αλγοριθμικού ταιριάσματος στην “αγορά” της ανθρώπινης συντροφικότητας. Ιδρυτικό μέλος του Κέντρου για την Πνευματική Ιδιοκτησία και τις Αγορές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο, ο Lobel εξετάζει τις διαφορές μεταξύ των IRL και των online ραντεβού στο σχεδιασμό των εφαρμογών – δεξαμενές πιθανών ταίριασματων φαινομενικά απελευθερωμένες από τους περιορισμούς του πραγματικού κόσμου. Με όλα αυτά κατά νου, αναρωτιέται: “Πώς μπορούμε να προστατευτούμε από τις παγίδες και τους κινδύνους, μεγιστοποιώντας παράλληλα τις δυνατότητες του online dating για την ανάπτυξη ενός πιο ποικιλόμορφου, πιο διασυνδεδεμένου και, λοιπόν, αγαπημένου κόσμου;”.

Όπως και με την αγορά εργασίας, η αγορά του έρωτα μπορεί να αποτελέσει πηγή μακροχρόνιου αποκλεισμού ή μπορεί να γίνει ο μεγάλος εκδημοκρατιστής. Σήμερα υπάρχουν πάνω από 1.500 εφαρμογές γνωριμιών. Το Tinder καυχιέται ότι έχει συντονίσει περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια ταιριάσματα, και οι αριθμοί αυξάνονται κάθε λεπτό. Περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανό να ξεκινήσουν μια σχέση μέσω διαδικτυακών γνωριμιών από οποιοδήποτε άλλο είδος γνωριμιών. Ήδη, πάνω από το ένα τρίτο των νέων παντρεμένων ζευγαριών δηλώνουν ότι γνωρίστηκαν διαδικτυακά. Με τα ζευγάρια του ίδιου φύλου, το ποσοστό των διαδικτυακών ταυτίσεων είναι ακόμη υψηλότερο. Και η πανδημία του Covid-19 έκανε τους ανθρώπους να βασίζονται στις ψηφιακές γνωριμίες ακόμη περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν, συνδέοντας ανθρώπους όταν τα μπαρ και τα πάρτι ήταν σε αναμονή. Τα Bumble, Tinder, OkCupid και Match.com ανέφεραν δραματική αύξηση της επισκεψιμότητας κατά τους πρώτους μήνες της πανδημίας. Το OkCupid ανέφερε αύξηση κατά 700% στα ραντεβού κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2020 και το Bumble ανέφερε αύξηση κατά 70% στις βιντεοκλήσεις κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. “Αυτό που κάνουν οι διαδικτυακές εφαρμογές είναι ότι σου δίνουν τη δυνατότητα να δεις, για πρώτη φορά στην ιστορία, την αγορά των πιθανών συντρόφων”, λέει η Eva Illouz, διευθύντρια μελετών στην École des Hautes Études en Sciences Sociales στο Παρίσι, η οποία έχει μελετήσει τους τρόπους με τους οποίους ο καπιταλισμός και ο σύγχρονος κόσμος έχουν μεταμορφώσει τη συναισθηματική και ρομαντική μας ζωή.

Οι διαδικτυακές εφαρμογές γνωριμιών μπορούν να διευρύνουν τη δεξαμενή των δυνητικών ερωτικών ταίριασματων και μπορούν να επανασχεδιάσουν τα πρότυπα γνωριμιών και ζευγαρώματος όπως ποτέ άλλοτε. Για να χρησιμοποιήσουμε τον υπερβολικά δημοφιλή τεχνολογικό όρο “διαταραχή”, το αλγοριθμικό dating έχει διαταράξει τον τρόπο με τον οποίο συναντιόμαστε και ζευγαρώνουμε. Η νέα ψηφιακή αγορά αγάπης έχει τη δυνατότητα να καταστήσει τους πανάρχαιους δείκτες της ταυτότητάς μας – φυλή, εθνικότητα, τάξη και σεξουαλικότητα – λιγότερο κολλώδεις. Ωστόσο, το αλγοριθμικό ταίριασμα και ο ψηφιακός σχεδιασμός διαμορφώνονται επίσης από τις ιστορίες και τις τρέχουσες νόρμες των εκτός σύνδεσης κόσμων μας, και ως εκ τούτου, μπορούν να αναδιαμορφώσουν τις προτιμήσεις μας με τρόπους που είναι περιοριστικοί ή περιεκτικοί, περιοριστικοί ή απελευθερωτικοί. Σε ακραίες περιπτώσεις, οι διαδικτυακές γνωριμίες έχουν αποδειχθεί ακόμη και επικίνδυνες, και μάλιστα δυσανάλογα για τα ευάλωτα άτομα. Το ερώτημα είναι, πώς μπορούμε να προστατευτούμε από τις παγίδες και τους κινδύνους, μεγιστοποιώντας παράλληλα τις δυνατότητες των διαδικτυακών γνωριμιών για την ανάπτυξη ενός πιο διαφορετικού, πιο διασυνδεδεμένου και, λοιπόν, αγαπημένου κόσμου;

Φανταστείτε έναν τυπικό χρήστη μιας εφαρμογής γνωριμιών, οι σχέσεις του οποίου γεννιούνται μέσω αλγορίθμου: ο χρήστης συμπληρώνει το προφίλ του, ανεβάζει μια φωτογραφία και παραθέτει κάποιες προτιμήσεις σχετικά με έναν πιθανό σύντροφο. Αρχίζουν να εμφανίζονται φωτογραφίες άλλων ατόμων που αναζητούν ραντεβού, και αν δύο άτομα κάνουν αμοιβαία swipe προς τα δεξιά, έχει σχηματιστεί ένα ταίρι. Σε αυτό το μοντέλο του Tinder, η απόρριψη απομακρύνεται εκ των προτέρων από το παιχνίδι των ραντεβού και του ζευγαρώματος: δεν βλέπετε ποτέ καν αυτούς που απέρριψαν το προφίλ σας. Επίσης, δεν βλέπετε ολόκληρο το πεδίο παιχνιδιού – το Tinder καθορίζει ποιον θα δείτε. Ακολουθώντας τα μοτίβα ενός χρήστη, η εφαρμογή εξάγει μελλοντικές συστάσεις. Για παράδειγμα, όσο πιο επιλεκτικός είναι ένας χρήστης, τόσο περισσότερο ο αλγόριθμος μπορεί να τον ταιριάξει με άλλους επιλεκτικούς χρήστες. Οι αλγόριθμοι ραντεβού κατατάσσουν και ομαδοποιούν τους ανθρώπους, κρατώντας τα προφίλ με χαμηλότερη κατάταξη αόρατα από τα προφίλ με υψηλή κατάταξη. Τι γίνεται όμως αν η επιλεκτικότητα αποδυναμώνεται με φυλετικές και εθνοτικές προκαταλήψεις;

Το 2019, ο ιδρυτής του Tinder, Sean Rad, εξήγησε πώς ο αλγόριθμος του Tinder δίνει σε κάθε χρήστη μια βαθμολογία “επιθυμητότητας” για να αντιπροσωπεύει πόσο ελκυστικό είναι το κάθε άτομο, με βάση το πόσο συχνά άλλοι επιθυμητοί χρήστες “σάρωσαν δεξιά” ή τους επέλεξαν. Οι χρήστες ταξινομήθηκαν σε βαθμίδες επιθυμητότητας με βάση μια μέτρηση γνωστή ως βαθμολογία Elo και παρουσιάστηκαν με άτομα που προσέγγιζαν το επίπεδο ελκυστικότητάς τους ανά swipe. Η βαθμολογία Elo, που δημιουργήθηκε αρχικά για το σκάκι, χρησιμοποιείται συχνά στα παιχνίδια (σκεφτείτε το World of Warcraft) για να χωρίσει παίκτες διαφορετικών δεξιοτήτων σε ομάδες, αντιστοιχίζοντάς τους με παίκτες που έχουν παρόμοια επίπεδα δεξιοτήτων. Ergo, αν χάνατε το παιχνίδι των ραντεβού στις διαδικτυακές εφαρμογές, τις περισσότερες φορές δεν θα βρίσκατε τον εαυτό σας να κάνει swiping σε προφίλ με υψηλότερη κατάταξη, αλλά αντίθετα θα ταιριάζατε με άλλους λιγότερο επιτυχημένους ρομαντικούς υποψήφιους. Σήμερα, το Tinder αναφέρει ότι δεν βασίζεται πλέον στη βαθμολογία Elo και αντ’ αυτού εστιάζει στη γεωγραφική εγγύτητα των χρηστών μεταξύ τους και στα σχετικά επίπεδα δραστηριότητάς τους στην εφαρμογή. Το Tinder διαβεβαιώνει τώρα: “Δεν μας ενδιαφέρει (ή αποθηκεύουμε) αν είστε μαύρος, λευκός, ματζέντα ή μπλε. Ο αλγόριθμός μας δεν γνωρίζει αν βγάζετε 10 ή 10 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Και δεν πρόκειται να σας δείξουμε πρώτα όλες τις ξανθιές επειδή υποτίθεται ότι έχουν περισσότερη διασκέδαση. Δεν πιστεύουμε στα στερεότυπα. Έτσι, είτε γιορτάζετε το Diwali, το Καρναβάλι, το Eid AlFitr ή το Gay Pride, πιστεύουμε ότι το πάρτι γίνεται καλύτερο όταν σπουδαίοι άνθρωποι, από όλα τα κοινωνικά στρώματα, μπορούν να βρεθούν μαζί. Ο αλγόριθμός μας έχει σχεδιαστεί για να είναι ανοιχτός και μας αρέσουν τα αποτελέσματά μας”. Αυτή η μετατόπιση μακριά από τις βαθμολογίες “επιθυμητότητας” μπορεί να οδηγήσει σε πιο ποικίλες αντιστοιχίες από την προηγούμενη τεχνολογία, κατευθύνοντας τους χρήστες μακριά από τις δικές τους σιωπηρές προκαταλήψεις. Το Tinder γιορτάζει μια αναφερόμενη αύξηση των συνολικών διαφυλετικών γάμων από την έναρξή του.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι διαδικτυακές πλατφόρμες έχουν τη δύναμη τόσο να διευρύνουν τη δεξαμενή των ραντεβού όσο και να κατευθύνουν τα πρότυπα και τις προτιμήσεις των ραντεβού μας. Οι αλγόριθμοι ταξινομούν τις ταυτότητές μας ως απτές κατηγορίες και κωδικοποιούν τις επιθυμίες μας ως καταναλωτική επιλογή. Στο βιβλίο τους Re-engineering Humanity, οι Brett Frischmann και Evan Selinger ανησυχούν ότι η τεχνολογία μας αλλάζει, αντί να αντιγράφει απλώς τις ανθρώπινες λειτουργίες με μηχανές. Μας προετοιμάζουν ώστε να θέλουμε να υπακούμε στις υποδείξεις της τεχνολογίας, να επιτρέπουμε να κατασκευάζονται οι προτιμήσεις μας αντί να τις επιλέγουμε ελεύθερα: “Οι εταιρείες, τα ιδρύματα και οι σχεδιαστές μας αντιμετωπίζουν τακτικά ως προγραμματιζόμενα αντικείμενα μέσω υπερπροσωποποιημένων τεχνολογιών που είναι συντονισμένες με την προσωπική μας ιστορία, τις σημερινές συμπεριφορές και συναισθήματα και τα προβλεπόμενα μέλλοντα”. Η ανησυχία ότι γινόμαστε μηχανικά σχεδιασμένοι για να ακολουθούμε αυτό που οι Frischmann και Selinger θεωρούν “ένα ύπουλα προγραμματισμένο σενάριο” είναι σίγουρα αληθινό με τις διαδικτυακές γνωριμίες. Τσεκάρουμε κουτάκια και ανεβάζουμε εικόνες και ο αλγόριθμος μαθαίνει πώς να μας κατευθύνει προς μια επιτυχημένη σύνδεση.

Στο διαδίκτυο, φαίνεται ότι περιοριζόμαστε σε ένα μενού προεπιλεγμένων επιλογών. Παρά την πρόσφατη ανακοίνωση του Tinder σχετικά με την εγκατάλειψη της αυτοματοποιημένης βαθμολόγησης που λαμβάνει υπόψη την εθνικότητα και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση, οι περισσότεροι αλγόριθμοι γνωριμιών εξακολουθούν να χρησιμοποιούν στατιστικά μοντέλα που τους επιτρέπουν να ταξινομούν τους χρήστες ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τη σεξουαλικότητα και άλλους δείκτες. Ταυτόχρονα, μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τις κοινότητές μας, να αναζητήσουμε την αγάπη έξω από τους συνήθεις κύκλους μας και σε κάποιο βαθμό να δοκιμάσουμε την πλαστικότητα της διαδικτυακής μας ταυτότητας πέρα από τα άκαμπτα όρια του φυσικού κόσμου.

Ο γρήγορος ρυθμός, η εύκολη πρόσβαση σε μια φαινομενικά άπειρη κλίμακα ευκαιριών γνωριμιών έχει επίσης σημάνει ότι η εγκατάσταση με έναν σύντροφο φαίνεται λιγότερο επείγουσα. Οι άνθρωποι μπορούν να γνωρίσουν δεκάδες ταιριάσματα το μήνα, γεγονός που ενδεχομένως οδηγεί σε εκατοντάδες σεξουαλικούς συντρόφους το χρόνο. Η τεχνολογία των ραντεβού αλλάζει τα πρότυπα των σχέσεών μας προσφέροντας μια υπερπληθώρα πιθανών ταυτίσεων. Μια μελέτη έδειξε ότι η αντιληπτή επιτυχία ενός ατόμου στις εφαρμογές γνωριμιών αυξάνει την πιθανότητα διάπραξης απιστίας. Πολλοί καταλήγουν να πιστεύουν ότι έχουν άπειρες δυνατότητες για αγάπη και μπορούν απλώς να συνεχίσουν την αναζήτηση κάθε φορά που ένα ταίρι αναπόφευκτα αποδεικνύεται ατελές. Η διαθεσιμότητα των διαδικτυακών γνωριμιών ανταμείβει όσους ενδιαφέρονται για άμεσες περιστασιακές σεξουαλικές συναντήσεις. Οι άνθρωποι γίνονται οι ίδιοι αγαθά, ανταλλάξιμα και διαθέσιμα προς απόκτηση ή ανταλλαγή. Η ψυχολόγος Esther Perel ανησυχεί ότι η τεχνολογία των ραντεβού σηματοδοτεί την παρακμή της υπευθυνότητας των σχέσεων.

Αυτό το ερώτημα σχετικά με τη δυνατότητα των εφαρμογών online dating να συμβάλλουν στην απιστία ή να υπονομεύουν την υπευθυνότητα των σχέσεων προϋποθέτει ένα ιδανικό μονογαμίας και δυαδικών (και όχι πολυ)-και με τη σειρά του ετεροκανονικών- σχέσεων. Ταυτόχρονα, μπορούμε να απορρίψουμε την ηθικολογία σχετικά με ορισμένες μορφές στενών σχέσεων, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την εμπειρία της αναζήτησης της αγάπης και την πραγματικότητα των ερωτικών αγορών, η οποία εξακολουθεί να είναι έμφυλη, ακόμη και στον ψηφιακό κόσμο των γνωριμιών. Παρά τις μεταβαλλόμενες νόρμες για το πώς δημιουργούμε οικογένειες και παρά τις τεράστιες προόδους στην αναπαραγωγική τεχνολογία, τα βιολογικά ρολόγια των γυναικών εξακολουθούν να χτυπούν πιο γρήγορα από τα ρολόγια των ανδρών. Το στερεότυπο ότι οι γυναίκες επομένως μπορεί να είναι πιο ανήσυχες από μια ορισμένη ηλικία για να νοικοκυρευτούν εξακολουθεί να ισχύει κατά μέσο όρο, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα στερεότυπα έχουν μερικές φορές κόκκους αλήθειας. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε αυτές τις αλήθειες ως κοινωνία -και το κατά πόσον προσπαθούμε να αμφισβητήσουμε τις άνισες πραγματικότητες- αντανακλά την ηθική μας υπόσταση. Ίσως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι μελέτες δείχνουν ότι οι άνδρες είναι πιο πιθανό από τις γυναίκες να αναζητήσουν βραχυπρόθεσμες σεξουαλικές σχέσεις μέσω του Tinder. Παρόλα αυτά, αυτά τα μοτίβα εξελίσσονται και πρέπει να θυμόμαστε τα συγκριτικά μέτρα: Μήπως οι διαδικτυακές γνωριμίες παρουσιάζουν μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ των στόχων των σχέσεων ανδρών και γυναικών σε σύγκριση με τα πρότυπα γνωριμιών εκτός σύνδεσης; Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσίευσε το Tinder, περισσότεροι χρήστες του Tinder, συμπεριλαμβανομένων ανδρών και γυναικών, ενδιαφέρονται για μια δεσμευτική σχέση σε σύγκριση με τους offline daters. Πρόκειται για ένα μεταβαλλόμενο τοπίο, και ενώ τα ρομαντικά μας μοτίβα αποτελούσαν πάντα το τελευταίο ταμπού στην κοινωνική μηχανική, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο τεχνολογικός σχεδιασμός έχει σημασία στη διαμόρφωση των σύγχρονων στενών μας σχέσεων.

Πηγή: Gizmodo – Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο «The Equality Machine: Harnessing Digital Technology for a Brighter, More Inclusive Future» της Orly Lobel.

Πόλεις του Αύριο: Η φαντασία μετουσιώνεται σε πραγματικότητα

Οι Πόλεις του Αύριο, οι ρυθμοί και ο προσανατολισμός τους, η «σύσταση» και όλα όσα αποπνέουν, θα πρωταγωνιστούν στην καρδιά της Αθήνας, στην οδό Βασιλίσσης Όλγας, μέχρι το τέλος Νοεμβρίου.

  Μια μεγάλη ομαδική υπαίθρια έκθεση, με τον τίτλο «Cities of Tomorrow», υλοποιείται από το Δήμο Αθηναίων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πόλεων, πριν από μερικές ημέρες.



  Στα υπαίθρια stands, ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να μοιραστεί την οπτική 42 ελλήνων και ξένων δημιουργών για το πώς βλέπουν ή φαντάζονται στο μέλλον τις πόλεις που ζουν. Στην Ευρώπη, περισσότερο από τα δύο τρίτα του πληθυσμού ζουν σε αστικά κέντρα, βιώνοντας στην καθημερινότητά τους τα προβλήματα, τις προκλήσεις αλλά και τη δημιουργία στόχων για ένα βελτιωμένο, πιο ανθρώπινο «αύριο».



  Τα έργα των δημιουργών της Έκθεσης, τα οποία επιλέχθηκαν από ειδικούς του χώρου των εικαστικών, της γραφιστικής και της αρχιτεκτονικής, αποτελούν προτάσεις υποθετικές, περιγραφικές, διερευνητικές, κριτικές και αναστοχαστικές.



  Κάποιες από αυτές, αποτυπώνουν ένα δυστοπικό αστικό μέλλον, εξαιτίας της συνεχούς συρρίκνωσης του δημόσιου χώρου, της μαζικής αστικοποίησης και των φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού. Άλλες πάλι υιοθετούν μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, απαντώντας σε χρηστικές ανάγκες προσβασιμότητας και βιωσιμότητας. Τέλος, κάποιες από αυτές τις προτάσεις προσβλέπουν στην πόλη ως το κατεξοχήν πεδίο των κοινών, προτάσσοντας την ελευθερία της έκφρασης, την πολυπολιτισμικότητα και την αλληλεγγύη του κοινοτικού βίου. Η φαντασία γίνεται πράξη. Το όραμα, οι ευκαιρίες και η υλοποίηση αποτυπώνονται αριστοτεχνικά στα έργα αυτά και φιλοδοξούν να δώσουν μια άλλη οπτική στην πρόσληψη της καθημερινότητας στους κατοίκους των σύγχρονων πόλεων.



  Ο Δήμος Αθηναίων, έδωσε βήμα σε δημιουργούς που οραματίζονται, αισιοδοξούν ή προβληματίζονται για το μέλλον των αστικών κέντρων, και έτσι αφουγκράζεται τάσεις, καταδεικνύει ανησυχίες και παρουσιάζει προτάσεις οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στις πόλεις, στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και στην κοινωνική συνοχή. Συστατικά δυσεύρετα, πολύτιμα και αναγκαία για το μέλλον των ανθρώπων στις Πόλεις του Αύριο.


  «Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τις νέες και τους νέους που με τα έργα τους μάς ταξιδεύουν στις πόλεις του μέλλοντος. Λαμβάνουμε υπόψη τα μηνύματά τους μέσα από τη δημιουργική τους έκφραση. Έχουμε ανάγκη, άλλωστε, από φρέσκες ιδέες και προσεγγίσεις που θα μάς εμπνεύσουν να δημιουργήσουμε τις νέες ιδανικές συνθήκες στις πόλεις. Το στοίχημα -πλέον- είναι να μπορέσουμε να μετουσιώσουμε κάποιες από αυτές σε πράξεις. Καλούμε τις Αθηναίες, τους Αθηναίους και τους επισκέπτες της πρωτεύουσας, να περιηγηθούν στις "Πόλεις του Αύριο", να θαυμάσουν τα έργα των νέων δημιουργών και να οραματιστούν μαζί τους την πόλη στην οποία θα ήθελαν να ζουν τα επόμενα χρόνια», αναφέρει σε δήλωσή του ο Δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης.


  Η υπαίθρια ομαδική έκθεση γίνεται με την υποστήριξη του Περιφερειακού Κέντρου Πληροφόρησης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του δικτύου Eurocities. Λειτουργεί ως ένα ανοιχτό αρχείο, τεκμηριώνοντας συζητήσεις, ανταλλαγές και παρεμβάσεις.


  Οι Δημιουργοί οι οποίοι συμμετέχουν στην Έκθεση είναι (με αλφαβητική σειρά): Στέλλα Αμπατζή, Εύα Ανδρονικίδου, Μαλβίνα Αποστόλου και Δέσποινα Κορεντίνη, Λευκοθέα Αρβανιτάκη, Ελίνα Βαρουξάκη, Αλέξανδρος Βιτζηλαίος και Αναστασία Τοπαλιάν, Μαρία Βλασερού, Γεωργία Γιαννοπούλου, Σοφία Δαλαμάγκα, Λάουρα Δασκάλη, Γιάννης Δημόπουλος, Κωνσταντίνος Δημόπουλος, Μανώλης Ηλιάκης (YOLKSTUDIO), Έλενα Καμαργιάρη, Εβελίνα Καράτζιου, Χριστόφορος Κατσαδιώτης, Νίκος Λαγός, Αλέκα Λαμπίρη (Alcia), Μαρίνα Λαφαζάνη, Μάριος Λουριδάς, Όλγα Μαραγκού, Ιωάννης Μαρκάκης, Αντιγόνη

Μιχαλακοπούλου, Φώτιος Μπάλας, Χαρά Μπογιατζή, Βασίλης Νικάκης,Νικολέτα Πανά, Ελευθερία Παπαδουράκη, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος, Βασιλική Σπύρου, Δήμητρα Σταυροπούλου, Τόλης Τατόλας, Ευτυχία Τσουλουχοπούλου, Βαλεντίνα Φαραντούρη, Πάβλος Χαμπίδης, Κλειώ-Γεωργία Χατζάκη και Στέφανος Γκουτζούπας (Μ.E. Architects), Νίκος Χήναρης, Metacities Creative Team, Toma Design Studio, The Krah, Point Supreme αρχιτέκτονες, Amarildo Topallis

Υποστηρικτές: Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και το δίκτυο Eurocities.

  Την επιμέλεια της Έκθεσης ανέλαβαν η ιστορικός τέχνης και Σύμβουλος του Δημάρχου Αθηναίων σε θέματα πολιτισμού Κατερίνα Κοσκινά και ο αρχιτέκτονας Κωνσταντίνος Πίττας.



  Η κ. Κοσκινά, υπογράμμισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι «μέσα από αυτές τις 42 επιλεγμένες προτάσεις από την ειδική επιτροπή, βλέπουμε τον αναστοχασμό των ανθρώπων σε κάθε περίπτωση, με αφορμή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας, τις δυστοπίες την έλλειψη επικοινωνίας, την ταχύτητα, την ιδιαίτερα υβρυδική φυσιογνωμία που έχει μια πόλη σαν την Αθήνα, κατ' αρχήν, αλλά και άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, βλέπουμε ιδέες, αλλά θα μπορούσα να πω και προτάσεις. Έχουμε λοιπόν προτάσεις πολύ ενδιαφέρουσες, που άλλες επικεντρώνονται στο ζήτημα της έλλειψης επικοινωνίας, άλλες έχουν ένα πιο νοσταλγικό χαρακτήρα και "κοιτούν προς τα πίσω" όλα αυτά που χάνονται και άλλες έχουν ένα πιο δραστικό χαρακτήρα με ξεκάθαρες προτάσεις που αφορούν σε κινήσεις, δράσεις των πολιτών, συμπεριληπτικότητας, βιωσιμότητας αξιοποίησης του δημόσιου χώρου, με προτάσεις πολύ σύγχρονες που χρησιμοποιούν τη τεχνολογία αλλά και που ταυτόχρονα δημιουργούν σχέσεις μεταξύ των πολιτών. Είμαστε χαρούμενοι, η έκθεση έχει μεγάλη επιτυχία, είχαμε πολλές συμμετοχές, πιστεύω ότι επιλέχθηκαν κάποιες πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες και να σας πω ότι θα ακολουθήσει και ένα μικρό βιβλίο τους επόμενους μήνες».

Οι μεταφορές με drone είναι το μέλλον

Η αγορά των drone όχι μόνο αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, αλλά ειδικά στον τομέα της μεταφοράς φορτίων, παρουσιάζεται ως βέλτιστη εναλλακτική αφού «σήμερα, εργασίες με ελικόπτερα και γερανούς δεν γίνονται αποδοτικά σε πολλούς τομείς των μεταφορών», όπως ανέφερε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» ο Τόμας Μάρκερτ (Thomas Markert), head of operations της πρώτης επιχειρησιακής εταιρείας μεταφοράς φορτίων με Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα (σ.σ cargo drone operation) στην Ευρώπη, της FlyingBasket.

«Είμαστε μια εταιρεία που αναπτύσσει, κατασκευάζει και διαθέτει drone μεταφοράς φορτίων, με δυνατότητα μεταφοράς, σήμερα, της τάξης των 100 κιλών. Το δικό μας μοντέλο έχει μια σημαντική δυνατότητα μεταφοράς φορτίου που φτάνει αυτά τα κιλά, φορτίο που είναι σημαντικά μεγαλύτερο από κάθε άλλο drone στην αγορά, καθώς αυτά τα Αεροχήματα συνήθως μεταφέρουν από πέντε μέχρι και είκοσι κιλά. Την ίδια ώρα, μπορούμε να λειτουργήσουμε τα drone μας σε αστικά περιβάλλοντα», εξήγησε ο κ. Μάρκερτ, περιγράφοντας πώς μια μικρομεσαία εταιρεία πέρυσι απέδειξε τη δυνατότητα χρήσης drone για τέτοια φορτία εντός πόλης σε μεταφορά που έκανε στο Τορίνο της Ιταλίας.

Ακούραστος και φιλικός στο περιβάλλον ιπτάμενος εργάτης

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα, στη σημερινή εποχή είναι σημαντικά για την οικονομία επειδή «προσφέρουν πολλές νέες υπηρεσίες που σήμερα εκτελούνται από γερανούς ή ελικόπτερα, υπηρεσίες που μπορούν να γίνουν πιο αποδοτικά και με λιγότερη μόλυνση με ένα drone», στην ειδική κατηγορία μεταφοράς μεσαίων φορτίων.

«Εμείς τα έχουμε ήδη χρησιμοποιήσει σε ποικιλία αγορών, έχουμε -για παράδειγμα- βοηθήσει να μεταφερθούν μικρά δέντρα για δεντροφυτεύσεις σε αναδασωτικά σχέδια. Τα έχουμε επίσης χρησιμοποιήσει για να μεταφέρουμε κεραίες κινητής τηλεφωνίας και εξοπλισμό για τηλεπικοινωνίες γενικότερα, ενώ έχουμε ήδη μεταφέρει και εργαλεία όπως και εξοπλισμό για εταιρείες του χώρου της ενέργειας για πρότζεκτ δημιουργίας υποδομών», ανέφερε ο ειδικός του χώρου.

Οι επόμενες κινήσεις για τον κλάδο, μάλιστα, σχεδιάζεται να αφορούν και πιο κοινές, εμπορικές δραστηριότητες. «Εξετάζουμε και τη μεταφορά πακέτων και ταχυδρομείου για εταιρείες λογιστικής υποστήριξης, για παράδειγμα σε διαδρομές μεταφοράς που συνδέουν νησιά με την ηπειρωτική χώρα», εξήγησε το στέλεχος της ευρωπαϊκής εταιρείας.

Για ποιο λόγο όμως οι ειδικοί επιμένουν πως η συγκεκριμένη αγορά μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο κομμάτι της πίτας των μεταφορών; «Αυτή είναι μια καλή ερώτηση. Η απάντηση είναι πως, όπως είπαμε, σήμερα εργασίες γίνονται με ελικόπτερα και γερανούς και αυτές είναι δουλειές που δεν γίνονται αποδοτικά καθώς είτε χρειάζεται πολύς χρόνος, είτε υπάρχουν πολλές ανάγκες σε υλικά που απαιτούνται. Εμείς πιστεύουμε πως με τα drone και θα είναι εφικτό να μειώσουμε τις ποσότητες των υλικών που απαιτούνται, και κάτι τέτοιο θα είναι πιο αποδοτικό οικονομικά σε σύγκριση με τις παραδοσιακές μεθόδους», τόνισε ο κ. Μάρκερτ.

Οι ευκαιρίες για την Ελλάδα

Μια χώρα με πολλές περιοχές απομακρυσμένες, είτε σε ορεινό τοπίο, είτε στα νησιά, με τις μεταφορές μάλιστα από το ένα νησί στο άλλο να αποτελούν πεδίο λειτουργίες μεγάλων drone όπως η Ελλάδα είναι, σύμφωνα με τον Ευρωπαίο ειδικό, ένα πιθανό περιβάλλον λειτουργίας για τέτοια Αεροχήματα. «Αυτού του τύπου οι χρήσεις, το να παραδοθούν -για παράδειγμα- μικρά φορτία της τάξης των 50 κιλών, δεν είναι εύκολο να γίνουν με τα σημερινά μέσα μεταφοράς και είναι καλές χρήσεις για τα drone. Αν και προς το παρόν τα σημερινά μοντέλα ταξιδεύουν σε μέτριες αποστάσεις και θα είναι δύσκολο να φτάσεις μακριά, όταν μιλάμε για νησιά που είναι συνδεδεμένα σε μικρές αποστάσεις, έχουμε μια πολύ καλή χρήση των drone μεταφοράς φορτίων», εξήγησε ο κ. Μάρκερτ.

Τόνισε, τέλος, πως η Ευρώπη βρίσκεται με βεβαιότητα «στην αιχμή της ανάπτυξης αυτού του τύπου των drone» και πως η Ελλάδα μπορεί να συμμετέχει στον κλάδο με δικές της προσπάθειες. «Πιστεύω πως είμαστε σε μια πολύ καλή θέση, ταλέντο υπάρχει παντού ταλέντο, γιατί όχι και στην Ελλάδα. Πιστεύω πως υπάρχουν πολλοί επιστήμονες με πολύ ωραίες ιδέες, και αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα. Αυτό που εγώ έχω να πω είναι πως πρέπει να προσπαθήσεις. Εάν έχεις μια ιδέα, η οποία φαίνεται ιδιαίτερα δύσκολη να υλοποιηθεί και δεν έχεις ξέρεις πως να φτάσεις σε αυτό το σημείο, θα έλεγα και πάλι να το δοκιμάσεις. Δοκίμασε το και εάν έχεις ένα όραμα, προσπάθησε να φτάσεις στο επόμενο βήμα. Μπορείς να μην το πετύχεις στο αμέσως επόμενο βήμα, αλλά εάν συνεχίσεις να πηγαίνεις προς την σωστή κατεύθυνση κάποια στιγμή θα φτάσεις στον στόχο σου», σχολίασε με έμφαση ο κ. Μάρκερτ.

Ο ίδιος πρότεινε, μάλιστα, σε έναν νεαρό σήμερα π.χ σπουδαστή, μαθητή, να μπει σε αυτόν τομέα, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «πιστεύω πως οι μεταφορές με drone θα είναι το μέλλον στον τομέα των μεταφορών».

Ποιοι απειλούνται φέτος από τον RSV

Σε οριακή πληρότητα είναι οι κλίνες κόβιντ στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», οι οποίες έχουν μειωθεί περίπου στο μισό, ενώ οι ΜΕΘ έχουν διαθεσιμότητα, δηλώνει στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή της Τάνιας Η. Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ», η αναπληρώτρια καθηγήτρια Παθολογίας Λοιμώξεων Γαρυφαλλιά Πουλάκου. Μάλιστα η καθηγήτρια χαρακτηρίζει ως ευχάριστο μήνυμα, το γεγονός ότι στις ΜΕΘ υπάρχουν κλίνες, γιατί όπως λέει πλέον διασωληνώνονται πολύ λίγοι άνθρωποι και οι γιατροί δεν χάνουν ασθενείς από σοβαρές επιπλοκές. Κάτι που όπως τονίζει, οφείλεται στην προστασία του εμβολίου από τη σοβαρή νόσηση, αλλά και στα πάρα πολλά θεραπευτικά εργαλεία που έχουν στη φαρέτρα τους οι επιστήμονες, για να προλαβαίνουν τη βαριά νόσηση. «Πάντα ακολουθούμε τη ροή της πανδημίας και κάποιες από τις κλινικές του νοσοκομείου αποδίδονται στην κανονική χρήση, που είναι η υποστήριξη χρόνιων αναπνευστικών ασθενών. Η δική μας λοιμωξιολογική κλινική παραμένει πάντα ανοιχτή, οι πνευμονολογικές έχουν μειωθεί σε αριθμό ως χαρακτηρισμένες σαν κόβιντ»

   Το προφίλ των ατόμων που νοσηλεύονται τώρα με Covid-19

   Ποιο είναι όμως το προφίλ των ατόμων που νοσηλεύονται με Covid-19 αυτή τη στιγμή στα νοσοκομεία; «Είναι κατεξοχήν άτομα μεγάλων ηλικιών, άνθρωποι με πολλαπλά προβλήματα υγείας, συνήθως ανοσοκατασταλμένοι, άνθρωποι με ενεργό καρκίνο και με ενεργές αιματολογικές κακοήθειες που λαμβάνουν θεραπείες, για τους οποίους γνωρίζαμε από νωρίς ότι δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στον εμβολιασμό. Για αυτό άλλωστε έχει δοθεί η οδηγία για μία παραπάνω δόση. Ωστόσο λόγω της μη ικανοποιητικής ανοσολογικής απάντησης, οι άνθρωποι αυτοί παιδεύονται με επαναλοιμώξεις, δεν εκριζώνεται ο ιός και οδηγούνται σε συχνές νοσηλείες. Εδώ λοιπόν υπάρχει ένα θεραπευτικό αδιέξοδο, γιατί συχνά αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα, αλλά μετά από κάποιες εβδομάδες υποτροπιάζει. Κι αυτός είναι ο λόγος που αυτή τη στιγμή η έρευνα έχει εστιάσει σε νέες θεραπείες για αυτό το είδος των ασθενών, οι οποίες κινούνται προς την κατεύθυνση των μονοκλωνικών αντισωμάτων». Καθησυχαστική εμφανίζεται η καθηγήτρια για το αν τα νέα στελέχη προβληματίζουν σε σχέση με τη βαρύτητα της νόσησης ή την απόκριση στα εμβόλια: «Από ότι φαίνεται δεν κάνουν κάποιο διαφορετικό κλινικό σύνδρομο από αυτό που ήδη έχουμε. Αυξάνονται όμως προοδευτικά. Αυτή την ώρα στην Αμερική είναι περίπου το 30% των νοσήσεων από Covid-19, στην Ελλάδα τα καινούργια στελέχη είναι περίπου το 5%. Όμως ξέρουμε ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες αυτό το ποσοστό θα αυξηθεί, κυρίως για τη BQ1 και BQ1.1 που είναι υποπαραλλαγές της Όμικρον 5. Όσον αφορά τα εμβόλια φαίνεται ότι έχουν πολύ καλή αποτελεσματικότητα στις παραλλαγές που κυκλοφορούν και επίσης έχουν και ως αναμνηστική δόση και για το βασικό στέλεχος. Για την ώρα δεν υπάρχει κάποια ανησυχία ότι τα εμβόλια που έχουμε στα χέρια μας, θα είναι μη αποτελεσματικά».

   Κανείς δεν πρέπει να αμελήσει φέτος τον αντιγριπικό εμβολιασμό

   Αντίθετα, για τη γρίπη, η κ. Πουλάκου εκφράζει ανησυχία ότι ένα καινούργιο στέλεχος θα βρει τον πληθυσμό αρκετά ευάλωτο και θα προκαλέσει ένα σημαντικό φορτίο, καθώς ο κόσμος τα περασμένα δύο έτη δεν ήρθε σε επαφή με τον ιό, λόγω και των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης για την Covid-19. Για αυτό κανείς δεν πρέπει να αμελήσει φέτος, τόσο τον αντιγριπικό εμβολιασμό, όσο και τις αναμνηστικές δόσεις για τον Sars-Cov-2, τονίζει η καθηγήτρια για να επισημάνει στη συνέχεια ότι «με την ίδια λογική φοβόμαστε λιγάκι και τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV),ο οποίος ήταν ο πρώτος ιός που ξεπήδησε μόλις λύθηκαν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης με μικρές επιδημίες σε άλλες χώρες της Ευρώπης (ξεκίνησε από το Βέλγιο) σε μικρά παιδάκια και σε ευπαθείς πληθυσμούς, υπερήλικες και άτομα με ανοσολογικά προβλήματα. Η προφύλαξη για τον συγκεκριμένο ιό είναι η μάσκα. Για την ώρα δεν έχουμε ειδικές θεραπείες, αν και βρίσκονται σε ανάπτυξη διάφορα φάρμακα. Έχουν προχωρήσει πάρα πολύ οι κλινικές δοκιμές για εμβόλια και μονοκλωνικά αντισώματα». Για τις επιπλοκές του RSV, η κ. Πουλάκου λέει ότι «στα μικρά παιδιά προκαλεί βρογχιολίτιδα, και στους ανοσοκατασταλμένους κάνει σοβαρή πνευμονία, που μπορεί να εξελιχθεί σε βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια και να χρειαστεί ο ασθενής διασωλήνωση. Είναι ένας ιός, ο οποίος μπορεί να καταστεί απειλητικός για τη ζωή, ειδικά για άτομα με ανοσολογική ανεπάρκεια. Ωστόσο κινδυνεύουν και άτομα με χρόνιες αναπνευστικές πνευμονονοπάθειες, διαβητικοί και καρδιοπαθείς, σε μικρότερο όμως βαθμό».

1...1,0441,0451,046...1,710Page 1,045 of 1,710