Αυτές οι ασυνήθιστες εικόνες δημιουργήθηκαν από τον εικαστικό Daniel Regan, ο οποίος βύθισε Polaroid φωτογραφίες στη φαρμακευτική αγωγή του για τη ΔΕΠΥ, προκειμένου να αποδώσει μέσα από την τέχνη την εμπειρία του με τη διαταραχή.
Η συγκεκριμένη αυτοπροσωπογραφία είναι μία από τις Polaroid που ο καλλιτέχνης Daniel Regan βύθισε στη φαρμακευτική αγωγή του για τη ΔΕΠΥ και στο νερό, ώστε να δημιουργήσει αυτό το αποτέλεσμα. Daniel Regan
Η συγκεκριμένη αυτοπροσωπογραφία είναι μία από τις Polaroid που ο καλλιτέχνης Daniel Regan βύθισε στη φαρμακευτική αγωγή του για τη ΔΕΠΥ και στο νερό, ώστε να δημιουργήσει αυτό το αποτέλεσμα.
Αυτές οι ονειρικές εικόνες προσφέρουν μια ματιά στην εμπειρία ενός ανθρώπου με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).
Πέρυσι, μία εβδομάδα πριν ο εικαστικός Daniel Regan κλείσει τα 40, έλαβε τη διάγνωση της ΔΕΠΥ. Λίγο αργότερα, άρχισε να παίρνει τη φαρμακευτική αγωγή lisdexamfetamine. Το φάρμακο άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βίωνε τον κόσμο, βοηθώντας να μειωθούν τα συμπτώματά του, όπως η εύκολη διάσπαση της προσοχής. «Συνήθως περιγράφω [τη ΔΕΠΥ] σαν να παρακολουθείς πέντε προβολές ταινιών στο μυαλό σου, η μία πάνω στην άλλη, και καθεμία να έχει το δικό της soundtrack και τους δικούς της υπότιτλους», λέει ο Regan.
«Η αγωγή είναι σαν να χαμηλώνει την ένταση σε όλο αυτό, οπότε είναι σαν να βλέπεις μόνο μία ή δύο ταινίες ταυτόχρονα», λέει. «Σημαίνει ότι είμαι πολύ πιο ήρεμος και πιο παρών».
Καθώς ο Regan βίωνε αυτές τις αλλαγές, χρησιμοποίησε μια κάμερα Polaroid για να φωτογραφίσει τον εαυτό του και το περιβάλλον του κατά τη διάρκεια πεζοπορίας στην Αυστραλία. Στη συνέχεια, βύθισε τις εικόνες σε διαφορετικές αναλογίες από τη φαρμακευτική του αγωγή για τη ΔΕΠΥ και νερό, για έως και τρεις μήνες, παραμορφώνοντας τα αρχικά στιγμιότυπα. «Μου φάνηκε πολύ φυσικό να αρχίσω να επεξεργάζομαι αυτή τη νέα εμπειρία της διάγνωσης και της λήψης φαρμακευτικής αγωγής, εμπλέκοντας την ίδια την αγωγή ως ένα είδος δημιουργικού συνεργάτη», λέει.
Σε μία αυτοπροσωπογραφία (κύρια εικόνα), το σώμα του Regan μοιάζει να είναι τυλιγμένο σε ένα μεταξωτό σάβανο. «Υπάρχει κάτι πραγματικά όμορφο σε αυτή την εικόνα του να σε κρατά αυτή η τόσο εύθραυστη υφή και το υλικό», λέει.
Η τεχνική του Regan μεταμορφώνει μια Polaroid φωτογραφία από τον αυστραλιανό θάμνο Daniel Regan
Η τεχνική του Regan μεταμορφώνει μια Polaroid φωτογραφία από τον αυστραλιανό θάμνο.
Μια άλλη εικόνα (πάνω) αποτυπώνει το πράσινο της αυστραλιανής φύσης, περιτριγυρισμένο από δομές που μοιάζουν με φυσαλίδες. «Αυτό που μου αρέσει ιδιαίτερα σε αυτή την εικόνα είναι ότι είναι πολύ χαοτική, οπότε, όπως έλεγα νωρίτερα, αποτυπώνει το πώς όλοι οι δείκτες και οι ρυθμιστές είναι στο τέρμα [όταν εμφανίζονται τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ]», λέει ο Regan.
Αρχικά ήταν μια αυτοπροσωπογραφία, αλλά αυτή η εικόνα έγινε κάτι πολύ διαφορετικό αφού ο Regan τη βύθισε Daniel Regan
Αρχικά ήταν μια αυτοπροσωπογραφία, αλλά αυτή η εικόνα έγινε κάτι πολύ διαφορετικό αφού ο Regan τη βύθισε.
Αυτή η έντονα μπλε εικόνα (πάνω) ήταν αρχικά μια αυτοπροσωπογραφία, όμως η βύθισή της στη φαρμακευτική αγωγή και στο νερό της έδωσε ένα «είδος βιολογικού, κυτταρικού και μοριακού αποτελέσματος, κάτι που βρίσκω ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς ότι βάζω στο σώμα μου μια χημική ουσία που επηρεάζει τους νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλό μου», λέει ο Regan. Η lisdexamfetamine δρα αυξάνοντας τα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη στον εγκέφαλο.
Ίχνη της φύσης παραμένουν σε αυτή τη λήψη, ακόμη κι αφού ο Regan την έχει μεταμορφώσει Daniel Regan
Ίχνη της φύσης παραμένουν σε αυτή τη λήψη, ακόμη κι αφού ο Regan την έχει μεταμορφώσει.
Σκιές από φύλλα και δέντρα περιβάλλονται από λαμπερά κίτρινα και πράσινα χρώματα στις δύο τελευταίες εικόνες, πάνω και κάτω. Η τελευταία εικόνα, κάτω, θυμίζει επίσης στον Regan τη μητέρα του, που έχει πεθάνει. «Συχνά τη βλέπω και αναρωτιέμαι τι θα είχε σκεφτεί για την καθυστερημένη διάγνωση και αν θα πίστευε ότι εξηγούσε προηγούμενες δυσκολίες που είχα στο παρελθόν», λέει ο Regan.
Το πράσινο γίνεται ακόμη πιο έντονο αφού ο Regan το βυθίζει Daniel Regan
Το πράσινο γίνεται ακόμη πιο έντονο αφού ο Regan το βυθίζει.
Οι εικόνες, που συγκεντρώνονται με τον τίτλο «C 15 H 25 N 3 O», τον μοριακό τύπο της φαρμακευτικής αγωγής, θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο της έκθεσης (be)longing του Regan στη Bethlem Gallery, στο Λονδίνο, από τις 22 Απριλίου έως τις 11 Ιουλίου 2026. Το έργο του έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενης ενημέρωσης για τη ΔΕΠΥ. Υπάρχουν πολλοί τύποι ΔΕΠΥ, αλλά συνήθως περιλαμβάνει επίμονα συμπτώματα όπως η αφηρημάδα, η δυσκολία στη διαχείριση του χρόνου ή στην ολοκλήρωση εργασιών και η παρορμητικότητα, με την έναρξή τους να τοποθετείται στην παιδική ηλικία.
«Είναι κάπως δύσκολο μερικές φορές να περιγράψει ή να βρει κανείς τις σωστές αναλογίες, ώστε οι άλλοι να καταλάβουν πώς είναι μια εσωτερική εμπειρία, αλλά νομίζω ότι οι εικόνες αποτυπώνουν μέρος αυτής της εσωτερικής χαοτικής κατάστασης και της διαστρωμάτωσης», λέει ο Regan.
