Μια εταιρεία ανέλκυσης εντόπισε ισπανικά νομίσματα αξίας περίπου 1 εκατ. δολαρίων από το ναυάγιο στόλου του 1715 κοντά στο Sebastian, Florida, κατά τη διάρκεια υποβρύχιας ανασκαφής.
Την ίδια ώρα, ένας ειδικός στην υποβρύχια ρομποτική μιλά για μια «πόλη ναυαγίων» που κρύβεται κάτω από μια κεντρική λίμνη μεγάλης μητρόπολης στη Δυτική Ακτή — και μεγάλο μέρος της παραμένει μυστήριο.
Ο χειριστής τηλεκατευθυνόμενων οχημάτων (ROV) Phil Parisi εργάζεται για να επαληθεύσει και να τεκμηριώσει σχεδόν 100 «στόχους» στη Lake Union, τη λίμνη στο κέντρο του Σιάτλ, στην Πολιτεία της Washington.
Η λίμνη λειτουργεί ως υδάτινη αρτηρία πάνω από έναν αιώνα, στηρίζοντας τη ναυπηγική και την κίνηση σκαφών στο Σιάτλ.
Ο Parisi είπε στο KING 5 ότι περίπου οι μισοί από αυτούς τους χώρους —που είχαν χαρτογραφηθεί αλλά όχι επιβεβαιωθεί οπτικά— θεωρούνται ναυάγια, και όχι όλα έχουν εξερευνηθεί από δύτες.
Για να καλύψει αυτό το κενό, χρησιμοποιεί ROV ώστε να καταγράψει στόχους που έχουν εντοπιστεί σε χαρτογραφήσεις με σόναρ.
«Πρέπει να καταγράψουμε πώς δείχνουν αυτά τα ναυάγια σήμερα», είπε ο Parisi στο KING 5.
Χαρακτήρισε «πόλη-φάντασμα» τα βαθύτερα τμήματα της λίμνης, όπου η βλάστηση μειώνεται πέρα από τα περίπου 25 πόδια. «Υπάρχει μια σκληρή έλλειψη ζωής», σημείωσε.
Ό,τι της λείπει από θαλάσσια ζωή, το αντισταθμίζει σε συντρίμμια. «Είναι τρελό ότι υπάρχει τόσο πολύ εκεί κάτω. Είναι σοκαριστικό για μένα. Έμεινα άφωνος. Κοιτάζοντας αυτούς τους χάρτες — είναι μια πόλη ναυαγίων», δήλωσε, σύμφωνα με το KING 5.
Μιλώντας στο Fox News Digital, ανέφερε ότι, ενώ περίπου 40 σημεία έχουν ήδη τεκμηριωθεί, δεκάδες ακόμη που έχουν εντοπιστεί με σόναρ δεν έχουν επιβεβαιωθεί οπτικά — δουλειά που αναλαμβάνει τώρα ο ίδιος.
Ο ίδιος και η ομάδα του χρησιμοποιούν GPS για να προσεγγίσουν τους στόχους και στη συνέχεια βασίζονται στο σόναρ για να τους εντοπίσουν στα νερά με χαμηλή ορατότητα. «Το να πετάς στα τυφλά μέσα σε θολά, χαμηλής ορατότητας νερά είναι δύσκολο, γι’ αυτό βασιζόμαστε σε σόναρ πάνω στα ROV για να “βλέπουμε” και να εντοπίζουμε τη σχετική θέση του στόχου», είπε. «Έπειτα κατεβαίνουμε στον βυθό και κινούμαστε προς το σήμα του σόναρ μέχρι να εμφανιστεί ο στόχος στην κάμερα του ROV σε ζωντανή μετάδοση.»
Λόγω της ρύπανσης στη Lake Union, ο Parisi εξήγησε ότι η ομάδα του προτιμά τα ROV από τους αυτόνομους δύτες. «Είναι ωραίο που δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για ρυπαντές», είπε.
Τα εμπόδια παραμένουν, ιδίως γύρω από τις προβλήτες του Σιάτλ. «Πολλά ναυάγια είναι χωμένα από κάτω, και ορισμένοι ιδιοκτήτες μαρινών διστάζουν να μας αφήσουν να κινηματογραφήσουμε κάτω από τις προβλήτες τους», σημείωσε. «Επιπλέον, όταν φτάνουμε σε ένα ναυάγιο, η συλλογή στοιχείων ταυτότητας μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η επικάθιση οργανισμών, η σκουριά, οι κακές δημόσιες τεχνικές αγκυροβολίας και άλλες φθορές συχνά αποκολλούν αυτοκόλλητα νηολογίου, σβήνουν βαμμένα ονόματα γάστρας και προκαλούν καταρρεύσεις.»
Ερωτηθείς για τον χαρακτηρισμό «πόλη ναυαγίων», ο Parisi στάθηκε σε δύο στοιχεία: το μικρό βάθος της Lake Union και τον μεγάλο αριθμό «αγνώστων» στόχων που απομένουν. «Η λίμνη είναι εκπληκτικά ρηχή σε σύγκριση με άλλα υδάτινα σώματα του Puget Sound, πράγμα που σημαίνει ότι όσοι την επισκέπτονται βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τη βυθισμένη ναυτική ιστορία, συχνά χωρίς να το ξέρουν», είπε. «Κάθε τόπος κρύβει απίστευτα ορόσημα και κρυμμένους θησαυρούς, όμως συχνά μας αποσπά η ρουτίνα της ζωής.» Και πρόσθεσε: «Δεύτερον, λείπει τεκμηρίωση ή υλικό για πάνω από τα μισά από τα σχεδόν εκατό σημεία στη λίμνη, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στην κατανόηση του τι υπάρχει εκεί κάτω.»
Ο Parisi υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται για νέα ανακάλυψη, αλλά για συνέχεια παλαιότερων χαρτογραφήσεων με σόναρ και καταγραφών καταδύσεων που χαρτογράφησαν τα σημεία. Ταυτόχρονα, θέλει οι Αμερικανοί «να ενθουσιαστούν με όσα υπάρχουν στην ίδια τους τη γειτονιά».
«Όταν σας δοθεί η ευκαιρία, αφήστε την περιέργεια να σας οδηγήσει και κάντε μια βαθιά βουτιά στην ιστορία της πόλης ή της κωμόπολής σας — είναι απίστευτο τι συνέβη όχι και τόσο παλιά, και ποτέ δεν απογοητεύει!», κατέληξε.
