Αρχαιολόγοι εντόπισαν στο Ελ Μοναστιλ της Αλικάντε ένα οχυρωμένο μοναστικό συγκρότημα του 6ου αιώνα. Στον χώρο βρέθηκαν ευρήματα που συνδέονται με τη βυζαντινή παρουσία, τη λατρεία και τη φορολογία.
Στο φρούριο βρέθηκαν δύο σιδερένιες πλάκες από εύκαμπτη πανοπλία και επτά χάλκινα σταθμά που χρησιμοποιούνταν για την είσπραξη φόρων. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης θραύσματα από λευκό παριανό μάρμαρο, από βωμό που είχε μεταφερθεί από την Ελλάδα.
Το εκκλησιαστικό κτίριο κάλυπτε πάνω από 900 τετραγωνικά πόδια και διέθετε αψίδα σε σχήμα πετάλου, βαπτιστήριο και τοιχογραφημένους σοβάδες. Στην ανασκαφή της εκκλησίας βρέθηκε και ένα ελεφαντένιο κυλινδρικό δοχείο, πυξίδα, διακοσμημένο με τον Ηρακλή να αιχμαλωτίζει την Κερυνίτιδα Έλαφο. Ο Poveda Navarro είπε ότι η εικονογραφία του Ηρακλή συνδέεται με την προσπάθεια ενοποίησης ελληνικών και χριστιανικών συμβόλων στην εποχή του Ιουστινιανού.
Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνονται επίσης σιδερένιο μαχαίρι για την κοπή των καθαγιασμένων άρτων, κασσιτερένιο κουτάλι, χάλκινο δαχτυλίδι-κλειδί για το σκευοφυλάκιο της εκκλησίας, πήλινη σφραγίδα με τη συντομογραφία της Beata Virgo Maria και μεγάλο κεραμικό πιάτο με έξι χαράγματα σταυρών. Γύρω στο 600 μ.Χ. οχυρό ανέλαβε ένας Βησιγότθος επίσκοπος, ενώ περίπου 30 χρόνια αργότερα η έδρα του έκλεισε και ο χώρος λειτούργησε ως μοναστήρι, μέχρι που Άραβες άποικοι τον μετέτρεψαν σε ισλαμικό θρησκευτικό χώρο.
