Το «vibe manufacturing»: Χρήστες φτιάχνουν παιχνίδια, συσκευές και κοσμήματα με chatbots

Ερασιτέχνες δημιουργοί φτιάχνουν παιχνίδια, συσκευές και κοσμήματα με τη βοήθεια chatbots, σε αυτό που αποκαλούν «vibe manufacturing», όπως περιγράφει το Business Insider.

Ο Jeff Deehan, 42 ετών, εργολάβος ακινήτων στο East Lansing, είχε αποτύχει επίμονα να κατασκευάσει ένα μικρό ατσάλινο κομμάτι για να ασφαλίζει το camper στο φορτηγό του. Πειραματιζόμενος με το GPT-6 Astra σε λειτουργία φωνής, περιέγραψε το εξάρτημα και τη γωνία τοποθέτησής του. Πέντε λεπτά αργότερα, το chatbot είχε δημιουργήσει το πρωτότυπο.

Ο Deehan είπε στο GPT-6 ότι γνωρίζει την εταιρεία SendCutSend για κοπές λαμαρίνας κατά παραγγελία. Το chatbot κατέβασε το σχέδιο ως DXF, άνοιξε την ιστοσελίδα της SendCutSend, συμπλήρωσε τη φόρμα και πλήρωσε 156 δολάρια με τα αποθηκευμένα στοιχεία πληρωμής του. Δέκα ημέρες μετά, το κομμάτι έφτασε στην πόρτα του. «Σε περίπου 10 λεπτά, μίλησα και ένα εξάρτημα από το μυαλό μου πήρε μορφή, χωρίς να ακουμπήσω το κινητό μου», είπε.

Πίσω από παρόμοια παραδείγματα σχηματίζεται μια κοινότητα που χρησιμοποιεί chatbots για να φτιάχνει πρωτότυπα και να στέλνει τα αρχεία σε κατασκευαστές, μικρά εργαστήρια ή οικιακούς 3D εκτυπωτές. Η μοντελοποίηση φυσικών αντικειμένων με τεχνητή νοημοσύνη έχει ρίσκα: κάποιοι χρειάζονται πολλαπλές επαναλήψεις, με κόστος. Όπως το «vibe coding» άλλαξε την ανάπτυξη λογισμικού, έτσι οι δημιουργοί υποστηρίζουν ότι η σειρά έρχεται τώρα στο hardware — και το ονομάζουν «vibe manufacturing».

Οι Amy Zhou και Jake Fitzgerald φτιάχνουν ένα ανοιχτού κώδικα εργαλείο «text-to-CAD» για το «vibe manufacturing», που έχει ήδη ξεπεράσει τις 23.000 «αστερίσκους» στο GitHub. Η Zhou είχε εργαστεί στην ομάδα θηκών iPhone της Apple και σήμερα είναι design engineer στη Vizcom. Ο Fitzgerald θέλησε να επιστρέψει στη ρομποτική μετά από στροφή στα crypto. Ανταλλάσσουν ιδέες με μηνύματα μεταξύ Σαν Φρανσίσκο και Νέας Υόρκης.

Στόχος τους είναι να ταράξουν τα νερά του CAD, όπου οι μηχανικοί σχεδιάζουν και βελτιστοποιούν 3D μοντέλα με εξειδικευμένη εκπαίδευση. Οι «vibe manufacturers» λένε ότι αυτό μπορεί να γίνει πιο απλά με ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο. Η Zhou φτιάχνει κοσμήματα με τεχνητή νοημοσύνη: η προηγούμενη startup της μετέτρεπε φωτογραφίες σε τρισδιάστατα charms που στη συνέχεια χυτεύονταν σε κερί. Δημιούργησε ένα κολιέ για τον CEO της Cluely, Roy Lee, προτού αποχωρήσει από την εταιρεία, και κατά καιρούς συνεχίζει να φτιάχνει AI-rendered charms για φίλους.

Ο Fitzgerald ενδιαφέρεται περισσότερο για ρομποτικούς βραχίονες. Με το εργαλείο text-to-CAD σχεδίασε έναν βραχίονα από λαμαρίνα και πλήρωσε περίπου 200 δολάρια στη SendCutSend για την κατασκευή. Έχει εμβέλεια 0,6 μέτρα, μοτέρ και κάμερα, και το θεωρεί προϊόν «edutainment» για εκμάθηση ρομποτικής πριν ο κλάδος «εκτοξευθεί». Πριν από λίγους μήνες αντιμετώπιζε «συσσωρευμένες αποτυχίες», όταν η τεχνητή νοημοσύνη έχτιζε κακά σχέδια πάνω σε κακά σχέδια — για παράδειγμα, χαλαρές οπές για βίδες. Ξόδεψε περίπου 2.000 δολάρια σε επαναλαμβανόμενες παραγγελίες. Με το GPT-6 Astra, είπε, αυτό δεν συμβαίνει πια.

Ο 20χρονος Sourish Sharma από το Λονδίνο είδε την τεχνητή νοημοσύνη να αλλάζει το CAD. Πριν τρία χρόνια, πήρε τα δεδομένα από μια μαγνητική για ερευνητική μελέτη και με ανοιχτού κώδικα εργαλείο προσπάθησε να τα κάνει εκτυπώσιμα. Το εργαλείο δεν απέδωσε καλά και χρειάστηκε χειροκίνητες διορθώσεις. «Μερικές πτυχές του εγκεφάλου δεν έμοιαζαν αρκετά με πτυχές», είπε. Τώρα, με μεγαλύτερο εκτυπωτή και AI, ένα prompt στο GPT-6 Astra μετέτρεψε τα δεδομένα σε αυτό που θεωρεί πιο ακριβές μοντέλο. Έχει εκτυπώσει έναν σε φυσικό μέγεθος και μικρότερα αντίγραφα για φίλους. «Η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστά κυριολεκτικά πλήρως τη μηχανική CAD», είπε. «Είναι κάπως άβολο αν είσαι μηχανικός CAD. Ευτυχώς, εγώ δεν είμαι».

Όσο πιο σύνθετο το προϊόν, τόσο δυσκολότερο το «vibe manufacturing». Ένα αυτοκίνητο στο σπίτι με ChatGPT δεν είναι εφικτό προς το παρόν. Όμως τα παιδικά προϊόντα είναι συχνά απλά και προσβάσιμα. Ο Arthur Prince, 34χρονος IT από τα περίχωρα του Παρισιού, λέει ότι ένα παιδικό παιχνίδι που μοντελοποίησε σε μία εβδομάδα με AI θα του έπαιρνε μήνες μόνο με τις γνώσεις CAD του.

Το παιχνίδι του Prince δημιουργεί ιστορίες και εικόνες με τεχνητή νοημοσύνη από φωνητικές οδηγίες του παιδιού. Ανέπτυξε τα πάντα — από το κέλυφος μέχρι την εσωτερική καλωδίωση — με το GPT-6 Astra και μετά ζήτησε από το Claude να ασκήσει κριτική. Όταν τα δύο chatbots κατέληξαν σε συναίνεση, παρήγγειλε 10 κομμάτια από την JLCPCB για περίπου 500 ευρώ, φοβούμενος ότι ίσως πέταξε τα χρήματά του. Τελικά δούλεψαν. Η πρώτη δοκιμάστρια, η κόρη του, το λάτρεψε. «Είναι πολύ περήφανη που βλέπει ότι μπορώ να φτιάξω κάτι τέτοιο», είπε.

Το πλεονέκτημα στα παιδικά παιχνίδια είναι η απλότητα — πολλοί γονείς δεν θέλουν τα παιδιά στο διαδίκτυο, οπότε οι πρωτοτυποποιοί δεν χρειάζεται να μπλέξουν με σύνδεση κινητής ή browsers.

Ο David Plakon, 39, από το Όστιν, ήθελε τα παιδιά του να αφήνουν μηνύματα στους παππούδες τους στη Φλόριντα — χωρίς διαδίκτυο. Έχοντας 3D εκτυπωτή από το 2015, αποφάσισε με τη σύζυγό του, Lara, να φτιάξουν το δικό τους «τηλεφωνητή» στο στυλ του Tin Can phone. Έδωσε στο GPT-6 Astra κατευθύνσεις και έμπνευση για πρωτότυπο, ζητώντας όλα τα μέρη να είναι αγοραστά ή εκτυπώσιμα. Το μοντέλο πρότεινε ποτενσιόμετρο, ηχείο και chip ESP32 και τον καθοδήγησε στη συναρμολόγηση.

Έχει εκτυπώσει τον σχεδιασμό περίπου 15 φορές, βελτιώνοντάς τον κάθε φορά. Αρχικά, κάποια κομμάτια δεν ταίριαζαν. «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι καλή αλλά όχι τέλεια», είπε. Το κουτί όμως λειτουργεί και ελπίζει κάποτε να το πουλήσει. Προς το παρόν κρατά μικρή κλίμακα, με στόχο να φτάσει το κουτί-τηλεφωνητής στο σπίτι των παππούδων τα Χριστούγεννα. «Δεν τρέφω την αυταπάτη ότι θα το έστελνα σε εργοστάσιο και θα μπορούσαν να το φτιάξουν», είπε. «Προς το παρόν, το πρωτότυπο είναι πολύ διασκεδαστικό».

Πηγή: share.google.