Ένας χάκερ ισχυρίζεται ότι παραβίασε το Εθνικό Κέντρο Υπερυπολογιστών της Τιαντζίν και αφαίρεσε δεδομένα που περιλαμβάνουν αμυντικά έγγραφα, σχέδια πυραύλων και ερευνητικό υλικό αεροδιαστημικής. Αν τα στοιχεία επαληθευτούν, πρόκειται για τη μεγαλύτερη γνωστή κλοπή δεδομένων από κινεζική κρατική υποδομή.
Στις αρχές Φεβρουαρίου, ένας λογαριασμός με το όνομα FlamingChina εμφανίστηκε σε ανώνυμο κανάλι του Telegram με μια ασυνήθιστη αγγελία: προς πώληση, δεδομένα από τον υπερυπολογιστή της Τιαντζίν — δέκα petabytes ευαίσθητου υλικού, με τιμή εκκίνησης στις εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια σε κρυπτονόμισμα. Το δείγμα που ανέβασε δημόσια περιελάμβανε έγγραφα σημειωμένα ως «απόρρητα» στα κινεζικά, τεχνικά αρχεία και κινούμενες προσομοιώσεις αμυντικού εξοπλισμού.
Το Εθνικό Κέντρο Υπερυπολογιστών της Τιαντζίν δεν είναι μια απλή εγκατάσταση. Ιδρύθηκε το 2009 ως το πρώτο τέτοιο κέντρο στην Κίνα και σήμερα εξυπηρετεί πάνω από 6.000 πελάτες — ερευνητικά ιδρύματα, αμυντικές υπηρεσίες, εταιρείες αεροδιαστημικής. Είναι, ουσιαστικά, ένας κόμβος υπολογιστικής ισχύος που χρησιμοποιείται για εργασίες που κανένας οργανισμός δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μόνος του: προσομοιώσεις πυρηνικής σύντηξης, βιοπληροφορική, αεροναυπηγική. Αυτό ακριβώς το καθιστά τόσο ελκυστικό στόχο.
Σύμφωνα με τον ερευνητή κυβερνοασφάλειας Marc Hofer, ο οποίος επικοινώνησε απευθείας με τον φερόμενο χάκερ μέσω Telegram, η είσοδος στο σύστημα έγινε μέσω παραβιασμένου VPN. Από εκεί, ο εισβολέας ανέπτυξε ένα botnet — ένα δίκτυο αυτοματοποιημένων προγραμμάτων που εξήγαγαν τα δεδομένα σε μικρές δόσεις, κατανεμημένες σε πολλούς servers ταυτόχρονα. Η διαδικασία διήρκεσε περίπου έξι μήνες χωρίς να ενεργοποιηθεί κανένας συναγερμός. Η λογική είναι απλή: μικρές ποσότητες δεδομένων που φεύγουν από πολλά σημεία περνούν απαρατήρητες πολύ πιο εύκολα από ένα μαζικό «κατέβασμα» σε έναν προορισμό.
Ο Dakota Cary, σύμβουλος της εταιρείας κυβερνοασφάλειας SentinelOne με εξειδίκευση στην Κίνα, εξέτασε τα δείγματα και τα χαρακτήρισε αξιόπιστα. «Είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενα να δω από ένα κέντρο υπερυπολογιστών», είπε. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε ότι η μέθοδος δεν ήταν ιδιαίτερα εξελιγμένη από τεχνική άποψη — το πρόβλημα ήταν αρχιτεκτονικό, δηλαδή η ίδια η δομή του συστήματος επέτρεψε την παραβίαση. Για τον Hofer, το μέγεθος του υλικού το καθιστά ελκυστικό κυρίως για κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών: «Μόνο αυτές έχουν την ικανότητα να επεξεργαστούν τόσο υλικό και να βγάλουν κάτι χρήσιμο».
Για να γίνει κατανοητή η κλίμακα: ένα petabyte ισούται με 1.000 terabytes. Ένα σύγχρονο laptop υψηλών προδιαγραφών χωράει περίπου ένα terabyte. Μιλάμε, δηλαδή, για δέκα χιλιάδες φορές τη χωρητικότητα ενός φορητού υπολογιστή.
Το περιστατικό, αν επαληθευτεί, αναδεικνύει μια παλιά και γνωστή αδυναμία. Η κυβερνοασφάλεια στην Κίνα έχει επανειλημμένα αποδειχθεί ανεπαρκής — το 2021, μια βάση δεδομένων με προσωπικά στοιχεία ενός δισεκατομμυρίου πολιτών παρέμεινε ανοιχτή και προσβάσιμη για πάνω από ένα χρόνο. Ακόμα και η ίδια η κινεζική κυβέρνηση το παραδέχεται: η Λευκή Βίβλος Εθνικής Ασφάλειας του 2025 αναφέρει ρητά την ανάγκη ενίσχυσης της κυβερνοασφάλειας ως προτεραιότητα. Σε μια εποχή που η Κίνα διεκδικεί πρωτοκαθεδρία στην τεχνητή νοημοσύνη και την τεχνολογική καινοτομία, η ασφάλεια της ίδιας της υποδομής της παραμένει ο αδύναμος κρίκος.
