Το πλήρωμα του Artemis II έγραψε ιστορία ταξιδεύοντας πιο μακριά από τη Γη από οποιονδήποτε άνθρωπο πριν από αυτούς — ξεπερνώντας το ρεκόρ που είχε θέσει το Apollo 13 πριν από 56 χρόνια. Η στιγμή σημαδεύτηκε με μια συγκινητική τελετή ονοματοδοσίας κρατήρων, με το πλήρωμα να αφιερώνει έναν από αυτούς στη μνήμη της συζύγου του κυβερνήτη.
Λίγα λεπτά πριν από τις 2 το μεσημέρι της Δευτέρας (ώρα Ανατολικής Αμερικής), το πλήρωμα του Artemis II πέρασε ένα ορόσημο που κανείς άνθρωπος δεν είχε φτάσει ποτέ πριν. Σε απόσταση άνω των 248.655 μιλίων από τη Γη, οι τέσσερις αστροναύτες έγιναν οι πιο απομακρυσμένοι άνθρωποι στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης, ξεπερνώντας το ρεκόρ που είχε θέσει η αποστολή Apollo 13 το 1970 — μια αποστολή που, παρά τη δραματική της κατάληξη, παρέμενε για πέντε δεκαετίες το σημείο αναφοράς για την ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα.
Το πλήρωμα δεν άφησε τη στιγμή να περάσει αθόρυβα. Στη σεληνιακή τροχιά, πρότεινε ονόματα για δύο κρατήρες στην επιφάνεια της Σελήνης. Ο πρώτος ονομάστηκε Integrity, από το όνομα του ίδιου του διαστημοπλοίου τους. Ο δεύτερος ήταν πιο προσωπικός — και πολύ πιο συγκινητικός.
«Πριν από μερικά χρόνια, ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι μέσα στη στενή οικογένεια των αστροναυτών, και χάσαμε ένα αγαπημένο πρόσωπο», είπε ο ειδικός αποστολής Jeremy Hansen κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης της NASA. «Το όνομά της ήταν Carroll — η σύζυγος του Reid, η μητέρα της Katie και της Ellie.»
Ο Hansen περιέγραψε έναν κρατήρα που αστράφτει στην επιφάνεια της Σελήνης — «ένα φωτεινό σημείο στη Σελήνη», όπως το χαρακτήρισε — και ανακοίνωσε ότι το πλήρωμα επιθυμεί να τον ονομάσει Carroll. Μόλις ολοκλήρωσε την ανακοίνωση, οι αστροναύτες μαζεύτηκαν μέσα στο Integrity και αγκαλιάστηκαν. Η Carroll Wiseman, σύζυγος του κυβερνήτη Reid Wiseman, έφυγε από τη ζωή το 2020 σε ηλικία 46 ετών, νικημένη από τον καρκίνο.
Και τα δύο ονόματα — Integrity και Carroll — πρέπει να εγκριθούν από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, τον οργανισμό που είναι αρμόδιος για την επίσημη ονοματοδοσία των γεωλογικών σχηματισμών στους πλανήτες και τα φεγγάρια του ηλιακού μας συστήματος.
Η αποστολή Artemis II είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος Artemis της NASA, με στόχο την πτήση γύρω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Δεν προβλέπεται προσσελήνωση — αυτό αφήνεται για το Artemis III — αλλά η σημασία της αποστολής είναι τεράστια: αποδεικνύει ότι το σύστημα Orion και ο πύραυλος SLS μπορούν να μεταφέρουν ανθρώπους με ασφάλεια σε σεληνιακή τροχιά, ανοίγοντας τον δρόμο για την επιστροφή της ανθρωπότητας στην επιφάνεια της Σελήνης για πρώτη φορά μετά το 1972.
Το ρεκόρ απόστασης και η ονοματοδοσία του κρατήρα Carroll συνοψίζουν κάτι που συχνά χάνεται στις τεχνικές αναλύσεις των διαστημικών αποστολών: πίσω από κάθε εκτόξευση υπάρχουν άνθρωποι με ιστορίες, απώλειες και αγάπες που τους ακολουθούν ακόμα και στην τροχιά της Σελήνης.
