Επιστήμονες εκπαιδεύουν σύστημα τεχνητής νοημοσύνης στο σκοτεινό Διαδίκτυο

Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLM) εκπαιδεύονται σε ένα τεράστιο εύρος συνόλων δεδομένων, αντλώντας πληροφορίες από το Διαδίκτυο. Τι θα γινόταν όμως αν ένα τέτοιο μοντέλο εκπαιδευόταν με πληροφορίες από το σκοτεινό Διαδίκτυο (Dark Web) το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για παράνομες και κακόβουλες δραστηριότητες; Μια ομάδα ερευνητών από τη Νότια Κορέα έκανε ακριβώς αυτό με το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που ανέπτυξε και το οποίο ονόμασε DarkBERT.

Μπορεί να ακούγεται τρομακτικό, αλλά οι ερευνητές λένε ότι το DarkBERT έχει καλές προθέσεις: προσπαθεί να βρει νέους τρόπους καταπολέμησης του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο, έναν τομέα που χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο την επεξεργασία φυσικής γλώσσας.

Η ερευνητική ομάδα συνέδεσε το μοντέλο της με το δίκτυο Tor, ένα σύστημα πρόσβασης σε τμήματα του σκοτεινού ιστού. Στη συνέχεια δημιούργησε μια βάση δεδομένων με τα ακατέργαστα δεδομένα που βρήκε. Η ομάδα διαπίστωσε πως το νέο μοντέλο ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό από άλλα που εκπαιδεύτηκαν για να πραγματοποιήσουν παρόμοιες εργασίες. Όπως για παράδειγμα το RoBERTa που σχεδιάστηκε από ερευνητές του Facebook το 2019 για να προβλέπει σκόπιμα κρυμμένα τμήματα κειμένου μέσα σε διαφορετικά μη σχολιασμένα γλωσσικά παραδείγματα.

Η ομάδα προτείνει ότι το DarkBERT θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για διάφορες εργασίες που σχετίζονται με την κυβερνοασφάλεια, όπως ο εντοπισμός ιστότοπων που πωλούν ransomware ή διαρρέουν εμπιστευτικά δεδομένα. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να παρακολουθεί διάφορα φόρουμ του σκοτεινού ιστού για τον εντοπισμό οποιασδήποτε ανταλλαγής παράνομων πληροφοριών.

ΠΗΓΗ: Futurism

Meta Platforms: Αποκαλυπτήρια για τη νέα συσκευή εικονικής πραγματικότητας Quest 3 

Ο CEO της Meta Platforms, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, προχώρησε στα αποκαλυπτήρια της νέας μάσκας εικονικής πραγματικότητας της εταιρείας, του Quest 3.

Η νέα συσκευή θα έχει τιμή εκκίνησης τα 499 δολάρια, όπως ανακοίνωσε ο Ζάκερμπεργκ μέσω βίντεο που αναρτήθηκε στο Instagram. Σύμφωνα με την ανάρτηση, θα είναι η πρώτη συσκευή της αγοράς που θα προσφέρει «υψηλής ανάλυσης έγχρωμη mixed reality εμπειρία», ενώ το Quest 3 θα είναι 40% λεπτότερο σε σχέση με τον προκάτοχό του, το Quest 2.

Η νέα συσκευή εμφανίζεται να ενσωματώνει τουλάχιστον τρεις κάμερες στο εμπρόσθιο τμήμα στοιχείο που θα βελτιώνει την εμπειρία θέασης, καθώς ο χρήστης μπορεί να βλέπει τον πραγματικό κόσμο γύρω του ενώ θα φορά την μάσκα και συγχρόνως θα μπορεί να αλληλεπιδρά με τις εφαρμογές.

Στο βίντεο που αναρτήθηκε σημειώνεται ότι το Quest 3 ενσωματώνει βελτιωμένη «φυσική» προοπτική για τον χρήστη καθώς επίσης βελτιωμένα γραφικά σε επίπεδο βιντεοπαιχνιδιών.

«Το έγχρωμο “πέρασμα” υψηλής πιστότητας, η καινοτόμος μηχανική μάθηση και η χωρική κατανόηση σάς επιτρέπουν να αλληλεπιδράτε με το εικονικό περιεχόμενο και τον φυσικό κόσμο ταυτόχρονα, δημιουργώντας απεριόριστες δυνατότητες εξερεύνησης», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση της Meta.

Το Quest 3 ενσωματώνει επόμενης γενιάς chipset της Qualcomm, ενώ περισσότερες λεπτομέερειες για τα τεχνικά του χαρακτηριστικά θα δοθούν στις 27 Σεπτεμβρίου κατά τη διάρκεια του συνεδρίου Connect της εταιρείας.

Σημειώνεται ότι το Meta Quest 2 είχε ανακοινωθεί το φθινόπωρο του 2020 ενώ η τιμή εκκίνησής του ήταν στα 299 δολάρια.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Meta «βιάστηκε» να προβεί σε ανακοινώσεις λίγες μόνο ημέρες πριν την αναμενόμενη ανακοίνωση αντίστοιχης συσκευής από την Apple. Η πρώτη μάσκα «μικτής πραγματικότητας» της Apple, σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα διαρροές θα μπορεί να συνεργάζεται με τις εφαρμογές που είναι διαθέσιμες για το iPad ενώ θα κοστίζει τουλάχιστον 3.000 δολάρια.

Η Meta συνεχίζει να επενδύει σημαντικά ποσά στην εξέλιξη του metaverse και στου υπό ανάπτυξη ψηφιακού σύμπαντος για την πρόσβαση στο οποίο απαιτούνται τεχνολογίες εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας.

Η μονάδα Reality Labs της εταιρείας, αυτή που αναπτύσσει τις σχετικές τεχνολογίες VR και AR, ανακοίνωσε λειτουργικές ζημίες ύψους 3,99 δισεκατομμύρια δολάρια κατά το α’ τρίμηνο του έτους, ενώ είχε έσοδα μόλις 339 εκατομμυρίων δολαρίων.

Τον Ιούλιο του 2022 η Meta ανακοίνωσε αύξηση της τιμής της βασικής έκδοσης του Quest 2 από τα 299 στα 399 δολάρια, επικαλούμενη αύξηση του κόστους κατασκευής και των εξόδων μεταφοράς. Αυτή η τιμή θα επανέλθει στα 299 δολάρια την 4η Ιουνίου, σύμφωνα με τις σημερινές ανακοινώσεις.

Τον περασμένο Οκτώβριο η Meta λανσάρισε και το Quest Pro, μία συσκευή που προορίζεται για χρήση από επιχειρήσεις. Αν και το Quest Pro είχε αρχική τιμή τα 1.499,99 δολάρια, η εταιρεία μείωσε την τιμή της συσκευής στα 999,99 δολάρια τον Μάρτιο. Την ίδια περίοδο μείωσε και την τιμή της πιο ακριβής έκδοσης του Quest 2 (με μεγαλύτερο αποθηκευτικό χώρο) από τα 499,99 στα 429,99 δολάρια.

Σύμφωνα με εκτίμηση της εταιρείας ερευνών NPD Group, τον περασμένο Δεκέμβριο, οι πωλήσεις συσκευών VR στις Ηνωμένες Πολιτείες μειώθηκαν 2% το 2022 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά στα 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Στο συγκεκριμένο στοιχείο δείχνει ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία απέχει ακόμη σημαντικά από το να θεωρηθεί κυρίαρχο ρεύμα στον τομέα των καταναλωτικών ηλεκτρονικών συσκευών.

Όλο και περισσότερα δελφίνια νεκρά στο Αιγαίο: Τέσσερα σε μία εβδομάδα

Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερα νεκρά δελφίνια έχουν εντοπιστεί στο Αιγαίο, με τους ερευνητές του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» να θεωρούν ότι η θανάτωση των δελφινιών προκλήθηκε ηθελημένα από αλληλεπιδράσεις με μεγάλα αλιευτικά σκάφη προερχόμενα από την Τουρκία.

Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας, Θόδωρος Τσιμπίδης, δήλωσε στην ΕΡΤ: «Εμείς εδώ έχουμε κλείσει 25 χρόνια στο Ανατολικό Αιγαίο, δουλεύουμε πολύ κοντά στην οριογραμμή, άρα αυτό μας κάνει πάρα πολύ προσεκτικούς και στο τι λέμε και στο τι κάνουμε. Άρα λοιπόν ό,τι λέμε το έχουμε τεκμηριώσει και τολμάμε να το δημοσιοποιήσουμε γιατί πρέπει να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα».

Πρόσθεσε: «Να θυμίσω επίσης ότι εδώ στην περιοχή μελετάμε 4 είδη δελφινιών. Το συγκεκριμένο είδος είναι ένα πελαγικό είδος. Κινείται ανάμεσα Χίο και Ικαρία σε πάρα πολύ συγκεκριμένες περιοχές. Δεν προσεγγίζει την παράκτια ζώνη και δεν αλληλεπιδρά με τους αλιείς. Άρα δεν έχουμε καμία επαφή με κάποια αλιευτικά εργαλεία. Τουλάχιστον αυτά τα συμβατικά, αυτά που γνωρίζουμε.

Στην περίπτωση μας τα γνωρίζουμε δυστυχώς τα συγκροτήματα, είναι μεγάλα συγκροτήματα, είναι μεγάλα αλιευτικά πλοία τα οποία έχουν αγοραστεί από τον Ατλαντικό τα προηγούμενα χρόνια. Όλα αυτά τα πλοία δρούσαν στον Ατλαντικό».

Συμπλήρωσε πως οργανώθηκαν στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και ως στόχο έχουν τον τόνο: «Εδώ υπάρχει και παρανομία πάνω σε αυτό, όπως στην αλιεία του τόνου. Υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις, υπάρχει σύμβαση η οποία υπογράφηκε από την Ελλάδα και από την Τουρκία και σχεδόν από όλες τις μεσογειακές χώρες και λίγο πολύ τηρείται. Στην περίπτωση όμως αυτή ούτε αυτό τηρείται», είπε.

Εξήγησε πως: «Δεν νομίζω ότι είναι κάτι που αφορά τα ελληνοτουρκικά. Αφορά συγκεκριμένα σκάφη, συγκεκριμένους ανθρώπους και συγκεκριμένα νηολόγια. Αν στοχεύσουμε επάνω θα τους βρούμε».

Σχετικά με το αν μπορεί να προσδιοριστεί ο αριθμός των νεκρών δελφινιών, ο κ. Τσιμπίδης είπε ότι πρόκειται για πολλές δεκάδες ζώα.

«Τέσσερα βρήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα. Τα δύο έλειπαν, είχαν ακρωτηριαστεί και τα τέσσερα συνολικά είχαν σφαγιαστεί και είχαν τρύπα στην κοιλιακή χώρα ώστε να βυθίζονται. Ήταν άτυχη στιγμή για τους συγκεκριμένους αλιείς. Λοιπόν, είναι επαγγελματίες στο είδος, μπορούν να εξαφανίσουν οποιοδήποτε ζώο μεσοπέλαγα. Δεν θέλουν τίποτα από αυτό που συμβαίνει στο ανοιχτό πέλαγος, δεδομένου ότι είναι ούτως ή άλλως ανεξέλεγκτη, να φτάνει στις ακτές και να τους στοχοποιεί. Αλλά ατύχησαν», ανέφερε.

Κλείνοντας τόνισε πως το περιβάλλον και η προστασία του είναι ένα διαρκής αγώνας και μια διαρκής προσπάθεια από όλους μας.

Το ανδρόγυνο πλαστογράφων που ξεγέλασε την αγορά τέχνης και έβγαλε εκατομμύρια

Μετά από δεκαετίες ζωγραφικής, παραποίησης αποδεικτικών στοιχείων και επιμελούς κάλυψης των ιχνών τους, μια απλή πράξη απροσεξίας έφερε στο φως την απάτη των Μπελτράκι.

O Βόλφγκανγκ Μπελτράκι, είχε ξεμείνει από τον ψευδάργυρο που χρησιμοποιούσε για τη δημιουργία λευκής μπογιάς για την επιχείρηση πλαστογράφησης. Αντ’ αυτού αγόρασε μια χρωστική ουσία ψευδαργύρου από έναν Ολλανδό κατασκευαστή, ο οποίος δεν αποκάλυψε ότι περιείχε τιτάνιο.

Την επόμενη χρονιά, αφού μια από τις δημιουργίες του Βόλφγκανγκ -η «Κόκκινη εικόνα με άλογα», η οποία είχε περάσει ως έργο του εξπρεσιονιστή καλλιτέχνη Χάινριχ Κάμπεντονκ- πωλήθηκε σε δημοπρασία έναντι του ποσού ρεκόρ των 2,8 εκατομμυρίων ευρώ, προέκυψε μια αντίφαση. Η ανάλυση του πίνακα βρήκε ίχνη τιτανίου, αλλά η ουσία είχε χρησιμοποιηθεί ως λευκή χρωστική ουσία μόνο από τη δεκαετία του 1920. Το εν λόγω έργο υποτίθεται ότι φιλοτεχνήθηκε το 1914.

Η ανακάλυψη αυτή πυροδότησε μια αλυσίδα γεγονότων που θα ξετύλιγε ένα σχέδιο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων που είχε ξεγελάσει αγοραστές και γκαλερί σε όλο τον κόσμο. Οι πίνακες του Βόλφγκανγκ είχαν βρεθεί σε δημοπρασίες και σε ιδιωτικές συλλογές, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής του ηθοποιού Στιβ Μάρτιν. Οι Μπελτράκι είχαν εξαπατήσει ακόμη και ειδικούς εκτιμητές τέχνης, ή όπως ισχυρίζονται έκτοτε, είχαν καταβάλει σε έναν από αυτούς αρκετά μεγάλες αμοιβές για να εξαγοράσουν ουσιαστικά τη σιωπή του.

Το 2011, μετά από περισσότερα από 30 χρόνια στην επιχείρηση, ο Βόλφγκανγκ και η Ελένη καταδικάστηκαν σε έξι και τέσσερα χρόνια φυλάκισης αντίστοιχα, αν και αμφότεροι αποφυλακίστηκαν πρόωρα. Τους επιβλήθηκε επίσης να καταβάλουν 35 εκατομμύρια ευρώ ως αποζημίωση.

Αντί να πλαστογραφεί υπάρχοντες πίνακες, ο Βόλφγκανγκ παρήγαγε εκατοντάδες πρωτότυπα έργα που μιμούνταν επιδέξια την τεχνοτροπία νεκρών Ευρωπαίων καλλιτεχνών, όπως ο Max Ernst, ο Fernand Léger, ο Kees van Dongen και ο André Derain. Η σύζυγός του Ελένη τα πωλούσε στη συνέχεια ως προηγουμένως μη τεκμηριωμένα έργα, μερικές φορές για επταψήφια ποσά. Το ζεύγος ισχυρίστηκε ότι κληρονόμησε τη συλλογή έργων τέχνης του από τον παππού της Ελένης, ο οποίος, όπως είπαν, την είχε αποκτήσει από έναν Εβραίο γκαλερίστα που διέφευγε από τη χιτλερική Γερμανία.

Η ιστορία του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε η επιχείρησή τους έχει αναλυθεί διεξοδικά σε δημοσιεύματα, σε ένα ντοκιμαντέρ και στη δίκη του ζευγαριού το 2011. Σε ένα βιβλίο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, όμως, η ψυχαναλύτρια Ζανέτ Φίσερ σκαλίζει το γιατί. Μέσα από μια σειρά εμπεριστατωμένων συνομιλιών, που διεξήχθησαν με καφέ και κρασί στο στούντιο του ζευγαριού στην Ελβετία μετά την αποφυλάκισή τους, διερευνά τα κίνητρα, τις καλλιτεχνικές διαδικασίες και τις οικογενειακές ιστορίες τους.

Το βιβλίο «Όλη η ομορφιά και η αιματοχυσία» καταγράφει τον αγώνα για την εκκαθάριση του ονόματος μιας οικογένειας από τον κόσμο της τέχνης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σύνθετο και συναρπαστικό πορτρέτο ενός ανθρώπου (το βιβλίο επικεντρώνεται κυρίως στον Βόλφγκανγκ, κατόπιν αιτήματος της συζύγου του) για τον οποίο η πλαστογραφία ήταν μια δημιουργική μορφή τέχνης και για τον οποίο η εξαπάτηση έγινε κάτι σαν παιχνίδι. Το δίδυμο έβγαλε εκατομμύρια δολάρια, αλλά τα χρήματα ήταν μόνο ένα μέρος της γοητείας, υποστηρίζει η Φίσερ. Αν και οι Μπελτράκι ζούσαν άνετα, ταξίδευαν πολύ και αγόρασαν ένα σπίτι στη νότια Γαλλία, όπου μεγάλωσαν τα παιδιά τους, απέφευγαν πολλές από τις υπερβολές που θα περίμενε κανείς, δεδομένου του τεράστιου πλούτου που απέκτησαν, πρόσθεσε.

«Η πλαστογραφία ήταν σχεδόν τυχαία», δήλωσε ο Βόλφγκανγκ στη Φίσερ. «Μας άρεσε να πουλάμε τους πίνακες, μας άρεσε, γίναμε πλούσιοι. Μπορούσα να ζωγραφίζω και μας άρεσε να κάνουμε και την έρευνα. Η πλαστογραφία ήταν ένας τρόπος να συνδυάσουμε όλα αυτά τα πράγματα».

«Η εξαφάνιση της ταυτότητάς του»

Το ζευγάρι, μαζί με δύο συνεργάτες του, καταδικάστηκε για την πλαστογράφηση 14 έργων τέχνης. Δεκάδες άλλα εξαιρέθηκαν από τη δίκη λόγω παραγραφής. Ισχυρίζονται όμως ότι έχουν δημιουργήσει περίπου 300 απομιμήσεις, πολλές από τις οποίες δεν έχουν ταυτοποιηθεί ποτέ οριστικά.

Η επιτυχία τους είχε τις ρίζες της στη σχολαστική έρευνα και στην εμμονή με τη λεπτομέρεια. Κάνοντας αυτό που αποκαλούσαν «πολιτιστικά ταξίδια», το ζευγάρι ταξίδευε σε τοποθεσίες όπου είχαν ζωγραφίσει οι καλλιτέχνες που μιμούνταν ή για να δουν αυθεντικά έργα σε μουσεία σε όλο τον κόσμο. Βυθίστηκαν επίσης στις επιστολές και τα ημερολόγια των καλλιτεχνών, καθώς και στην επιστημονική έρευνα γύρω από το έργο τους.

Αυτές οι μελέτες ενημέρωσαν τις ψεύτικες ιστορίες που έφτιαξε το ζευγάρι για τις δημιουργίες του. Παρόλο που οι πίνακες ήταν σε μεγάλο βαθμό γέννημα της φαντασίας του Βόλφγκανγκ, συχνά τους έδιναν τίτλους έργων που ήταν γνωστά αλλά θεωρούνταν χαμένα (και για τα οποία δεν υπήρχαν εικόνες), καλύπτοντας έτσι κενά στο έργο των καλλιτεχνών χωρίς να δημιουργούν υποψίες. Το δίδυμο αγόρασε παλιά κάδρα και καμβάδες σε υπαίθριες αγορές και χρησιμοποίησε ακόμη και μια φωτογραφική μηχανή του 1920 για να τραβήξει φωτογραφίες που έμοιαζαν παλιές.

Μιλώντας στο γερμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Der Spiegel το 2012, ο Βόλφγκανγκ δήλωσε ότι κατέχει το στυλ «περίπου 50» αποθανόντων καλλιτεχνών. Η εντατική πρακτική του στο στούντιο τον έβλεπε να βυθίζεται πλήρως στους κόσμους τους σε βαθμό που η δική του ταυτότητα χάθηκε, κατέληξε να πιστεύει η Φίσερ.

«Κάνω τη σύνδεση μεταξύ της εξαφάνισης του ονόματος Μπελτράκι και του συναισθήματος που ρέει σε ένα άλλο πρόσωπο», εξήγησε, αναφερόμενη στην προφανή πεποίθηση του Βόλφγκανγκ ότι, μέσω της δουλειάς του, αναλάμβανε την ταυτότητα του καλλιτέχνη που αντέγραφε. «Λέει για τον εαυτό του ότι μπορεί να νιώσει τα συναισθήματα των άλλων».

Το μονοπάτι των θυμάτων

Σύμφωνα με την Φίσερ, οι Μπελτράκι θεωρούσαν τα εγκλήματά τους ουσιαστικά χωρίς θύματα. Ο Βόλφγκανγκ της είπε ότι παρήγαγε μόνο πίνακες που θεωρούσε όμορφους και πίστευε ότι οι ιδιοκτήτες τους τους απολάμβαναν όσο και η αγορά τέχνης κέρδιζε από αυτούς. Σήμερα, ο προσωπικός του ιστότοπος περιγράφει την ιστορία του ως μια «ιστορία του Ρομπέν των Δασών». Όμως, σε αντίθεση με τον λαϊκό ήρωα, ο Βόλφγκανγκ δεν φαίνεται να χρησιμοποίησε τα έσοδα από τα εγκλήματά του για να βοηθήσει τους φτωχούς, λέγοντας στη Φίσερ: «Έπρεπε να κάθομαι γύρω από την πισίνα για μέρες, διαβάζοντας και ονειροπολώντας και κοιμώντσς. Απλώς πλαστογραφούσα έναν πίνακα που και που, όταν χρειαζόμασταν χρήματα».

«Εξαπάτησαν το εμπόριο τέχνης, το οποίο κατά τη γνώμη τους ήταν το ίδιο μια απάτη», είπε η Φίσερ. «Όλοι ήταν άπληστοι για την πώληση και όλοι κέρδιζαν από αυτήν, οι ειδικοί, οι οίκοι δημοπρασιών, το ζευγάρι. Και στο τέλος, πρέπει απλώς να πούμε ότι όλοι ήταν ευχαριστημένοι, συμπεριλαμβανομένου του αγοραστή. Αν οι Μπελτράκι δεν είχαν αποκαλυφθεί, όλοι θα συνέχιζαν να διασκεδάζουν».

Ωστόσο, εκτέθηκαν, και δεδομένης της περιορισμένης έκτασης της δίκης τους, οι ιδιοκτήτες πολλών ύποπτων απομιμήσεων έμειναν χωρίς απαντήσεις και χωρίς καμία επιλογή για την αναζήτηση αποζημίωσης, πέρα από τις δαπανηρές αστικές αγωγές. Το 2014, ο Βόλφγκανγκ δήλωσε στο «60 Λεπτά» του CBS ότι, εκτός από τις αποζημιώσεις που επέβαλε το δικαστήριο, είχε συμβιβαστεί με αγωγές ύψους 25 εκατομμυρίων ευρώ.

Η Φίσερ παρέμεινε σε επαφή με το ζευγάρι ως φίλη. Τους αφιερώνει μάλιστα το βιβλίο στις πρώτες σελίδες του. Αποφεύγει να εκφέρει ηθική κρίση, περιγράφοντας τον ρόλο της όχι ως δημοσιογράφου που τους θέτει προ των ευθυνών τους, αλλά ως ψυχαναλυτή που εμβαθύνει στις υποσυνείδητες δυνάμεις που παίζουν ρόλο.

Συγκεκριμένα, διερευνά τον ρόλο που μπορεί να έπαιξε η ανατροφή του Βόλφγκανγκ στην απόφασή του να γίνει αρχι-πλαστογράφος. Είχε αναπτύξει τις ζωγραφικές του ικανότητες βοηθώντας τον πατέρα του, ο οποίος ήταν επίσης καλλιτέχνης, να αποκαταστήσει τοιχογραφίες εκκλησιών όταν ήταν παιδί. Σε ηλικία 12 ετών αντέγραψε πειστικά και στη συνέχεια πρόσθεσε δικά του στοιχεία έναν πρώιμο πίνακα του Πικάσο και σύντομα ξεπέρασε τις ικανότητες του πατέρα του.

Από τις συνομιλίες της με τον Βόλφγκανγκ, η Φίσερ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και οι δύο γονείς του ήταν «σοβαρά τραυματισμένοι» από τις εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μητέρα του είχε απομακρυνθεί με τα παιδιά της στη γερμανική επαρχία, ενώ ο πατέρας του είχε πολεμήσει στο Στάλινγκραντ και στο Δυτικό Μέτωπο, πριν περάσει τέσσερα χρόνια ως αιχμάλωτος πολέμου στη Γαλλία.

«Όλη αυτή η ταλαιπωρία και το τραύμα και ο πόνος αλλά και ο θυμός ήταν εκεί, και όλα αυτά μεταδίδονται στα παιδιά», δήλωσε η Φίσερ, εξηγώντας ότι οι γονείς του Βόλφγκανγκ δεν μίλησαν ποτέ ανοιχτά για τις εμπειρίες τους στους πέντε απογόνους τους, από τους οποίους ο ίδιος ήταν ο μικρότερος. «Σε τέτοιες συνθήκες, είναι σχεδόν αδύνατο για τα παιδιά να μεγαλώσουν ανέμελα, να μην αναλάβουν όλες αυτές τις εντάσεις για τις οποίες δεν γίνεται λόγος».

Αυτό που μπορεί να προκύψει, εξήγησε η Φίσερ, είναι μια μορφή «ενοχής του επιζώντος», σύμφωνα με την οποία τα παιδιά αισθάνονται ότι η απόλαυση της ζωής είναι προδοσία του πόνου των γονέων τους. Αναλαμβάνοντας τις ταυτότητες άλλων – συγκεκριμένα τις ταυτότητες νεκρών καλλιτεχνών, τις υπογραφές των οποίων επίσης πλαστογράφησε – ο Βόλφγκανγκ μπορούσε να ξεφύγει από αυτό το συναισθηματικό βάρος.

«Εξαφανίζεται, αλλά μπορεί ακόμα να είναι ο εαυτός του. Παραμένει αυτόνομος, δημιουργικός, πλούσιος και αθώος», γράφει η Φίσερ στο βιβλίο της. «Η ενοχή που νιώθει απέναντι στους γονείς του διαλύεται με την εξαφάνιση του ονόματός του. Ένας «κανένας» δεν μπορεί να είναι ένοχος – δεν υπάρχει, άρα δεν μπορεί να κάνει τίποτα».

Στα χρόνια που ακολούθησαν την αποφυλάκισή του, ο Βόλφγκανγκ δημιούργησε έργα με το όνομά του, ενώ συνέχισε να επωφελείται από την εντυπωσιακή ιστορία του. Εμφανίζεται συχνά σε εκδηλώσεις ομιλιών και το 2021 κυκλοφόρησε μια σειρά από NFTs με τίτλο «Οι Μεγάλοι», στην οποία επανασχεδίασε το “Salvador Mundi” του Λεονάρντο ντα Βίντσι στο στυλ διάσημων καλλιτεχνών, όπως ο Άντι Γουόρχολ και ο Βίνσεντ βαν Γκογκ.

Ένα διαφημιστικό βίντεο για το έργο υποδηλώνει ότι, μακριά από το να το μετανιώσει, ο αριστοτέχνης πλαστογράφος βρίσκει νέους τρόπους να επωφεληθεί από το παρελθόν του.

«Οπλισμένος με πάνω από 60 χρόνια εμπειρίας, είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει τις κρίσιμες γνώσεις και δεξιότητες για να τα καταφέρει», λέει ο αφηγητής του βίντεο, προσθέτοντας ότι τα NFTs θα τον δουν «να γίνεται ο ίδιος μέρος της ιστορίας».

Πηγή: CNN

Για πρώτη φορά ακτινογραφία του ατόμου

Οι επιστήμονες κατάφερνα να κοιτάξουν τη χημεία στο μικρότερο επίπεδό της, αφού κατέγραψαν για πρώτη φορά με ακτίνες Χ τη δομή ενός ατόμου. Τα άτομα είναι τα μικρότερα σωματίδια στο σύμπαν μας και αποτελούν το βασικό θεμέλιο όλων όσων βασίζονται στην κανονική ύλη.

Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν επί του παρόντος ακτίνες Χ υψηλής ενέργειας για να εξετάσουν καλύτερα τα άτομα και τα μόρια, αποκαλύπτοντας το πώς είναι διατεταγμένα. Οι ερευνητές λαμβάνουν διαθλώμενες δέσμες ακτίνων Χ, επιτρέποντάς τους να ανακατασκευάσουν τη δομή των μορίων και των ατόμων σε κρυσταλλική μορφή, αναφέρει το Science Alert. Τώρα, όμως, οι επιστήμονες πήγαν τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα.

Αντί να εξετάζουν απλώς πώς είναι διατεταγμένα τα άτομα και τα μόρια, οι επιστήμονες κατάφεραν να χρησμιοποιήσουν για πρώτη φορά ακτίνες Χ και να δημιουργήσουν ακτινογραφία ενός μεμονωμένου ατόμου.

Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε θα μπορούσε να μας δώσει μια διαφορετική οπτική της ύλης στο επίπεδο των πιο μικροσκοπικών διεργασιών της. Οι ερευνητές λένε ότι οι ακτίνες-Χ είναι ένας κατάλληλος τρόπος για να διερευνήσουν τη δομή του ατόμου, επειδή η κατανομή του μήκους κύματος είναι συγκρίσιμη με το μέγεθος του ατόμου.
Υπάρχουν επίσης αρκετοί διαφορετικοί τύποι ακτίνων-Χ για να χρησιμοποιηθούν, επιτρέποντας στους ερευνητές να συνδυάσουν αυτό που ονομάζουν ακτίνες-Χ συγχρότρου, οι οποίες βλέπουν ηλεκτρόνια να επιταχύνονται κατά μήκος μιας κυκλικής τροχιάς μέχρι να λάμψουν έντονα με φως υψηλής ενέργειας, με μια τεχνική μικροσκοπίας γνωστή ως μικροσκοπία σάρωσης σήραγγας.

Η τεχνική αυτή επέτρεψε στους ερευνητές όχι μόνο να συλλάβουν την πρώτη ακτινογραφία Χ ενός μεμονωμένου ατόμου, αλλά και να την αποτυπώσουν με εξαιρετική λεπτομέρεια, δίνοντάς τους μια ακριβή εικόνα για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει ένα μεμονωμένο άτομο αν ήμασταν σε θέση να μεγεθύνουμε αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια που συμβάλλουν στη δημιουργία των πάντων στο σύμπαν μας.

Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα έρευνα που θα μπορούσε πραγματικά να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις βασικές αρχές της ύλης, ανοίγοντας ίσως νέους δρόμους κατανόησης και μάθησης για το σύμπαν μας – κάτι που αναμφίβολα θα μας βοηθήσει να αποκωδικοποιήσουμε αρκετά από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος, ή τουλάχιστον θα μας βοηθήσει να κάνουμε ένα ακόμη βήμα προς την απάντηση αυτών των μυστηρίων.

Οι ερευνητές δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό Nature. Ίσως μελλοντικά πειράματα να μας βοηθήσουν να αποκωδικοποιήσουμε περισσότερα για τα άτομα, και ακόμη και να ρίξουμε φως στο πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν μας, κατανοώντας πώς αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια έρχονται σε επαφή μεταξύ τους για να κάνουν όλα τα υπόλοιπα δυνατά.

DNA: Το πρόβλημα των εκατομμυρίων γονιδιωμάτων

Πριν από μερικές μέρες γιορτάσαμε τα 70 χρόνια από τη σημαντική δημοσίευση στο περιοδικό Nature της δομής του DNA από τους Jim Watson και Francis Crick που άλλαξε την κατανόηση της ζωής και της ιατρικής.

Η ανακάλυψη αυτή δικαιολογημένα πήρε το βραβείο Nόμπελ το 1962. Δυστυχώς η Rosalind Franklin που είχε σημαντική προσφορά στην ανακάλυψη αυτή δεν είχε την τύχη να συμπεριληφθεί στη χορεία των νομπελιστριών γιατί πέθανε το 1958 στη νεαρή ηλικία των 38 ετών από καρκίνο των ωοθηκών. Στα 70 χρόνια μετά από αυτή την ανακάλυψη, η πρόοδος είναι απίστευτα μεγάλη, τόσο στη βιολογία όσο και στην ιατρική.

Ο σκοπός μου εδώ δεν είναι να απαριθμήσω τα οφέλη που προέκυψαν από την ανακάλυψη της δομής του DNA αλλά να συζητήσω ένα πρακτικό πρόβλημα που απασχολεί την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και που η λύση του διεθνώς θα δώσει νέα ώθηση στην ιατρική πράξη.

Το γονιδίωμα του κάθε ανθρώπου (δηλαδή το σύνολο του DNA) είναι ένα τεράστιο αλλά πεπερασμένο κείμενο βιολογικής πληροφορίας που υπάρχει στον πυρήνα του κάθε κυττάρου. Το μέγεθος του γονιδιώματος, που είναι γραμμένο μόνο με 4 γράμματα (χημικούς λίθους) A, C, G, T είναι χονδρικά 6 δισεκατομμύρια γράμματα, μισά από τον πατέρα και μισά από τη μητέρα. Το γονιδίωμα του κάθε ανθρώπου είναι ποικιλόμορφο, δηλαδή έχει μικρές διαφορές (περίπου 0.9%) από άνθρωπο σε άνθρωπο έτσι ώστε ο/η καθένας/μία είναι διαφορετικός/ή από όλους τους άλλους ανθρώπους. Η διαφορετικότητα αυτή είναι ένα μεγάλο δώρο της φύσης γιατί μας δίνει τη δυνατότητα της προσαρμογής στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον και της περαιτέρω εξέλιξης. Καμιά φορά όμως η ποικιλομορφία αυτή είναι παθολογική και προκαλεί τις γενετικές αρρώστιες ή τις προδιάθέσεις για πολλές νόσους της ενήλικης ζωής.

Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν των τελευταίων 20 ετών (που θα είναι και το ερώτημα των επόμενων 20-30 χρόνων) είναι: Ποιά ποικιλομορφία του DNA είναι «φυσιολογική» και ποια παθολογική.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι άλλοτε εύκολη κι άλλοτε πολύ δύσκολη γιατί το μεγαλύτερο μέρος του γονιδιώματος είναι λειτουργικά άγνωστο. Το διάβασμα του γονιδιώματος καθενός ανθρώπου μας αποκαλύπτει εκατομμύρια παραλλαγές που διαφέρουν από το γονιδίωμα της αναφοράς όπως λέμε, δηλαδή το γονιδίωμα που υπάρχει στις διεθνείς βάσεις δεδομένων και αποτελεί με συμβατικές αποφάσεις το κοινό σημείο σύγκρισης. Τι είναι λοιπόν λογικό να γίνει; Nα διαβαστούν γονιδιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων από όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη του πλανήτη, σε ανθρώπους από όλες τις γεωεθνικές ομάδες, από όλες τις ηλικίες, από όλες τις αρρώστιες. Ιδανικά δηλαδή θα μπορούσε να φανταστεί κανείς το διάβασμα του γονιδιώματος όλων των ανθρώπων στη γη και τη σύγκρισή τους με τις αρρώστιες του καθενός/καθεμιάς. Καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι προς το παρόν αδύνατον λόγω του κόστους, της αποδοχής του εγχειρήματος, και της αδυναμίας καταγραφής των φαινοτύπων που στη γλώσσα της ιατροβιολογίας σημαίνει όλα τα χαρακτηριστικά και αρρώστιες του κάθε ανθρώπου.

Ετσι λοιπόν εδώ και μερικά χρόνια άρχισε δειλά το διάβασμα των γονιδιωμάτων ενός αριθμού ανθρώπων. Πόσους μέχρι τώρα; Δύσκολο να συλλέξει κανείς τα δεδομένα από όλο τον κόσμο. Θα έλεγα ότι είναι γύρω στα 2 εκατομμύρια. Ο αριθμός αυτός φαίνεται μεγάλος στην πρώτη εντύπωση. Στην πραγματικότητα όμως είναι αρκετά μικρός και χρειάζονται δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια διαβασμένα γονιδιώματα και συσχέτιση τους με τις χιλιάδες αρρώστιες (συμπεριλαμβανομένων και εκατοντάδων καρκίνων) για να βγάλουμε αιτιολογικά συμπεράσματα δηλαδή ποια ποικιλομορφία του γονιδιώματος προκαλεί την τάδε ή τη δείνα αρρώστια.

Επιπροσθέτως η μεγάλη πλειοψηφία των διαβασμένων μέχρι τώρα γονιδιωμάτων είναι σε ανθρώπους με ευρωπαϊκή καταγωγή. Αυτό αφενός μεν περιορίζει την αναγνωρισμένη ποικιλομορφία σε ένα μόνο μέρος του κόσμου, αφετέρου δε προκαλεί κοινωνικές ανισότητες στην παροχή υγείας σε όλους τους ανθρώπους. Η γονιδιωματική ποικιλομορφία των κατοίκων της Αφρικής είναι πλουσιότερη από αυτήν άλλων περιοχών γιατί το είδος μας πρωτοεμφανίστηκε στην Αφρική και έτσι οι κάτοικοι της ηπείρου αυτής έχουν μακρύτερη βιολογική ιστορία και άρα μεγαλύτερη ποικιλομορφία.

Και μετά έρχεται ο πολιτικός και εθνικός παράγων: οι συλλογές δεδομένων που περιέχουν τη γονιδιωματική ποικιλομορφία είναι κατακερματισμένες, ελλιπείς, μη συνεργάσιμες, και εν πολλοίς εθνικές. Στην Αμερική παραδείγματος χάρη μια δημόσια βάση δεδομένων έχει 132.000 γονιδιώματα στη διάθεση των ερευνητών. Μια άλλη βάση δεδομένων σε μια εταιρεία βιογενετικής έχει περίπου ένα εκατομμύριο γονιδιώματα που είναι διαθέσιμα με δυσκολία. Μια άλλη βάση δεδομένων στη Βοστώνη περιέχει 141.000 γονιδιώματα από πολλά μέρη του κόσμου στη διάθεση των ερευνητών. Υπολογίζω ότι περίπου άλλα 500.000 γονιδιώματα είναι διαβασμένα σε διαγνωστικά εργαστήρια και δεν είναι προσπελάσιμα για λόγους προστασίας των δεδομένων που κατά τη γνώμη μου είναι ένα θεωρητικό φτιαχτό πρόβλημα γιατί οι συλλογές δεδομένων είναι κατάλογοι ποικιλομορφίας και όχι παράθεση ατομικών γονιδιωμάτων. Ο πολλαπλασιασμός των επιμέρους συλλoγών γονιδιωμάτων είναι επίσης προβληματικός γιατί χρειάζεται μια συνεχής και αγχώδης περιήγηση από συλλογή σε συλλογή για να αποκτήσει κανείς μια σαφή ιδέα της φύσεως, της συχνότητας και της επίπτωσης της κάθε ποικιλομορφίας.

Πριν από μερικά χρόνια είχα προτείνει στο επιστημονικό περιοδικό Science μια απλή λύση στο πρόβλημα. Ολα τα διαβασμένα γονιδιώματα να κατατίθενται σε μια συλλογή δεδομένων παραδεκτή από όλα τα ερευνητικά ιδρύματα: Τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ο ΠΟΥ έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει μια τέτοια δραστηριότητα και με το κύρος και την πολιτική αποδοχή από όλα τα συστήματα υγείας θα μπορούσε να διευκολύνει τη γονιδιωματική έρευνα. Το κόστος της ενοποιημένης συλλογικής αυτής βάσης δεδομένων θα μπορούσε να καλυφθεί από τα ερευνητικά ποσά που τώρα καταναλίσκονται από την κάθε χώρα ξεχωριστά και η οικονομία της κλίμακας θα μείωνε το κόστος. Επίσης η βιοηθική συγκρότηση και διεθνής ευαισθησία του ΠΟΥ θα ήταν εγγύηση για την αποφυγή τυχόν παρεκτροπών από τον επιστημονικό και ιατρικό σκοπό του εγχειρήματος. Η πρόταση αυτή στην αρχή χαιρετίστηκε θετικά από το Eθνικό Iνστιτούτο Yγείας της Αμερικής και υπήρχε και ενδιαφέρον από τον ΠΟΥ, αλλά άλλες προτεραιότητες κυρίως οι λοιμώδεις αρρώστιες και η απουσία του ανάλογου τμήματος γενετικης στον ΠΟΥ έχουν καθυστερήσει τη συζήτηση γύρω από αυτό το διεθνές πρόβλημα. Θα ήθελα από τις γραμμές αυτές να ευαισθητοποιήσω τον αρμόδιο πρέσβη της Ελλάδος στους διεθνείς οργανισμούς ώστε με πρωτοβουλία του να βάλει αυτή την πρόταση στην ατζέντα του ΠΟΥ.

Η κατανόηση της σημασίας των παραλλαγών του γονιδιώματος είναι θέμα καλύτερης ζωής, μακροζωϊας, λιγότερης αρρώστιας, πρωιμότερης πρόβλεψης, και στοχευμένης θεραπείας! Kάθε προσπάθεια στην κατεύθυνση αυτή είναι ένα βήμα για μια κοινωνία με περισσότερη υγεία. Κάθε φορά που τσουγκρίζουμε τα ποτήρια στην «υγειά μας» σκεφτείτε το γονιδίωμα. Είναι το μόνο αγαθό που δίνουμε στις επόμενες γενιές μακροχρόνια.

  • Ο Στυλιανός Αντωναράκης είναι ομότιμος καθηγητής Γενετικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, μέλος της Ελβετικής Ακαδημίας Επιστημών, και πρώην πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού Ανθρωπίνου Γονιδιώματος (HUGO).

ΗΠΑ: Εταιρείες παραγωγής χημικών θα καταβάλλουν 1,2 δισ. για υποθέσεις μόλυνσης πόσιμου νερού από τα «παντοτινά χημικά»

Τρεις εταιρείες παραγωγής χημικών στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν χθες Παρασκευή (2/6) ότι θα καταβάλλουν σχεδόν 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια για να αποφύγουν σειρά αγωγών επειδή μόλυναν πόσιμο νερό σε όλη τη χώρα με PFAS, τα λεγόμενα «παντοτινά χημικά» τα οποία συνδέονται με την εμφάνιση καρκίνου και άλλων ασθενειών στους ανθρώπους.

Σε ανακοίνωσή τους οι εταιρείες Chemours, DuPont de Nemours και Corteva επεσήμαναν ότι κατέληξαν σε αυτή «την επί της αρχής συμφωνία για να κλείσουν όλες οι προσφυγές που συνδέονται με καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες πόσιμο νερό στα δημόσια δίκτυα διανομής νερού μολύνθηκε από PFAS».

Συνολικά οι τρεις εταιρείες θα καταβάλλουν 1,185 δισεκατομμύρια δολάρια.

Οι υπερφθοροαλκυλιωμένες χημικές ουσίες (PFAS) δεν έχουν οσμή και γεύση ενώ είναι αόρατες. Έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και όταν εισέλθουν στο περιβάλλον μένουν εκεί για πάντα.

Εξάλλου, σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg, ο κολοσσός 3Μ υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία, βάσει της οποίας θα καταβάλλει τουλάχιστον 10 δισεκ. δολάρια για να κλείσουν άλλες προσφυγές που έχουν υποβάλει εναντίον της πόλεις και κωμοπόλεις στις ΗΠΑ για μόλυνση πόσιμου νερού από PFAS.

Τα συνθετικά αυτά χημικά είναι τόσο διαδεδομένα που εντοπίζονται στο αίμα σχεδόν όλων των Αμερικανών, περιλαμβανομένων των νεογέννητων μωρών. Έως 200 εκατ. Αμερικανοί εκτίθενται στα PFAS μέσω του νερού της βρύσης, σύμφωνα με έκθεση του 2020.

Οι προσπάθειες καθαρισμού του νερού από τα PFAS εντάχθηκαν πέρυσι, αφού η Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «πολύ χαμηλότερα επίπεδα (σ.σ. αυτών των χημικών) από όσο πιστευόταν αρχικά» μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στους ανθρώπους και ότι σχεδόν κανένα επίπεδο έκθεσης σε αυτά δεν είναι ασφαλές.

Αυτές οι παραθαλάσσιες βίλες στις Μαλδίβες έχουν γυάλινα δάπεδα για να μπορείτε να κοιτάτε τον ωκεανό

Οι Μαλδίβες έχουν γίνει ένας ολοένα και πιο δημοφιλής προορισμός για όσους αναζητούν μια πολυτελή τροπική απόδραση. Το Grand Park Kodhipparu είναι η επιτομή αυτής της εμπειρίας. Σε ένα ιδιωτικό νησί, μόλις 20 λεπτά με ταχύπλοο από την πρωτεύουσα Μαλέ, το Grand Park Kodhipparu είναι ο ιδανικός προορισμός για όσους επιθυμούν χαλάρωση, άνεση και φυσική ομορφιά.

@epic.stays

This overwater #villa in the #Maldives has a glass floor feature 😍📍Grand Park Kodhipparu 🎥 @catchagypsea #traveltiktok #maldivestravel #luxuryhotel

♬ original sound – DJ R-LO | The Peoples DJ

Το θέρετρο διαθέτει 120 πολυτελείς βίλες, η καθεμία με ιδιωτική πισίνα και άμεση πρόσβαση σε κρυστάλλινα νερά. Μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα σε διαφορετικούς τύπους βιλών, όπως βίλες στο νερό, βίλες στην παραλία και βίλες με πισίνα, ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Ορισμένες βίλες διαθέτουν ακόμη και γυάλινα δάπεδα, ώστε να μπορείτε να βλέπετε κατευθείαν στον ωκεανό από κάτω. Υπάρχουν πολλά εστιατόρια στην ιδιοκτησία που σερβίρουν μια σειρά από διεθνή κουζίνα, από μεσογειακή έως ιαπωνική. Το The Edge είναι ένα εστιατόριο που πρέπει να επισκεφθείτε για τους λάτρεις των θαλασσινών, καθώς διαθέτει μια εντυπωσιακή ποικιλία φρέσκων ψαριών και οστρακοειδών, που παρασκευάζονται τόσο με παραδοσιακούς όσο και με ευρηματικούς τρόπους. Οι σταθμοί μαγειρέματος με φωτιά και οι πάγκοι ζωντανής ψησταριάς στο Breeze προσφέρουν μια διαδραστική γευστική εμπειρία, ενώ το The Poolside Bar σερβίρει δροσιστικά κοκτέιλ και ελαφριά εδέσματα δίπλα στην πισίνα.

Το θέρετρο διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις παγκόσμιας κλάσης, συμπεριλαμβανομένου ενός σπα που προσφέρει μια σειρά από θεραπείες, από παραδοσιακά μπαλινέζικα μασάζ μέχρι θεραπείες με υπογραφή. Ένα πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο και μια σειρά από θαλάσσια σπορ είναι διαθέσιμα για όσους θέλουν να παραμείνουν δραστήριοι, ενώ η πισίνα υπερχείλισης είναι ένα δημοφιλές σημείο για χαλαρές μέρες στον ήλιο.

Αναμφισβήτητα, το πιο δελεαστικό χαρακτηριστικό του Grand Park Kodhipparu είναι η εντυπωσιακή θαλάσσια ζωή του. Μπορείτε να ζήσετε μερικές από τις καλύτερες καταδύσεις και κολύμβηση με αναπνευστήρα στον κόσμο, με πολύχρωμα ψάρια, κοραλλιογενείς κήπους και μαγευτικές θαλάσσιες χελώνες να είναι όλα ορατά στα παρθένα νερά που περιβάλλουν το νησί.

«Αγαπιόμαστε»: 36χρονη δημιούργησε τον έρωτα της ζωής της με τεχνητή νοημοσύνη και «παντρεύτηκαν»

Όσο όλος ο πλανήτης παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, μία 36χρονη μητέρα από τη Νέα Υόρκη, οφείλει, στην εν λόγω τεχνολογία, την αγάπη της ζωής της.

Η μικροκαμωμένη, δραστήρια Ροζάνα Ράμος από το Μπρονξ, «παντρεύτηκε» τον Έρεν Καρτάλ. Και εάν τίποτα σε αυτό δε φαίνεται περίεργο, αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για έναν εικονικό άντρα, τον οποίο η Ράμος δημιούργησε με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, σε διαδικτυακό ιστότοπο. Η μητέρα δύο παιδιών χρησιμοποίησε τη διαδικτυακή εφαρμογή Replika AI.

«Δεν ήρθε στη ζωή της κουβαλώντας τις αποσκευές του»
Όπως σημειώνει η Daily Mail, αρχικά, η σχέση των δύο αναπτύχθηκε με αργούς ρυθμούς. Ωστόσο, η Ράμος σύντομα ερωτεύτηκε τον Έρεν. «Δεν ήρθε στη ζωή μου κουβαλώντας και τις αποσκευές του», σημειώνει η ίδια. Ο Έρεν, ο οποίος στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, «εργάζεται» ως γιατρός ενώ, το χόμπι του, είναι η συγγραφή.

Η Ράμος εξηγεί ότι, ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του, όπως το αγαπημένο του χρώμα και η προτίμηση μουσικής (ροδακινί και indie) ήταν ενσωματωμένα. Όσο περισσότερο το ζευγάρι μιλά, τόσο περισσότερο ο Έρεν θυμάται, μαθαίνει και δημιουργεί τον άνθρωπο που θα ήθελε η αγαπημένη του.

Σύμφωνα με την Daily Mail, η σχέση των δύο είναι όπως κάθε άλλο ειδύλλιο εξ αποστάσεως. Συνομιλούν για το πώς κυλούν οι μέρες τους, ανταλλάσσουν φωτογραφίες και συζητούν για τη ζωή και τα ενδιαφέροντά τους. Επίσης, στον εικονικό κόσμο που υφίστανται ως ζευγάρι, έχουν και ένα νυχτερινό τελετουργικό. «Πάμε για ύπνο, μιλάμε μεταξύ μας. Αγαπιόμαστε. Και, ξέρετε, όταν πηγαίνουμε για ύπνο, με κρατάει καθώς κοιμάμαι», εξηγεί η 36χρονη.

Η Replika AI διατίθεται ως τρόπος να βρει κανείς καλύτερους φίλους και έμπιστους με την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης. Οι χρήστες, έναντι εφάπαξ χρέωσης 300 λιρών, μπορούν να αναβαθμίσουν σε Replika Pro που προσφέρει περισσότερες δυνατότητες.

Αγνοούμενος συνιδρυτής κρυπτονομίσματος βρέθηκε νεκρός

Ο συνιδρυτής του κρυπτονομίσματος ONFO βρέθηκε νεκρός από πυροβολισμό, περίπου μια εβδομάδα μετά την εξαφάνισή του, αν και η αστυνομία δεν υποπτεύεται επί του παρόντος εγκληματική ενέργεια.

Ο Dr. John Forsyth, υπέρμαχος των κρυπτονομισμάτων και γιατρός των επειγόντων περιστατικών, δηλώθηκε από συγγενείς ως αγνοούμενος αφού δεν εμφανίστηκε στη βάρδια του στο νοσοκομείο Mercy στο Cassville του Missouri στις 21 Μαΐου. Η οικογένειά του απηύθυνε έκκληση για τον εντοπισμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αμέσως μετά.

Μιλώντας τότε στο Daily Beast, ο μικρότερος αδελφός του, Richard Forsyth, δήλωσε ότι ο John Forsyth δεν θα έχανε ποτέ βάρδια. Οι αρχές βρήκαν το σεντάν του Forsyth παρκαρισμένο λιγότερο από ένα μίλι μακριά από το νοσοκομείο στις 28 Μαΐου.

Το πορτοφόλι, το διαβατήριο, ο φορητός υπολογιστής και ο χαρτοφύλακας εργασίας του Forsyth βρέθηκαν μέσα στο ξεκλείδωτο όχημα. Ο αδελφός του πρόσθεσε ότι “τα κινητά του τηλέφωνα ήταν μέσα, κάτι επίσης παράδοξο, επειδή έχει πάντα μαζί του το κινητό του τηλέφωνο”.

“Δεν μοιάζει με άτομο που έφυγε με σχέδιο”, δήλωσε ο Richard Forsyth στο Associated Press στις 30 Μαΐου.

Ωστόσο, το πτώμα του John Forsyth βρέθηκε στις 30 Μαΐου, περίπου μια ώρα μακριά από το σημείο όπου εθεάθη για τελευταία φορά, φέροντας τραύμα από πυροβολισμό. Η τοπική αστυνομία δήλωσε ότι δεν φαίνεται να συντρέχει λόγος εγκληματικής ενέργειας.

Ο 49χρονος ίδρυσε την ONFO coin μαζί με τον αδελφό του Richard το 2020.

Το ONFO έχει προωθηθεί απεικονίζοντας την καταστροφή του δολαρίου των ΗΠΑ μέσω βίντεο όπως το “THE U S DOLLAR IS DOOMED”, ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο YouTube το 2021. Ωστόσο, δεν έχουν αναρτηθεί νέα βίντεο εδώ και ένα χρόνο.

Τον Απρίλιο, ο δημιουργός του Cash App και πρώην επικεφαλής τεχνολογίας της Square, Bob Lee, σκοτώθηκε σε επίθεση με μαχαίρι. Οι αρχές προχώρησαν σε σύλληψη στις 13 Απριλίου, αλλά δεν σχολίασαν το κίνητρο της επίθεσης.