Η Κίνα άρχισε να σκάβει μια μυστηριώδη τρύπα βάθους 10.000 μέτρων

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους οι επιστήμονες μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια της Γης – όπως η μέτρηση των σεισμικών κυμάτων καθώς ταξιδεύουν υπόγεια – αλλά ίσως τίποτα δεν είναι καλύτερο από μια πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά βαθιά τρύπα.

Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua της Κίνας, βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για τη διάνοιξη μιας γεώτρησης βάθους 11.100 μέτρων στην έρημο Τακλαμακάν στη βορειοδυτική Κίνα. Αυτό ισοδυναμεί με περισσότερους από 33 πύργους του Άιφελ, στοιβαγμένους ο ένας πάνω στον άλλο.

Αυτό δεν είναι και το μεγαλύτερο βάθος που έχει βρεθεί ποτέ άνθρωπος. Η νέα ανασκαφή δεν θα ξεπεράσει τη σούπερ βαθιά γεώτρηση Kola Superdeep 12.262 μέτρων στη Ρωσία (η οποία έχει πλέον εγκαταλειφθεί) ή τη γεώτρηση πετρελαίου BD-04A 12.290 μέτρων στο πετρελαϊκό πεδίο Al Shaheen στο Κατάρ – αλλά πλησιάζει.

Οι Κινέζοι επιστήμονες ελπίζουν ότι η γεώτρηση θα βελτιώσει σημαντικά την κατανόηση της γεωλογίας του βάθους της Γης, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιούνται έρευνες για αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου καθώς η γεώτρηση θα πηγαίνει σε όλο και μικρότερα βάθη.

Η Κίνα δεν έχει αποκαλύψει πολλά περισσότερα σχετικά με τις λεπτομέρειες της γεώτρησης ή τα είδη των πειραμάτων και των αναλύσεων που θα προκύψουν όταν ολοκληρωθεί, αλλά θα μπορούσε να βοηθήσει στην επαλήθευση όσων νομίζουμε ότι γνωρίζουμε για τον φλοιό της Γης. Ο ηπειρωτικός φλοιός φτάνει κατά μέσο όρο σε βάθος περίπου 30 χιλιομέτρων, οπότε αυτή η τρύπα δεν θα χτυπήσει τον μανδύα.

Η τρύπα δεν θα ολοκληρωθεί σε λιγότερο από ένα χρόνο, και περίπου 2.000 τόνοι εξοπλισμού και οργάνων – συμπεριλαμβανομένων τρυπανιών και σωλήνων γεωτρήσεων – έχουν μεταφερθεί για τις εργασίες.

Για να πάρετε μια ιδέα για το πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η γεώτρηση σε αυτά τα βάθη, κοιτάξτε τη γεώτρηση Kola Superdeep Borehole. Οι εργασίες για το εν λόγω έργο ξεκίνησαν τον Μάιο του 1970 και συνεχίστηκαν μέχρι το 1994, με πέντε γεωτρήσεις να έχουν ανασκαφεί συνολικά λόγω μηχανικών βλαβών και δυσλειτουργιών.

Οι επιστήμονες βρήκαν νερό και υδρογόνο σε ποσότητες και σε βάθη που δεν περίμεναν. Μια άλλη ενδιαφέρουσα ανακάλυψη ήταν η παρουσία μικροσκοπικών απολιθωμάτων πλαγκτού περίπου 6.000 μέτρα (19.685 πόδια) κάτω από την επιφάνεια.

“Η κατασκευαστική δυσκολία του έργου της γεώτρησης μπορεί να συγκριθεί με ένα μεγάλο φορτηγό που κινείται πάνω σε δύο λεπτά ατσάλινα καλώδια”, δήλωσε στο Xinhua ο επιστήμονας Sun Jinsheng από την Κινεζική Ακαδημία Μηχανικής.

Ο εξοπλισμός που θα χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία της γεώτρησης θα πρέπει να αντέξει θερμοκρασίες έως και 200 βαθμούς Κελσίου (392 βαθμούς Φαρενάιτ) και ατμοσφαιρική πίεση περίπου 1.300 φορές υψηλότερη από ό,τι είναι στην επιφάνεια.

Όταν ολοκληρωθεί, σε περίπου 450 ημέρες, η νέα γεώτρηση στην Κίνα θα περάσει μέσα από 10 ηπειρωτικά στρώματα -τα στρώματα ιζηματογενών πετρωμάτων που εκτείνονται σε ολόκληρες ηπείρους- μέχρι το Κρητιδικό Σύστημα, που σχηματίστηκε πριν από 145 εκατομμύρια χρόνια.

Πότε θα καθαρίσει ο ουρανός των ΗΠΑ από το νέφος των πυρκαγιών στον Καναδά;

Μεγάλο μέρος των βόρειων ΗΠΑ βιώνει έναν ουρανό σκοτεινό από ένα εντελώς τρομακτικό στρώμα καπνού πυρκαγιάς που κατέβηκε την Τρίτη, προκαλώντας την ακύρωση πολλών εκδηλώσεων

Η πηγή είναι μια ζώνη 250 πυρκαγιών από ακτή σε ακτή στα βόρεια σύνορα με τον Καναδά – ένα γεγονός τόσο εφιαλτικό που η καναδική κυβέρνηση προειδοποιεί τους πολίτες ότι το 2023 μπορεί να αποδειχθεί η χειρότερη χρονιά πυρκαγιών που έχει περάσει ποτέ η χώρα.

Οι πυρκαγιές μπορεί να είναι μέρη ενός οικοσυστήματος, αλλά οι σημερινές πυρκαγιές μπορεί να δημιουργήσουν μία κόλαση, παράγοντας ανθυγιεινό καπνό που επηρεάζει αρνητικά την υγεία των ανθρώπων εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Διαφορετικές περιοχές, σε διαφορετικές εποχές του έτους, θα έχουν ποικίλες επιρροές που υποδαυλίζουν τις φλόγες. Ωστόσο, η συνεχής αύξηση της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας, η οποία μετατρέπει τη βλάστηση σε βαθιά αποξηραμένη καύσιμη ύλη, είναι συχνά ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στις ακραίες πυρκαγιές, όπως και τα υπερτροφικά και κακοδιαχειριζόμενα δάση, τα χωροκατακτητικά φυτά και άλλοι παράγοντες.

Για τους Αμερικανούς στα πυκνοκατοικημένα βορειοανατολικά, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης – καθώς και σε τμήματα των μεσοδυτικών πολιτειών από το πρωί της Πέμπτης – είναι λογικό να αναρωτιούνται πότε θα καθαρίσει επιτέλους ο καπνός από αυτή την πυρκαγιά.

Τεχνικά μιλώντας, η απάντηση στο ερώτημα για το πότε θα καθαρίσει ο ουρανός στις ΗΠΑ είναι ότι κανείς δεν ξέρει. Τουλάχιστον όχι πριν από το πρωί της Παρασκευής , σύμφωνα με μια πρόβλεψη του Κέντρου Διαστημικής Επιστήμης και Μηχανικής του Πανεπιστημίου του Wisconsin-Madison. Ακόμη και αν οι καιρκές συνθήκες είναι ευνοϊκές, το νέφος μπορεί να επιστρέψει μέσα σε λίγες εβδομάδες χάρη σε μια διαφορετική πυρκαγιά και ένα διαφορετικό ατμοσφαιρικό μοτίβο.

Disney Dream : Για πρώτη φορά στον Πειραιά

Στον Πειραιά ήρθε για πρώτη φορά την Πέμπτη το κρουαζιερόπλοιο Disney Dream της Disney Cruise Line, όντας μόλις το δεύτερο πλοίο της εταιρείας που έρχεται ποτέ στο μεγάλο λιμάνι.

Το Disney Dream κατασκευάστηκε το 2011 στη Γερμανία στο ναυπηγείο Meyer Werft στο Papenburg.Έχει μήκος 339.8 μέτρα πλάτος 37 και βύθισμα 8,32 . Έχει 18 καταστρώματα εκ των οποίων τα 14 είναι για τους 4000 επιβάτες , οι οποιοί εξυπηρετούνται απο 1458 άτομα πληρώματος.Η μέγιστη ταχύτητα με την οποία μπορεί να πλεύσει ειναι οι 24,7 κόμβοι.

Η παρθενική άφιξη στο λιμάνι του Πειραιά μέσα απο το φακό του pireaspiraeus.com

Πηγή: pireaspiraeus.com

ΠΟΥ: Να μην υποτιμηθεί ο κίνδυνος χολέρας από την καταστροφή του φράγματος Κακόφκα στην Ουκρανία

Δραματική προειδοποίηση να μην υποτιμηθεί ο αντίκτυπος της καταστροφής του φράγματος Κακόφκα στην ύδρευση, τα συστήματα αποχέτευσης και τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας της περιοχής  απηύθυνε πριν από λίγο στην καθιερωμένη ενημέρωση των δημοσιογράφων ο επικεφαλής του ΠΟΥ Δρ. Τένδρος, σημειώνοντας ότι η καταστροφή του φράγματος έχει προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές και ανθρώπινο πόνο, οδηγώντας σε σοβαρές πλημμύρες, εκτοπισμό κοινοτήτων και σημαντικές υποδομές αλλά και περιβαλλοντικές ζημιές.

Ανακοίνωσε παράλληλα ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει σπεύσει στην περιοχή προκειμένου να υποστηρίξει τις αρχές και τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και με προληπτικά μέτρα κατά των υδατογενών ασθενειών, βελτιώνοντας την επιτήρηση των ασθενειών.

«Η ομάδα του ΠΟΥ βρίσκεται στο πεδίο, εξετάζοντας συνεχώς τις ανάγκες υγείας για να υποστηρίξει τους πληγέντες. Τις επόμενες ημέρες, ο ΠΟΥ θα παραδώσει επιπλέον προμήθειες για την ενίσχυση της πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας“, τόνισε ο Δρ. Τένδρος.

Απαντώντας σε ερώτηση για τον κίνδυνο εξάπλωσης χολέρας, η τεχνική σύμβουλος του ΠΟΥ, Τερέζα Ζακαρία, είπε ότι υπάρχει ο κίνδυνος εκδήλωσης εστίας χολέρας, καθώς το παθογόνο υπάρχει στο περιβάλλον. Παράλληλα ο ΠΟΥ συνεργάζεται με το υπουργείο Υγείας της Ουκρανίας για τη δημιουργία μηχανισμών που θα διασφαλίζουν ότι τα εμβόλια θα μπορούν να εισαχθούν εάν χρειαστεί.

Google doodle ο “Νονός του Voguing”, Willi Ninja

Το σημερινό βίντεο Google Doodle είναι προς τιμή του Willi Ninja, ένας εμβληματικός χορευτής και χορογράφος γνωστός ως “Νονό του Voguing“. Καταξιωμένος ερμηνευτής, ο Willi άνοιξε το δρόμο για την εκπροσώπηση και την αποδοχή των μαύρων LGBTQ+ στις δεκαετίες του 1980 και του ’90. Η κοινότητα που δημιούργησε, το “The Iconic House of Ninja”, ζει μέχρι σήμερα.

Το βίντεο Doodle εικονογραφήθηκε από τον Rob Gilliam, και το μοντάζ έγινε από τον Xander Opiyo,με πρωτότυπη μουσική από τον Vivacious. Οι καλλιτέχνες που εμφανίζονται είναι τα σημερινά μέλη του House of Ninja (Archie Burnett Ninja, Javier Madrid Ninja, Kiki Ninja και Akiko Tokuoka aka KiT Ninja) που χορεύουν για να γιορτάσουν την κληρονομιά του Willi. Σαν σήμερα το 1990, το ντοκιμαντέρ Paris is Burning – στο οποίο παρουσιάζεται ο Willi και το εμβληματικό House of Ninja – κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ στο NewFest New York LGBT Film Festival.

Ο Willi Ninja γεννήθηκε το 1961 και μεγάλωσε στο Φλάσινγκ του Κουίνς. Είχε μια στοργική μητέρα που υποστήριζε την ταυτότητά του. Ενθάρρυνε το ενδιαφέρον του για το χορό, πηγαίνοντάς τον σε παραστάσεις μπαλέτου στο Apollo Theater. Αν και δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά ακριβά μαθήματα χορού, αυτό δεν εμπόδισε τον Willi να διδάξει στον εαυτό του τις κινήσεις που θα τον έκαναν αστέρι.

Ο Willi κατέκτησε την τέχνη του voguing, ένα στυλ χορού που συνδυάζει πόζες μόδας με περίπλοκες, μιμητικές και πολεμικές κινήσεις που μοιάζουν με πολεμικές τέχνες. Η μορφή χορού προέκυψε από τη χορευτική σκηνή του Χάρλεμ, η οποία ήταν ένας ασφαλής χώρος που ιδρύθηκε από LGBTQ+ μαύρους και λατινοαμερικάνους για να γιορτάσουν την αυτοέκφραση και τη συντροφικότητα.

Οι περισσότεροι μαύροι και λατινοαμερικάνοι συμμετέχοντες στο χορό ballroom ανήκουν σε ομάδες γνωστές ως σπίτια, οι οποίες προσφέρουν μια διευρυμένη κοινωνική οικογένεια και ένα δίχτυ ασφαλείας για όσους αντιμετωπίζουν απόρριψη από τους βιολογικούς συγγενείς. Ο Willi συνίδρυσε τη δική του κοινότητα με την ονομασία House of Ninja το 1982 και συνέχισε να παρέχει υποστήριξη και καθοδήγηση στα μέλη του σπιτιού του ακόμη και όταν έγινε διάσημος.

Εμπνευσμένος από τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά και τις πολεμικές τέχνες, ο Willi εισήγαγε νέες τεχνικές χορού που επαναπροσδιόρισαν τα πρότυπα του voguing. Καταρριφθείς στο προσκήνιο τη δεκαετία του ’90, ο Willi συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, μουσικά βίντεο και πολυτελή πασαρέλες σε όλο τον κόσμο. Οι κινήσεις του ενέπνευσαν διασημότητες από τη Madonna μέχρι τον Jean-Paul Gaultier.

Ο Willi πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ του 1990, Paris Is Burning, όπου το μοναδικό χορευτικό του στυλ παρουσιάστηκε στη μεγάλη οθόνη. Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και εξέθεσε τη δουλειά του Willi σε ένα ευρύτερο κοινό.

Όταν ο Willi δεν χόρευε, ήταν ένας ισχυρός υποστηρικτής της κοινότητάς του. Ένας από τους πρώτους που ευαισθητοποίησε για την πρόληψη του HIV/AIDS σε χορούς drag, ο Willi έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μείωση του στίγματος γύρω από την ασθένεια.

Σε ευχαριστούμε Willi Ninja για τη συμβολή σου στον κόσμο του χορού και για τον τρόπο με τον οποίο έφερες την ορατότητα στις μαύρες και λατινοαμερικάνικες LGBTQ+ ταυτότητες σε όλο τον κόσμο. Το House of Ninja συνεχίζει να χορεύει στο όνομά σου.

Ο Willi Ninja φοράει μαύρο καουμπόικο καπέλο, μαύρο παντελόνι και γιλέκο από μοβ και κίτρινα φυλλάδια.

“Urban Cowboy” (2005)

Ρομπότ – «σεφ» φτιάχνει τις καλύτερες σαλάτες

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ εκπαίδευσαν έναν ρομποτικό «σεφ» να βλέπει βίντεο εκτέλεσης συνταγών και να τις αναπαράγει.

Το ρομποτικό «βιβλίο συνταγών»
Συγκεκριμένα οι επιστήμονες προγραμμάτισαν το ρομπότ με ένα «βιβλίο συνταγών» που περιείχε οκτώ απλές συνταγές παρασκευής σαλάτας. Οταν το ρομπότ έβλεπε ένα βίντεο στο οποίο ένας άνθρωπος παρουσίαζε μια από τις συνταγές αυτές ήταν σε θέση να εντοπίσει ποια συνταγή εκτελείτο και να την φτιάχνει και εκείνο.

Και δική του συνταγή
Μάλιστα τα βίντεο βοήθησαν το ρομπότ ώστε να κάνει σταδιακές προσθήκες στο «βιβλίο συνταγών» του. Ετσι στο τέλος του πειράματος έφτιαξε μια ένατη συνταγή, την οποία δεν είχε προγραμματιστεί εξαρχής να εκτελέσει. Τα νέα αυτά… νόστιμα ευρήματα τα οποία δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό IEEE Access δείχνουν ότι το περιεχόμενο των βίντεο μπορεί να αποτελέσει πολύτιμη και πλούσια πηγή δεδομένων για αυτοματοποιημένη παραγωγή φαγητού η οποία θα επιτρέψει την ευκολότερη και με χαμηλότερο κόστος ευρύτερη χρήση ρομποτικών σεφ στα χρόνια που έρχονται.

Μαγειρική, η ανυπέρβλητη πρόκληση για τα ρομπότ
Οι ρομποτικοί σεφ αποτελούν «πρωταγωνιστές» σε βιβλία και ταινίες επιστημονικής φαντασίας επί δεκαετίες. Στην αληθινή ζωή όμως η μαγειρική αποτελεί μια μεγάλη, ανυπέρβλητη μέχρι τώρα πρόκληση για ένα ρομπότ. Διαφορετικές εταιρείες έχουν κατασκευάσει πρωτότυπα ρομποτικών σεφ, ωστόσο κανένα μέχρι σήμερα δεν έχει κυκλοφορήσει εμπορικά. Σε αυτό το πεδίο οι άνθρωποι συνεχίζουν να είναι πολύ ανώτεροι των ρομπότ.

Οι μάγειρες μπορούν να μάθουν νέες συνταγές μέσα από την παρατήρηση, ωστόσο το να προγραμματιστεί ένα ρομπότ ώστε να ετοιμάζει διαφορετικά πιάτα είναι μια διαδικασία χρονοβόρα αλλά και κοστοβόρα.

Εκπαιδεύοντας τον ρομποτικό σεφ
«Θελήσαμε να δούμε αν μπορούμε να εκπαιδεύσουμε έναν ρομποτικό σεφ με τον ίδιο τρόπο που εκπαιδεύονται οι άνθρωποι – ικανό να εντοπίζει τα υλικά και να τα συνδυάζει σε ένα πιάτο» ανέφερε o Γκζέγκος Σοχάτσι από το Τμήμα Μηχανικής του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ που ήταν ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

Ο Σοχάτσι, υποψήφιος διδάκτορας στο Εργαστήριο Bio-Inspired Robotics του Κέιμπριτζ και οι συνεργάτες του ετοίμασαν οκτώ εύκολες συνταγές για σαλάτα και μαγνητοσκόπησαν τους εαυτούς τους να τις φτιάχνουν. Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν ένα δημοσίως διαθέσιμο νευρωνικό δίκτυο για να εκπαιδεύσουν τον ρομποτικό σεφ. Το νευρωνικό δίκτυο είχε προηγουμένως προγραμματιστεί ώστε να ταυτοποιεί διαφορετικά

Ανάλυση των βίντεο με μηχανική όραση
Με χρήση τεχνικών μηχανικής όρασης το ρομπότ ανέλυσε καρέ-καρέ τα βίντεο και κατάφερε να εντοπίσει τα διαφορετικά αντικείμενα – όπως το μαχαίρι και το κουτάλι -τα διαφορετικά υλικά των συνταγών αλλά και τις κινήσεις που έκαναν οι άνθρωποι που παρουσίαζαν την εκάστοτε συνταγή.

Εκτέλεση συνταγής χωρίς προηγούμενο προγραμματισμό
«Αποκρυπτογραφώντας» όλα αυτά το ρομπότ μπορούσε να προσδιορίσει ποια συνταγή ετοιμαζόταν κάθε φορά. Από τα 16 βίντεο που παρακολούθησε ο ρομποτικός σεφ αναγνώρισε τη σωστή συνταγή στο 93% των φορών, παρότι ανίχνευσε στο 83% των φορών τις κινήσεις των ανθρώπων που εκτελούσαν τις συνταγές. Το ρομπότ ήταν επίσης σε θέση να καταλάβει ότι κάποιες μικρές παραλλαγές σε μια συνταγή ήταν απλώς παραλλαγές και όχι μια νέα συνταγή. Αναγνώρισε επίσης την παρουσίαση μιας νέας – ένατης – σαλάτας (για την οποία δεν είχε προγραμματιστεί), την προσέθεσε στο βιβλίο συνταγών του και στη συνέχεια την έφτιαξε.

Στο μέλλον θα «ξεσηκώνουν» συνταγές από το YouTube
Πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι τα βίντεο με τα οποία εκπαιδεύθηκε το ρομπότ δεν ήταν σαν αυτά τα εντυπωσιακά βίντεο που παρουσιάζουν κάποιοι σεφ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα οποία είναι γεμάτα γρήγορα ψιλοκοψίματα υλικών και οπτικά εφέ. Για παράδειγμα το ρομπότ

«πάλευε» να βρει ποιο ήταν το καρότο αν ο άνθρωπος στο βίντεο κάλυπτε με το χέρι του το λαχανικό – για να εντοπίσει το ρομπότ το καρότο, ο άνθρωπος έπρεπε να το κρατά και να το δείχνει καθαρά ολόκληρο. «Το ρομπότ μας δεν ενδιαφέρεται για το είδος των βίντεο συνταγών που γίνονται viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφού είναι πολύ δύσκολο να τα ακολουθήσει» είπε ο Σοχάτσι και κατέληξε τονίζοντας ότι «σε κάθε περίπτωση καθώς οι ρομποτικοί σεφ γίνονται καλύτεροι και ταχύτεροι στο να ταυτοποιούν υλικά στα βίντεο, θα μπορούν στο μέλλον να χρησιμοποιούν ιστότοπους όπως το YouTube για να μαθαίνουν πολλές και διαφορετικές συνταγές».

Νεκρός 19χρονος αστέρας των esports

Ο επαγγελματίας gamer Karel Asenbrener βρέθηκε νεκρός σε ηλικία 19 ετών, αφού δημοσίευσε ένα tweet που έγραφε “Καληνύχτα” την Τρίτη.

Ο οργανισμός στον οποίον αγωνιζόαν, ο Team Vitality ανακοίνωσε την είδηση την Τετάρτη, λέγοντας σε ανακοίνωσή του ότι είναι “βαθιά συντετριμμένοι” από την “καταστροφική απώλεια”, όπως αναφέρει το TMZ.

Ο Asenbrener, ο οποίος έπαιζε το παιχνίδι shooter Valorant που βασίζεται σε αναμετρήσεις 5v5, αποκάλυψε πρόσφατα ότι είχε περάσει χρόνο σε ψυχιατρική κλινική για κατάθλιψη.

Σε συνέντευξη Τύπου τον Φεβρουάριο, ο Τσέχος παίκτης είπε στους δημοσιογράφους ότι περνούσε “δύσκολες στιγμές στην προσωπική του ζωή” και ότι “αντιμετωπίζει την κατάθλιψη για πάνω από δύο χρόνια τώρα”.

Ο νεαρός αστέρας εξήγησε ότι αυτοτραυματίστηκε κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών στην Πράγα και για το λόγο αυτό μπήκε σε ίδρυμα ψυχικής υγείας. ‘Μετά από αυτό έκανα μια νέα αρχή και κατάφερα ευτυχώς να συνέλθω.

‘Ήταν η πιο δύσκολη περίοδος για μένα ως άτομο και ως επαγγελματίας αθλητής του esport. Προσθέτοντας: ‘Αλλά μετά από αυτό το διάστημα κατάλαβα γιατί παίζω παιχνίδια και τι σημαίνει η ομάδα μου για μένα’.

Ο νεαρός παίκτης ενθάρρυνε επίσης τους άλλους να ζητούν βοήθεια αν αγωνίζονται. ‘Φροντίστε τον εαυτό σας και αν βιώνετε κάτι όπως εγώ, μη φοβάστε να απευθυνθείτε στους στενούς σας φίλους, στην οικογένειά σας ή στην ομάδα σας’ είπε.

Στην ανακοίνωσή τους που αναρτήθηκε χθες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η Team Vitality ανέφερε: “Με θλίψη μοιραζόμαστε μαζί σας ότι ο VALORENT παίκτης μας Karel ‘Twisten’ Ašenbrener απεβίωσε χθες το βράδυ.

‘Είμαστε βαθιά λυπημένοι από αυτή την καταστροφική απώλεια και οι πρώτες σκέψεις και προσευχές μας είναι με την οικογένεια και τους φίλους του σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.

‘Όλος ο Οργανισμός Team Vitality είναι συντετριμμένος από αυτή την είδηση και θα διακόψουμε τις επικοινωνίες για το υπόλοιπο της ημέρας”.

Ο ΠΟΥ κήρυξε τον τερματισμό της επιδημίας του ιού Μάρμπουργκ στην Ισημερινή Γουινέα

«Το ξέσπασμα της νόσου του ιού Μάρμπουργκ στην Ισημερινή Γουινέα έληξε σήμερα, χωρίς να αναφερθεί κανένα νέο κρούσμα τις τελευταίες 42 ημέρες, αφού ο τελευταίος ασθενής πήρε εξιτήριο από τη θεραπεία», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).

Το εξαιρετικά μολυσματικό μικρόβιο προκαλεί σοβαρό πυρετό, που συχνά συνοδεύεται από αιμορραγία και ανεπάρκεια οργάνων.

Ανήκει στη λεγόμενη οικογένεια των φιλοϊών που περιλαμβάνει τον αιμορραγικό πυρετό Έμπολα, ο οποίος έχει προκαλέσει αρκετές θανατηφόρες επιδημίες στη δυτική και κεντρική Αφρική.

Η επιδημία, που κηρύχθηκε στις 13 Φεβρουαρίου, ήταν η πρώτη του είδους της στην Ισημερινή Γουινέα, ένα μικρό παράκτιο κράτος στην κεντροδυτική Αφρική.

«Καταγράφηκαν συνολικά 17 εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα και 12 θάνατοι. Και τα 23 πιθανά κρούσματα που αναφέρθηκαν πέθαναν», δήλωσε ο ΠΟΥ.

«Τέσσερις ασθενείς ανάρρωσαν από τον ιό και έχουν εγγραφεί σε ένα πρόγραμμα επιβίωσης για να λάβουν ψυχοκοινωνική και άλλη υποστήριξη μετά την ανάρρωση», πρόσθεσε.

Η ανακοίνωση απέτισε φόρο τιμής στους τοπικούς εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και την υποστήριξη από τις οργανώσεις-εταίρους για τη «σκληρή δουλειά» στην αντιμετώπιση της επιδημίας, μεγάλο μέρος της οποίας περιλαμβάνει τον εντοπισμό και την απομόνωση των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με τους ασθενείς.

Επιδημία στην Τανζανία

Η επιδημία στην Ισημερινή Γουινέα συνέπεσε με ένα ξέσπασμα του Μάρμπουργκ στην άλλη πλευρά της ηπείρου, στην Τανζανία. Έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε ένα δίμηνο επεισόδιο, το οποίο κηρύχθηκε επισήμως λήξαν στις 2 Ιουνίου.

Το πρώτο κρούσμα Μάρμπουργκ στην Αφρική καταγράφηκε στη Νότια Αφρική το 1975.

Κρούσματα ή σποραδικά κρούσματα έχουν επίσης αναφερθεί στην Κένυα, την Αγκόλα, τη Γκάνα, τη Γουινέα, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Ουγκάντα, καθώς και στην Ισημερινή Γουινέα και την Τανζανία φέτος.

Η ύποπτη φυσική πηγή του ιού είναι η αφρικανική νυχτερίδα των φρούτων, η οποία μεταφέρει το παθογόνο αλλά δεν νοσεί από αυτό.

Τα ποσοστά θνησιμότητας σε επιβεβαιωμένα κρούσματα κυμαίνονταν από 24% έως 88% σε προηγούμενες επιδημίες, ανάλογα με το στέλεχος του ιού και τη διαχείριση του περιστατικού, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν εμβόλια ή αντιïικές θεραπείες, αλλά αξιολογούνται πιθανές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων προϊόντων αίματος, ανοσοθεραπειών και φαρμακευτικών θεραπειών, καθώς και πρώιμων υποψήφιων εμβολίων.

Ο ιός πήρε το όνομά του από τη γερμανική πόλη Μάρμπουργκ, όπου εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1967, σε ένα εργαστήριο όπου οι εργαζόμενοι είχαν έρθει σε επαφή με μολυσμένους πράσινους πιθήκους που είχαν εισαχθεί από την Ουγκάντα.

Πηγή: AFP

Ψύχωση και αυτοάνοσες παθήσεις: Το περιστατικό που άνοιξε νέους ορίζοντες στην Ψυχιατρική

Η νεαρή γυναίκα ήταν κατατονική, κολλημένη πάντα στην ίδια θέση στο γραφείο των νοσοόμων. Ακίνητη, χωρίς να ανοιγοκλείνει τα μάτια, χωρίς καν να γνωρίζει ποια ήταν ή πού βρισκόταν.

Το όνομά της, Έιπριλ Μπάρελ.

Πριν χρειαστεί να νοσηλευτεί σε ψυχιατρικό ίδρυμα, η Έιπριλ ήταν εξωστρεφές άτομο και άριστη φοιτήτρια Λογιστικής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο Ιστ Σορ. Εκδήλωσε όμως ψύχωση έπειτα από ένα τραυματικό συμβάν στα 21 της χρόνια και χάθηκε σε έναν κόσμο οπτικών και ακουστικών παραισθήσεων. Δεν μπορούσε πλέον ούτε να επικοινωνεί ούτε να αυτοεξυπηρετείται.

Η Έιπριλ διαγνώστηκε με μια σοβαρή μορφή σχιζοφρένειας –μια δύσκολη ψυχική νόσος που πλήττει περίπου το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού και αλλοιώνει τη συμπεριφορά και την αντίληψη της πραγματικότητας.

«Ηταν η πρώτη ασθενής που είδα ποτέ» λέει στην Washington Post o Σάντερ Μαρξ, διευθυντής του Τμήματος Ψυχιατρικής Ακριβείας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ο οποίος ήταν ακόμη φοιτητής Ιατρικής το 2000 όταν πρωτοσυνάντησε την Έιπριλ. «Παραμένει ακόμη και σήμερα η πιο βαριά ασθενής που έχω δει ποτέ».

Θα περνούσαν περίπου δύο ακόμη δεκαετίες προτού οι δρόμοι τους διασταυρωθούν ξανά. Το 2018 μια άλλη τυχαία συνάντηση του δρ Μαρξ και της Έιπριλ οδήγησε σε μια αναπάντεχη διάγνωση, που θύμιζε σκηνή από το γνωστό βιβλίο «Ξυπνήματα», το οποίο μεταφέρθηκε με επιτυχία στον κινηματογράφο το 1990 και αφορούσε το «ξύπνημα» κατατονικών ασθενών.

Ο Μαρξ και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν ότι, παρόλο η Έιπριλ είχε όλα τα κλινικά σημάδια της σχιζοφρένειας, έπασχε επίσης από λύκο, μια αυτοάνοση διαταραχή που έκανε το ανοσοποιητικό της σύστημα να επιτίθεται στον εγκέφαλό της.

Έπειτα από μερικούς μήνες στοχευμένης φαρμακευτικής θεραπείας, η Έιπριλ ξύπνησε και άρχισε να βρίσκει τον εαυτό της.

Η περίπτωσή της δημιουργεί ελπίδες και για άλλους ασθενείς. Ερευνητές του κρατικού συστήματος ψυχιατρικής φροντίδας στη Νέα Υόρκη έχουν εντοπίσει περίπου 200 ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα –πολλοί από τους οποίους ζουν σε ιδρύματα- που ενδεχομένως θα ωφελούνταν από τη θεραπεία.

Παρόμοιες έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη στη Βρετανία και τη Γερμανία, όπου εξετάζεται το κατά πόσο τα αυτοάνοσα και φλεγμονώδη νοσήματα μπορεί να σχετίζονται με περισσότερες ψυχικές νόσους.

Χάνοντας την Έιπριλ
Ως έφηβη στη Βαλτιμόρη, η Έιπριλ ζούσε με τον πατέρα της, πρώην στρατιωτικό, τη μητριά της και τα έξι αδέλφια της. Ήταν άριστη μαθήτρια, αγαπούσε πολύ τα μαθηματικά και ιδιαίτερα τους υπολογισμούς, γι’ αυτό και βοηθούσε τον πατέρα της με όλα τα λογιστικά του. Επαιζε βόλεϊ στο λύκειο, είχε πολλά ταλέντα. «Η Έιπριλ ήταν άριστη σε πολλά πεδία. Ηταν φιλική, εξωστρεφής. Αγαπούσε τη ζωή» ανέφερε ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός της, Γκάι Μπάρελ.

Ήταν το 1995 όταν η οικογένειά της έλαβε ένα εφιαλτικό τηλεφώνημα από τους καθηγητές της στο πανεπιστήμιο όπου σπούδαζε λογιστική. Δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον της και είχε εισαχθεί για νοσηλεία. Αιτία φαίνεται ότι στάθηκε μια τραυματική εμπειρία, η οποία δεν περιγράφεται στην εφημερίδα προκειμένου να προστατευθεί η ιδιωτικότητα της ασθενούς.

Έπειτα από μερικούς μήνες βραχείας νοσηλείας σε ψυχιατρική κλινική, ήρθε η διάγνωση της σχιζοφρένειας. Η Έιπριλ χρειαζόταν μόνιμη φροντίδα, έτσι το 2000 εισήχθη στο Ψυχιατρικό Κέντρο Pilgrim. Η οικογένειά της την επισκεπτόταν όσο πιο συχνά μπορούσε, κάνοντας με το αυτοκίνητο την τετράωρη διαδρομή από το Μέριλαντ στο Λονγκ Αϊλαντ.

Όμως η Έιπριλ ήταν πλέον κλειδωμένη στον κόσμο της ψύχωσης. Συχνά «ζωγράφιζε» με τα δάχτυλά της στον αέρα, μάλλον αριθμούς, και μιλούσε στον εαυτό της για οικονομικές συναλλαγές. Δεν αναγνώριζε κανέναν, ούτε καν την οικογένειά της. Δεν ήθελε να την αγγίζουν, να την αγκαλιάζουν, να τη φιλούν.

Όταν ήρθε η Έιπριλ διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια, Μαρξ ήταν ακόμη ένας υποσχόμενος φοιτητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Το 2000, ως υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright, βρέθηκε στο πολιτειακό Ψυχιατρικό Κέντρο Pilgrim, όπου τη συνάντησε για πρώτη φορά. Εκείνη η πρώτη συνάντηση τον σημάδεψε. «Απλώς κοιτούσε το κενό. Δεν έκανε μπάνιο, δεν έβγαινε έξω, δεν γελούσε ποτέ» είπε ο Μαρξ. Ως φοιτητής δεν ήταν σε θέση να τη βοηθήσει. Προχώρησε επαγγελματικά, αλλά πάντα το μυαλό του γυρνούσε σε αυτή τη γυναίκα που παρέμενε «παγωμένη» στην ίδια θέση στο ίδρυμα.

…και ξαναβρίσκοντάς τη
Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, ο Μαρξ είχε δικό του εργαστήριο στις ΗΠΑ και οι συνεργάτες του παρακολουθούσαν ασθενείς στο Κέντρο Pilgrim. Σε μια απίθανη σύμπτωση, ένας εκπαιδευόμενος τού μίλησε για μια κατατονική ασθενή που βρισκόταν συνεχώς στο γραφείο των νοσοκόμων κοιτάζοντας το κενό. Τότε ο Μαρξ τον ρώτησε: «Μήπως τη λένε Έιπριλ;».

Έμεινε άναυδος μόλις άκουσε ότι ελάχιστα είχαν αλλάξει για αυτή την ασθενή μετά από 20 χρόνια, παρότι είχε υποβληθεί σε πλήθος διαφορετικών θεραπειών – αντιψυχωτικά, σταθεροποιητές της διάθεσης, ηλεκτροσπασμοθεραπεία.

Ο Μαρξ έλαβε τη συγκατάθεση της οικογένειας προκειμένου να διεξαγάγει νέες ενδελεχείς εξετάσεις στην ασθενή. Συγκέντρωσε μια ομάδα περισσότερων από 70 ειδικών από όλον τον κόσμο –νευροψυχιάτρους, νευρολόγους, νευροανοσολόγους, ρευματολόγους– προκειμένου να ψάξει εξονυχιστικά την περίπτωση της Έιπριλ.

Οι εξετάσεις αίματός της ήταν οι πρώτες που έδωσαν στοιχεία, καθώς έδειξαν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα της Έιπριλ παρήγαγε μεγάλες ποσότητες διαφορετικών αντισωμάτων που επιτίθεντο στους ιστούς της. Οι απεικονιστικές εξετάσεις αποκάλυψαν ότι τα αντισώματα κατέστρεφαν τους κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου, περιοχές που εμπλέκονται στη σχιζοφρένεια και στην ψύχωση.

Η ερευνητική ομάδα υπέθεσε ότι τα αντισώματα αυτά τροποποιούσαν τους υποδοχείς στους οποίους προσδένεται το γλουταμινικό οξύ, ένας πολύ σημαντικός νευροδιαβιβαστής, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στην επικοινωνία μεταξύ των νευρώνων.

H Έιπριλ ξεκίνησε έτσι εντατική θεραπεία για την αντιμετώπιση του λύκου της. Κάθε μήνα, επί έξι μήνες, λάμβανε ενδοφλέβια στεροειδή επί πέντε ημέρες, καθώς και μια δόση κυκλοφωσφαμίδης, ενός ισχυρού ανοσοκατασταλτικού φαρμάκου που χρησιμοποιείται συνήθως στη χημειοθεραπεία. Λάμβανε επίσης ριτουξιμάμπη, ένα φάρμακο που αναπτύχθηκε αρχικώς για το λέμφωμα. Το θεραπευτικό αυτό σχήμα είναι βαρύ και γι’ αυτό απαιτείται διάλειμμα ενός μήνα μεταξύ των έξι θεραπευτικών κύκλων, προκειμένου να αναρρώσει το ανοσοποιητικό σύστημα. Η Έιπριλ, πάντως, άρχισε να δείχνει σημάδια βελτίωσης σχεδόν αμέσως.

Ήταν χαρακτηριστικό ότι σε ένα από τα πιο διαδεδομένα γνωστικά τεστ, που ονομάζεται Γνωστική Εκτίμηση Μόντρεαλ (MoCA), στο οποίο ζητείται από τους ασθενείς να σχεδιάσουν ένα ρολόι, η Έιπριλ πριν από τη θεραπεία είχε σκορ που αντιστοιχούσε σε ασθενή με άνοια, αφού σχεδίαζε ακατανόητα σχήματα.

Όμως μετά τους πρώτους δύο κύκλους θεραπείας ήταν σε θέση να ζωγραφίσει μισό ρολόι – σαν το ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου της να ξυπνούσε.

Μετά τον τρίτο κύκλο θεραπείας το ρολόι ήταν σχεδόν τέλειο.

Παρά τη γνωστική βελτίωση πάντως η ψύχωση παρέμενε. Μια μέρα, όμως, όταν ο δρ Μαρξ πήγε στο νοσοκομείο να δει την Έιπριλ περιμένοντας να αντικρίσει την ίδια εικόνα της κατατονικής ασθενούς, έμεινε άναυδος. «Δεν έμοιαζε καθόλου με τον άνθρωπο που ήταν τα 20 τελευταία χρόνια». Η Έιπριλ είχε ξυπνήσει.

Επανασύνδεση
Το 2020 η Έιπριλ κρίθηκε ικανή να εξέλθει από το ψυχιατρικό νοσοκομείο, όπου είχε ζήσει επί τουλάχιστον δύο δεκαετίες, και μεταφέρθηκε σε κέντρο αποκατάστασης.

Λόγω των περιορισμών της πανδημίας της Covid-19, η δια ζώσης συνάντηση με τους συγγενείς της ήρθε μόλις πέρυσι, όταν την επισκέφθηκε ο αδελφός της, η σύζυγός του και τα παιδιά τους, Ηταν μια συνάντηση γεμάτη χαρά αλλά και δάκρυα. Η Εϊπριλ θυμήθηκε τα παιδικά της χρόνια στη Βαλτιμόρη, τους βαθμούς που έπαιρνε στο σχολείο, το ότι ήταν παράνυμφος στον γάμο του αδελφού της – θυμήθηκε τα πάντα μέχρι τη στιγμή που η αυτοάνοση φλεγμονώδης διαδικασία επηρέασε τον εγκέφαλό της.

Αναγνώρισε μέχρι και την ανιψιά της, την οποία είχε δει τελευταία φορά όταν ήταν μικρό παιδί, και πλέον ήταν μια νέα γυναίκα. Όταν μίλησε σε βιντεοκλήση με τον πατέρα της, του είπε: «Α! Έχασες τα μαλλιά σου» και ξέσπασε σε γέλια. Η οικογένεια ένιωσε ότι έγινε μάρτυρας ενός θαύματος. «Με αγκάλιαζε, κρατούσε το χέρι μου. Ήταν σαν να γύρισε πίσω. Δεν πιστεύαμε ποτέ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό» είπε ο Γκάι.

Το κονδύλι του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος
Η περίπτωση της Έιπριλ και άλλων ασθενών που ακολούθησαν συνέβαλαν στην ίδρυση του Κέντρου για την Ψυχιατρική Ακριβείας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το οποίο πήρε το όνομα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος που προσέφερε χρηματοδότηση 75 εκατ. δολαρίων.

Ο δρ Μαρξ έχει ξεκινήσει θεραπεία σε 40 ασθενείς από τη στιγμή που άνοιξε το Κέντρο έως σήμερα. Μάλιστα, το Κέντρο συνεργάζεται με την αρμόδια Υπηρεσία Ψυχικής Υγείας της Πολιτείας της Νέας Υόρκης με στόχο τη διεξαγωγή αλληλούχησης ολόκληρου του γονιδιώματος και «σάρωσης» για πιθανή ύπαρξη αυτοάνοσων νοσημάτων σε ασθενείς που βρίσκονται σε ψυχιατρικά ιδρύματα της Πολιτείας. Αυτή τη στιγμή γίνονται συζητήσεις ώστε οι γενετικές αναλύσεις και η εξέταση για αυτοάνοσα νοσήματα να περιλάβουν και τους 20.000 εξωτερικούς ασθενείς του συστήματος ψυχικής υγείας της Νέας Υόρκης.

Το πόσοι ασθενείς θα ωφεληθούν τελικά από αυτή την πρωτοποριακή έρευνα παραμένει αντικείμενο συζήτησης στην επιστημονική κοινότητα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτή η ερευνητική προσπάθεια έδειξε έναν νέο δρόμο προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα τι συμβαίνει στον εγκέφαλο ατόμων με σοβαρές ψυχικές διαταραχές.

Όλο και περισσότερες μελέτες μαρτυρούν ότι η φλεγμονή και οι ανοσιακές δυσλειτουργίες παίζουν ρόλο σε πλήθος νευροψυχιατρικών διαταραχών, όπως η σχιζοφρένεια, η κατάθλιψη και ο αυτισμός.

Χαρακτηριστική είναι μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πέρυσι στο επιστημονικό περιοδικό «Molecular Psychiatry» από ερευνητές της Πανεπιστημιακής Ιατρικής Κλινικής του Freiburg στη Γερμανία, η οποία κατέδειξε ότι σε 91 ψυχιατρικούς ασθενείς με πιθανό αυτοάνοσο νόσημα, η ανοσοθεραπεία ωφέλησε τους περισσότερους.

Στη Βρετανία, ειδικοί του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης αναζητούν ασθενείς για \κλινικές δοκιμές όπου θα εξεταστεί η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας. Εκτός από τις πιο κοινές αυτοάνοσες διαταραχές, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει και 17 ασθένειες που εκδηλώνονται με διαφορετικά νευρολογικά και ψυχιατρικά συμπτώματα, στις οποίες τα αντισώματα στοχεύουν συγκεκριμένα τους νευρώνες του εγκεφάλου.

Στη Γερμανία, οι ασθενείς με ψύχωση ήδη ελέγχονται για ανοσολογικούς δείκτες. Και ο Μαρξ διεξάγει αντίστοιχες εξετάσεις στους ασθενείς του. Πιστεύει ότι πολύ ευαίσθητα και χωρίς υψηλό κόστος τεστ αίματος, τα οποία θα ανιχνεύουν διαφορετικά αντισώματα, θα πρέπει να γίνουν μέρος του διαγνωστικού πρωτοκόλλου για την ψύχωση.

Στον ορίζοντα υπάρχει ακόμη και η ανάπτυξη πιο στοχευμένων ανοσοθεραπειών για τους ασθενείς με ψυχική νόσο, όπως σημείωσε ο Τζορτζ Γιανκόπουλος, συνιδρυτής και πρόεδρος της φαρμακευτικής εταιρείας Regeneron.

«Πιστεύω ότι βρισκόμαστε στο ξεκίνημα μιας νέας εποχής» είπε.

Επιστήμονες ανέπτυξαν αντισύλληψη μακράς δράσης για γάτες

Το 80% των 600 εκατομμυρίων οικόσιτων γατών στον κόσμο είναι αδέσποτες. Η μόνη μακροπρόθεσμη λύση για τον έλεγχο του πληθυσμού των γατών είναι η χειρουργική στείρωση. Ως εκ τούτου υπάρχει επιτακτική ανάγκη για ασφαλείς, αποτελεσματικές και οικονομικά αποδοτικές εναλλακτικές λύσεις για μόνιμη αντισύλληψη των αδέσποτων.

Τώρα, ερευνητές από τον ζωολογικό και βοτανικό κήπο του Σινσινάτι, την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και την Ιατρική Σχολή Τσαν του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτη, ανέπτυξε μια πιθανή νέα μέθοδο αντισύλληψης των αιλουροειδών που δείχνει πολλά υποσχόμενη: αντισυλληπτικές ενέσεις μακράς δράσης που εμποδίζουν την ωορρηξία. Το έναυσμα για την έρευνα ήταν να αντιμετωπιστεί το ζήτημα του υπερπληθυσμού των γατών και των σκύλων και η ευθανασία πολλών ζώων που βρίσκονται στα καταφύγια, δήλωσε στο CNN ο δρ Μπιλ Σουάνσον, επικεφαλής έρευνας στο ζωολογικό και βοτανικό κήπο του Σινσινάτι και συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Communications».

Μια εφάπαξ δόση ενός ιικού φορέα που περιέχει αντι-μυλλέριο ορμόνη (AMH), μια ορμόνη που απαντάται στη φύση, εμπόδισε την ωορρηξία και τη σύλληψη σε θηλυκές γάτες για τουλάχιστον δύο χρόνια, σύμφωνα με τους ερευνητές του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και τους συνεργάτες τους. Η AMH είναι μια πρωτεΐνη που διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον καθορισμό του φύλου κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη και βρίσκεται στα ωοθυλάκια των ωοθηκών των θηλυκών γατών.

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι τα υψηλά επίπεδα της AMH μπορούν να αποτρέψουν την ανάπτυξη ωοθυλακίων και να οδηγήσουν σε μόνιμη αντισύλληψη σε θηλυκά ποντίκια, όταν αυτό επιτυγχάνεται μέσω γονιδιακής θεραπείας με τη χρήση ενός φορέα αδενο- σχετιζόμενου ιού (AAV). Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές αντισυλληπτικές μεθόδους, η συγκεκριμένη λειτουργεί αναστέλλοντας την ενεργοποίηση των αρχέγονων ωοθυλακίων, των αρχικών δομών που δίνουν ώριμα ωάρια. Με την παρεμπόδιση της ενεργοποίησης αυτών των πρώιμων ωοθυλακίων, η αντισυλληπτική μέθοδος διακόπτει αποτελεσματικά την αναπαραγωγική διαδικασία και αποτρέπει την εγκυμοσύνη.

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές θέλησαν να αναπτύξουν μια γενετική προσέγγιση για την πρόκληση αντισύλληψης στις γάτες με τη χρήση ενός βελτιστοποιημένου διαγονιδίου AMH και ενός φορέα αδενο-συνδεδεμένου ιού οροτύπου 9 (AAV9) για την αποτελεσματική μεταφορά του διαγονιδίου σε αιλουροειδή κύτταρα. Ο AAV9 είναι ένας ιός που χρησιμοποιείται συνήθως ως σύστημα μεταφοράς ή φορέας στη γονιδιακή θεραπεία. Επιλέχθηκε επειδή προτιμά τους μυϊκούς ιστούς και συνήθως δεν εμποδίζεται από αντισώματα στις γάτες, καθιστώντας τον αποτελεσματικό φορέα μεταφοράς γονιδίων.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν δύο εκδόσεις του γονιδίου AMH χρησιμοποιώντας γενετικές πληροφορίες από οικόσιτες γάτες, τις fcMISv1 και fcMISv2. Η δεύτερη έκδοση, fcMISv2, τροποποιήθηκε για να διορθώσει τις διαφορές στα αμινοξέα από την πρώτη. Η τροποποίηση αύξησε την πιθανότητα το γονίδιο fcMISv2 να προκαλέσει αποτελεσματικά τις επιθυμητές φυσιολογικές αλλαγές και να προσφέρει τα επιθυμητά αντισυλληπτικά αποτελέσματα όταν μεταφέρεται σε γάτες με τη χρήση του ιικού φορέα.

Τι έδειξαν οι δοκιμές σε ποντίκια και γάτες

Για την αρχική δοκιμή, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ποντίκια. Εγχύνοντας τον φορέα AAV9-fcMISv2 σε ποντίκια με έλλειψη ανοσολογικής άμυνας, οι ερευνητές παρατήρησαν την παραγωγή της πρωτεΐνης AMH σε διάφορους ιστούς. Παρατήρησαν επίσης μείωση του μεγέθους των ωοθηκών και του αριθμού των ωοθυλακίων στα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Αυτό σήμαινε ότι τα γονίδια λειτουργούσαν όπως προβλεπόταν και ήταν έτοιμα να δοκιμαστούν σε γάτες. Το AAV9-fcMISv2 χορηγήθηκε σε εννέα θηλυκές γάτες χωρίς σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες ή ανοσολογικές αντιδράσεις.

Οι γάτες παρακολουθήθηκαν για δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα ζώα παρουσίαζαν συνεχή έκκριση υπερφυσιολογικών (υψηλότερων από το φυσιολογικό) επιπέδων AMH ενώ δεν ανιχνεύθηκαν αντισώματα κατά του fcMISv2.

Οι ερευνητές κατέληξαν έτσι στο συμπέρασμα ότι ο AAV9-fcMISv2 εμποδίζει την ωορρηξία στη θηλυκή κατοικίδια γάτα. Ωστόσο, οι επιστήμονες τονίζουν πως απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την κατανόηση των φυσιολογικών επιπτώσεων των υψηλών επιπέδων AMH στην αναπαραγωγή των αιλουροειδών και τη βελτιστοποίηση του φορέα για αποτελεσματική αντισύλληψη.

ΠΗΓΗ: Interesting Engineering, CNN