Γερμανία: «Καμπανάκι» Σταϊνμάγερ για την τεχνητή νοημοσύνη και τον κίνδυνο για τις δημοκρατίες

Την ανησυχία του σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και τις πιθανές επιπτώσεις της στη δημοκρατία εξέφρασε ο γερμανός πρόεδρος Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγιερ, ο οποίος ζήτησε καλύτερο ψηφιακό προγραμματισμό στην κοινωνία για την καταπολέμηση των κινδύνων που εγκυμονεί η ταχεία υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης.

Οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους καλύτερα εργαλεία ενδελεχούς ελέγχου των απαντήσεων που παρέχει η τεχνητή νοημοσύνη και να αναγνωρίζουν πότε η τεχνητή νοημοσύνη έχει χειραγωγήσει κείμενα και εικόνες ή τα έχει δημιουργήσει εντελώς, είπε χαρακτηριστικά ο Σταϊνμάγερ.

Αυτό καθίσταται ολοένα και πιο επείγον σε μια εποχή που η παραπληροφόρηση μπορεί να δημιουργηθεί και να εξαπλωθεί με απίστευτη ταχύτητα, σπέρνοντας φόβο και σύγχυση στο κοινό, δυσφημώντας την επιστήμη και αποσταθεροποιώντας τις χρηματοπιστωτικές αγορές, πρόσθεσε ο γερμανός πρόεδρος.

Απαιτούνται ηθικά και νομικά πλαίσια
Κάλεσε δε τις κοινωνίες να αναπτύξουν ηθικά και νομικά πλαίσια ώστε να παρακολουθούν την τεχνητή νοημοσύνη, είτε αυτή χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων είτε για να αποκαλύψει περιπτώσεις κακόβουλης χρήσης της.

«Ούτε η τεχνητή νοημοσύνη ούτε οι εταιρείες που τη διαχειρίζονται είναι δημοκρατικά εκλεγμένες», είπε ο Σταϊνμάιερ σε δηλώσεις στο πλαίσιο δείπνου στο Schloss Bellevue στο Βερολίνο, την επίσημη κατοικία του αρχηγού του γερμανικού κράτους.

Ενώ οι φιλελεύθερες δημοκρατίες μπορεί να αναγνωρίζουν αυτούς τους πιθανούς κινδύνους, υπάρχουν επίσης αυταρχικές και «ελευθεριακές-τεχνοκρατικές» δυνάμεις στον κόσμο που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά, επισήμανε ο γερμανός πρόεδρος ο οποίος καταλήγοντας τόνισε: «Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για να είμαστε ξεκάθαροι στη στάση μας».

Ο Σταϊνμάγερ αποσαφήνισε ότι δεν αναμένει η τεχνητή νοημοσύνη να επιφέρει το τέλος της δημοκρατίας ή ακόμη και να οδηγήσει σε ένα «ελάχιστο κράτος». Αυτό συμβαίνει επειδή η διαδικασία λήψης αποφάσεων σε μια δημοκρατία περιλαμβάνει πολλά περισσότερα από το να βασίζεσαι σε δεδομένα και πρότυπα του παρελθόντος.

Αντίθετα, τα μέλη μιας δημοκρατίας πρέπει να συγκεντρώσουν γνώση και να εργαστούν μέσα από μια ποικιλία απόψεων για να καταλήξουν σε μια συλλογική λύση στα προβλήματα, είπε.

«Εχουμε προειδοποιηθεί ότι δυνητικά ανεξέλεγκτοι κίνδυνοι έρχονται στο δρόμο μας», είπε ο Σταϊνμάγερ. «Και αυτό αξίζει την προσοχή μας».

 Τρόμος για τουρίστες σε γιοτ – Δέχθηκαν επίθεση από όρκες για 30 λεπτά

Η οικογένεια περιέγραψε στην Dailymail πώς γλίτωσαν από την τρομακτική επίθεση. Έπλεαν από την Καραϊβική προς την Ισπανία και περνούσαν από το στενό του Γιβραλτάρ όταν αντιμετώπισαν τις φάλαινες δολοφόνους που άρχισαν να χτυπούν το σκάφος.

Είναι η πιο πρόσφατη επίθεση από φάλαινες δολοφόνους σε ιστιοπλοϊκά σκάφη στην περιοχή τα τελευταία χρόνια.

Από το 2020, έχουν καταγραφεί περίπου 750 αναφορές επιθέσεων.

Ο κ. Duffy είπε: «Ήξερα πολύ καλά για μια πιθανή επίθεση όρκας. Καθώς πλησιάζαμε, άρχισα να σκέφτομαι από μέσα μου: ”Νομίζω ότι θα περάσουμε από εδώ, θα τα καταφέρουμε”.

Μετά, λίγα λεπτά αργότερα, ένιωσα τη βάρκα να κουνιέται. Έγινε αυτό το μεγάλο χτύπημα και σκέφτηκα, «Θεέ μου, ορίστε». Κοίταξα το τιμόνι και έτρεμε από αριστερά προς τα δεξιά, παρόλο που το αυτόματο ήταν αναμμένο. Καθώς κοίταξα πίσω, μπορούσα να δω τα λευκά σημάδια της φάλαινας που ήταν αρκετά ανησυχητικά»

Η τέχνη του ηγέτη στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Οι εξελίξεις στη δημιουργική τεχνητή νοημοσύνη προκαλούν πλημμύρα απόψεων σχετικά με την επίδραση της τεχνολογίας στην επαγγελματική μας ζωή. Όταν λέγεται ότι η τεχνητή νοημοσύνη βελτιώνει τα πάντα, από την παραγωγικότητα μέχρι την αφοσίωση στο brand, είναι δελεαστικό να υποθέσουμε ότι μπορεί να βελτιώσει και την ηγεσία. Ίσως θα μπορούσε να ελευθερώσει χρόνο για τους ηγέτες να εργαστούν στις σχέσεις τους. Ή να τους βοηθήσουν να γίνουν καλύτεροι στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων και να έχουν ανατροφοδότηση σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια δύσκολων συνομιλιών. Επομένως γεννάται το ερώτημα κατά πόσον η τεχνητή νοημοσύνη θα δημιουργήσει καλύτερους ηγέτες;

Η ηγεσία δεν είναι προϊόν τεχνολογίας
Η σύντομη απάντηση είναι ότι η ηγεσία δεν είναι προϊόν τεχνολογίας, επομένως η ίδια η τεχνολογία δεν μπορεί να βελτιώσει την ηγεσία. Αλλά η τεχνολογία μπορεί να διαμορφώσει ηγέτες, όπως έχουμε δει σε όλη την ιστορία.

Πράγματι, υπάρχουν τρεις διακριτές περίοδοι όταν πρόκειται για συζήτηση για την τεχνολογία και την ηγεσία, και η καθεμία έχει απαιτήσει διαφορετικό είδος ηγέτη.
Στην πρώτη εποχή, η προμοντέρνα εποχή -σκεφτείτε την προβιομηχανική περίοδο- τα εργαλεία αντιστάθμισαν τις αδυναμίες μας και οι ηγέτες έπρεπε να είναι ειδικοί στο να κατέχουν αυτά τα εργαλεία για επιβίωση.

Στη σύγχρονη βιομηχανική εποχή, η τεχνολογία συμπλήρωσε την περιορισμένη φύση μας και βοήθησε στη βελτίωση της ζωής μας. Οι ηγέτες έπρεπε να είναι διαχειριστές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία για να μας βοηθήσουν να είμαστε πιο παραγωγικοί.

Η τρίτη εποχή είναι η ψηφιακή εποχή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο—της οποίας τα «δώρα» περιλαμβάνουν την τεχνητή νοημοσύνη—στην οποία διαθέτουμε τεχνολογία που έχει σχεδιαστεί για να ξεπερνά τους περιορισμούς μας. Και οι ηγέτες μας πρέπει να είναι αυτό που αποκαλώ οργανωτικές μαίες, να μας καθοδηγούν σε μια επαγγελματική ζωή που καθορίζεται περισσότερο από το τι κάνει η τεχνολογία για εμάς παρά από το τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι.

Ήταν ο Μάρτιν Χάιντεγκερ, ένας Γερμανός φιλόσοφος, που εντόπισε τη διάκριση μεταξύ της προμοντέρνας και της σύγχρονης τεχνολογίας στη θεμελιώδη διάλεξή του το 1954, «The Question Concerning Technology». Κατέστησε σαφές ότι αν και διαφορετικές γενιές τεχνολογίας έχουν διαφορετικούς τρόπους να επηρεάζουν τα ανθρώπινα όντα και τις συμπεριφορές, ο θεμελιώδης σκοπός μας για τη χρήση της τεχνολογίας παραμένει ο ίδιος: να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι είμαστε περιορισμένα πλάσματα, που ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο χωρίς να ξέρουμε γιατί και για πόσο καιρό.

Αυτό ωστόσο δεν το σκέφτεται καθημερινά ένας Διευθύνων Σύμβουλος, ο οποίος επικεντρώνεται στην παροχή αποτελεσμάτων. αλλά με μια πολύ πραγματική έννοια, ένας καλός επιχειρηματίας βοηθά τις ομάδες του να αντιμετωπίσουν τους διάφορους περιορισμούς χρησιμοποιώντας την τεχνολογία που διαθέτει.

Ο Χάιντεγκερ δεν είπε τίποτα για την ηγεσία στη διάλεξή του, αλλά μίλησε για μια σύνδεση μεταξύ του τεχνητού και της τέχνης που είναι χρήσιμη για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο έχει εξελιχθεί ο ρόλος της ηγεσίας. Στην αρχαία Ελλάδα, «στην αρχή του προορισμού της Δύσης», είπε, δεν ήταν μόνο η τεχνολογία ή το «τεχνητό» που έφερε το όνομα techné. Η τέχνη, κατανοητή ως «η ανάδυση του αληθινού στο ωραίο», ονομαζόταν επίσης τεχνική.

Όπως και αυτός της τέχνης, ο ρόλος της ηγεσίας δεν είναι να κάνει τη ζωή μας ευκολότερη, αλλά να μας υπενθυμίζει την ομορφιά της χρήσης του εαυτού μας και του περιορισμένου χρόνου και των πόρων μας με ουσιαστικό τρόπο. Για να χρησιμοποιήσουμε την εμπειρία, τις γνώσεις και τις δεξιότητές μας, χρειαζόμαστε κάτι (τεχνολογία) για να αντισταθμίσει, να συμπληρώσει και να ξεπεράσει την περιορισμένη φύση μας και χρειαζόμαστε κάποιον (έναν ηγέτη) που θα μας βοηθήσει να πετύχουμε στόχους που κανείς από εμάς δεν θα μπορούσε να πετύχει μόνος του.

Διαφορετικές εποχές της τεχνολογίας απαιτούσαν διαφορετικούς τύπους ηγετών, πράγμα που σημαίνει ότι αναζητούμε διαφορετικές δεξιότητες όταν αποφασίζουμε αν θα ακολουθήσουμε κάποιον. Αν και τα διαφορετικά στυλ ηγεσίας αναπτύχθηκαν κάτω από διαφορετικές τεχνολογικές συνθήκες, είναι όλα παρόντα και απαραίτητα για να επιτύχουν οι οργανισμοί σήμερα στην ψηφιακή εποχή.

Η προμοντέρνα εποχή: Οι ηγέτες ως ειδικοί σε θέματα
Στην προμοντέρνα εποχή, αναζητούσαμε ηγέτες που είχαν κατακτήσει τη χρήση των εργαλείων τους, γιατί ο καλύτερος τοξότης ήταν αυτός που ήταν πιο πιθανό να σκοτώσει ένα ελάφι και έτσι να βοηθήσει τη φυλή να επιβιώσει. Αυτό σημαίνει ότι οι προμοντέρνοι ηγέτες ενεργούν κυρίως ως ειδικοί στο θέμα ή ως πρότυπα που χρησιμοποιούν τη δική τους νοοτροπία και συμπεριφορά για να δείξουν ότι χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια για να γίνουν πραγματικά καλοί σε κάτι, π.χ. στη δημιουργία και τη χρήση ενός τόξου ή σύγχρονο παράδειγμα, την ανάπτυξη και χρήση της τεχνητής νοημοσύνης με υπεύθυνο τρόπο.

Στην ψηφιακή εποχή, ο ηγέτης ως ειδικός σε θέματα είναι συνήθως ένας ανώτερος προγραμματιστής που αναλαμβάνει το ρόλο και τις ευθύνες κάποιου που βοηθά όλους τους άλλους να κατανοήσουν τις ευκαιρίες και τους κινδύνους της ανάπτυξης κάτι που κάνει τη ζωή πιο εύκολη βραχυπρόθεσμα, αλλά πιο περίπλοκη και δύσκολη μακροπρόθεσμα.

Για παράδειγμα, πρόσφατα συνεργάστηκα με έναν έμπειρο προγραμματιστή λογισμικού που έκανε πάντα τις ίδιες ερωτήσεις όταν του ανατέθηκε η δημιουργία μιας νέας δυνατότητας στην πλατφόρμα που σχεδιάζαμε μαζί, ερωτήσεις όπως: «Αν το κάνουμε αυτό, τι θα σταματήσει να κάνει ο χρήστης , και πώς θα επηρεάσει αυτό την ικανότητά του να κάνει τη δουλειά που θέλουμε να τον βοηθήσουμε να κάνει;» Οι ηγέτες που παίζουν αυτόν τον ρόλο στην ομάδα ή τον οργανισμό τους γνωρίζουν οδυνηρά ότι όλοι βασίζονται στην εμπειρία και την τεχνογνωσία τους. Έτσι έχουν υψηλό βαθμό επαγγελματικής υπερηφάνειας και ξοδεύουν πολύ χρόνο και προσπάθεια για να ενημερώνονται για όλες τις σχετικές εξελίξεις στον τεχνολογικό τους τομέα.

Η σύγχρονη εποχή: Οι ηγέτες ως διαχειριστές
Στη σύγχρονη εποχή, αναζητούσαμε ηγέτες που διαχειρίζονταν τη χρήση της τεχνολογίας από άλλους, επειδή ο καλύτερος οργανωτής ήταν αυτός που ήταν πιο πιθανό να ξέρει ποιος θα μπορούσε να χειριστεί ποιες μηχανές/τεχνολογία, και έτσι να βοηθήσει τους συναδέλφους του να ευδοκιμήσουν. Αυτό σήμαινε ότι οι ηγέτες ενεργούσαν κυρίως ως διαχειριστές που επικεντρώθηκαν στη δημιουργία των συνθηκών για όλους τους άλλους ώστε να χρησιμοποιούν την τεχνολογία με ευεργετικό και υπεύθυνο τρόπο.

Στην ψηφιακή εποχή, ο ηγέτης ως διαχειριστής είναι συνήθως ένα έμπειρο στέλεχος που αναλαμβάνει το ρόλο και τις ευθύνες κάποιου που δημιουργεί τα συστήματα, τις δομές και την εκπαίδευση των εργαζομένων ώστε να χρησιμοποιούν κάτι με τρόπο που ωφελεί τον οργανισμό.

Η τεχνολόγος και εμπειρογνώμονας πολιτικής Katherine Maher, η οποία είναι επίσης η πρώην Διευθύνουσα Σύμβουλος του Ιδρύματος Wikimedia, δίνει ένα παράδειγμα για το πώς να γίνει αυτό στην ομιλία της στο TED από το 2021. Αντί να αναπτύσσει ολοκληρωμένα συστήματα που επικαλούνται την αλήθεια για το πώς όλα είναι και πώς πρέπει να είναι, υποστηρίζει ότι πρέπει να ρωτήσουμε: «Ποιο είναι το καλύτερο που μπορούμε να γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή;»

Η τεχνολογία εξελίσσεται πολύ γρήγορα για να συμβαδίζουν μεμονωμένοι ειδικοί ή εταιρείες, οπότε αντί για μια αλήθεια που είναι ξεπερασμένη πριν γραφτεί, η Maher μιλά για μια «ελάχιστη βιώσιμη αλήθεια» που εξελίσσεται σε συνεχή συνεργασία μεταξύ αμέτρητων ηθοποιών. Οι ηγέτες που διατηρούν μια ελάχιστη βιώσιμη αλήθεια στον οργανισμό τους ξοδεύουν χρόνο και προσπάθεια για να ενημερώνονται για τους κανονισμούς, τις πολιτικές και τα πρότυπα της τεχνολογίας, διασφαλίζοντας ότι οι κανόνες και τα πρότυπα της εταιρείας για τον τρόπο χρήσης της τεχνολογίας παραμένουν σχετικοί και προσβάσιμοι σε όλους.

Η ψηφιακή εποχή: Οι ηγέτες ως «οργανωτικές μαίες»
Στην ψηφιακή εποχή, αναζητούμε ηγέτες που μεσολαβούν μεταξύ διαφορετικών λόγων χρήσης (ή μη χρήσης) της τεχνολογίας, επειδή ο καλύτερος μεσολαβητής είναι αυτός που είναι πιο πιθανό να κάνει χώρο για διαφορετικές ανάγκες και έτσι να βοηθήσει τους συνανθρώπους του να σχεδιάσουν τις δικές τους ζωές. Αυτό σημαίνει ότι οι ηγέτες ενεργούν κυρίως ως «οργανωτικές μαίες» που χρησιμοποιούν τη δική τους εμπειρία και τεχνογνωσία για να βοηθήσουν τους άλλους να εμπιστευτούν τον εαυτό τους – και ο ένας τον άλλον – να κάνουν μια δουλειά που κανένας από αυτούς δεν θα μπορούσε να κάνει μόνος του.

Στην ψηφιακή εποχή, ο ηγέτης ως «οργανωτική μαία» είναι συνήθως ένας επικεφαλής εμπειρίας ή ένας ηγέτης ανθρώπων που αναλαμβάνει το ρόλο και τις ευθύνες κάποιου που καλλιεργεί μια κουλτούρα στην οποία οι αποφάσεις για το πώς κάτι πρέπει και πώς δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, λαμβάνονται σκόπιμα και εσκεμμένα από όλους.

Για παράδειγμα, σε ένα προηγούμενο άρθρο στρατηγικής+επιχειρήσεων, μοιράστηκα πώς η Teija Saari, η οποία εκείνη την εποχή ήταν υπεύθυνη για την οργανωτική ανάπτυξη στη δανική εταιρεία αντλιών νερού Grundfos, εργαζόταν συστηματικά για να δημιουργήσει φυσικούς και εικονικούς χώρους προβληματισμού για μεγάλες ομάδες ανθρώπων όπου ρωτιούνται μεταξύ τους σχετικά με διάφορα οργανωτικά θέματα.

Οι ηγετικοί ρόλοι των ειδικών σε διάφορα θέματα, των διαχειριστών και των οργανωτικών «μαιών» του οργανισμού χρησιμεύουν ως υπενθύμιση για να μην παρασυρόμαστε τόσο πολύ σε κάτι που ξεχνάμε την ομορφιά του να είμαστε κάποιος που θέλει η ζωή του να έχει νόημα. Όταν μπερδεύουμε κάτι και κάποιον, π.χ., προτείνοντας ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει τους ηγέτες να γίνουν καλύτεροι στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων, ξεχνάμε ότι η ψηφιακή τεχνολογία και η ηγεσία έχουν αντικρουόμενους σκοπούς — ο ένας είναι να ελευθερώσουμε χρόνο, ο άλλος να αφιερώσουμε τον περιορισμένο χρόνο μας και πόρους με τρόπο που να έχει νόημα για εμάς και το περιβάλλον μας.

Η ηγεσία απαιτεί χρόνο
Απαιτείται χρόνος και προσπάθεια για να γίνει κάποιος από τους τρεις ηγέτες που περιγράφονται παραπάνω. Όταν προτείνουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει την ηγεσία ελευθερώνοντας χρόνο, δεν αναγνωρίζουμε ότι οι σπουδαίοι ηγέτες —ανεξάρτητα από τον ρόλο που διαδραματίζουν στους οργανισμούς τους— δεν χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναλάβουν την ευθύνη του επαγγελματικού ή οργανωτικού τους τομέα. Δημιουργούν τις συνθήκες ώστε οι άλλοι άνθρωποι να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους παρά την έλλειψη χρόνου.

Η έλλειψη χρόνου δεν είναι αυτό που κάνει τους ηγέτες κακούς στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων και των δύσκολων συζητήσεων – μάλλον, το πρόβλημα είναι η επιθυμία των ηγετών να αποφύγουν μια άβολη κατάσταση. Έτσι, αντί να ρωτούν πώς να χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να εξοικονομήσουν χρόνο, οι ηγέτες που θέλουν να πετύχουν στην ψηφιακή εποχή θα πρέπει να αγκαλιάσουν τον περιορισμένο χρόνο τους ως το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τους κάνει -και τους υπαλλήλους, τους συναδέλφους και τους πελάτες τους- ανθρώπους. Ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να δώσουμε προσοχή στην ισορροπία μεταξύ της χρήσης του τεχνητού για να αντισταθμίσουμε, να συμπληρώσουμε και να ξεπεράσουμε την περιορισμένη φύση μας και την ανάγκη μας να χρησιμοποιήσουμε την ανθρωπιά μας. Για να εξασκήσουμε την τέχνη του ηγέτη, δεν είναι ποτέ αρκετό να ρωτάμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία. Οι ηγέτες πρέπει επίσης να ρωτήσουν τι μας εμποδίζει η τεχνολογία να κάνουμε, ώστε να μπορούμε να ξοδεύουμε τον χρόνο μας σε πράγματα που έχουν μεγαλύτερη σημασία.

Η τεχνητή νοημοσύνη ενδεχομένως να ευθύνεται για την απόρριψη του βιογραφικού σας

Το 2015, όταν δεν μπορούσαμε ακόμη να διανοηθούμε τη δυνατότητα ύπαρξης του «ChatGPT», η τεχνητή νοημοσύνη είχε ήδη επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τα άτομα που αναζητούσαν εργασία.

Εκείνη τη χρονιά, η Amazon συνειδητοποίησε ότι οι αλγόριθμοι της μηχανικής μάθησης, που είχαν σκοπό να επιταχύνουν τη διαδικασία πρόσληψης, ήταν προκατειλημμένοι κατά των γυναικών.

Συγκεκριμένα, κατά λάθος διέγραψαν βιογραφικά που εμπεριείχαν τη λέξη «γυναικεία». Για παράδειγμα, εάν μια υποψήφια είχε συμμετάσχει σε «γυναικείο σκακιστικό κλαμπ», σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters.

Οι αλγόριθμοι εκπαιδεύτηκαν για να αναζητούν υποψηφίους με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτών που είχε προσλάβει προηγουμένως η Amazon, αναπαράγοντας προϋπάρχουσες ανισότητες μεταξύ των φύλων.

Αντίστοιχες περιπτώσεις διάκρισης αφθονούν με αποτέλεσμα η Επιτροπή Ίσων Ευκαιριών Απασχόλησης των ΗΠΑ να προσφέρει καθοδήγηση στους εργοδότες ώστε να διασφαλίσουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν θέτει σε κίνδυνο τις διαδικασίες πρόσληψης αναπαράγοντας  στερεότυπα.

«Το μάθημα από το περιστατικό με την Amazon είναι ότι δεν μπορείς απλώς να αναθέτεις την πρόσληψη στην τεχνητή νοημοσύνη και να πιστεύεις ότι όλα είναι εντάξει», λέει στο CNBC η Ifeoma Ajunwa, καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.

Ο ίδιος επισημαίνει πως το παραπάνω φαινόμενο δεν είναι πρωτοφανές. Ορισμένες ομάδες αγνοούνται αδικαιολόγητα εδώ και πολύ καιρό, αλλά η τεχνητή νοημοσύνη αναπαράγει αυτή τη διάκριση «σε κλίμακα».

Οι νομοθέτες σε ορισμένες περιοχές, όπως η πόλη της Νέας Υόρκης, δημιουργούν πολιτικές για να ρυθμίσουν τα «τυφλά σημεία» της τεχνολογίας. Αλλά «η τεχνολογία είναι πάντα πολύ πιο μπροστά από τους νομοθέτες», λέει η Lindsay Greene, δικηγόρος εργατικού δικαίου.

Ακολουθούν ορισμένα λάθη που μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη και τι μπορείτε να κάνετε για να τα αντιμετωπίσετε.

Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη εντείνει τις διακρίσεις αναφορικά με τις προσλήψεις

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι τόσο αμερόληπτη όσο οι άνθρωποι που την προγραμμάτισαν.

Υπάρχουν πολλά σημεία στη διαδικασία πρόσληψης όπου οι κωδικοποιημένες προκαταλήψεις στην τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις πιθανότητες ενός υποψηφίου να εξασφαλίσει τη θέση εργασίας. Μερικά από αυτά είναι:

  • Όταν η τεχνητή νοημοσύνη παρεξηγεί τα χρονικά κενά ενός βιογραφικού. Τα φίλτρα της μπορεί λανθασμένα να αποκλείουν υποψηφίους με κενά στα βιογραφικά τους, λέει η Ajunwa. Είναι λιγότερο πιθανό να αποκλείουν αυτόματα τα γεμάτα βιογραφικά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι παρέχουν μια σύντομη εξήγηση για το διάστημα χωρίς εργασία.
  • Όταν η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι προγραμματισμένη για όλα τα πρόσωπα. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πάντα αρκετά έξυπνη για να καταλάβει κάθε πρόσωπο σε μία φωτογραφία. Για παράδειγμα, το πιο σκούρο δέρμα δεν ερμηνεύεται πάντα σωστά από αυτήν, λέει η Ajunwa.
  • Κατά τη σάρωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι εργοδότες χρησιμοποιούν αυτοματοποιημένη τεχνολογία για να σαρώσουν το διαδίκτυο και να δουν τα social media ενός υποψηφίου, σημειώνει η Greene.

Υπάρχει μόνο μια ασφαλής δικλείδα ασφαλείας για να μην αντιμετωπίσετε επαγγελματικές συνέπειες για τη δραστηριότητά σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Διατηρήστε ιδιωτικούς τους προσωπικούς σας λογαριασμούς και αφαιρέστε οποιοδήποτε περιεχόμενο που μπορεί να δώσει σε έναν υπεύθυνο προσλήψεων τη λανθασμένη εντύπωση.

Πώς να διορθώσετε τα λάθη της τεχνητής νοημοσύνης

Εάν υποψιάζεστε ότι η τεχνητή νοημοσύνη είχε κάποια σχέση με την απόρριψη βιογραφικού σας, επικοινωνήστε απευθείας με την εταιρεία, λένε οι ειδικοί.

Πολλές εταιρείες προμηθεύονται τα φίλτρα πρόσληψης από τρίτους και μπορεί να μην καταλαβαίνουν πάντα πώς ακριβώς λειτουργεί η τεχνολογία.

«Συχνά οι εργοδότες δεν γνωρίζουν καν τι κάνει το σύστημα AI» σημειώνει η Ajunwa.

Τα καλά νέα είναι πως εάν ο υπεύθυνος προσλήψεων δεν έχει επικοινωνήσει μαζί σας, δεν σημαίνει απαραίτητα πως το βιογραφικό σας έχει απορριφθεί. Στην περίπτωση που δεν έχετε λάβει απάντηση, η Ajunwa συμβουλεύει να στείλετε ένα νέο email με συνημμένο το βιογραφικό σας.

Όπως λέει η στρατηγική αυτή έχει αποδειχθεί πως βοηθά τον άλλον να πάρει τη δουλειά ακόμη και εάν το βιογραφικό του απορρίφθηκε.

Η Greene επίσης συμβουλεύει να στέλνουμε follow up email.

«Η διατήρηση αυτής της ανθρώπινης σύνδεσης, είτε πρόκειται για ένα τηλεφώνημα είτε για συνοδευτική επιστολή, είναι ένας τρόπος να ξεχωρίσεις τον εαυτό σου και να διακριθείς σε αυτή τη διαδικασία» προσθέτει η ίδια.

Εάν η απευθείας επαφή με έναν άνθρωπο δεν βοηθά, μπορεί να μην έχετε επιλογές προς το παρόν. Το νομικό σύστημα των ΗΠΑ εξακολουθεί να διερευνά τρόπους να αντιμετωπίσει το ζήτημα, λέει η Greene.

Αγκαλιάστε τις πιο πικρές στιγμές σας: Τα canon events η νέα τάση στο TikTok

Η αναπόληση με λύπη των πραγμάτων που θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά στη ζωή σου έχει αλλάξει με το TikTok. Γνωρίστε τα ” canon events” – ατυχείς περιόδους που σας κάνουν, εσάς.

Η ιδέα των canon events είναι κεντρική στην ταινία κινουμένων σχεδίων που μόλις κυκλοφόρησε, Spider-Man: Across The Spider-Verse, στην οποία όλες οι ενσαρκώσεις του Spiderman από παράλληλες διαστάσεις συνδέονται μεταξύ τους με διάφορα βασικά (canon) γεγονότα που πρέπει να συμβούν σε κάθε μία.

Είναι αναπόφευκτα. Και οι απόπειρες να τα αποτρέψουν -για παράδειγμα, να μην δαγκωθούν από ραδιενεργή αράχνη ή να χάσουν τραγικά μια γονική φιγούρα- θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο να διαλυθεί η ίδια η δομή του χρόνου και του χώρου.

Τώρα η ιδέα έχει ξεπεράσει τα όρια του Spider-Verse και έχει γίνει μια εξαιρετικά δημοφιλής τάση στο TikTok και σε άλλες εφαρμογές ανταλλαγής βίντεο.

Η μορφή είναι αρκετά απλή: μερικά δευτερόλεπτα με το πρόσωπο της αφίσας να δείχνει μετανιωμένο, ενώ από κάτω ακούγεται ένας δυσοίωνος τόνος από το soundtrack της ταινίας. Το κείμενο στην οθόνη περιγράφει πώς είναι να βλέπεις κάποιον να παίρνει μια τρομερή ή ντροπιαστική απόφαση, αλλά να μην μπορείς να κάνεις τίποτα για να παρέμβεις επειδή πρόκειται για ” canon event “.

Τα βίντεο που χρησιμοποιούν το hashtag #canonevent έχουν συγκεντρώσει συνολικά περισσότερες από 150 εκατομμύρια προβολές στο TikTok.

Η τάση είναι σαφώς σατιρική, αλλά τελικά παραδίδει ένα αρκετά σοβαρό φιλοσοφικό μήνυμα. Ότι ό,τι πρόκειται να συμβεί είναι είτε ένα σκληρό δικαίωμα μετάβασης (όπως “βλέποντας τον μικρότερο αδελφό μου να κάνει περμανάντ”) είτε ένα δύσκολο αλλά ουσιαστικό γεγονός της ζωής που τελικά διαμόρφωσε τον ποστάρ σε αυτό που είναι σήμερα (π.χ. “όταν βλέπω το φρέσκο γκέι παιδί να ερωτεύεται και να παθιάζεται με έναν απλά πολύ καλό στρέιτ φίλο … [είναι] ζωτικής σημασίας για την πλοκή”).

Η Δρ Caroline Moul, ανώτατη διδάσκουσα στη Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, λέει ότι η τάση αυτή φαίνεται να είναι ένας τρόπος για να ξεχάσουμε δημόσια αυτό που “θα μπορούσαμε” ή “θα έπρεπε” να είχαμε ιδιωτικά. “Όσον αφορά την αντιμετώπιση ενός αρνητικού γεγονότος, νομίζω ότι είναι αρκετά θετικό. Είναι σχεδόν σαν μια μορφή αποδοχής”, λέει.

Αλλά ο Moul έσπευσε να προσθέσει ότι η ιδέα της παράδοσης του ελέγχου στο σύμπαν δεν είναι απαραίτητα πάντα υγιής και θεραπευτική, ειδικά όταν εφαρμόζεται σε μελλοντικά και όχι σε αναδρομικά γεγονότα. “Αν κάποιος έλεγε “αποτυγχάνω στις εξετάσεις μου [είναι ένα κανονικό γεγονός]”, τότε κατά κάποιο τρόπο δίνει στον εαυτό του αυτή την απόδοση ότι αυτό είναι ακριβώς αυτό που κάνει. Απλώς αποτυγχάνουν στις εξετάσεις. Είναι σχεδόν σαν να λες: ‘Είμαι αβοήθητος σε αυτό. Δεν έχω καμία αυτονομία'”, λέει η ίδια.

“Αν μιλάς για μελλοντικά πράγματα ή τρέχουσες αποφάσεις, τότε σχεδόν το χρησιμοποιείς ως δικαιολογία για να σου αφαιρέσουν τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων .”

Ο Moul επισημαίνει ότι η ιδέα πίσω από τα “κανονικά γεγονότα” δεν είναι καθόλου καινούργια και συμφωνεί ότι έχει κάποιες ομοιότητες με τη θρησκευτική πρακτική της θεώρησης αρνητικών και δυσνόητων γεγονότων ως “μέρος του σχεδίου του Θεού”.

“Πρόκειται για μια ανώτερη τάξη οργάνωσης. Είτε πρόκειται για το πλαίσιο της θρησκείας είτε της φιλοσοφίας είτε των παράλληλων συμπάντων, αυτά τα θέματα διατρέχουν και τα τρία”.

Χοακίν Φοίνιξ: Πώς άγγιξε την… ανυπαρξία πριν γίνει ο Τζόκερ

Ο σταρ του Χόλιγουντ Χοακίν Φοίνιξ, που ενσαρκώνει τον Τζόκερ πάντα ξεχώριζε από τους συγχρόνους του με το είδος των ρόλων και των χαρακτήρων που έχει υποδυθεί. Ο ηθοποιός έχει επίσης πάρει πολλά ρίσκα όσον αφορά την καριέρα του, όπως το ότι φέρεται να αποσύρθηκε από τη βιομηχανία το 2008 για να κυνηγήσει τα όνειρά του να γίνει τραγουδιστής και καλλιτέχνης της ραπ, συνεργαζόμενος με τον ράπερ Diddy.

Περίπου εκείνη την εποχή, ο Φοίνιξ δημιούργησε αναστάτωση ανάμεσα σε θαυμαστές και κριτικούς για την περίεργη συμπεριφορά του στο κοινό. Αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι η υποτιθέμενη αλλαγή καριέρας του πρωταγωνιστή του Gladiator ήταν στην πραγματικότητα μια φάρσα, καθώς ο ηθοποιός βρισκόταν στη διαδικασία να υποδυθεί έναν χαρακτήρα για μια ταινία που σκηνοθετούσε ο Casey Affleck. Αυτή η μορφή μεθοδικής υποκριτικής όμως παραλίγο να οδηγήσει στο σαμποτάζ του επαγγέλματός του.

Το 2010, ο Joaquin Phoenix πρωταγωνίστησε στην ταινία του Casey Affleck I’m Still Here, μια μυθιστορηματική εκδοχή παρωδίας της ζωής του ως ηθοποιού στην οποία προχώρησε σε μια ακραία αλλαγή καριέρας. Σε μια μοναδική προσέγγιση, ο Affleck και ο πρωταγωνιστής του αποφάσισαν να κρατήσουν τα γυρίσματα κρυφά από το κοινό, με τον Phoenix να υιοθετεί μια ενδιαφέρουσα μορφή μεθοδικής υποκριτικής. Αυτό περιελάμβανε τον πρωταγωνιστή του Walk the Line να κάνει αμφισβητήσιμες και αμφιλεγόμενες δηλώσεις σε συνεντεύξεις και εκπομπές ως μέρος του χαρακτήρα του για την ταινία.

Πρόθεση του Affleck ήταν να αναδείξει τις αποχρώσεις του ρόλου και τις αντιδράσεις του οργανικά, γεγονός που δικαιολογούσε επομένως μια μυστική μορφή γυρισμάτων παρά τους τεράστιους κινδύνους που αυτό συνεπαγόταν.

Με την εναλλακτική προσέγγιση του Casey Affleck στη δημιουργία ταινιών και την αποδοχή της από τον Joaquin Phoenix, το Im Still There συνέχισε να γίνεται επιτυχία στους θαυμαστές και τους κριτικούς και δικαιολόγησε το ολόψυχο πάθος των δύο διασημοτήτων για το έργο.

Παρά το γεγονός ότι πήρε ένα τεράστιο ρίσκο στην καριέρα του με το “Είμαι ακόμα εκεί”, ο αστέρας του Χόλιγουντ Joaquin Phoenix ομολόγησε ότι τα οφέλη από την πραγματοποίηση της ταινίας υπερέβησαν όλους τους κινδύνους που αυτή συνεπαγόταν. Ο πρωταγωνιστής του Τζόκερ ανέλυσε την ελευθερία που ένιωσε όταν άφησε εντελώς τις ανησυχίες του και υποτάχθηκε στην τέχνη του χωρίς το φόβο της κρίσης, γεγονός που τον οδήγησε στο να γίνει καλύτερος ηθοποιός.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ συνέχισε προσθέτοντας ότι αυτή η πειραματική ταινία με τον Casey Affleck ήταν ένα σκαλοπάτι για να διευρύνει τη δημιουργικότητά του ως ηθοποιός, γεγονός που τον οδήγησε στη συνέχεια να βγει πολλές φορές από τη ζώνη άνεσής του για τις μελλοντικές του ταινίες.

Ο πλανήτης των σκουπιδιών

Τί συμβαίνει πραγματικά με τα σκουπίδια που παράγουμε καθημερινά; Πόσα ανακυκλώνονται; Πόσα καταλήγουν σε χωματερές και πόσα στο περιβάλλον;

Η εικόνα που έχει καθένας στη χώρα του μπορεί να απέχει πολύ από την αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση, η διαχείριση των αποβλήτων συνήθως έχει αθέατες πτυχές, συχνά δυσάρεστες και «σκοτεινές».

Σε αυτές και στην παγκόσμια κρίση των αποβλήτων επιχειρεί να ρίξει φως ο βραβευμένος ερευνητής δημοσιογράφος Όλιβερ Φράνκλιν-Γουόλις, με μια εις βάθος έρευνα, που έκανε βιβλίο, σκάβοντας -κυριολεκτικά και μη- σε «βουνά» σκουπιδιών για να ξεθάψει τη «βρόμικη» αλήθεια.

Εξ ου και για το πρώτο συγγραφικό του εγχείρημα -που κυκλοφορεί αυτό το μήνα στις ΗΠΑ και στη Βρετανία- επέλεξε τον τίτλο «Άγονη γη: Ο μυστικός κόσμος των αποβλήτων και η επείγουσα αναζήτηση για ένα καθαρότερο μέλλον» (Wasteland: The Secret World of Waste and the Urgent Search for a Cleaner Future).

Συνάντησε ρακοσυλλέκτες που μαζεύουν ανακυκλώσιμα υλικά από μια χωματερή στο Νέο Δελχί.

Έκανε αυτοψία στις χωματερές στη Γκάνα όπου προϊόντα από δεύτερο και τρίτο χέρι σχηματίζουν πια ολόκληρες «οροσειρές».

Πήγε μέχρι την Οκλαχόμα στις ΗΠΑ για να δει από κοντά μια εγκαταλελειμμένη πόλη που «δηλητηρίασαν» τα τοξικά απόβλητα από παρακείμενα ορυχεία.

Εξέτασε το μείζον θέμα των πυρηνικών αποβλήτων στην πατρίδα του, τη Βρετανία.

Καταγράφει μέσα από ανθρώπινες ιστορίες πρακτικές όπως η «τοξική αποικιοκρατία» στις υπανάκτυπκτες χώρες του Παγκόσμιου Νότου και το «πράσινο ξέπλυμα» (greenwashing) εταιρειών, το οποίο «πρέπει να καταστεί παράνομο».

«Τα λύματα κατακλύζουν τα ποτάμια μας, τα πλαστικά στους ωκεανούς, τα ποτάμια και τα κορμιά μας, τα σκουπίδια μεταφέρονται στο εξωτερικό και επιβαρύνουν τους φτωχούς του κόσμου. Γιατί;», γράφει ο ίδιος στην προσωπική ιστοσελίδα του.

«Γιατί σκεφτόμαστε τόσο πολύ από πού προέρχονται τα πράγματα, αλλά σχεδόν ποτέ πού καταλήγουν όταν δεν τα θέλουμε πια;».

Το μόνο σίγουρο, τονίζει, είναι ότι «ζούμε μια κρίση αποβλήτων».

Ο «γρίφος» των… βρώσιμων σκουπιδιών
Η σπατάλη τροφίμων αποτελεί ένα σύγχρονο πρόβλημα στις υπερκαταναλωτικές κοινωνίες.

Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο σχετικό δείκτη του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον, 931 εκατομμύρια τόνοι τροφίμων -ήτοι το 17% του συνόλου των τροφίμων που διατέθηκαν το 2019 προς κατανάλωση- κατέληξαν στον σκουπιδοντενεκέ.

Είτε νοικοκυριών, είτε των καταστημάτων λιανικής, εστιατορίων και άλλων υπηρεσιών εστίασης και τροφίμων.

Στις χωματερές που καταλήγουν σαπίζοντας εν τω μεταξύ παράγουν μεθάνιο, ένα από τα πιο ισχυρά αέρια του θερμοκηπίου.

Ένας σημαντικός «κρίκος» σε αυτή την «αλυσίδα» παραγωγής, κατανάλωσης και σπατάλης είναι τα σούπερ μάρκετ.

Στο Wasteland κατονομαζονται ως μεγάλο μέρος του προβλήματος.

Φροντίζουν να παρέχουν στους καταναλωτές ό,τι ποθεί η ψυχή και η όρεξή τους.

Εντείνουν ως εκ τούτου τις πιέσεις για αύξηση της παραγωγής.

Αλλά, όπως επισημαίνει ο Φράνκλιν-Γουόλις, δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για τα απόβλητα που δημιουργούνται.

Σταδιακά, η μια μετά την άλλη αλυσίδες προσπαθούν να αξιοποιήσουν μέρος από αυτά σε άλλες χρήσεις, συμπεριλαμβανομένων νέων μεθόδων παραγωγής ενέργειας και βιοκαυσίμων.

Σε αυτό ωστόσο που ο Βρετανός συγγραφέας χαρακτηρίζει «τραγελαφική παρενέργεια», έχουν αρχίσει τώρα να κάνουν το ίδιο ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις αγροτικής παραγωγής, είτε αλλάζοντας καλλιέργειες, είτε εξασφαλίζοντας έτσι καλύτερες τιμές για τα προϊόντα τους.

Με αυτόν τον τρόπο ωστόσο εκφράζονται φόβοι ότι ένας σημαντικός «κρίκος» στην «αλυσίδα» της κατανάλωσης κινδυνεύει να μετατοπιστεί στις πιο πίσω θέσεις.

Δεν είναι άλλος από την παραγωγή τροφίμων για τη σίτιση των ανθρώπων.

Το «αθάνατο» πλαστικό μπουκάλι
Περίπου 480 δισεκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια πωλήθηκαν παγκοσμίως το 2016: το τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία, σύμφωνα με το Wasteland.

Στην συντριπτική πλειονότητά τους είναι κατασκευασμένα από τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET), μακράν το πιο ανακυκλωμένο πλαστικό.

Ως εκ τούτου, καθένα από αυτά τα μπουκάλια μπορεί να έχει έναν σχεδόν ατέρμονο κύκλο ζωής.

Στη Δύση, μετά την πρώτη χρήση του, θα καταλήξει συνήθως στην ανακύκλωση, όπου θα μετατραπεί σε πλαστικά σφαιρίδια και πρώτη ύλη για την κατασκευή άλλων πλαστικών προϊόντων.

Μπορεί να γίνει μια ίνα από το πολυσυνθετικό μπλουζάκι σου ή μια τρίχα στην οδοντόβουρτσά σου.

Όπως όμως επισημαίνεται στο βιβλίο και έχουν καταδείξει πολλές έρευνες, κάθε φορά που ένα πλαστικό ανακυκλώνεται γίνεται ακόμη πιο «βρόμικο», καθώς χημικά διασπάται.

«Στην πραγματικότητα, η τοξικότητα του πλαστικού αυξάνεται με την ανακύκλωση», επισημαίνει σε πρόσφατη έκθεσή της η ίδια η Greenpeace.

Παρ’ όλα αυτά η διαδικασία θεωρείται αποτελεσματική, και δη επικερδής. Τουλάχιστον στη Δύση.

Ωστόσο σε χώρες όπως η Ινδία, περιγράφει ο Φράνκλιν-Γουόλις στο Wasteland, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Συνήθως γίνεται μια πρώτη διαλογή από ρακοσυλλέκτες και τα υπόλοιπα υλικά καίγονται ή καταλήγουν σε θάλασσες και ποτάμια.

Παπούτσια, πολύ… «σκληρά» για να πεθάνουν
Τα μεταχειρισμένα είδη ένδυσης και υπόδησης από τη Δύση κατακλύζουν εδώ και καιρό τις αγορές του Παγκόσμιου Νότου -είτε έναντι τιμήματος, είτε μέσω δωρεών.

Και δη της δυτικής Αφρικής, που έχει μετατραπεί σε χωματερή της… μοδάτης Δύσης.

Όχι τυχαία, από τις μεγαλύτερες αγορές μεταχειρισμένων ρούχων παγκοσμίως είναι στη Γκάνα.

Πολλά κομμάτια καταλήγουν τελικά σε χωματερές.

Όμως τα πιο δύσκολα από όλα τα είδη από δεύτερο χέρι που φτάνουν στις αγορές του Παγκόσμιου Νότου είναι τα παπούτσια.

Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, έχουν μεγάλες φθορές.

Όσα μπορούν να επισκευαστούν και να ξαναχρησιμοποιηθούν, υφίστανται… «λίφτινγκ».

Δέρματα βάφονται, σόλες λειαίνονται, αλλάζουν κορδόνια και -όταν χρειάζεται- αγκράφες.

Πολλά όμως είναι κυριολεκτικά για πέταμα. Τα περισσότερα είναι δύσκολο να ανακυκλωθούν.

Όχι τόσο λόγω πολλαπλών υλικών κατασκευής, αλλά κυριως γιατί μεταξύ των διάφορων μερών τους υπάρχει συνήθως πανίσχυρη κόλλα.

Έτσι πολλά μεταχειρισμένα παπούτσια καταλήγουν στην πυρά, εξηγεί στο βιβλίο του και στον ιστότοπο Quartz o συγγραφέας του Wasteland.

Εμφανίζεται, δε, επιφυλακτικός ως προς την πολυδιαφημισμένη μεταστροφή πολλών εταιρειών -κυρίως αθλητικών ειδών- στην κατασκευή υποδημάτων με από όσο το δυνατό λιγότερα υλικά και χωρίς κόλλα.

Που βρίσκεται το παλιό smartphone σου;
Τα ηλεκτρονικά είδη εξελίσσονται στον ταχύτερα αυξανόμενο όγκο αποβλήτων. Μοιραία τα κινητά τηλέφωνα, και δη τα «έξυπνα» έχουν πια την… τιμητική τους.

Αν και σε μικρές ποσότητες ανά μονάδα, η κατασκευή τους περιλαμβάνει πολύτιμα μέταλλα και σπάνιες γαίες.

Όμως η ανακύκλωσή τους, επισημαίνει ο Φράνκλιν-Γουόλις, κάθε άλλο παρά είναι παιχνιδάκι.

Το περίβλημα στα περισσότερα είναι από κράμα και δύσκολα μπορούν να αποσυναρμολογηθούν, εξηγεί.

Επίσης δεν έχει ακόμη εξελιχθεί σε μεγάλη κλίμακα η ανακύκλωση των μπαταριών ιόντων λιθίου.

Όσα αντέχουν στο χρόνο και στη χρήση, καταλήγουν σε αγορές μεταχειρισμένων κινητών τηλεφώνων, κυρίως σε φτωχότερες χώρες.

Όσα πάλι έχουν… «φάει τα ψωμιά τους», καταλήγουν σε αυτό που ο συγγραφέας του Wasteland περιγράφει ως «γιγαντιαία μπλέντερ».

Τα πολύτιμα υλικά διαχωρίζονται με μαγνήτες και άλλα μέσα.

Το τι ακριβώς συμβαίνει ωστόσο με άλλα υλικά που δεν έχουν και τόση αξία, όπως το πλαστικό και το γυαλί, παραμένει «θολό» καθώς οι εταιρείες δεν παρέχουν σχετικές πληροφορίες, τονίζει ο Φράνκλιν-Γουόλις.

Καταγγέλλει, δε, και την καταστροφή παλιότερων αποθεμάτων που έχουν μείνει απούλητα, προκειμένου να προωθηθεί η πώληση των τελευταίων μοντέλων.

Οι πολλές επιβλαβείς πανεργέργειες του καπνίσματος
Συν τω χρόνω, οι γόπες των τσιγάρων εξελίχθηκαν σε έναν διογκούμενο περιβαλλοντικό εφιάλτη.

Είναι κατασκευασμένες κυρίως από οξική κυτταρίνη, ένα είδος πλαστικού.

Συχνά, δε, δεν καταλήγουν στον κάδο των σκουπιδιών, αλλά στη γη: π.χ. στην άσφαλτο ή στο πεζοδρόμιο.

Εκεί καταλήγουν ούτε λίγο, ούτε πολύ -όπως αναφέρεται στο Wasteland- τέσσερα τρισεκατομμύρια πλαστικά φίλτρα τσιγάρων κάθε χρόνο.

Πιθανότατα είναι ακόμη περισσότερα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάνει λόγο για 4,5 τρισεκατομμύρια ετησίως, συνυπολογίζοντας μέσες άκρες και τα αποτσίγαρα που «φυτρώνουν» στις παραλίες, μολύνοντας με νικοτίνη και με βαρέα μέταλλα το περιβάλλον.

Η μεταστροφή εν τω μεταξύ ολοένα και περισσότερων καπνιστών στα ηλεκτρονικά τσιγάρα δεν φαίνεται να έχει βοηθήσει ιδιαίτερα την κατάσταση.

Σε αντίθεση με την αρχική τους εμφάνιση, υπάρχουν τώρα πολύ περισσότερα προϊόντα αυτού του τύπου μιας χρήσης.

Πέρα από την όποια ρύπανση από τα συναφή καπνικά προϊόντα και οι συσκευασίες τους λόγω κακής διαχείρισης από τους ίδιους τους καπνιστές, ένα νέο πρόβλημα που πλέον καταγράφεται έχει να κάνει με τη διαχείριση των των ίδιων των συσκευών ατμίσματος.

Οι ρυθμοί της ανακύκλωσής τους αυξάνονται, καθώς η αγορά πια κατακλύζεται όλο και πιο συχνά από νέα και πιο εξελιγμένα μοντέλα.

Όπως όμως παρατηρεί ο Φράνκλιν-Γουόλις, οι μικροσκοπικές μπαταρίες των συσκευών μπορεί να αποδειχθούν, όταν συνθλίβονται, πολύ… εκρηκτικές.

Ήδη θεωρούνται -αναφέρει- υπεύθυνες για καταστροφικές πυρκαγιές σε μονάδες ανακύκλωσης, προκαλώντας αντιδράσεις σε πολλές εγκαταστάσεις.

Τόσο, ώστε η όλη διαδικασία να κινδυνεύει να γίνει… «καπνός».

Η Meta ανακοινώνει το Voicebox, το παραγωγικό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης για τον ήχο

Η Meta ανακοίνωσε το πιο πρόσφατο παραγωγικό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της, που ακολουθεί το ImageBind είναι το Voicebox, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους δημιουργούς με την ικανότητά του να εκτελεί εργασίες δημιουργίας ομιλίας, όπως επεξεργασία ήχου, δειγματοληψία και στυλιζάρισμα, ακόμη και αν δεν έχει εκπαιδευτεί ειδικά για να το κάνει μέσω της μάθησης εντός πλαισίου.

Η Meta διαφημίζει ότι αυτό το νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης θα έχει οφέλη για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και χρησιμοποιεί παραδείγματα όπως το να βοηθάει άτομα με προβλήματα όρασης να ακούνε γραπτά μηνύματα από φίλους με τη φωνή τους, καθώς και να επιτρέπει στους ανθρώπους να μιλούν ξένες γλώσσες με τη δική τους φωνή.

Το ίδιο το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να παράγει τόσο υψηλής ποιότητας ηχητικά κλιπ όσο και να επεξεργαστεί προηχογραφημένο ήχο για να αφαιρέσει ανεπιθύμητες διακοπές, όπως οι κόρνες των αυτοκινήτων, διατηρώντας το περιεχόμενο και το ύφος του ήχου, ενώ είναι πολύγλωσσο, παράγοντας ομιλία σε έξι γλώσσες. Οι μελλοντικές εξελίξεις για το μοντέλο περιλαμβάνουν την απόδοση φωνών με φυσικό ήχο σε οπτικούς βοηθούς ή σε χαρακτήρες μη παικτών κατά τη διάρκεια παιχνιδιών στο metaverse.

Η Meta έχει επίσης συγκρίνει το Voicebox με άλλα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης ήχου που κυκλοφορούν εκεί έξω, αναφέροντας συγκεκριμένα τα Vall-E και YourTTS ως ανταγωνιστές, αποδεικνύοντας ότι το Voicebox είναι πιο προηγμένο και ξεπερνά και τα δύο μοντέλα όταν συγκρίνει τα ποσοστά σφάλματος Word και την ομοιότητα Style.

Το Voicebox έχει βασιστεί σε ένα μοντέλο Flow Matching, το οποίο είναι το πιο πρόσφατο μη αυτόματο παραγωγικό μοντέλο της Meta, το οποίο μπορεί να μάθει εξαιρετικά μη ντετερμινιστική αντιστοίχιση μεταξύ κειμένου και ομιλίας, επιτρέποντας στο Voicebox να μαθαίνει από ποικίλα δεδομένα ομιλίας χωρίς να χρειάζεται να είναι προσεκτικά επισημειωμένα, επιτρέποντας στα δεδομένα να είναι πιο ποικίλα και σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Το Voicebox έχει εκπαιδευτεί μέχρι στιγμής σε περισσότερες από 50.000 ώρες ηχογραφημένης ομιλίας και απομαγνητοφωνημένων κειμένων από δημόσια ακουστικά βιβλία στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά, πολωνικά και πορτογαλικά και μπορεί επίσης να προβλέψει ένα τμήμα ομιλίας όταν του δίνεται η περιβάλλουσα ομιλία και το απομαγνητοφωνημένο κείμενο του τμήματος.

Τέλος, η Meta συνεχίζει να σχολιάζει ότι ενώ η τεχνολογία μπορεί να φέρει μια νέα εποχή της δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης για την ομιλία, θα μπορούσε να φέρει το ενδεχόμενο κακής χρήσης και ακούσιας βλάβης.

Στην ερευνητική εργασία που θα μοιραστεί η Meta σχετικά με το Voicebox, θα περιλαμβάνει λεπτομέρειες σχετικά με το πώς έχει δημιουργήσει έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό ταξινομητή που μπορεί να διακρίνει μεταξύ αυθεντικής ομιλίας και ομιλίας που παράγεται από το Voicebox.

Η Meta δεν θα διαθέσει το ίδιο το πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης για δημόσια χρήση, ούτε θα δημοσιοποιήσει τον πηγαίο κώδικα.

Heart of Stone: Tο νέο κατασκοπευτικό θρίλερ του Netflix με την Gal Gadot

Το Netflix παρουσίασε το πρώτο trailer για το επερχόμενο κατασκοπευτικό θρίλερ Heart of Stone, με πρωταγωνίστρια την Gal Gadot ως μυστική πράκτορα που πρέπει να σταματήσει μια παγκόσμια απειλή. Το trailer αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια του Tudum event της streaming υπηρεσίας το Σάββατο, όπου η Gadot εμφανίστηκε μαζί με τους συμπρωταγωνιστές της Jamie Dornan και Alia Bhatt.

Το Heart of Stone ακολουθεί την Rachel Stone (Gadot), μια κατάσκοπο που εργάζεται για την Charter, μια μυστική ειρηνευτική οργάνωση που χρησιμοποιεί προηγμένη τεχνολογία για να αποτρέψει καταστροφές. Όταν το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο της Charter, γνωστό ως Heart, κλέβεται από έναν χάκερ ονόματι Keya Dhawan (Bhatt), η Stone ξεκινά μια επικίνδυνη αποστολή για να την ανακτήσει και να σώσει τον κόσμο.

Το trailer εστιάζει στις τρομερές ικανότητες της πρωταγωνίστριας, καθώς αντιμετωπίζει διάφορες προκλήσεις και εχθρούς, δείχνοντας από κυνηγητά με μοτοσικλέτα και άλματα με αλεξίπτωτο μέχρι πυροβολισμούς και εκρήξεις.

Τη σκηνοθεσία της ταινίας έχει αναλάβει ο Tom Harper, ο οποίος στο παρελθόν είχε επιμεληθεί τις ταινίες The Aeronauts και Wild Rose. Το σενάριο είναι γραμμένο από τους Greg Rucka και Allison Schroeder, βασισμένο σε πρωτότυπη ιστορία του Rucka. Η Gadot είναι επίσης εκτελεστική παραγωγός, μαζί με τους Harper, Rucka και Patty Whitcher.

Το Heart of Stone θα κάνει πρεμιέρα στο Netflix στις 11 Αυγούστου και είναι ένα από τα πολλά projects που έχει κάνει η Gadot για την streaming πλατφόρμα. Για την ιστορία, η ηθοποιός αναμένεται να ενσαρκώσει και την Hedy Lamarr στο μέλλον, για μια βιογραφική σειρά του Netflix.

Intel: Επένδυση μαμούθ στο Ισραήλ

Η αμερικανική εταιρεία κατασκευής τσιπ Intel θα δαπανήσει 25 δισεκατομμύρια δολάρια σε ένα νέο εργοστάσιο στο Ισραήλ, δήλωσε την Κυριακή ο πρωθυπουργός της χώρας Μπέντζαμιν Νετανιάχου, χαρακτηρίζοντάς τη τη μεγαλύτερη διεθνή επένδυση στη χώρα.

Το εργοστάσιο στο Kiryat Gat πρόκειται να ανοίξει το 2027, να λειτουργήσει τουλάχιστον έως το 2035 και να απασχολήσει χιλιάδες ανθρώπους, ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών του Ισραήλ και πρόσθεσε ότι με βάση τη συμφωνία, η Intel θα πληρώσει φορολογικό συντελεστή 7,5%, από τον σημερινό 5%.

Ισχυρή παρουσία
Όπως γράφει στην ιστοσελίδα της εταιρείας, κατά τη διάρκεια των σχεδόν πέντε δεκαετιών που δραστηριοποιείται στο Ισραήλ, η Intel έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο ιδιωτικό εργοδότη και εξαγωγέα της χώρας και ηγέτη της τοπικής βιομηχανίας ηλεκτρονικών και πληροφοριών,

Το 2017, η Intel αγόρασε την Mobileye Global Inc που εδρεύει στο Ισραήλ , η οποία αναπτύσσει προηγμένα συστήματα υποστήριξης οδηγού, έναντι 15 δισ. δολαρίων. Η Intel κυκλοφόρησε το Mobileye πέρυσι.

Ανακοινώνοντας τη συμφωνία προς το υπουργικό του συμβούλιο, ο Νετανιάχου την χαρακτήρισε «ένα τεράστιο επίτευγμα για την ισραηλινή οικονομία – 90 δισεκατομμύρια σέκελ (25 δισεκατομμύρια δολάρια) – τη μεγαλύτερη επένδυση που έγινε ποτέ από διεθνή εταιρεία στο Ισραήλ».

Σε ανακοίνωσή της, η Intel ανέφερε ότι οι δραστηριότητές της στο Ισραήλ «έπαιξαν κρίσιμο ρόλο» στην παγκόσμια επιτυχία της εταιρείας.

«Η πρόθεσή μας να επεκτείνουμε την παραγωγική ικανότητα στο Ισραήλ καθοδηγείται από τη δέσμευσή μας να καλύψουμε τις μελλοντικές κατασκευαστικές ανάγκες… και εκτιμούμε τη συνεχή υποστήριξη της ισραηλινής κυβέρνησης», ανέφερε.

Η επένδυση στην Πολωνία
Η αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας ανακοίνωσε επίσης την περασμένη Παρασκευή ότι σχεδιάζει να επενδύσει έως και 4,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε ένα νέο εργοστάσιο συναρμολόγησης και δοκιμής ημιαγωγών κοντά στο Βρότσλαβ της Πολωνίας. Η επένδυση αυτή αποτελεί μέρος μιας επενδυτικής προσπάθειας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων σε όλη την Ευρώπη για την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας σε τσιπ, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία.

Η αμερικανική εταιρεία ανακοίνωσε πέρυσι τα σχέδιά της για την κατασκευή ενός μεγάλου συγκροτήματος παραγωγής ημιαγωγών στη Γερμανία μαζί με εγκαταστάσεις στην Ιρλανδία και τη Γαλλία, καθώς επιδιώκει να επωφεληθεί από τους χαλαρούς κανόνες χρηματοδότησης και τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η ΕΕ εξάλλου προσπαθεί να μειώσει την εξάρτησή της από την προμήθεια ημιαγωγών τόσο από τις ΗΠΑ όσο και την Ασία.

2.000 εργαζόμενοι
Η εγκατάσταση στην Πολωνία θα απασχολεί 2.000 εργαζόμενους και θα δημιουργήσει αρκετές χιλιάδες επιπλέον θέσεις εργασίας κατά τη φάση κατασκευής και τις προσλήψεις μέσω προμηθευτών, ανέφερε η εταιρεία σε σχετική ανακοίνωσή της.

«Η Πολωνία ήταν λίγο πιο “πεινασμένη” για να κερδίσει αυτή την επένδυση», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Intel, Πατ Γκέλσινγκερ σε συνέντευξη Τύπου.

Διαπραγματεύσεις στο Βερολίνο
Σχεδόν 10 δισ. ευρώ σε επιδοτήσεις αναμένεται να λάβει η Intel Corp. από τη γερμανική κυβέρνηση, για ένα εργοστάσιο κατασκευής τσιπ στο ανατολικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα πηγές τις οποίες επικαλείται το Bloomberg.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η εταιρεία ανέβαλε την έναρξη της κατασκευής του εργοστασίου —το οποίο είχε συμφωνήσει προηγουμένως να κατασκευάσει στο Μαγδεμβούργο με 6,8 δισεκατομμύρια ευρώ (7,2 δισεκατομμύρια δολάρια) σε κρατική βοήθεια— στα τέλη του περασμένου έτους λόγω των αντίξοων οικονομικών ανέμων και ζητούσε περισσότερα κεφάλαια.

Η Γερμανία έχει εκφράσει τώρα την προθυμία να χορηγήσει περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ ως μέρος των διαπραγματεύσεων, ανέφεραν οι πηγές, ζητώντας να μην κατονομαστούν επειδή οι πληροφορίες δεν είναι δημόσιες.

Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και μια επίσημη ανακοίνωση μπορεί να έρθει μέχρι τη Δευτέρα.

Έτοιμη να τινάξει την μπάνκα η Intel – «Φλερτάρει» με την μεγαλύτερη IPO της χρονιάς

«Εντατικές» διαπραγματεύσεις
Η Γερμανία παραμένει σε «εντατικές» διαπραγματεύσεις με την Intel για τις επιδοτήσεις, παραδέχθηκε εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών σε συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή, αρνούμενος ωστόσο να σχολιάσει τα «ποσά που κυκλοφορούν». Ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς θα φιλοξενήσει τη Δευτέρα στο Βερολίνο τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Intel Πατ Γκέλσινγκερ, δήλωσε άλλος εκπρόσωπος της κυβέρνησης.