Superman Legacy: «Ενθουσιασμένος» ο James Gunn για τους υποψηφίους διαδόχους του Χένρι Καβίλ

Το Superman: Legacy, που θα κυκλοφορήσει στις 11 Ιουλίου 2025, είναι η πρώτη επιβεβαιωμένη ταινία της επανεκκίνησης του DCU από τους James Gunn και Peter Safran.

Όπως είναι φυσικό, η προσμονή είναι στα ύψη για το ποιους θα επιλέξει η DC Studios ως τους πρώτους πρωταγωνιστές της, καθώς και ποιοι ηθοποιοί θα υποδυθούν τον επόμενο Superman και την Lois Lane του κινηματογράφου.

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Blue Sky, ο James Gunn δημοσίευσε την αντίδρασή του για τους ηθοποιούς που πέρασαν από οντισιόν για το Superman: Legacy, παραδεχόμενος: “Έχω μείνει άναυδος” και χαρακτηρίζοντας τη λίστα με τους ηθοποιούς “από τους καλύτερους που έχω δει ποτέ…”.

“Απίστευτο καταπληκτικό Σαββατοκύριακο ακροάσεων για το Superman: Legacy. Έχω ξετρελαθεί με μερικούς από αυτούς τους ηθοποιούς, από τους καλύτερους που έχω δει ποτέ ή που έχω δουλέψει μαζί τους”.

Σύμφωνα με το The Hollywood Reporter, οι ηθοποιοί στους οποίους αναφέρεται ο σκηνοθέτης και ο επικεφαλής του στούντιο αποτελούνται από τον Nicholas Hoult των X-Men, τον David Corenswet των Twisters και τον Tom Brittany, οι οποίοι διεκδικούν τον ρόλο του Superman/Clark Kent.

Όσον αφορά τις υποψήφιες για τον ρόλο της Λόις Λέιν, η λίστα περιλαμβάνει την Έμα Μάκι της Μπάρμπι, τη Φοίβη Ντάινμπορ και τη Ρέιτσελ Μπρόσναχαν από το “The Marvelous Mrs. Maisel”.

Αυτή η ομάδα φέρεται να αναμειγνύεται και να συνδυάζεται σε δοκιμαστικά από τις 16 έως τις 20 Ιουνίου στο οικόπεδο της Warner Bros.

Τα γυρίσματα της ταινίας Superman: Legacy αναμένεται να ξεκινήσουν τον Ιανουάριο του 2024.

Πότε να περιμένετε την ανακοίνωση του casting για το Superman: Legacy
Παρά την απογοήτευση των θαυμαστών για την ανανέωση του Henry Cavill του Man of Steel, τα προηγούμενα έργα του James Gunn αποδεικνύουν ότι έχει μάτι για ταλέντα.

Το γεγονός ότι αυτοί οι ηθοποιοί εντυπωσίασαν τόσο πολύ τον σκηνοθέτη, ελπίζουμε ότι θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη σε όποιον ο Gunn μαγνητοσκοπήσει για αυτούς τους εμβληματικούς ρόλους.

Τώρα, ενώ είναι αλήθεια ότι ο σκηνοθέτης απολαμβάνει να κρατάει τους θαυμαστές ενήμερους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η τελευταία του ανάρτηση υποδηλώνει ότι μια ανακοίνωση για το casting είναι πιθανότατα καθ’ οδόν.

Το καλύτερο στοίχημα για την επίσημη αποκάλυψη είναι το Comic-Con του Σαν Ντιέγκο τον Ιούλιο, όπου οι επιλεγμένοι ηθοποιοί δεν θα αποκαλυφθούν απλώς, αλλά θα μπορούσαν να ανέβουν και στη σκηνή.

Αν είναι έτσι, το κάστινγκ του Superman: Legacy έχει τη δυνατότητα να είναι η μεγαλύτερη ιστορία της εκδήλωσης.

Το Superman: Legacy θα βγει στις αίθουσες στις 11 Ιουλίου 2025.

Air condition vs ανεμιστήρας οροφής: Ποιος κερδίζει τη μάχη της δροσιάς;

Air condition ή ανεμιστήρες οροφής; Πρόκειται ίσως για το αιώνιο ερώτημα που πολλοί από εμάς σκεφτόμαστε πριν ξεκινήσει το καλοκαίρι. Ειδικά φέτος, δεν είναι λίγοι εκείνοι που στρέφονται στην αναζήτηση μιας πιο οικονομικής, υγιεινής και «πράσινης» λύσης για μέγιστη δροσιά. Μπορούν όμως οι ανεμιστήρες να είναι τόσο αποδοτικοί όσο ένα κλιματιστικό;

Κλιματιστικό για δροσιά με διάρκεια
Ποιος δεν αγαπά το κλιματιστικό; Χαμηλώνει την θερμοκρασία στο χώρο που το έχετε τοποθετήσει ενώ η δροσιά του εάν η συσκευή είναι αποδοτική μπορεί να διαρκέσει για ώρες. Για να κάνετε την καλύτερη επιλογή πρέπει να δώσετε σημασία στην ενεργειακή του κλάση.

Ιδανικά είναι σημαντικό να διατηρείτε την θερμοκρασία περίπου στους 27 βαθμούς ενώ μην ξεχνάτε τον γενικό κανόνα, η εσωτερική θερμοκρασία να έχει το πολύ οκτώ βαθμούς διαφορά από την εξωτερική.

Με την χρήση κλιματιστικού διατηρείται επίσης το επίπεδο υγρασίας σταθερό, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό εάν αναλογιστούμε ότι η αυξημένη υγρασία εντείνει το αίσθημα δυσφορίας ειδικά σε περιόδους καύσωνα.

Στα «κατά» του κλιματιστικού συγκαταλέγονται το κόστος αγοράς αλλά και συντήρησης της συσκευής, που είναι πολλαπλάσιο αυτού του ανεμιστήρα. Επιπλέον θα πρέπει να προσέχετε κατά την χρήση του ώστε να μην σας «χτυπάει» το ρεύμα.

Μην ξεχνάτε να αερίζετε τους χώρους σας επαρκώς, καθώς η υπερβολική χρήση του κλιματιστικού σε κλειστό χώρο με μη επαρκή εξαερισμού μπορεί να εντείνει συμπτώματα αλλεργικής ρινίτιδας.

Ανεμιστήρας οροφής για φυσικό αεράκι

Μπορούμε να δροσιστούμε οικονομικά, μειώνοντας τους ρύπους προς το περιβάλλον επιλέγοντας έναν ανεμιστήρα οροφής, καθώς καταναλώνει περίπου περίπου δεκαπέντε φορές λιγότερη ενέργεια σε σχέση με ένα κλιματιστικό, χωρίς να εκπέμπει θερμότητα, συμβάλλοντας στον περιορισμό εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Μπορούν να δημιουργήσουν μια πολύ καλή και φυσική αίσθηση δροσιάς καθώς μπορούν να ανακατανείμουν τον αέρα μέσα στο δωμάτιο, ανεβάζοντας πιο ψηλά τα ψυχρότερα στρώματα αέρα.

Ειδικά εάν το σπίτι σας έχει επαρκή σκίαση ή νυχτερινό αερισμό, η απόδοση του ανεμιστήρα οροφής ενισχύεται ακόμα περισσότερο.

Κι ενώ μπορεί να χαρίζουν ένα άνετο αίσθημα δροσιάς, στην πραγματικότητα δεν δροσίζουν τους χώρους σας. Επιπλέον δεν μπορούν να μειώσουν την θερμοκρασία ή να ελέγξουν τα επίπεδα υγρασίας, ειδικά εάν υπάρχει πολλή σε ένα δωμάτιο.

Είναι επίσης σημαντικό να προσέχετε πόσο κοντά κάθεστε σε έναν ανεμιστήρα όταν είστε ιδρωμένοι, μιας και επειδή εξατμίζουν τον ιδρώτα, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να πάθουμε ψύξη ειδικά εάν έχουμε αυξημένη ευαισθησία σε σημεία όπως ο θώρακας ή ο αυχένας.

Η διαστολή του σύμπαντος θα μπορούσε να είναι οφθαλμαπάτη, σύμφωνα με νέα μελέτη

Η διαστολή του σύμπαντος θα μπορούσε να είναι μια οφθαλμαπάτη, σύμφωνα με μια αμφιλεγόμενη νέα μελέτη. Αυτή η επανεξέταση του σύμπαντος προτείνει επίσης λύσεις για τους γρίφους της σκοτεινής ενέργειας και της σκοτεινής ύλης, οι οποίες, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αντιπροσωπεύουν περίπου το 95% της συνολικής ενέργειας και ύλης του σύμπαντος, αλλά παραμένουν καλυμμένες από μυστήριο.

Η νέα καινοτόμος προσέγγιση περιγράφεται λεπτομερώς σε μια εργασία που δημοσιεύθηκε στις 2 Ιουνίου στο περιοδικό Classical and Quantum Gravity, από τον καθηγητή θεωρητικής φυσικής του Πανεπιστημίου της Γενεύης Lucas Lombriser.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το σύμπαν διαστέλλεται λόγω της ερυθρομετατόπισης, δηλαδή της επέκτασης του μήκους κύματος του φωτός προς το ερυθρότερο άκρο του φάσματος καθώς το αντικείμενο που το εκπέμπει απομακρύνεται από εμάς. Οι μακρινοί γαλαξίες έχουν μεγαλύτερη ερυθρομετατόπιση από εκείνους που βρίσκονται πιο κοντά μας, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι γαλαξίες αυτοί απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τη Γη.

Πιο πρόσφατα, οι επιστήμονες βρήκαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η διαστολή του σύμπαντος δεν είναι σταθερή, αλλά στην πραγματικότητα επιταχύνεται όλο και πιο γρήγορα. Αυτή η επιταχυνόμενη διαστολή αποτυπώνεται με έναν όρο γνωστό ως κοσμολογική σταθερά ή λάμδα.

Η κοσμολογική σταθερά έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στους κοσμολόγους, επειδή οι προβλέψεις της τιμής της που έγιναν από τη σωματιδιακή φυσική διαφέρουν από τις πραγματικές παρατηρήσεις κατά 120 τάξεις μεγέθους. Ως εκ τούτου, η κοσμολογική σταθερά έχει περιγραφεί ως “η χειρότερη πρόβλεψη στην ιστορία της φυσικής”.

Οι κοσμολόγοι συχνά προσπαθούν να επιλύσουν την ασυμφωνία μεταξύ των διαφορετικών τιμών του λάμδα προτείνοντας νέα σωματίδια ή φυσικές δυνάμεις, αλλά ο Lombriser το αντιμετωπίζει επαναπροσδιορίζοντας αυτό που ήδη υπάρχει.

“Σε αυτή την εργασία, φοράμε ένα νέο τρόπο για να δούμε το σύμπαν και τους άλυτους γρίφους του, πραγματοποιώντας έναν μαθηματικό μετασχηματισμό των φυσικών νόμων που το διέπουν”, δήλωσε ο Lombriser στο Live Science μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Στη μαθηματική ερμηνεία του Lombriser, το σύμπαν δεν διαστέλλεται αλλά είναι επίπεδο και στατικό, όπως πίστευε κάποτε ο Αϊνστάιν. Τα φαινόμενα που παρατηρούμε και παραπέμπουν στη διαστολή εξηγούνται αντίθετα από την εξέλιξη των μαζών των σωματιδίων – όπως τα πρωτόνια και τα ηλεκτρόνια – με την πάροδο του χρόνου.

Σε αυτή την εικόνα, τα σωματίδια αυτά προκύπτουν από ένα πεδίο που διαπερνά τον χωροχρόνο. Η κοσμολογική σταθερά καθορίζεται από τη μάζα του πεδίου και επειδή αυτό το πεδίο αυξομειώνεται, αυξομειώνονται και οι μάζες των σωματιδίων που γεννά. Η κοσμολογική σταθερά εξακολουθεί να μεταβάλλεται με το χρόνο, αλλά σε αυτό το μοντέλο η μεταβολή αυτή οφείλεται στη μεταβολή της μάζας των σωματιδίων με την πάροδο του χρόνου και όχι στη διαστολή του σύμπαντος.

Στο μοντέλο, αυτές οι διακυμάνσεις του πεδίου οδηγούν σε μεγαλύτερες ερυθρές μετατοπίσεις για τα μακρινά σμήνη γαλαξιών από ό,τι προβλέπουν τα παραδοσιακά κοσμολογικά μοντέλα. Και έτσι, η κοσμολογική σταθερά παραμένει πιστή στις προβλέψεις του μοντέλου.

“Με εξέπληξε το γεγονός ότι το πρόβλημα της κοσμολογικής σταθεράς φαίνεται απλώς να εξαφανίζεται σε αυτή τη νέα προοπτική του σύμπαντος”, δήλωσε ο Lombriser.

Το νέο πλαίσιο του Lombriser αντιμετωπίζει επίσης μερικά από τα άλλα πιεστικά προβλήματα της κοσμολογίας, συμπεριλαμβανομένης της φύσης της σκοτεινής ύλης. Αυτό το αόρατο υλικό υπερτερεί σε αριθμό από τα σωματίδια της συνηθισμένης ύλης σε αναλογία 5 προς 1, αλλά παραμένει μυστηριώδες επειδή δεν αλληλεπιδρά με το φως.

Ο Lombriser πρότεινε ότι οι διακυμάνσεις του πεδίου θα μπορούσαν επίσης να συμπεριφέρονται σαν ένα λεγόμενο πεδίο αξιόντων, με τα αξιόνια να είναι υποθετικά σωματίδια που αποτελούν έναν από τους προτεινόμενους υποψήφιους για τη σκοτεινή ύλη.

Αυτές οι διακυμάνσεις θα μπορούσαν επίσης να καταργήσουν τη σκοτεινή ενέργεια, την υποθετική δύναμη που τεντώνει τον ιστό του χώρου και έτσι οδηγεί τους γαλαξίες να απομακρύνονται όλο και πιο γρήγορα. Σε αυτό το μοντέλο, η επίδραση της σκοτεινής ενέργειας, σύμφωνα με τον Lombriser, θα μπορούσε να εξηγηθεί από τις μάζες των σωματιδίων που θα έπαιρναν διαφορετική εξελικτική πορεία σε μεταγενέστερες χρονικές στιγμές του σύμπαντος.

Σε αυτή την εικόνα “δεν υπάρχει, κατ’ αρχήν, καμία ανάγκη για σκοτεινή ενέργεια”, πρόσθεσε ο Lombriser.

Η μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Universidad ECCI, Μπογκοτά, Κολομβία, Luz Ángela García, εντυπωσιάστηκε από τη νέα ερμηνεία του Lombriser και από το πόσα προβλήματα επιλύει.

“Η εργασία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και παρέχει ένα ασυνήθιστο αποτέλεσμα για πολλαπλά προβλήματα στην κοσμολογία”, δήλωσε η García, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα, στο Live Science. “Η θεωρία παρέχει μια διέξοδο για τις τρέχουσες εντάσεις στην κοσμολογία”.

Ωστόσο, ο García προέτρεψε σε προσοχή κατά την αξιολόγηση των ευρημάτων της δημοσίευσης, λέγοντας ότι περιέχει στοιχεία στο θεωρητικό της μοντέλο που πιθανότατα δεν μπορούν να ελεγχθούν παρατηρησιακά, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον.

Η Ρώμη αποκαθιστά την πρόσβαση στον ιστορικό τόπο της δολοφονίας του Ιούλιου Καίσαρα

Η επίσκεψη στον τόπο μιας από τις πιο διαβόητες πολιτικές δολοφονίες σε όλη την ιστορία φαίνεται σίγουρα σαν κάτι που θα ενδιέφερε κάποιους ταξιδιώτες – ειδικά εκείνους που έχουν την τάση να εισάγουν τη φράση “κι εσύ Βρούτε;” σε διάφορες συζητήσεις. Ιστορικά, η τοποθεσία στη Ρώμη όπου ο Ιούλιος Καίσαρας χτυπήθηκε σε ένα πραξικόπημα που άλλαξε τη μοίρα μιας αυτοκρατορίας δεν ήταν προσβάσιμη στους σημερινούς επισκέπτες. Τουλάχιστον όχι μέχρι τώρα.

Ένα πρόσφατο δημοσίευμα του Reuters εξηγεί τη διαδικασία με την οποία η διαβόητη αυτή τοποθεσία επέστρεψε στη σημερινή Ρώμη. Και αποδεικνύεται ότι μια εξέχουσα ιταλική εταιρεία – η Bulgari, στην προκειμένη περίπτωση – πλήρωσε για την ανακαίνιση της Largo Argentina, μιας πλατείας στην οποία βρίσκονται τα απομεινάρια τεσσάρων διαφορετικών ναών.

Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι εκεί έπεσε ο Καίσαρας – και τώρα, οι επισκέπτες θα μπορούν να το δουν διασχίζοντας έναν δρόμο. Σύμφωνα με το Reuters, οι ντόπιοι στη Ρώμη μπορούν να δουν τον χώρο δωρεάν, ενώ οι επισκέπτες θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια χρέωση 5 ευρώ. Το οποίο δεν φαίνεται πολύ τσουχτερό και σίγουρα είναι μικρότερο τίμημα από αυτό που αντιμετώπισε εκεί ο ίδιος ο Καίσαρας.

Το Reuters επεσήμανε επίσης ότι οι ναοί ανακαλύφθηκαν αρχικά πριν από έναν αιώνα. Οι πρώτες εικόνες των επισκεπτών που κάνουν το γύρο του χώρου υποδηλώνουν έναν κυριολεκτικό περίπατο στην ιστορία – κάτι που θα μπορούσε κάλλιστα να βοηθήσει να ζωντανέψει το παρελθόν της Ρώμης, ακόμη και όταν ο ίδιος ο Καίσαρας παραμένει νεκρός.

Τα καγκουρό δεν χοροπηδούσαν πάντα, λένε οι επιστήμονες

Το εμβληματικό καγκουρό της Αυστραλίας χοροπηδάει με τα δυνατά πίσω πόδια του στην ύπαιθρο. Αλλά οι επιστήμονες λένε ότι όχι πολύ παλιά (εξελικτικά μιλώντας, τουλάχιστον), τα εξαφανισμένα μεγάλα καγκουρό πιθανότατα χρησιμοποιούσαν άλλους τρόπους μεταφοράς, όπως το περπάτημα στα δύο πόδια ή στα τέσσερα.

Ερευνητές από τα Πανεπιστήμια του Μπρίστολ και του Γιορκ στο Ηνωμένο Βασίλειο και το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία χρησιμοποίησαν στοιχεία και μια νέα ανάλυση δεδομένων για τα οστά της κνήμης και του αστραγάλου για να ανακαλύψουν πώς μετακινούνταν τα μακροποδοειδή (καγκουρό, γουάλαμπι και οι συγγενείς τους) τα τελευταία 25 εκατομμύρια χρόνια.

Στη δημοσιευμένη ανασκόπηση της ομάδας αναφέρεται ότι το χαρακτηριστικό άλμα του διάσημου “ιπτάμενου καγκουρό” της Qantas Airlines που “πολλοί άνθρωποι θεωρούν ως το αποκορύφωμα της εξέλιξης των καγκουρό”, στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει έναν μόνο από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους αυτά τα εκπληκτικά κινητικά ζώα εξελίχθηκαν για να είναι επιτυχημένα σε διαφορετικά ενδιαιτήματα.

“Στην πραγματικότητα, τα σύγχρονα μεγάλα πηδηχτά καγκουρό αποτελούν την εξαίρεση στην εξέλιξη των καγκουρό”, λέει η παλαιοντολόγος σπονδυλωτών Christine Janis από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

“Τα μεγάλα καγκουρό ήταν πολύ πιο ποικιλόμορφα μόλις πριν από 50 χιλιάδες χρόνια, πράγμα που μπορεί επίσης να σημαίνει ότι το περιβάλλον στην Αυστραλία τότε ήταν μάλλον διαφορετικό από το σημερινό”.

Τα καγκουρό είναι τα μόνα μεγάλα θηλαστικά που μετακινούνται κυρίως χοροπηδώντας με δύο πόδια. Αυτή η μορφή μετακίνησης ενδιαφέρει τους επιστήμονες. Η Janis και οι συνεργάτες της λένε ότι μεγάλο μέρος της έρευνας μέχρι στιγμής έχει επικεντρωθεί στα μεγαλύτερα σε σώμα καγκουρό, αφήνοντας ένα κενό στην κατανόηση των μικρότερων σε σώμα ομολόγων τους.

Οι ερευνητές έσκαψαν στο αρχείο των απολιθωμάτων για να εξετάσουν τα οστά της κνήμης (κνήμη) και της φτέρνας (calcaneus) που φέρουν βάρος των καγκουρό και των μαρσιποφόρων συγγενών τους για να δείξουν πώς τα χαρακτηριστικά του άλματος άλλαξαν με την πάροδο του χρόνου, ανεξάρτητα από την αυξανόμενη σωματική μάζα.

Η ανάλυσή τους υποδεικνύει ότι το χαρακτηριστικό άλμα αντοχής των σύγχρονων μεγαλόσωμων καγκουρό με μεγαλύτερη ταχύτητα ήταν σπάνιο ή απουσίαζε σε όλες τις γενεαλογικές γραμμές εκτός από μερικές, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων προγόνων των κόκκινων και γκρίζων καγκουρό.

Τα πρώιμα μακροποδοειδή που έζησαν πριν από 25-50 εκατομμύρια χρόνια ήταν μικρά και μπορούσαν να δεσμεύονται, να σκαρφαλώνουν και να χοροπηδούν σε κάποιο βαθμό. Περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια πριν, με ένα όλο και πιο ξηρό κλίμα και ανοιχτούς βιότοπους, εμφανίστηκαν μακροποδοειδή με μεγαλύτερο σώμα.

Τα σύγχρονα καγκουρό έχουν έκτοτε φτάσει σε μια βέλτιστη μάζα για αποτελεσματικό άλμα – το κόκκινο καγκουρό (Osphranter rufus) ζυγίζει έως και 90 κιλά, ενώ τα αρσενικά ανατολικά γκρίζα καγκουρό (Macropus giganteus) είναι περίπου 66 κιλά. Αλλά πολλά εξαφανισμένα καγκουρό ήταν πολύ πάνω από αυτά τα μεγέθη, και εδώ είναι η ανατροπή: το άλμα γίνεται πραγματική πρόκληση για μεγαλύτερα μεγέθη.

Τα μεγαλύτερα καγκουρό του παρελθόντος θα μπορούσαν είτε να εξελίξουν πιο εξειδικευμένη ανατομία, όπως μακριά λεπτά οστά φτέρνας για αποτελεσματικό άλμα με υψηλότερες ταχύτητες, είτε να χρησιμοποιούν άλλες μεθόδους μετακίνησης με υψηλότερες ταχύτητες για να διασχίσουν περισσότερο έδαφος, όπως έκαναν δύο εξαφανισμένες γενεαλογικές γραμμές.

Ένα μοντέλο CGI του Procoptodon goliah, του μεγαλύτερου καγκουρό που έζησε ποτέ. (Nobu Tamura/CC BY-SA 4.0/Wikimedia Commons)
Το “βραχύσωμο καγκουρό” sthenurine, το οποίο διαχωρίστηκε από τα σύγχρονα καγκουρό πριν από 15 εκατομμύρια χρόνια, φαίνεται ότι υιοθέτησε το δίποδο “βάδισμα” και το κατάφερνε σε όλες τις ταχύτητες- δεν είχε όμως την ικανότητα της φτέρνας να κουβαλάει το τεράστιο βάρος τους με άλματα. Το μεγαλύτερο από αυτά, το μεγαλύτερο γνωστό μακροποδοειδές που υπήρξε ποτέ, το Procoptodon goliah, ζύγιζε πάνω από 200 κιλά.

Τα πρωτόπρωτα, στενά συγγενικά με τα σύγχρονα μεγάλα καγκουρό, είχαν κοντά, πλατιά πόδια όπως τα καγκουρό των δέντρων που δεν προσφέρονταν καλά για άλματα, και πιθανότατα περπατούσαν ως επί το πλείστον σε τέσσερα πόδια.

Η ύπαρξη επιμηκυμένων οστών της φτέρνας βοηθά στην αντίσταση των δυνάμεων περιστροφής στον αστράγαλο κατά το άλμα, και ένας αχίλλειος τένοντας με λεπτό άκρο δίνει στα σύγχρονα καγκουρό ένα ελατήριο στο άλμα τους. Αλλά τα πλατιά οστά της φτέρνας αυτών των δύο εξαφανισμένων ομάδων υποδηλώνουν ότι στέκονταν πιο όρθια από τα σημερινά καγκουρό που σκύβουν.

“Αυτό που κάνει τα σύγχρονα καγκουρό που χοροπηδάνε με αντοχή να φαίνονται τόσο ασυνήθιστα είναι η γεωλογικά πρόσφατη εξαφάνιση παρόμοιων ζώων που κινούνταν με διαφορετικούς τρόπους”, λέει ο Janis.

Όλα τα καγκουρό σήμερα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τετράποδη μετακίνηση για να ταξιδεύουν αργά, η οποία στα μεγαλύτερα είδη γίνεται πεντάποδη, χρησιμοποιώντας την ουρά τους ως πέμπτο άκρο. Με την εξαφάνιση των μεγαλύτερων ζώων στο τέλος του Πλειστόκαινου (στην Αυστραλία και αλλού), οι βάσεις των καγκουρό έγιναν λιγότερο ποικίλες.

“Η υπόθεση ότι η αυξανόμενη ξηρασία σε ολόκληρη την ήπειρο μετά το τέλος του Μειόκαινου ευνόησε επιλεκτικά τα πηδηχτά καγκουρό είναι υπερβολικά απλοϊκή”, καταλήγει ο Janis.

“Το άλμα είναι μόνο ένας από τους πολλούς τρόπους βάδισης που χρησιμοποιούσαν τα καγκουρό τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα, και το γρήγορο άλμα αντοχής των σύγχρονων καγκουρό δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως κάποια “εξελικτική κορυφή””.

Evrima: Το κρουαζιερόπλοιο του ξενοδοχειακού κολοσσού Ritz-Carlton για πρώτη φορά στον Πειραιά

Στον Πειραιά βρέθηκε για πρώτη φορά το κρουαζιερόπλοιο yacht EVRIMA του κολοσσού στο τομέα της φιλοξενίας  RITZ CARLTON. Το κρουαζιερόπλοιο, μήκους 190 μέτρων, που βαφτίστηκε με το ελληνικό όνομα «Evrima» περιλαμβάνει 149 μεγάλες σουίτες που μπορούν να φιλοξενήσουν συνολικά έως και 298 επισκέπτες.Αξιοσημείωτο είναι πως όλες οι σουίτες έχουν μπαλκόνι.Το «Evrima» κατασκευάστηκε στην Ισπανία στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας και ειναι το πρώτο απο τα τρία αδερφά του.

Τη χθεσινή αναχώρηση απο το λιμάνι του Πειραιά μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βιντεο του pireaspiraeus.com

Πηγή:  pireaspiraeus.com 

Το μέλλον των ταξιδιών: Οι προτάσεις που μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τον κόσμο

Τα ταξίδια έχουν διανύσει πολύ δρόμο από την εποχή των καραβανιών του Δρόμου του Μεταξιού, των τρομακτικών θαλάσσιων ταξιδιών και των ατμομηχανών και θα συνεχίσουν να μεταμορφώνονται τα επόμενα χρόνια.

Έννοιες που μοιάζουν βγαλμένες από μυθιστορήματα και ταινίες επιστημονικής φαντασίας, εισέρχονται γρήγορα στα καθιερωμένα ταξίδια, διαμορφώνοντας κάθε βήμα του ταξιδιού.

Το τέλος των αεροπορικών γραμμών

Μεγάλες ουρές στα αεροδρόμια, μπλοκαρισμένα αεροπλάνα, υψηλότεροι ναύλοι και πιθανές καθυστερήσεις πτήσεων πρόκειται να ταλαιπωρήσουν την ερχόμενη καλοκαιρινή ταξιδιωτική περίοδο, καθώς όλο και περισσότεροι Αμερικανοί πετούν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Αν και αμφιλεγόμενη, η βιομετρική ταυτοποίηση (αυτόματη επαλήθευση της ταυτότητας μέσω δακτυλικών αποτυπωμάτων, αναγνώρισης προσώπου ή σάρωσης ίριδας) εξελίσσεται γρήγορα στην τεχνολογία επιλογής στα αεροδρόμια παγκοσμίως.

Θεωρείται ταχύτερος και ακριβέστερος τρόπος ελέγχου των επιβατών, τα βιομετρικά στοιχεία μπορούν να μειώσουν στο μισό το χρόνο επεξεργασίας για τις τυπικές διαδικασίες των αεροδρομίων. Σκεφτείτε τον έλεγχο αποσκευών, την πρόσβαση στις αίθουσες αναμονής, την επιβίβαση και τον έλεγχο της μετανάστευσης.

Για παράδειγμα, το 2018, το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι εισήγαγε βιομετρικές σήραγγες λεγόμενες «Έξυπνες Πύλες», οι οποίες χρησιμοποιούν την αναγνώριση προσώπου για την επαλήθευση της ταυτότητας των ταξιδιωτών σε μόλις πέντε δευτερόλεπτα.

Είναι τόσο απλό όσο ακούγεται: μετά την απογείωση, οι ταξιδιώτες μπαίνουν σε μια σήραγγα, κοιτάζουν ένα πράσινο φως και στη συνέχεια συνεχίζουν για την παραλαβή αποσκευών χωρίς να περιμένουν στην ουρά ή να αλληλοεπιδρούν με έναν υπάλληλο αφίξεων.

Σε άλλα μέρη του κόσμου, η τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου χρησιμοποιείται ήδη σε κάποιο βαθμό στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ, στο Τόκιο Ναρίτα, στο Τόκιο Χανέντα, στο Ιντίρα Γκάντι στο Δελχί, στο Χίθροου του Λονδίνου και στο Σαρλ ντε Γκολ του Παρισιού, μεταξύ άλλων αεροδρομίων.

Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει να θέσει σε εφαρμογή ένα αυτοματοποιημένο σύστημα εισόδου-εξόδου το 2024, το οποίο χρησιμοποιεί δακτυλικά αποτυπώματα και εικόνες προσώπου για την ταυτοποίηση των ξένων ταξιδιωτών και τον εξορθολογισμό των ελέγχων στα σύνορα.

Οι αεροπορικές εταιρείες υιοθετούν επίσης τη βιομετρική ταυτοποίηση.

Η αεροπορική εταιρεία Emirates δημιούργησε μια «βιομετρική διαδρομή» στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι, η οποία επιτρέπει στους επιβάτες να περνούν από τη διαδικασία αποβίβασης και επιβίβασης χωρίς να επιδεικνύουν τα έγγραφά τους.

Και στις ΗΠΑ, μεγάλες αεροπορικές εταιρείες όπως η American Airlines, η United και η Delta πειραματίζονται με βιομετρικό check-in, παράδοση αποσκευών και πύλες επιβίβασης σε επιλεγμένα αεροδρόμια τα τελευταία δύο χρόνια.

Λιγότερες χαμένες αποσκευές

Δεδομένων των εκατομμυρίων λανθασμένων χειρισμών στις παραδοτέες αποσκευές κάθε χρόνο, δεν είναι περίεργο που οι άνθρωποι αναζητούν τεχνολογικά έξυπνες λύσεις για αυτόν τον κοινό ταξιδιωτικό πονοκέφαλο.

Ορισμένοι στρέφονται σε συσκευές όπως τα SmartTags, Tile Pros και AirTags για να παρακολουθούν τα πράγματά τους. Άλλοι επιλέγουν εξελιγμένες βαλίτσες όπως η Tag Smart της Samsara, η οποία περιλαμβάνει ένα ενσωματωμένο AirTag που συγχρονίζεται με την εφαρμογή Find My της Apple και χρησιμοποιεί Bluetooth για να εντοπίζει πού βρίσκεται η βαλίτσα.

Η Alaska Airlines, η Lufthansa και η Qatar Airways, μεταξύ άλλων, βρίσκονται μπροστά από το παιχνίδι, έχοντας συνεργαστεί με την ολλανδική πρωτοπόρο εταιρεία ψηφιακών ετικετών αποσκευών BAGTAG. Τέτοια προϊόντα επιτρέπουν στους ταξιδιώτες να καταχωρούν και να ενεργοποιούν την ετικέτα αποσκευών τους στο σπίτι, στη συνέχεια να παραδίδουν τις αποσκευές τους σε ένα περίπτερο αυτοεξυπηρέτησης και να τις παρακολουθούν μέσω μιας εφαρμογής.

Δεδομένου ότι τα σφάλματα σήμανσης είναι μόνο ένας λόγος για την καθυστέρηση ή την απώλεια αποσκευών, οι αεροπορικές εταιρείες και τα αεροδρόμια αναζητούν επίσης λύσεις σε κοινά ζητήματα όπως ο κακός χειρισμός της μεταφοράς, η αποτυχία φόρτωσης, τα σφάλματα έκδοσης εισιτηρίων και οι καιρικές καθυστερήσεις.

Στο μέλλον, μην εκπλαγείτε αν θα δείτε αυτοματοποιημένο χειρισμό αποσκευών, προγράμματα αναγνώρισης αποσκευών με τεχνητή νοημοσύνη, σάρωση ασφαλείας με τεχνητή νοημοσύνη και ίσως ακόμη και μια παγκόσμια βάση δεδομένων με τεχνητή νοημοσύνη που θα συνδέει τους ταξιδιώτες με τις αποσκευές τους. Όλες αυτές οι λύσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν μακροπρόθεσμα σε λιγότερες χαμένες αποσκευές.

Η εμφάνιση των ιπτάμενων ταξί

Πιθανότατα έχετε δει βίντεο με επιβατικά αεροσκάφη και αεροσκάφη τύπου eVTOL – ηλεκτρικά αεροσκάφη κάθετης απογείωσης και προσγείωσης που δεν χρειάζονται διάδρομο να κατακλύζουν το διαδίκτυο.

Αυτά τα φουτουριστικά αεροσκάφη τείνουν να είναι ηλεκτρικά, υπερελαφρά και εξοπλισμένα με λογισμικό αυτόματου πιλότου που επιτρέπει σε καθημερινούς ανθρώπους να μπουν στη θέση του πιλότου, μετά από μια συνεδρία προσανατολισμού και προσομοίωση πτήσης VR, φυσικά.

Αυτή είναι η στρατηγική της εταιρίας LIFT Aircraft, η οποία λέει ότι ο καθένας μπορεί να πετάξει το αμφίβιο αεροσκάφος της HEXA στις ΗΠΑ χωρίς άδεια πιλότου, αφού σύμφωνα με τους ομοσπονδιακούς κανονισμούς χαρακτηρίζεται ως «εξαιρετικά ελαφρύ» όχημα. (Σε σχέση με αυτό, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας πρότεινε πρόσφατα έναν ολοκληρωμένο κανόνα για την εκπαίδευση και την πιστοποίηση των πιλότων των μηχανοκίνητων αεροσκαφών).

Το αεροσκάφος προσφέρει πολλές αυτοματοποιημένες προφυλάξεις ασφαλείας, όπως ένα σύστημα αποφυγής συγκρούσεων, έναν τριπλά πλεονάζοντα υπολογιστή πτήσης και ένα βαλλιστικό αλεξίπτωτο για ολόκληρο το αεροσκάφος.

Σε τροχιά έναρξης εμπορικών πτήσεων το 2023, η εταιρεία σχεδιάζει να αφήσει τους ταξιδιώτες να πετάξουν με το αεροσκάφος σε σύντομες, γραφικές διαδρομές – περίπου 8-15 λεπτά κάθε φορά – κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας σε 25 πόλεις στις ΗΠΑ.

Οι καθαρές οικολογικές πτήσεις στον ορίζοντα

Το μέλλον των ταξιδιών είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κλιματική αλλαγή – μια πραγματικότητα που οδήγησε τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας να ανακοινώσει μακροπρόθεσμο στόχο για την επίτευξη μηδενικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα έως το 2050.

Χάρη σε ένα μείγμα αναδυόμενων τεχνολογιών που κυμαίνονται από βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα, κινητήρες που λειτουργούν με υδρογόνο και αμιγώς ηλεκτρικά αεροπλάνα, αυτό είναι σίγουρα εφικτό, αν και οι επικριτές έχουν εκφράσει σημαντικές αμφιβολίες.

Η εταιρεία Eviation Aircraft από τις ΗΠΑ πρωτοπορεί, παρέχοντας μια ματιά στο μέλλον με το κομψό, αμιγώς ηλεκτρικό αεροπλάνο “Alice”.

Το εννεαθέσιο επιβατικό αεροπλάνο, που πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία το 2027, στοχεύει στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των περιφερειακών πτήσεων. Μέχρι στιγμής, πάνω από 300 αεροσκάφη Alice έχουν παραγγελθεί από εταιρείες όπως η αεροπορική εταιρεία Aerus στο Μεξικό, η DHL, η Air New Zealand και άλλες.

Ενδέχεται επίσης να δούμε μια υπερηχητική επιστροφή μέσα στην επόμενη δεκαετία. Η εταιρεία Boom με έδρα το Ντένβερ εργάζεται πάνω σε μια ανανεωμένη έκδοση του Concorde που έχει ως στόχο να κάνει τα υπερηχητικά ταξίδια πολύ πιο αθόρυβα, πιο πράσινα και πιο προσιτά.

Σύμφωνα με την εταιρεία, το αεροσκάφος “Overture” της Boom μπορεί να μεταφέρει έως και 80 άτομα σε ταχύτητες Μάχ 1,7 (ή περίπου δύο φορές πιο γρήγορα από τις παραδοσιακές αεροπορικές εταιρείες), ενώ εκπέμπει μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Αυτό σημαίνει ότι μια πτήση από τη Νέα Υόρκη στη Φρανκφούρτη θα μπορούσε να διαρκέσει τέσσερις ώρες αντί για οκτώ, ή θα μπορούσατε να πάτε από το Λος Άντζελες στο Σίδνεϊ σε οκτώ ώρες αντί για 14.

Ο διαστημικός αγώνας με πυραύλους πάει μπροστά

Βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για την εξερεύνηση των τελευταίων συνόρων με μια πληθώρα πρωτοβουλιών διαστημικού τουρισμού που είναι διαθέσιμες τώρα ή πολύ σύντομα στους πιο εύπορους εξερευνητές.

Σύμφωνα με το SpaceVIP, το οποίο αυτοχαρακτηρίζεται ως ο μοναδικός συγκεντρωτής εμπειριών που σχετίζονται με το διάστημα, περίπου δώδεκα τύποι αποστολών είναι διαθέσιμοι το 2023, ενώ θα ακολουθήσουν πολλοί ακόμη.

Για αρχή, η Blue Origin προσφέρει εκδρομές πέρα από τη Γραμμή Kármán – ένα όριο 62 μίλια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας που σηματοδοτεί την αρχή του διαστήματος.

Εν τω μεταξύ, η SpaceX έχει εκτοξεύσει με επιτυχία εμπορικές τροχιές γύρω από τη Γη, αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) και σχεδιάζει να μεταφέρει τον Ιάπωνα επιχειρηματία Γιουσάκου Μαεζάβα και ένα διεθνές πλήρωμα καλλιτεχνών, ηθοποιών, μουσικών και αθλητών στην πρώτη πολιτική αποστολή γύρω από τη Σελήνη το 2023.

Όσοι αναζητούν μια χαλαρή και πολυτελή εμπειρία μπορούν σύντομα να ταξιδέψουν στην άκρη του διαστήματος σε μια κάψουλα Spaceship Neptune υπό πίεση, που κινείται με ένα SpaceBalloon (το ίδιο που χρησιμοποιεί η NASA), με το Space Perspective.

Κατά τη διάρκεια του εξάωρου ταξιδιού, που αναμένεται να ξεκινήσει το 2024, οι ταξιδιώτες θα απολαμβάνουν πανοραμική θέα της Γης, ένα γκουρμέ γεύμα και κοκτέιλ πριν από μια αργή κάθοδο και προσγείωση στο νερό.

Η Virgin Galactic, εν τω μεταξύ, σχεδιάζει να ξεκινήσει αυτό το καλοκαίρι 90λεπτες βόλτες στην ανώτερη ατμόσφαιρα.

Αν προχωρήσει, η υποτροχιακή πτήση αξίας 450.000 δολαρίων θα φτάσει περίπου 50 μίλια πάνω από τον πλανήτη, όπου οι επιβάτες θα έχουν περίπου ένα λεπτό για να απολαύσουν εκπληκτική θέα και να βιώσουν την εμπειρία της μηδενικής βαρύτητας.

Εν τω μεταξύ, αρκετές εταιρείες, όπως η Hi-Seas, η Space Training Academy, το Nastar Center και η Air Zero G, παρέχουν προγράμματα εκπαίδευσης στη Γη, ώστε να μπορείτε να βιώσετε διάφορα επίπεδα βαρύτητας, να μάθετε ελιγμούς αστροναυτών και να απολαύσετε εμπειρίες προσομοιωτή, όπως μια εκτόξευση στο φεγγάρι ή μια πρόσδεση στον ISS.

Το σύστημα Hyperloop έρχεται

Ο Αμερικανός επιχειρηματίας Έλον Μασκ μιλάει εδώ και χρόνια για την τεχνολογία hyperloop – ένα σύστημα μεταφοράς υπερυψηλών ταχυτήτων σε σωλήνα κενού χαμηλής πίεσης.

Όπως λέει, με τα δίκτυα hyperloop, θα μπορούσαμε να ταξιδεύουμε με κάψουλες με ταχύτητα έως 760 χλμ/ώρα από το Λος Άντζελες στο Σαν Φρανσίσκο σε 30 λεπτά, από το Πεκίνο στη Σαγκάη σε 60 και από το Παρίσι στο Άμστερνταμ σε 90.

Εκτός από την εξοικονόμηση χρόνου, οι υποστηρικτές ισχυρίζονται ότι το hyperloop έχει επίσης τη δυνατότητα να προσφέρει μια φθηνότερη, ταχύτερη, ασφαλέστερη και πιο βιώσιμη εναλλακτική λύση στα συμβατικά μέσα μαζικής μεταφοράς.

Κατά την τελευταία δεκαετία, οι πρώτοι φορείς όπως η The Boring Company του Μασκ, η Virgin Hyperloop (τώρα Hyperloop One) και η Hyperloop Transportation Technologies (HyperloopTT) σημείωσαν εντυπωσιακή πρόοδο, αλλά αντιμετώπισαν ρυθμιστικές, χρηματοδοτικές και δυσκολίες υποδομής .

Παρά την αποτυχημένη απόπειρα IPO νωρίτερα φέτος, η HyperloopTT φέρεται να εργάζεται πάνω σε πιθανά έργα, συμπεριλαμβανομένης μιας σύνδεσης των «Μεγάλων Λιμνών» μεταξύ Σικάγο, Κλίβελαντ και Πίτσμπουργκ, σύμφωνα με το Bloomberg.

Ενώ τα πλήρως δοκιμασμένα δίκτυα διέλευσης hyperloop μπορεί να απέχουν ακόμη μια δεκαετία, αν όχι δεκαετίες, πολλές καινοτόμες εταιρείες προωθούν την τεχνολογία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα South China Morning Post, η China Aerospace Science και Industry Corporation ολοκλήρωσε μερικές επιτυχημένες δοκιμαστικές διαδρομές hyperloop στην επαρχία Σανξί τον Ιανουάριο του 2023.

Επιπλέον, η Hardt Hyperloop στην Ολλανδία επέδειξε την τεχνολογία της σε χαμηλές ταχύτητες και τώρα κατασκευάζει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Hyperloop για επιδείξεις και δοκιμές υψηλών ταχυτήτων.

Εν τω μεταξύ, η TransPod με έδρα το Τορόντο ελπίζει να φέρει την τεχνολογία hyperloop στον Καναδά με το ομώνυμο σύστημα μεταφορών που βασίζεται σε σωλήνες και τροφοδοτείται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Μέχρι το 2025, η εταιρεία σχεδιάζει να κατασκευάσει μια σύνδεση TransPod με ταχύτητα 997 χιλιομέτρων ανά ώρα μεταξύ του Κάλγκαρι και του Έντμοντον, συνδέοντας τις δύο πόλεις σε 45 λεπτά.

Ίσως είναι ένα όνειρο ή ίσως θα μεταμορφώσει τα ταξίδια όπως τα ξέρουμε.

Πηγή: CNN – ertnews.gr

Η Apple θέλει να κατοχυρώσει σαν trademark όλα τα μήλα του κόσμου

Η Ελβετική FRUIT UNION είναι 111 ετών. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, είχε ως σύμβολο ένα κόκκινο μήλο με έναν λευκό σταυρό – την ελβετική εθνική σημαία πάνω σε ένα από τα πιο συνηθισμένα φρούτα. Όμως ο όμιλος, ο παλαιότερος και μεγαλύτερος οργανισμός αγροτών φρούτων στην Ελβετία, ανησυχεί ότι μπορεί να χρειαστεί να αλλάξει το λογότυπό του, επειδή η Apple, ο τεχνολογικός γίγαντας, προσπαθεί να κερδίσει δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας πάνω στις απεικονίσεις… των μήλων.

«Δυσκολευόμαστε να το καταλάβουμε αυτό, γιατί δεν είναι σαν να προσπαθούν να προστατεύσουν απλά το δαγκωμένο μήλο τους», λέει ο διευθυντής της Fruit Union Suisse, Jimmy Mariéthoz, αναφερόμενος στο εμβληματικό λογότυπο της εταιρείας. «Ο στόχος τους εδώ είναι πραγματικά να κατέχουν τα δικαιώματα σε όλα τα μήλα, το οποίο, για εμάς, είναι κάτι που είναι πραγματικά σχεδόν καθολικό…που θα πρέπει να είναι δωρεάν για χρήση από όλους».

Η Apple δεν απάντησε στα παραπάνω σχόλια, ωστόσο η ιστορία είναι αληθινή και δεν είναι καθόλου τρολ.

Οι προσπάθειες της Apple να εξασφαλίσει το εμπορικό σήμα στην Ελβετία χρονολογούνται από το 2017, όταν ο γίγαντας με έδρα το Κουπερτίνο της Καλιφόρνια υπέβαλε αίτηση στο Ελβετικό Ινστιτούτο Πνευματικής Ιδιοκτησίας (IPI) ζητώντας τα δικαιώματα IP για μια ρεαλιστική, ασπρόμαυρη απεικόνιση μιας ποικιλίας μήλων γνωστή ως Granny Smith—το κοινό πράσινο μήλο.

Το αίτημα κάλυπτε έναν εκτενή κατάλογο πιθανών χρήσεων—κυρίως σε ηλεκτρονικά, ψηφιακά και οπτικοακουστικά καταναλωτικά αγαθά και υλικό. Μετά από μια παρατεταμένη ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των δύο μερών, η IPI αποδέχθηκε εν μέρει το αίτημα της Apple το περασμένο φθινόπωρο, λέγοντας ότι η Apple θα μπορούσε να έχει δικαιώματα σχετικά με ορισμένα μόνο από τα αγαθά που ήθελε, επικαλούμενη μια νομική αρχή που λαμβάνει υπόψη τις γενικές εικόνες κοινών αγαθών – όπως μήλα—να είναι δωρεάν για όλους. Την άνοιξη, η Apple ξεκίνησε μια νέα έκκληση.

Τα τελευταία χρόνια, η Apple επιδίωξε δικαστικές διαμάχες με μια εφαρμογή προετοιμασίας γευμάτων με λογότυπο ένα μήλο, έναν τραγουδιστή-τραγουδοποιό ονόματι Frankie Pineapple, μια γερμανική ποδηλατική διαδρομή με σήμα της το μήλο, ένα ζευγάρι κατασκευαστών χαρτικών και μια σχολική περιοχή (!), μεταξύ άλλων, περιπτώσεις που είχαν όλες σήμα τους το μήλο. Η εταιρεία επίσης έδωσε μια μάχη δεκαετιών με τη μουσική εταιρεία των Beatles, Apple Corps, η οποία έχει κι αυτή ένα μήλο για λογότυπο της.

Μια έρευνα το 2022 από το Tech Transparency Project, μια μη κερδοσκοπική εταιρεία που ερευνά την Big Tech αγορά, διαπίστωσε ότι μεταξύ 2019 και 2021, η Apple υπέβαλε περισσότερες δικαστικές αιτήσεις σχετικά με τα εμπορικά σήματα της —προσπάθειες επιβολής της IP της σε άλλες εταιρείες—από τις Microsoft, Facebook, Amazon και Google μαζί.

Η απόφαση του ελβετικού δικαστηρίου δεν θα είναι γνωστή για μήνες, ενδεχομένως και χρόνια. Για τους Ελβετούς καλλιεργητές μήλων, «εκατομμύρια» διακυβεύονται εάν χρειαστεί να κάνουν rebrand μετά από μια αρνητική απόφαση.

«Δεν επιδιώκουμε να ανταγωνιστούμε την Apple. δεν έχουμε σκοπό να πάμε στον ίδιο τομέα με αυτούς», λέει ο Mariéthoz, προσθέτοντας ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που είχαν οι 8.000 μήλο-καλλιεργητές που εκπροσωπεί ήταν ότι, «ξέρετε, η Apple δεν εφηύρε ξαφνικά τα μήλα… Είμαστε εδώ και 111 χρόνια ενεργοί, πολύ πριν από την Apple. Και νομίζω ότι τα μήλα υπάρχουν πολύ πιο πριν απ’ όλους μας».

Google: Σχέδια να μεταφέρει μέρος της παραγωγής στην Ινδία

Η Alphabet, μητρική της Google, βρίσκεται σε πρώιμα στάδια συζητήσεων με κατασκευαστές στην Ινδία ώστε να προχωρήσει σε μερική μεταφορά της παραγωγής των έξυπνων κινητών τηλεφώνων Pixel στην Ινδία.

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει το Bloomberg, η Google, όπως και οι υπόλοιποι τεχνολογικοί κολοσσοί, βλέπει την Ινδία σαν έναν κατασκευαστικό κόμβο, που θα επιτρέψει στην αμερικανική εταιρεία να απαγκιστρωθεί από τις κατασκευαστικές υποδομές της Κίνας, αφού οι αυστηροί περιορισμοί που σχετίζονται με τον COVID δημιούργησαν σοβαρά εμπόδια στη βιομηχανική παραγωγή στη χώρα.

Η Google φέρεται να βρίσκεται σε συνομιλίες με τις Lava International, Dixon Technologies India και την Bharat FIH, ινδική θυγατρική της Foxconn Technology Group.

Σημειώνεται ότι η ταϊβανέζικη Foxconn, εκ των σημαντικότερων κατασκευαστών της Apple, ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι θα δημιουργήσει ένα νέο εργοστάσιο 500 εκατομμυρίων δολαρίων στην ινδική πολιτεία Telangana. Μόλις ένα μήνα νωρίτερα ο διευθύνων σύμβουλος της Apple, Τιμ Κουκ, είχε επισκεφθεί τον Ινδό πρωθυπουργό, Ναρέντρα Μόντι.

Η Foxconn αποτελεί τον μεγαλύτερο προμηθευτή της Apple και από τα εργοστάσιά της βγαίνει το 70% της παγκόσμιας παραγωγής iPhone. Το νέο εργοστάσιο στην Telangana θα απασχολεί 25.000 εργάτες «σε πρώτη φάση», σύμφωνα με tweet της τοπικής ινδικής πολιτειακής κυβέρνησης.

Πέρα από τα προβλήματα που προκάλεσε ο COVID στην παραγωγή των κινεζικών εργοστασίων, υπάρχουν στο κάδρο και οι γεωπολιτικές εντάσεις. Σε αυτό το κλίμα εταιρείες όπως η Apple και η Google έχουν αρχίσει να πιέζουν τους προμηθευτές τους να διαφοροποιηθούν από τις κινεζικές γραμμές παραγωγής, που εδώ και πολλά χρόνια αποτελούσαν κόμβο για προσιτή και αξιόπιστη παραγωγή.

Η Google είναι ο προμηθευτής της πλατφόρμας λογισμικού Android που συναντάμε σε φορητές συσκευές (τηλέφωνα, ταμπλέτες) και όχι μόνο (Android TV). Παρόλο που το δικό της brand συσκευών Pixel δεν κατέχει μεγάλο μερίδιο στην παγκόσμια αγορά ωστόσο παραμένει ένα σημείο αναφοράς στην αγορά των smartphone. Η τελευταία προσθήκη στην σειρά συσκευών Pixel έγινε το περασμένο φθινόπωρο όταν παρουσιάστηκε και το πρώτο «έξυπνο» ρολόι της εταιρείας, το Pixel Watch.

Τιτανικός: Η ιστορία του διασημότερου ναυαγίου

Ο Τιτανικός είναι, ίσως, το πιο διάσημο πλοίο όλων των εποχών. Η μνήμη του παραμένει ολοζώντανη στις ημέρες μας, μέσα από πολυάριθμα βιβλία, εκατοντάδες ταινίες και εκθέσεις.

Βυθίστηκε στις 15 Απριλίου 1912, κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού από το Σαουθάμπτον στη Νέα Υόρκη, όταν προσέκρουσε σε παγόβουνο, παρασέρνοντας στον υγρό του τάφο 1.514 από τους 2.224 επιβαίνοντες, σ’ ένα από τα πιο πολύνεκρα ναυτικά δυστυχήματα σε καιρό ειρήνης.

Η απόφαση για τη ναυπήγηση του Τιτανικού πάρθηκε στα μέσα του 1907 από τον πρόεδρο της βρετανικής ναυτιλιακής εταιρείας White Star Line, Μπρους Ισμέι, και τον αμερικανό τραπεζίτη Τζον Πίερποντ Mόργκαν (J. P. Morgan), ιδιοκτήτη της μητρικής εταιρείας International Mercantile Marine. Η White Star Line αντιμετώπιζε οξύ ανταγωνισμό από την αμερικανική Cunard Line και τις γερμανικές Hamburg America και Norddeutscher Lloyd, οι οποίες διέθεταν ταχύτερα επιβατηγά πλοία για τα υπερατλαντικά ταξίδια.

Ο Ισμέι ήθελε να «χτυπήσει» τους ανταγωνιστές του στο μέγεθος παρά στην ταχύτητα και πρότεινε να κατασκευαστεί μια νέα κλάση επιβατηγών πλοίων, που θα ήταν αρκετά μεγαλύτερα από τα ήδη υπάρχοντα και κατασκευασμένα με την τελευταία λέξη της άνεσης και της πολυτέλειας. Η ναυπήγηση του Τιτανικού (RMS Titanic), όπως και των αδελφών πλοίων Ολυμπιακός (RMS Olympic) και Βρετανικός (RMS Britannic) ανατέθηκαν στα ναυπηγεία Harland &Wolff, που έδρευαν στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας και με τα οποία η White Star Line είχε μακρά περίοδο συνεργασίας.

Στις 29 Ιουλίου 1908, τα ναυπηγεία παρουσίασαν τα τελικά σχέδια στους επιτελείς της White Star Lines, τα οποία εγκρίθηκαν από τον Ισμέι. Δύο ημέρες αργότερα υπογράφηκαν τα τελικά συμβόλαια για την κατασκευή των τριών πλοίων. Το πλοίο που θα ονομαζόταν αργότερα Τιτανικός έλαβε την κωδική ονομασία Αριθμός 401 και η ναυπήγησή του άρχισε στις 31 Μαρτίου 1909.

Η κατασκευή του Τιτανικού απαίτησε 26 μήνες μέχρι την καθέλκυσή του. Το μέγεθος του πλοίου ήταν μεγάλη κατασκευαστική πρόκληση για τα ναυπηγεία Harland & Wolff, που χρειάστηκε να επενδύσουν μεγάλα ποσά για τη βελτίωση του τεχνολογικού τους εξοπλισμού. Οι εργασίες κατασκευής ήταν δύσκολες και επικίνδυνες, με αποτέλεσμα 7 εργαζόμενοι να χάσουν τη ζωή τους και 246 να τραυματισθούν, από τους οποίους οι 28 πολλοί σοβαρά. Ο Τιτανικός καθελκύστηκε στις 12:15 μ.μ. της 31ης Μαΐου 1911, παρουσία του Ισμέι, του τραπεζίτη Μόργκαν, καθώς κι ενός πλήθους, που ξεπερνούσε τις 100.000.

Ο Τιτανικός ήταν για την εποχή του ένα θαύμα της ναυπηγικής. Με μήκος 269 μέτρων και ύψος 53,3 μ. αποτελούσε ένα πρωτοποριακό τύπο πλοίου, που ενσωμάτωνε πολλές καινοτομίες: ανελκυστήρες για γρήγορη πρόσβαση στα διάφορα καταστρώματα, χαμάμ, γυμναστήριο, πισίνα, ταχυδρομείο και υπέρμετρη πολυτέλεια, ιδιαίτερα το σέρβις και το φαγητό που πρόσφερε σε επιβάτες της Α’ θέσης ήταν πολύ πλουσιότερο και από τα αντίστοιχα των σύγχρονων ξενοδοχείων 5 αστέρων. Ήταν διπλοπύθμενο, με 16 στεγανά διαμερίσματα. Δεδομένου ότι τα τέσσερα από αυτά μπορούσαν να κατακλυσθούν χωρίς να απειλήσουν την πλευστότητα του πλοίου, είχε επικρατήσει η αντίληψη ότι ήταν αβύθιστο. Παρόλα τα προηγμένα μέτρα ασφαλείας, δεν διέθετε επαρκή αριθμό σωστικών λέμβων, λόγω των απαρχαιωμένων κανονισμών λειτουργίας. Οι βάρκες του έφθαναν μόλις για 1.178 από τους 2.224 επιβαίνοντες του υπερωκεανείου.

Στις 6 το πρωί της 2ας Απριλίου 1912, ημέρα Δευτέρα, ξεκίνησαν οι δοκιμαστικοί πλόες του, οι οποίοι ολοκληρώθηκαν μέσα σε δύο ημέρες. Όλα πήγαν καλά και ο Τιτανικός ήταν έτοιμος για το παρθενικό του ταξίδι από το Σαουθάμπτον της Μεγάλης Βρετανίας στη Νέα Υόρκη.

Το μοιραίο ταξίδι

Την Τετάρτη, 10 Απριλίου 1912, ο Τιτανικός θα ξεκινούσε για το πρώτο και τελευταίο ταξίδι του. Το πολυτελές υπερωκεάνιο, με καπετάνιο τον 62χρονο εγγλέζο Έντουαρντ Σμιθ (αρχικαπετάνιο της White Star Line) και πλήρωμα 885 άνδρες και γυναίκες, θα μετέφερε 1.339 επιβάτες, με δυο ενδιάμεσες σταθμεύσεις, στον τελικό προορισμό του, που ήταν το λιμάνι της Νέας Υόρκης. Η άφιξή του ήταν προγραμματισμένη για τις 17 Απριλίου.

Από τις 9:30 το πρωί άρχισαν να καταφθάνουν στο Σαουθάμπτον οι πρώτοι επιβάτες, με ειδικούς συρμούς από το Λονδίνο. Πρώτοι άρχισαν να επιβιβάζονται οι επιβάτες της Γ’ Θέσης, άνθρωποι του μόχθου και τυχοδιώκτες απ’ όλη την Ευρώπη, που αναζητούσαν το «αμερικάνικο όνειρο» και έπρεπε πρώτα να περάσουν από έλεγχο για τυχόν λοιμώδεις αρρώστιες. Οι επιβάτες της Α’ και Β’ θέσης ήσαν, ως επί το πλείστον, πλούσιοι τουρίστες, που επιβιβάστηκαν στον Τιτανικό μία ώρα πριν από την αναχώρηση του.

Ο Τιτανικός με 922 επιβάτες αναχώρησε στις 12 το μεσημέρι, με κατεύθυνση το Χερβούργο της Γαλλίας, πρώτο σταθμό του ταξιδιού του. Στο λιμάνι του Σαουθάμπτον παραλίγο να εμπλακεί σε ατύχημα, όταν το κύμα που προκάλεσε το τεράστιο εκτόπισμά του, έσπασε τους κάβους του αγκυροβολημένου πλοίο City of New York, το οποίο παραλίγο να συγκρουσθεί με τον Τιτανικό.

Με καλό, αλλά κρύο καιρό, ο Τιτανικός προσέγγισε την ίδια ημέρα το γαλλικό λιμάνι του Χερβούργου, όπου παρέλαβε 274 επιβάτες και αποβίβασε 24. Με πορεία προς την Ιρλανδία, έφθασε στο λιμάνι του Κορκ στις 11:30 το πρωί της 11ης Απριλίου, όπου παρέλαβε άλλους 120 επιβάτες, ενώ αποβίβασε επτά, ανάμεσά τους και τον πατέρα Φράνσις Μπράουν, ιησουίτη μοναχό και δεινό φωτογράφο, στον οποίο οφείλουμε πολλές από τις φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν στα καταστρώματα του Τιτανικού.

Μετά την αναχώρησή του από το Κορκ, το πολυτελές υπερωκεάνειο χάραξε πορεία προς τη Νέα Υόρκη δια μέσου του Βορείου Ατλαντικού. Οι πρώτες τρεις μέρες του ταξιδιού πέρασαν χωρίς απρόοπτα. Παρά τις προειδοποιήσεις για επιπλέοντα παγόβουνα στην περιοχή του Νιουφάουντλαντ, το πολυτελές υπερωκεάνειο έπλεεε με πρόσω τις μηχανές, καθώς όπως πίστευε ο καπετάνιος Σμιθ τα παγόβουνα δεν αποτελούσαν ιδιαίτερο κίνδυνο για ένα πλοίο της κλάσης του Τιτανικού.

Όμως στις 11:40 μ.μ. της 14ης Απριλίου συνέβη το μοιραίο. Ο Τιτανικός, πλέοντας με σχετικά υψηλή ταχύτητα των 22 κόμβων και χωρίς καμιά προφύλαξη, προσέκρουσε σε παγόβουνο, 37 δευτερόλεπτα αφότου έγινε αντιληπτό από το πλήρωμα. Πέντε από τα στεγανά του πλοίου αρχίζουν να μπάζουν νερά και η πλώρη άρχισε να καταβυθίζεται.

Πλήρωμα και επιβάτες ήταν ανέτοιμοι για μια τέτοια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οι σωστικές λέμβοι επαρκούσαν μόνο για τους μισούς επιβαίνοντες. Επικράτησε πανικός. Στις 12:05 π.μ. της 15ης Απριλίου ο καπετάνιος διατάσσει να ετοιμαστούν οι σωσίβιοι λέμβοι. Στις 12:45 π.μ. η πρώτη σωσίβια λέμβος με γυναικόπαιδα, όπως επιτάσσει το πρωτόκολλο, «κατεβαίνει» στη θάλασσα. Στις 2:20 μ.μ. ο Τιτανικός βυθίζεται, λίγα δευτερόλεπτα αφότου έσπασε στα δύο. Οι εναπομείναντες επιβάτες και μέλη του πληρώματος πηδούν στα παγωμένα νερά του Β. Ατλαντικού για να σωθούν, αλλά βρίσκουν σχεδόν ακαριαίο θάνατο από υποθερμία ή καρδιακή προσβολή, καθώς η θερμοκρασία του νερού είναι στους -2 βαθμούς Κελσίου.

Τα σήματα κινδύνου του βυθιζόμενου Τιτανικού δεν απέδωσαν αμέσως, καθώς παραπλέοντα πλοία δεν υπήρχαν. Στις 4:10 π.μ. το υπερωκεάνειο Καρπάθια της Cunard Line βρέθηκε στον τόπο του ναυαγίου και περισυνέλεξε τους πρώτους ναυαγούς. Στις 8:30 π.μ. περισυλλέγονται και οι επιβάτες της τελευταίας σωστικής λέμβου και το Καρπάθια με τους 711 διασωθέντες θα καταπλεύσει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στις 18 Απριλίου 1912.

Πηγή: SanSimera.gr