Τζουμέρκα: Οι καταρράκτες Κουιάσα στο φαράγγι του ποταμού Χρούσια

Μια πανέμορφη διαδρομή  στα Τζουμέρκα οδηγεί τους επισκέπτες μέσα από τα μονοπάτια της Ηπείρου σε κρυμμένες τοποθεσίες, με περίεργες ονομασίες όπως “Κουιάσα – Πουλιάνα”.

Μόλις 4 χλμ από το χωριό Καλαρρύτες, ο καταρράκτης συγκεντρώνει τουρίστες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Δημιουργώντας μικρές λίμνες προσφέρει την δυνατότητα μιας βουτιάς για δροσιά, όπως λέει ο Βασίλης Ρούμπος, επιχειρηματίας.

Στην χαράδρα που χωρίζει τους Καλαρρύτες από το Συρράκο ρέει ο ποταμός Χρούσιας, παραπόταμος του Καλαρρύτικου, ο οποίος είναι παραπόταμος του μεγαλύτερου Αράχθου.Κατευθυνόμενοι προς τους Καλαρρύτες μια πινακίδα οδηγεί προς ένα μοναδικό γεφύρι στην κοιλάδα του Χρούσια ποταμού, το οποίο η φύση το κάλυψε με πλούσια βλάστηση. Ο κ. Ρούμπος, βλέπει τους επισκέπτες να πολλαπλασιάζονται το τρίμηνο Ιουνίου- Ιουλίου- Αυγούστου. Οι περισσότεροι είναι από το Ισραήλ και την βόρειο Ελλάδα.

Ο περίπατος αξίζει τον κόπο. Για να διασχίσει κάποιος ολόκληρο τα φαράγγι απαιτείται γύρω στη μια ώρα. Ο κ. Ρούμπος συμβουλεύει τους επισκέπτες να έχουν μαζί τους παπούτσια ορειβασίας, ένα σακίδιο με νερό και φαγητό και καλή διάθεση, για να απολαύσουν το τοπίο.Τα δίδυμα χωριά Καλλαρύτες και Συρράκο σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους, είναι τα πιο εντυπωσιακά χωριά της περιοχής. Το Συρράκο, κρέμεται στην κυριολεξία πάνω από την εντυπωσιακή χαράδρα του ποταμού Χρούσια στα 1.150μ στην πλαγιά του Όρους Λάκμος, ενώ οι Καλαρρύτες, κτισμένοι αντίκρυ, στην πλαγιά Πουλιάνα, ατενίζουν την θέα προς τις γύρω κορυφές αφ’ υψηλού.

Ανάμεσα σε όλα αυτά το παλιό πέτρινο γεφύρι και ο παλιός νερόμυλος, ο οποίος ανακαινισμένος λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες ως καφέ, προσφέρουν στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας, με μοναδική παραφωνία τον ήχο του νερού που πέφτει σε μικρούς καταρράκτες.

Σύμπαν: Πώς δημιουργήθηκε – Τα νέα επιστημονικά δεδομένα, στις έρευνες συμμετέχει το Ινστιτούτο Αστροφυσικής του ΙΤΕ

Νέα δεδομένα που προέρχονται από έξι διαφορετικά τηλεσκόπια στην Ευρώπη, επιβεβαιώνουν ότι το Σύμπαν είναι γεμάτο βαρυτικά κύματα χαμηλής συχνότητας που πηγάζουν από ζευγάρια μελανών οπών, μια ανακάλυψη που ανοίγει νέο παράθυρο στη μελέτη της δημιουργίας και εξέλιξης του Σύμπαντος.

«Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική διεθνή συνεργασία και έρευνα 25 ετών η οποία απέδωσε καρπούς και θα οδηγήσει τις εξελίξεις στα επόμενα χρόνια, με πρωταγωνιστή το Ινστιτούτο Αστροφυσικής του ΙΤΕ» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ Γιάννης Αντωνιάδης, ερευνητής του ΙΤΕ που συμμετείχε με την ομάδα του στην έρευνα, ο οποίος επισήμανε ότι «ήδη κατασκευάζεται το νέο, κορυφαίας τεχνολογίας, τηλεσκόπιο ΑΡΓΟΣ που θα τοποθετηθεί στην Κρήτη και θα υποστηρίξει την εξερεύνηση των βαρυτικών κυμάτων παγκοσμίως».

Υπόσχονται πρωτόγνωρες ανακαλύψεις

Τα αποτελέσματα παρατηρήσεων της τελευταίας 25ετίας, δημοσιεύονται σήμερα στην επιθεώρηση Astronomy & Astrophysics και αναφέρονται σε ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων χαμηλών συχνοτήτων, που υπόσχονται πρωτόγνωρες ανακαλύψεις στη μελέτη του σχηματισμού και της εξέλιξης του Σύμπαντός μας και των γαλαξιών που το κατοικούν. Τα βαρυτικά αυτά κύματα αποδίδονται κυρίως σε ζεύγη υπερμεγεθών μαύρων τρυπών, με μάζες εκατομμύρια έως δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερες από αυτές του Ήλιου, που περιστρέφονται η μία γύρω από την άλλη, λόγω βαρυτικής έλξης.

Σειρά άρθρων που δημοσιεύθηκαν σήμερα από την Ευρωπαϊκή κοινοπραξία αστρονόμων – European Pulsar Timing Array (EPTA), από δέκα Ιδρύματα σε διάφορες χώρες, παρουσιάζει τα αποτελέσματα παρατηρήσεων που προέρχονται από έξι ραδιοτηλεσκόπια, από τα πιο ευαίσθητα του κόσμου. Τα δεδομένα αυτά συνάδουν με ένα υπόβαθρο βαρυτικών κυμάτων που διέπει ολόκληρο το Σύμπαν, μιας βασικής πρόβλεψης της Σύγχρονης Φυσικής και Κοσμολογίας.

Σημαντικό ορόσημο

Η ομάδα του δρ Γιάννη Αντωνιάδη, ερευνητή στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), συμμετείχε στην ανάλυση δεδομένων της έρευνας αυτής. Η ανίχνευση του υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων αποτελεί σημαντικό ορόσημο για το άνοιγμα ενός νέου παραθύρου στο φάσμα των βαρυτικών κυμάτων, το οποίο θα επιτρέψει στους αστρονόμους να μελετήσουν τον σχηματισμό και την εξέλιξη των μεγαλύτερων δομών στο Σύμπαν. Θα προσφέρει επίσης τη δυνατότητα για νέους ελέγχους της φύσης της Βαρύτητας και της σκοτεινής ύλης, αποκαλύπτοντας ενδεχομένως τις φυσικές διεργασίες που διαμόρφωσαν το πρώιμο Σύμπαν.

Το σήμα που ανιχνεύθηκε αποτελεί κυματισμούς στη δομή του χωροχρόνου που προβλέπονται από τη Γενική Θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Τα κύματα αυτά ταλαντώνονται με χρονικές κλίμακες ετών έως δεκαετιών, έχουν μήκος κύματος εκατομμυρίων χιλιομέτρων, το οποίο είναι πολύ χαμηλό για να ανιχνευθεί από επίγεια συμβολόμετρα όπως το LIGO και VIRGO, τα οποία επιβεβαίωσαν για πρώτη φορά την ύπαρξη βαρυτικών κυμάτων το 2015.

«Συστοιχίες χρονισμού πάλσαρ»

Ωστόσο, μια διαφορετική τεχνική που ονομάζεται «συστοιχίες χρονισμού πάλσαρ», χρησιμοποιεί τα πάλσαρ (αστέρες νετρονίων), ως φυσικά ρολόγια ακριβείας για να ανιχνεύσει αυτά τα κύματα. Τα πάλσαρ έχουν εξαιρετικά σταθερή περιστροφή και εκπέμπουν περιοδικούς παλμούς ραδιοκυμάτων (όπως ένας φάρος), που φτάνουν στη Γη σε προβλέψιμους χρόνους. Όταν ένα βαρυτικό κύμα περνά απ’ τη Γη, προκαλεί μια μικρή παραμόρφωση του χωροχρόνου που μεταβάλλει τον χρόνο άφιξης των παλμών.

«Συγκρίνοντας τους παρατηρηθέντες χρόνους άφιξης με τους αναμενόμενους, μπορούμε να μετρήσουμε την επίδραση του βαρυτικού κύματος και να εξάγουμε πληροφορίες για την πηγή και το πλάτος του» λέει ο Γιάννης Αντωνιάδης. Επειδή η μεταβολή αυτή είναι εξαιρετικά μικρή και γίνεται σε χρονικές κλίμακες ετών έως δεκαετιών, απαιτούνται μακροχρόνιες παρατηρήσεις πολλών πάλσαρ ώστε να επιτευχθεί η ανίχνευση της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων.

Τα δεδομένα συλλέχθηκαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες

Το σύνολο δεδομένων που αναλύθηκε από το EPTA περιέχει ευαίσθητα δεδομένα για 25 πάλσαρ που συλλέχθηκαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες με τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια της Ευρώπης. Πρόκειται για το ραδιοτηλεσκόπιο των 100 μέτρων Effelsberg στη Γερμανία, το τηλεσκόπιο Lovell του αστεροσκοπείου Jodrell Bank στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ραδιοτηλεσκόπιο Nançay στη Γαλλία, το ραδιοτηλεσκόπιο 60 μέτρων στη Σαρδηνία της Ιταλία και το ραδιοτηλεσκόπιο Westerbork Radio Synthesis Telescope στην Ολλανδία. Για την ανάλυση των δεδομένων συνεργάστηκαν πάνω από 70 ερευνητές απ’ όλο τον Κόσμο. Από την Ελλάδα, εκτός της ομάδας του κ. Αντωνιάδη συμμετείχε στην ανάλυση και ο δρ Νικόλας Καβαλιέρο από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Το EPTA αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διεθνούς προσπάθειας, του International Pulsar Timing Array (IPTA), το οποίο συνδυάζει δεδομένα από παρόμοια πειράματα στη Βόρεια Αμερική (NANOGrav), την Αυστραλία (PPTA), την Ινδία (InPTA) και τη Νότια Αφρική (MeerKAT). Παρόμοιες ενδείξεις για την ύπαρξη του υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων ανακοινώθηκαν ταυτόχρονα από το NANOGrav, ενώ οι μετρήσεις συνάδουν και με τα αποτελέσματα που αναφέρθηκαν από το PPTA, και την κοινοπραξία Chinese Pulsar Timing Array.

Η πιθανότητα για το σήμα που είδαν οι επιστήμονες

«Αυτό είναι πολύ συναρπαστικό», εξηγεί ο κ. Αντωνιάδης. «Η πιθανότητα το σήμα που είδαμε στα δεδομένα μας να έχει εμφανιστεί τυχαία είναι μία στις δέκα χιλιάδες. Ωστόσο, ο χρυσός κανόνας στην Επιστήμη για να ισχυριστεί κανείς την ανίχνευση ενός νέου φαινομένου είναι το αποτέλεσμα του πειράματος να έχει πιθανότητα να συμβεί τυχαία λιγότερο από μία φορά στο εκατομμύριο. Αν και το αποτέλεσμα του EPTA δεν πληροί ακόμη αυτό τον κανόνα, το γεγονός ότι οι συνάδελφοί μας σε όλο τον κόσμο βλέπουν το ίδιο σήμα μας κάνει πολύ πιο σίγουρους πως αυτό που βλέπουμε είναι πραγματικό».

Μέσα στους επόμενους μήνες, οι επιστήμονες του EPTA θα συνδυάσουν τα δεδομένα τους με αυτά των συναδέλφων τους στα πλαίσια του IPTA για να χαρακτηρίσουν καλύτερα το σήμα. «Όλοι είμαστε βέβαιοι ότι το συνδυαστικό σύνολο των δεδομένων θα οδηγήσει στην τελική απόδειξη της γνησιότητας του σήματος», προσθέτει ο κ. Αντωνιάδης.

Επιπλέον, το σχέδιο EPTA προετοιμάζεται ήδη για το επόμενο βήμα. Σύμφωνα με τον Αντωνιάδη, «μια πτυχή αυτού είναι ο σχεδιασμός νέων οργάνων ανίχνευση. Γι’ αυτόν τον λόγο, το ΙΤΕ ηγείται μιας διεθνούς προσπάθειας που υποστηρίζεται από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την κατασκευή ενός ραδιοτηλεσκοπίου επόμενης γενιάς στην Κρήτη. Το τηλεσκόπιο, το οποίο ονομάζουμε ARGOS, (https://argos-telescope.eu/) σχεδιάζεται ειδικά για παρατηρήσεις χρονομέτρησης πάλσαρ. Μόλις κατασκευαστεί, θα γίνει το πιο ευαίσθητο όργανο για τέτοιου είδους μετρήσεις και θα μας επιτρέψει να εξερευνήσουμε καλύτερα το νέο αυτό παράθυρο στην αστρονομία βαρυτικών κυμάτων που μόλις άνοιξε, σκάβοντας βαθύτερα για σήματα από το Πρώιμο Σύμπαν».

Η ομάδα του κ. Αντωνιάδη υποστηρίζεται από το ΕΛΙΔΕΚ και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του προγράμματος «Ορίζοντας Ευρώπη 2021-2027».

Βρήκαν πλανήτη που δεν θα έπρεπε να υπάρχει

Όταν ο Ήλιος φτάσει στο τέλος της ζωής του, θα αυξηθεί σε 100 φορές το σημερινό του μέγεθος, καταπίνοντας και τη Γη. Πολλοί πλανήτες σε άλλα ηλιακά συστήματα αντιμετωπίζουν παρόμοια μοίρα, καθώς τα αστέρια που τους φιλοξενούν, γερνούν. Ωστόσο, αστρονόμοι από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης λένε ότι ίσως… υπάρχει ελπίδα: ανακάλυψαν έναν πλανήτη που επιβίωσε, έπειτα από ένα τέτοιο γεγονός.

Ο πλανήτης 8 UMi b, που επίσημα ονομάζεται Halla, μοιάζει με τον Δία και περιστρέφεται γύρω από το ερυθρό γιγάντιο άστρο Baekdu (8 UMi), σε απόσταση μόλις το μισό της απόστασης που χωρίζει τη Γη από τον Ήλιο. Η ομάδα των αστρονόμων ανακάλυψε ότι ο Halla συνεχίζει να υπάρχει, παρά την επικίνδυνη εξέλιξη που είχε το Baekdu.

Διαπίστωσαν ότι το άστρο καίει ήλιο στον πυρήνα του, γεγονός που σηματοδοτεί ότι είχε ήδη επεκταθεί πάρα πολύ ως ερυθρό γιγάντιο αστέρι κάποτε στο παρελθόν. Το άστρο θα είχε διογκωθεί έως και 1,5 φορά την τροχιακή απόσταση του πλανήτη καταπίνοντας τον πλανήτη κατά τη διαδικασία, πριν συρρικνωθεί στο σημερινό του μέγεθος, μόλις στο ένα δέκατο της απόστασης αυτής. Ωστόσο, ο πλανήτης συνεχίζει να υπάρχει, αποτελώντας έναν «εξαιρετικό επιζώντα», όπως δηλώνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Μαρκ Χον.

Το ερώτημα είναι πώς κατάφερε ο πλανήτης να επιζήσει και οι κυρίαρχες θεωρίες είναι τρεις: ότι ξεκίνησε από μεγαλύτερη τροχιά πριν φτάσει κοντά στο άστρο του, όπως οι «θερμοί» ή «καυτοί» πλανήτες σαν τον Δία, ή ότι δεν αντιμετώπισε ποτέ κίνδυνο καταστροφής, καθώς το άστρο-ξενιστής Baekdu μπορεί αρχικά να ήταν δύο αστέρια, των οποίων η συγχώνευση απέτρεψε το κάθε ένα από αυτά να επεκταθεί τόσο ώστε να καταβροχθίσει έναν πλανήτη. Η τρίτη πιθανότητα είναι ότι ο Halla είναι σχετικά νεογέννητος και σχηματίστηκε από το νέφος αερίων που παρήγαγε η βίαιη σύγκρουση μεταξύ των δύο άστρων.

Virgin Galactic: Αντίστροφη μέτρηση για την 1η εμπορική πτήση στο διάστημα – Τα πανάκριβα εισιτήρια

Οι επιβάτες και το πλήρωμα του ιπτάμενου οχήματος VSS Unity έκαναν μία υποτροχιακή «βόλτα» 90 λεπτών στην άκρη του διαστήματος. Δύο Ιταλοί αξιωματικοί της πολεμικής αεροπορίας και ένας μηχανικός αεροδιαστημικής από το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας της Ιταλίας συμμετείχαν μαζί με έναν εκπαιδευτή της Virgin Galactic και τους δύο πιλότους του διαστημικού αεροπλάνου σε μια πτήση που τους μετέφερε περίπου 80 χιλιόμετρα, πάνω από την έρημο του Νέου Μεξικού.

Οι επιβάτες στην καμπίνα του διαστημικού αεροπλάνου βίωσαν λίγα λεπτά έλλειψης βαρύτητας και έριξαν μια ματιά στην καμπυλότητα του πλανήτη κατά τη διάρκεια του προγραμματισμένου ταξιδιού τους. Η πτήση μεταδόθηκε από τον ιστότοπο της Virgin Galactic.

Η Virgin Galactic έχει πουλήσει περίπου 800 εισιτήρια για τις εμπορικές της πτήσεις – 600 πουλήθηκαν μεταξύ 2005 και 2014 από 200.000 έως 250.000 δολάρια και 200 έχουν πουληθεί από τότε προς 450.000 δολάρια το καθένα. Αστέρες του κινηματογράφου και άλλες διασημότητες ήταν από τους πρώτους που πήραν θέσεις, αλλά το πρόγραμμα της εταιρείας υπέστη καταστροφή το 2014 όταν ένα διαστημικό αεροπλάνο σε δοκιμαστική πτήση διαλύθηκε στον αέρα, σκοτώνοντας τον συγκυβερνήτη και τραυματίζοντας σοβαρά τον πιλότο.

Σύμφωνα με την Virgin Galactic, η επόμενη προγραμματισμένη εμπορική διαστημική πτήση της εταιρείας – Galactic 02 – έχει προγραμματιστεί για τον Αύγουστο και οι μηνιαίες πτήσεις προς το διάστημα αναμένεται να πραγματοποιούνται μετά την εκτόξευση.

Το εγχείρημα του Μπράνσον ανταγωνίζεται με την εταιρεία του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου Τζεφ Μπέζος, Blue Origin, η οποία έχει ήδη στείλει 32 ανθρώπους στο διάστημα. Αλλά μετά από ένα ατύχημα τον Σεπτέμβριο του 2022 κατά τη διάρκεια μιας μη επανδρωμένης πτήσης, ο πύραυλος της Blue Origin έχει προσγειωθεί. Η εταιρεία υποσχέθηκε τον Μάρτιο να ξαναρχίσει σύντομα τις διαστημικές πτήσεις.

Η προγραμματισμένη εκτόξευση έρχεται λίγο αφότου το Branson’s Virgin Orbit ανακοίνωσε ότι σταματά τις δραστηριότητές του μετά από αποτυχία της αποστολής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Ιανουάριο, η εταιρεία με έδρα την Καλιφόρνια προσπάθησε να ολοκληρώσει την πρώτη εκτόξευση δορυφόρου από βρετανικό έδαφος, με την ελπίδα ότι η αποστολή θα ήταν ένα σημαντικό σκαλοπάτι για την εξερεύνηση του διαστήματος από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αλλά ο πύραυλος LauncherOne απέτυχε να φτάσει σε τροχιά και είδε το ωφέλιμο φορτίο των δορυφόρων πληροφοριών των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου να βουτά στον ωκεανό.

Το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο στον κόσμο χωρά 7.600 ανθρώπους & ετοιμάζεται για το πρώτο του ταξίδι!

Όταν ένα πλοίο λέγεται “Icon of the Seas” και η δημιουργία του φέρνει ουσιαστικά μία ολοκαίνουργια κλάση μαζί του, αντιλαμβάνεται κανείς πως μιλάμε για σκαρί γιγαντιαίου μεγέθους!

Το εν λόγω κρουαζιερόπλοιο κατασκευάζεται εδώ και δύο χρόνια και θα είναι έτοιμο σύντομα, με το πρώτο του ταξίδι να υπολογίζεται για τις αρχές του 2024.

Όταν τεθεί σε λειτουργία, θα είναι το μεγαλύτερο του είδους του παγκοσμίως, με χωρητικότητα πλοίου που θα φτάνει τους 250.800 τόνους – 14.000 περισσότερους από το μέχρι πρότινος μεγαλύτερο, “Wonder of the Seas”, που επίσης ανήκει στη Royal Caribbean International.

Όσον αφορά στους επιβάτες που θα μπορεί να φιλοξενήσει, ο αριθμός θα φτάνει τους 5.610, ενώ το πλήρωμα υπολογίζεται σε παραπάνω από 2.000 άτομα. Ο συνολικός αριθμός ανεβαίνει έτσι στους 7.600 ανθρώπους…

Το δε μήκος του φτάνει τα 365 μέτρα!

Τι θα μπορεί να βρει κανείς στο ατελείωτο αυτό πλοίο; Μεταξύ άλλων, έξι νεροτσουλήθρες και επτά πισίνες, ενώ τα 20 (!) επίπεδά του θα χωρίζονται σε οκτώ… γειτονιές – με 28 διαφορετικά είδη καταλυμάτων να είναι διαθέσιμα για το κοινό.

Τον προσεχή Οκτώβριο λοιπόν, το “Icon of the Seas” θα βρεθεί στο Μαϊάμι, με την κατασκευή του στη Φινλανδία να ολοκληρώνεται αυτόν τον καιρό.

Μάλιστα, πρόσφατα έγιναν και οι πρώτες δοκιμαστικές πλεύσεις στη θάλασσα.

Αυτοκινητοβιομηχανία: Η χρήση των ρομπότ διευρύνεται συνεχώς

Η χρήση των ρομπότ στην αυτοκινητοβιομηχανία είναι μια υπόθεση που ξεκίνησε πριν από αρκετές δεκαετίες. Σήμερα η χρήση τους είναι ολοένα και πιο σημαντική, αφού πλέον δεν δουλεύουν κρυμμένα μακριά από την παρουσία των ανθρώπων, όπως γίνονταν παλιότερα, αλλά συνεργάζονται στενά με τους ανθρώπους. Η χρήση καινοτόμων ρομπότ στην παραγωγή αυτοκινήτων καθιστά δυνατή τη βελτίωση της ποιότητας, τη μείωση του κόστους, την αύξηση της παραγωγικότητας και την επιτάχυνση διαφόρων διαδικασιών.

Τα βιομηχανικά ρομπότ είναι προγραμματιζόμενα να μπορούν να εκτελούν μια ποικιλία εργασιών, από τις βασικές λειτουργίες έως τις πιο περίπλοκες. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για επαναλαμβανόμενες ή επικίνδυνες λειτουργίες, καθώς και για δραστηριότητες που απαιτούν μέγιστη ακρίβεια. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συγκόλληση, κοπή, συσκευασία ή συναρμολόγηση εξαρτημάτων. Και όλα αυτά, έχοντας ως απόλυτο κριτήριο λειτουργίας την ασφάλεια του ανθρώπου.

Πλέον αυτά τα ρομπότ χαρακτηρίζονται από μια μάλλον περίπλοκη δομή. Οι περισσότερες συσκευές αποτελούνται από μερικά βασικά στοιχεία, αλλά ανάλογα με την εργασία που έχουν να εκτελέσουν και γίνονται περισσότερα περίπλοκα. Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία των βιομηχανικών ρομπότ είναι το πλαίσιο ή η βάση του ρομπότ, το οποίο είναι κυρίως υπεύθυνο για τη σταθερότητά του και του επιτρέπει να κινείται κατά μήκος συγκεκριμένων αξόνων. Ένα άλλο σημαντικό μέρος είναι ο βραχίονας όπου του επιτρέπει να κάνει τις προγραμματισμένες κινήσεις. Αυτός είναι ο κύριος μηχανισμός που επιτρέπει τον βραχίονα να κινείται σε τρεις διαστάσεις.

Η λειτουργία τους βασίζεται στη χρήση προηγμένων αισθητήρων και ενός συστήματος ελέγχου. Το καθήκον των αισθητήρων είναι να λαμβάνουν σήματα από το περιβάλλον και να αναγνωρίζουν προϊόντα, ενώ το σύστημα ελέγχου είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο της λειτουργίας ολόκληρου του μηχανήματος. Ανάλογα με την εφαρμογή, τα βιομηχανικά ρομπότ μπορούν επίσης να εξοπλιστούν με εξειδικευμένα εργαλεία.

Σήμερα είναι απολύτως χρήσιμα στην αυτοκινητοβιομηχανία. Αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας κατασκευής αυτοκινήτων και οι σημαντικές εφαρμογές εντοπίζονται στη συγκόλληση μεταλλικών εξαρτημάτων, στη συναρμολόγηση εξαρτημάτων, στη βαφή αμαξωμάτων αυτοκινήτων και στην εκτέλεση εργασιών στη διαδικασία χύτευσης με έγχυση.

Η δυναμική ανάπτυξη της χρήσης ρομπότ παρατηρείται εδώ και πολλά χρόνια, αλλά πρόσφατα έχει αποκτήσει σημαντική δυναμική στην αυτοκινητοβιομηχανία. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ο αριθμός των συνεργατικών ρομπότ παγκοσμίως αυξάνεται κατά 23% από έτος σε έτος, ενώ ο αριθμός των βιομηχανικών ρομπότ αυξάνεται κατά 5%. Οι κύριοι συντελεστές αυτής της υψηλής ανάπτυξης είναι οι στρατηγικές των εταιρειών που επικεντρώνονται στη βελτίωση της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητας των γραμμών παραγωγών. Όμως πάνω από όλα είναι η αύξηση της ταχύτητας παραγωγής και της συνολικής ποιότητας των τελικών προϊόντων.

Κατά τη μαζική παραγωγή αυτοκινήτων, είναι σημαντικό να διασφαλιστούν υψηλότερα πρότυπα ποιότητας, που είναι παράλληλα και αποτέλεσμα άλλων απαιτητικών προτύπων ασφαλείας. Η επίτευξη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς είναι πολύ πιο εύκολη με τη χρήση προηγμένων βιομηχανικών ρομπότ. Μάλιστα σήμερα εξασφαλίζουν μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια των διαφόρων διαδικασιών. Στις μέρες μας που η ανταγωνιστικότητα στην αγορά είναι τεράστια, είναι απαραίτητο να διατηρηθούν τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα ποιότητας. ‘Αλλωστε ο αυτοματισμός στην αυτοκινητοβιομηχανία αποτελεί εγγύηση ακρίβειας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικής εκτέλεσης διαφόρων διαδικασιών.

«Το τραγούδι της μαύρης τρύπας»: Οι αστρονόμοι άκουσαν για πρώτη φορά ήχο βαρυτικών κυμάτων

Οι αστρονόμοι κατάφεραν για πρώτη φορά να ακούσουν το «τραγούδι» των ισχυρών βαρυτικών κυμάτων, που δημιουργούνται από τις συγκρούσεις μεταξύ μαύρων τρυπών, να αντηχεί στο σύμπαν.

Οι παρατηρήσεις τους αποκαλύπτουν ότι τα κύματα εμφανίζονται σε διαφορετικές συχνότητες και ταλαντώνονται για δεκαετίες.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα κοσμικά φαινόμενα όπως οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, και πόσο συχνά συγχωνεύονται οι γαλαξίες.

Τα βαρυτικά κύματα, την ύπαρξη των οποίων προέβλεψε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1916, είναι κυματισμοί στο χωροχρόνο που ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά το 2015.

Οι αστρονόμοι βρήκαν τα κύματα παρακολουθώντας πάλσαρ, αστέρια που προκύπτουν από τα υπολείμματα πυρήνων ογκωδών αστέρων μετά την έκρηξή τους (υπερκαινοφανή ή σουπερνόβα), σε όλο τον γαλαξία μας. Τα πάλσαρ είναι σαν αστρικοί φάροι, που περιστρέφονται ταχύτατα και απελευθερώνουν με σταθερή ακρίβεια δέσμες ραδιοκυμάτων που μοιάζουν να «πάλλονται» όταν τα βλέπουμε με τηλεσκόπια από τη Γη.

Όταν τα βαρυτικά κύματα περνούν μεταξύ της Γης και ενός πάλσαρ, ο χρονισμός των ραδιοκυμάτων του πάλσαρ διαταράσσεται. Ο Αϊνστάιν είχε διατυπώσει τη θεωρία ότι τα βαρυτικά κύματα τεντώνουν και συμπιέζουν τον χώρο καθώς κινούνται στο σύμπαν, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουν τα ραδιοκύματα. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι από τους παλμούς φτάνουν στη Γη ένα κλάσμα του δευτερολέπτου νωρίτερα ή αργότερα από το αναμενόμενο.

Περισσότεροι από 190 επιστήμονες ξεκίνησαν να ανακαλύψουν τις συχνότητες των βαρυτικών κυμάτων στο πλαίσιο της συνεργασίας NANOGrav (North American Nanohertz Observatory for Gravitational Waves).

Παρακολούθησαν τα ραδιοκύματα από περισσότερα από 60 πάλσαρ για 15 χρόνια χρησιμοποιώντας τρία μεγάλα ραδιοτηλεσκόπια: το Παρατηρητήριο Arecibo στο Πουέρτο Ρίκο (το οποίο δεν λειτουργεί πλέον), το Τηλεσκόπιο Green Bank στη Δυτική Βιρτζίνια και το Very Large Array στο Νέο Μεξικό.

Τα ευρήματά τους διατυπώνονται σε μελέτη που δημοσιεύθηκε την περασμένη Τετάρτη στην επιθεώρηση The Astrophysical Journal Letters.

Αναζητώντας μια ουράνια χορωδία
Τα πρόσφατα ανιχνευθέντα βαρυτικά κύματα είναι τα ισχυρότερα που έχουν ποτέ μετρηθεί. Προκλήθηκαν πιθανότατα από συγκρούσεις υπερμεγέθων μαύρων τρυπών και μεταφέρουν περίπου ένα εκατομμύριο φορές περισσότερη ενέργεια σε σχέση με τα μεμονωμένα γεγονότα που ανιχνεύθηκαν τα τελευταία χρόνια και προέκυψαν από συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών ή αστέρων νετρονίων.

«Είναι σαν μια χορωδία, με όλα αυτά τα ζεύγη υπερμεγέθων μαύρων τρυπών να “τραγουδούν” σε διαφορετικές συχνότητες», επισημαίνει η επιστήμονας του NANOGrav Κιάρα Μινγκαρέλι, επίκουρη καθηγήτρια φυσικής στο Πανεπιστήμιο Yale. «Ανοίξαμε ένα νέο παράθυρο παρατήρησης του σύμπαντος».

Το υπόβαθρο των βαρυτικών κυμάτων, ένα είδος κοσμικού θορύβου που μέχρι τώρα δεν είχε ανιχνευθεί, προκύπτει από βαρυτικά κύματα εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας. Καθώς οι μαύρες τρύπες συγκρούονται σε όλο το σύμπαν, όλα αυτά τα κύματα βουίζουν και συντονίζονται μαζί στο υπόβαθρο.

Τα βαρυτικά κύματα ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός, αλλά οι αστρονόμοι συνειδητοποίησαν ότι μια απλή άνοδος και πτώση ενός από τα κύματα θα μπορούσε να χρειαστεί χρόνια ή δεκαετίες.

«Χρησιμοποιούμε έναν ανιχνευτή βαρυτικών κυμάτων στο μέγεθος του γαλαξία, που είναι φτιαγμένος από πάλσαρ», εξηγεί ο Δρ. Σκοτ Ράνσομ, αστρονόμος στο Εθνικό Παρατηρητήριο Ραδιοαστρονομίας.

«Τα προηγούμενα δεδομένα μας έλεγαν ότι ακούγαμε κάτι, αλλά δεν ξέραμε τι. Τώρα ξέρουμε ότι πρόκειται για μουσική που προέρχεται από το βαρυτικό σύμπαν. Καθώς συνεχίζουμε να ακούμε, πιθανότατα θα είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε νότες από τα όργανα που παίζουν σε αυτή την κοσμική ορχήστρα», συμπληρώνει ο Ράνσομ.

«Ο συνδυασμός αυτών των αποτελεσμάτων των βαρυτικών κυμάτων με μελέτες της δομής και της εξέλιξης των γαλαξιών θα φέρει επανάσταση στην κατανόηση της ιστορίας του Σύμπαντός μας».

Κατακλυσμικές συγκρούσεις
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τη δημιουργία του υποβάθρου των βαρυτικών κυμάτων. Υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες υπάρχουν στα κέντρα των περισσότερων μεγάλων γαλαξιών. Αλλά καθώς οι γαλαξίες συγχωνεύονται, τελικά οι μαύρες τρύπες τους αρχίζουν να περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη.

Αυτά τα ογκώδη αντικείμενα, που περιέχουν δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του ήλιου μας, χορεύουν μέχρι να συγκρουστούν. Όταν το κάνουν, οι κυματισμοί εξαπλώνονται από τον γαλαξία-ξενιστή και τελικά φτάνουν στον δικό μας.

Οι ερευνητές πάντως αναγνωρίζουν ότι δεν αποκλείεται να υπάρχουν πολλαπλές προελεύσεις για το υπόβαθρο των βαρυτικών κυμάτων, όπως ακριβώς υπάρχουν εναλλακτικές εξηγήσεις για το πώς ξεκίνησε το σύμπαν. Η ομάδα θα συνεχίσει να μελετά το υπόβαθρο των βαρυτικών κυμάτων και θα προσπαθήσει να εντοπίσει μεμονωμένες πηγές για να προσδιορίσει την προέλευσή τους.

Επιπλέον, επιστήμονες που χρησιμοποίησαν τηλεσκόπια στην Ευρώπη, την Ινδία, την Κίνα και την Αυστραλία ανέφεραν παρόμοια ευρήματα που δημοσιεύθηκαν επίσης την περασμένη Τετάρτη. Ο συνδυασμός των δεδομένων από το NANOGrav με τους διεθνείς συνεργάτες μπορεί να προσφέρει μια ευρύτερη εικόνα του υποβάθρου των βαρυτικών κυμάτων, επισημαίνουν οι ερευνητές.

NASA: Σχέδιο για ορυχείο στη Σελήνη την επόμενη δεκαετία

Η ώρα για την εμπορική εκμετάλλευση του φεγγαριού φαίνεται πως πλησιάζει: η NASA σχεδιάζει να έχει έτοιμη την πρώτη πειραματική εγκατάσταση για την επεξεργασία ορυκτών πόρων στη Σελήνη μέχρι το 2032, ανακοίνωσε αξιωματούχος της υπηρεσίας.

Η προσπάθεια εντάσσεται στο πρόγραμμα Artemis για την επιστροφή των Αμερικανών στη Σελήνη έπειτα από σχεδόν μισό αιώνα απουσίας. Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή προγραμματίζεται για το 2025 το νωρίτερο

Βασικός στόχος του Artemis είναι η προώθηση της εμπορικής δραστηριότητας στο Διάστημα, η οποία όμως απαιτεί πόρους όπως οξυγόνο, νερό και καύσιμα, πόροι που θα μπορούσαν να αντληθούν από τον σεληνιακό ρεγόλιθο, το πέτρωμα που καλύπτει όλη την επιφάνεια του φεγγαριού.

«Προσπαθούμε να επενδύσουμε στην φάση εξερεύνησης και να κατανοήσουμε τους πόρους […] για να μειώσουμε τον [επενδυτικό] κίνδυνο και να διασφαλίσουμε ότι οι εξωτερικές επενδύσεις έχουν νόημα» δήλωσε ο Τζέραλντ Σάντερς του Διαστημικού Κέντρου «Τζόνστον» της NASA.

«Ακόμα όμως ξύνουμε την επιφάνεια» είπε σε συνέδριο της εξορυκτικής βιομηχανίας που πραγματοποιείται στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας.

Η προσπάθεια ξεκινά με την εκτόξευση του πρώτου γεωτρύπανου στη Σελήνη στα τέλη του μήνα.

Αργότερα, πιθανώς το 2026 προγραμματίζεται η εκτόξευση ενός εξορυκτικού ρομπότ που αναπτύσσει η Αυστραλιανή Διαστημική Υπηρεσία για τη μεταφορά ρεγόλιθου σε πειραματική εγκατάσταση της NASA που θα απομονώνει οξυγόνο.

Ο σεληνιακός ρεγόλιθος περιέχει επίσης μικροποσότητες νερού, ενώ μεγαλύτερα αποθέματα κρύβονται σε μορφή πάγου έχουν ανακαλυφθεί σε κρατήρες του νότιου πόλου που μένουν βυθισμένη σε αιώνια σκιά.

Κλείνει το National Geographic – Τέλος εποχής για το θρυλικό περιοδικό

Ένα από τα πλέον ιστορικά περιοδικά, το περιεχόμενο του οποίου ήταν συχνά αποτέλεσμα μηνών έρευνας και ρεπορτάζ, έπεσε «θύμα» της ραγδαίας ανάπτυξης των ψηφιακών μέσων. Το θρυλικό National Geographic που εδώ και 135 χρόνια καταγράφει την επιστήμη και το φυσικό κόσμο, απολύει, κατά πληροφορίες, τους τελευταίους συντάκτες του και δεν θα πωλείται πλέον στα αμερικανικά «περίπτερα».

Οι περικοπές – οι τελευταίες σε μια σειρά απολύσεων της ιδιοκτήτριας εταιρείας Walt Disney Co. – περιλαμβάνει 19 συντάκτες οι οποίοι ενημερώθηκαν τον περασμένο Απρίλιο για τον επερχόμενο τερματισμό της συνεργασίας τους. Πλέον, τα άρθρα θα αναλαμβάνουν κυρίως freelancers.

Πρόκειται για το δεύτερο κύμα απολύσεων σε διάστημα εννέα μηνών και το τέταρτο από το 2015, οπότε και ξεκίνησε μια σειρά αλλαγών στο ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Σύμφωνα με τους απολυμένους υπαλλήλους, το περιοδικό έκανε περικοπές στα συμβόλαια με φωτογράφους που μέχρι πρότινος περνούσαν μήνες στα κατά καιρούς πεδία ενδιαφέροντος για την καταγραφή των εικόνων της έκδοσης, εκ των οποίων κάποιες έμελλε να μείνουν στην ιστορία.

Σε μια περαιτέρω απόπειρα μείωσης του κόστους έκδοσης, τα αντίτυπα του περιοδικού με το εμβληματικό κίτρινο πλαίσιο δεν θα πωλούνται στην αγορά της Αμερικής, αρχής γενομένης από το 2024.

Στην ακμή του, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, είχε πάνω από 12 εκατομμύρια συνδρομητές στις ΗΠΑ και εκατομμύρια άλλους στο εξωτερικό. Πολλοί από τους φανατικούς αναγνώστες του, στους οποίους άνοιγε νέα παράθυρα γνώσης στο διάστημα, τα βάθη των ωκεανών και τα πλέον αθέατα σημεία του πλανήτη. Το National Geographic παραμένει μεταξύ των πλέον διαβασμένων εντύπων στην Αμερική, ακόμη και σήμερα, σε συγκυρίες που τα περιοδικά θεωρούνται ανάγνωσμα παρωχημένο. Στα τέλη του 2022, διέθετε 1,8 εκατομμύρια συνδρομητές.

Πηγή: Washington Post

Διεθνής ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε νέα δεδομένα για τη δημιουργία του Σύμπαντος

Νέα δεδομένα που προέρχονται από έξι διαφορετικά τηλεσκόπια στην Ευρώπη, επιβεβαιώνουν την παρουσία βαρυτικών κυμάτων που ανοίγει ένα νέο παράθυρο στη μελέτη της δημιουργίας και εξέλιξης του Σύμπαντος. «Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική διεθνή συνεργασία και έρευνα 25 ετών η οποία απέδωσε καρπούς και θα οδηγήσει τις εξελίξεις στα επόμενα χρόνια, με πρωταγωνιστή το Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ)» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ Γιάννης Αντωνιάδης, ερευνητής του ΙΤΕ που συμμετείχε με την ομάδα του στην έρευνα, ο οποίος επισήμανε ότι «ήδη κατασκευάζεται το νέο, κορυφαίας τεχνολογίας, τηλεσκόπιο ΑΡΓΟΣ που θα τοποθετηθεί στην Κρήτη και θα υποστηρίξει την εξερεύνηση των βαρυτικών κυμάτων παγκοσμίως».

Τα αποτελέσματα παρατηρήσεων της τελευταίας 25ετίας, δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» και αναφέρονται σε ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων χαμηλών συχνοτήτων, που υπόσχονται πρωτόγνωρες ανακαλύψεις στη μελέτη του σχηματισμού και της εξέλιξης του Σύμπαντός μας και των γαλαξιών που το κατοικούν. Τα βαρυτικά αυτά κύματα αποδίδονται κυρίως σε ζεύγη υπερμεγεθών μαύρων τρυπών, με μάζες εκατομμύρια έως δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερες από αυτές του Ήλιου, που περιστρέφονται η μία γύρω από την άλλη, λόγω βαρυτικής έλξης.

Σειρά άρθρων που δημοσιεύθηκαν σήμερα από την Ευρωπαϊκή κοινοπραξία αστρονόμων – European Pulsar Timing Array (EPTA), από δέκα Ιδρύματα σε διάφορες χώρες, παρουσιάζει τα αποτελέσματα παρατηρήσεων που προέρχονται από έξι ραδιοτηλεσκόπια, από τα πιο ευαίσθητα του κόσμου. Τα δεδομένα αυτά συνάδουν με ένα υπόβαθρο βαρυτικών κυμάτων που διέπει ολόκληρο το Σύμπαν, μιας βασικής πρόβλεψης της Σύγχρονης Φυσικής και Κοσμολογίας. Η ομάδα του δρ Γιάννη Αντωνιάδη, ερευνητή στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), συμμετείχε στην ανάλυση δεδομένων της έρευνας αυτής. Η ανίχνευση του υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων αποτελεί σημαντικό ορόσημο για το άνοιγμα ενός νέου παραθύρου στο φάσμα των βαρυτικών κυμάτων, το οποίο θα επιτρέψει στους αστρονόμους να μελετήσουν τον σχηματισμό και την εξέλιξη των μεγαλύτερων δομών στο Σύμπαν. Θα προσφέρει επίσης τη δυνατότητα για νέους ελέγχους της φύσης της Βαρύτητας και της σκοτεινής ύλης, αποκαλύπτοντας ενδεχομένως τις φυσικές διεργασίες που διαμόρφωσαν το πρώιμο Σύμπαν.

Το σήμα που ανιχνεύθηκε αποτελεί κυματισμούς στη δομή του χωροχρόνου που προβλέπονται από τη Γενική Θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Τα κύματα αυτά ταλαντώνονται με χρονικές κλίμακες ετών έως δεκαετιών, έχουν μήκος κύματος εκατομμυρίων χιλιομέτρων, το οποίο είναι πολύ χαμηλό για να ανιχνευθεί από επίγεια συμβολόμετρα όπως το LIGO και VIRGO, τα οποία επιβεβαίωσαν για πρώτη φορά την ύπαρξη βαρυτικών κυμάτων το 2015.

Ωστόσο, μια διαφορετική τεχνική που ονομάζεται «συστοιχίες χρονισμού πάλσαρ», χρησιμοποιεί τα πάλσαρ (αστέρες νετρονίων), ως φυσικά ρολόγια ακριβείας για να ανιχνεύσει αυτά τα κύματα. Τα πάλσαρ έχουν εξαιρετικά σταθερή περιστροφή και εκπέμπουν περιοδικούς παλμούς ραδιοκυμάτων (όπως ένας φάρος), που φτάνουν στη Γη σε προβλέψιμους χρόνους. Όταν ένα βαρυτικό κύμα περνά απ’ τη Γη, προκαλεί μια μικρή παραμόρφωση του χωροχρόνου που μεταβάλλει τον χρόνο άφιξης των παλμών.

«Συγκρίνοντας τους παρατηρηθέντες χρόνους άφιξης με τους αναμενόμενους, μπορούμε να μετρήσουμε την επίδραση του βαρυτικού κύματος και να εξάγουμε πληροφορίες για την πηγή και το πλάτος του» λέει ο Γιάννης Αντωνιάδης. Επειδή η μεταβολή αυτή είναι εξαιρετικά μικρή και γίνεται σε χρονικές κλίμακες ετών έως δεκαετιών, απαιτούνται μακροχρόνιες παρατηρήσεις πολλών πάλσαρ ώστε να επιτευχθεί η ανίχνευση της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων.

Το σύνολο δεδομένων που αναλύθηκε από το EPTA περιέχει ευαίσθητα δεδομένα για 25 πάλσαρ που συλλέχθηκαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες με τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια της Ευρώπης. Πρόκειται για το ραδιοτηλεσκόπιο των 100 μέτρων Effelsberg στη Γερμανία, το τηλεσκόπιο Lovell του αστεροσκοπείου Jodrell Bank στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ραδιοτηλεσκόπιο Nançay στη Γαλλία, το ραδιοτηλεσκόπιο 60 μέτρων στη Σαρδηνία της Ιταλία και το ραδιοτηλεσκόπιο Westerbork Radio Synthesis Telescope στην Ολλανδία. Για την ανάλυση των δεδομένων συνεργάστηκαν πάνω από 70 ερευνητές απ’ όλο τον Κόσμο. Από την Ελλάδα, εκτός της ομάδας του κ. Αντωνιάδη συμμετείχε στην ανάλυση και ο δρ Νικόλας Καβαλιέρο από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Το EPTA αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διεθνούς προσπάθειας, του International Pulsar Timing Array (IPTA), το οποίο συνδυάζει δεδομένα από παρόμοια πειράματα στη Βόρεια Αμερική (NANOGrav), την Αυστραλία (PPTA), την Ινδία (InPTA) και τη Νότια Αφρική (MeerKAT). Παρόμοιες ενδείξεις για την ύπαρξη του υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων ανακοινώθηκαν ταυτόχρονα από το NANOGrav, ενώ οι μετρήσεις συνάδουν και με τα αποτελέσματα που αναφέρθηκαν από το PPTA, και την κοινοπραξία Chinese Pulsar Timing Array.

«Αυτό είναι πολύ συναρπαστικό», εξηγεί ο κ. Αντωνιάδης. «Η πιθανότητα το σήμα που είδαμε στα δεδομένα μας να έχει εμφανιστεί τυχαία είναι μία στις δέκα χιλιάδες. Ωστόσο, ο χρυσός κανόνας στην Επιστήμη για να ισχυριστεί κανείς την ανίχνευση ενός νέου φαινομένου είναι το αποτέλεσμα του πειράματος να έχει πιθανότητα να συμβεί τυχαία λιγότερο από μία φορά στο εκατομμύριο. Αν και το αποτέλεσμα του EPTA δεν πληροί ακόμη αυτό τον κανόνα, το γεγονός ότι οι συνάδελφοί μας σε όλο τον κόσμο βλέπουν το ίδιο σήμα μας κάνει πολύ πιο σίγουρους πως αυτό που βλέπουμε είναι πραγματικό».

Μέσα στους επόμενους μήνες, οι επιστήμονες του EPTA θα συνδυάσουν τα δεδομένα τους με αυτά των συναδέλφων τους στα πλαίσια του IPTA για να χαρακτηρίσουν καλύτερα το σήμα. «Όλοι είμαστε βέβαιοι ότι το συνδυαστικό σύνολο των δεδομένων θα οδηγήσει στην τελική απόδειξη της γνησιότητας του σήματος», προσθέτει ο κ. Αντωνιάδης.

Επιπλέον, το σχέδιο EPTA προετοιμάζεται ήδη για το επόμενο βήμα. Σύμφωνα με τον Αντωνιάδη, «μια πτυχή αυτού είναι ο σχεδιασμός νέων οργάνων ανίχνευσης. Γι’ αυτόν τον λόγο, το ΙΤΕ ηγείται μιας διεθνούς προσπάθειας που υποστηρίζεται από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την κατασκευή ενός ραδιοτηλεσκοπίου επόμενης γενιάς στην Κρήτη. Το τηλεσκόπιο, το οποίο ονομάζουμε ARGOS, σχεδιάζεται ειδικά για παρατηρήσεις χρονομέτρησης πάλσαρ. Μόλις κατασκευαστεί, θα γίνει το πιο ευαίσθητο όργανο για τέτοιου είδους μετρήσεις και θα μας επιτρέψει να εξερευνήσουμε καλύτερα το νέο αυτό παράθυρο στην αστρονομία βαρυτικών κυμάτων που μόλις άνοιξε, σκάβοντας βαθύτερα για σήματα από το Πρώιμο Σύμπαν».

Η ομάδα του κ. Αντωνιάδη υποστηρίζεται από το ΕΛΙΔΕΚ και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του προγράμματος «Ορίζοντας Ευρώπη 2021-2027».