Πλοήγηση στο τοπίο της Γενετικής/Δημιουργικής Τεχνητής Νοημοσύνης: Κομβικές διαδικασίες για αποτελεσματική και ηθική χρήση

Εφαρμογές γενετικής τεχνητής νοημοσύνης όπως το ChatGPT-4, το Μidjourney, το DALL-E, το Adobe Firefly και πολλών άλλων που αξιοποιούν ΤΝ για δημιουργία πρωτότυπου περιεχομένου σε μορφή κειμένου, εικόνας, ήχου και βίντεο, προκαλούν έκπληξη με τις επιδόσεις τους καθώς και προβληματισμό για το πώς μπορούν να επηρεάσουν μελλοντικά την επαγγελματική και κοινωνική ζωή του ανθρώπου.

Παρατηρούμε ότι υπάρχει μια τάση να συζητάμε το κατά πόσο θα πρέπει να εμπιστευτούμε εφαρμογές γενετικής ΤΝ και το περιεχόμενο το οποίο δημιουργούν. Το να εμπιστευτεί κανείς κάτι το οποίο δεν γνωρίζει από που προέρχεται και πώς δημιουργείται είναι αν μη τι άλλο μια σημαντική πρόκληση, μιας και οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες μοντέλα Γενετικής ΤΝ μαθαίνουν και δημιουργούν πρωτότυπο περιεχόμενο δεν είναι διαφανείς και δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές από τους χρήστες. Επίσης, τα δεδομένα πάνω στα οποία βασίζονται τα μοντέλα αυτά για να δημιουργήσουν πρωτότυπο περιεχόμενο δεν είναι ορατά το οποίο δημιουργεί ερωτήματα όσον αφορά την αξιοπιστία του περιεχομένου που γεννιέται. Για παράδειγμα, όταν θέτει κανείς ερωτήσεις στο GPT-4, η πηγή των λεπτομερών απαντήσεων που προσφέρει δεν είναι διαθέσιμη και αμφιβάλουμε αν αυτό θα ήταν δυνατό επίσης.

Σε αυτό το άρθρο υπογραμμίζεται ότι η εμπιστοσύνη σε αυτές τις αναδυόμενες τεχνολογίες θα πρέπει να είναι υπό συνεχή αξιολόγηση και ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο μέσα από το οποίο να διευκολύνεται η χρήση τους αλλά και να περιορίζονται οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις της. Βασισμένοι στην παρατήρηση ότι όλο και περισσότερες επιχειρήσεις επενδύουν στην Γενετική ΤΝ και εισάγουν λύσεις που τους επιτρέπουν να πραγματοποιούν διαδικασίες με γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο, παραθέτουμε κάποιες σκέψεις σχετικά με τρεις βασικές διαδικασίες που πρέπει να ληφθούν υπόψη όταν γίνεται χρήση τέτοιων λύσεων. Αναφερόμαστε στις διαδικασίες αυτές ως τρία στοιχεία ενός πλαισίου που θα επιτρέψει πιο ουσιαστική και ηθική χρήση γενετικής ΤΝ.

Πλαίσιο κανόνων
Πριν παραθέσουμε τις σκέψεις μας σε σχέση με τις τρεις αυτές διαδικασίες, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι συμφωνούμε με την άποψη ότι πρέπει να δοθεί περισσότερη έμφαση στη δημιουργία ενός συνόλου κανόνων το οποίο να ορίζει το πώς και πότε μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει εφαρμογές Γενετικής ΤΝ και ιδιαίτερα το περιεχόμενο το οποίο δημιουργούν. Πιστεύουμε ότι προκύπτουν σημαντικά

ζητήματα ηθικής ιδιαίτερα όταν το περιεχόμενο που δημιουργείται μπορεί να αναπαραγάγει στερεότυπα και αναχρονιστικές αντιλήψεις, όπως επίσης και να περιλαμβάνει ψευδείς πληροφορίες και ανακριβή στοιχεία, και να υπονομεύει την υπάρχουσα γνώση. Καλούμε λοιπόν προς άμεση δημιουργία ενός τέτοιου συνόλου κανόνων από τους εκάστοτε θεσμούς που διέπουν την κοινωνική μας ζωή.

Η γενετική ΤΝ δεν πρέπει να μας φοβίσει (ακόμη) αλλά ο χρόνος να δημιουργηθεί ένα τέτοιο σύνολο κανόνων λιγοστεύει. Θα θέλαμε το άρθρο αυτό να αποτελέσει την απαρχή ενός ανοιχτού διαλόγου που να τροφοδοτήσει απόψεις και στοιχεία που είναι σημαντικό να περιληφθούν σε ένα τέτοιο σύνολο κανόνων. Ξεκινάμε λοιπόν τον διάλογο αυτόν υποστηρίζοντας ότι υπάρχει ανάγκη να δοθεί περισσότερη προσοχή σε τρεις διαδικασίες και θα επανέλθουμε σε επόμενα άρθρα μας με απόψεις για άλλες διαδικασίες.

Διαδικασίες
Πρώτον, θεωρούμε ότι η χρήση μοντέλων Γενετικής ΤΝ και πιο συγκεκριμένα, ο τρόπος χρήσης, θα πρέπει να είναι σε επικοινωνία. Ας θέσουμε ένα απλό παράδειγμα. Εάν σκεφτούμε τη χρήση γενετικής ΤΝ στα πανεπιστήμιά, δεν θεωρούμε σώφρον να απαγορεύσουμε την συν-δημιουργία περιεχομένου από φοιτητές/τριες και μοντέλα ΤΝ αλλά να υπάρξει μια κοινή προκαθορισμένη γραμμή για το πώς θα είναι σε επικοινωνία αυτή η συν-δημιουργία και πώς θα οριοθετείται επίσης. Είναι κομβικής σημασίας η απαίτηση ενός εγγράφου που να επεξηγεί το τι εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν και πώς τα αποτελέσματα που προήλθαν από αυτά χρησιμοποιήθηκαν όχι για αυτοματοποίηση της συγγραφής μιας εργασίας, αλλά για ενίσχυση της διαδικασίας αυτής. Ένα άλλο απλό παράδειγμα μπορεί να δοθεί αν σκεφθεί κανείς το σχεδιασμό νέων επιτραπέζιων παιχνιδιών μέσω χρήσης ChatGPT όπου ο χρήστης αναλύει τη λογική υπαρχόντων παιχνιδιών και ζητά από το ChatGPT να δημιουργήσει κανόνες για νέα παιχνίδια μέσω μίξης

κανόνων υπαρχόντων παιχνιδιών. Επίσης, το Adobe Firefly παρέχει σε φωτογράφους δυνατότητες για δημιουργία φωτογραφιών από σκηνές που δεν υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο. Τα παραδείγματα αυτά υποστηρίζουν το επιχείρημά μας ότι ναι μεν τα μοντέλα γενετικής ΤΝ μπορούν να προσφέρουν πρωτότυπο περιεχόμενο αλλά η αυθεντικότητα αυτών είναι πάντοτε υπό αμφισβήτηση μιας και τα δεδομένα που γεννιούνται μπορεί να είναι ανακριβή. Υποστηρίζουμε λοιπόν ότι θα πρέπει να σκεφτούμε και να ορίσουμε τρόπους ώστε η επικοινωνία του τρόπου χρήσης και ενίσχυσης διαδικασιών μέσω γενετικής ΤΝ μπορεί να προσφέρει σημαντικά στοιχεία για να χτισθεί εμπιστοσύνη προς τα παραγόμενα αποτελέσματα όταν το Chat GPT παρουσιάζεται ως συν-δημιουργός.

Δεύτερον, υποστηρίζουμε ότι οι επιχειρήσεις θα ωφελούνταν από επένδυση σε εκπαιδευτικά προγράμματα για τους εργαζομένους τους ώστε να δοθούν ευκαιρίες για κατανόηση του πώς μοντέλα ΤΝ μπορούν να οδηγήσουν σε καινοτομία και να ενισχύσουν τη δημιουργικότητα. Παρατηρούμε ότι πολλές νεοφυείς επιχειρήσεις βασίζονται πάνω στο ChatGPT και άλλα μοντέλα γενετικής ΤΝ για να δημιουργήσουν δικές τους λύσεις. Για παράδειγμα, η εταιρία Dugga που εδρεύει στη Σουηδία έχτισε πάνω σε ένα τέτοιου είδους μοντέλο για να δημιουργήσει αυτό το οποίο ονομάζει Dugga AI Exam Engine και επιτρέπει σε εκπαιδευτικούς τη δημιουργία ερωτήσεων και εκπαιδευτικού υλικού αξιολόγησης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα στην τάξη. Προσκαλούμε λοιπόν επενδύσεις στη δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων που θα στοχεύουν στην καλλιέργεια μιας βασικής κατανόησης του πώς ήδη υπάρχοντα μοντέλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση για περαιτέρω καινοτομία. Για παράδειγμα, η OpenAI που έχει δημιουργήσει το ChatGPT, έχει κυκλοφορήσει την Διασύνδεση Προγραμματισμού Εφαρμογών (API) που επιτρέπει τη δημιουργία νέων εφαρμογών που μπορούν να ενσωματώσουν τις δυνατότητες επεξεργασίας γλώσσας του ChatGPT. Για παράδειγμα, μέρος τέτοιων εκπαιδευτικών προγραμμάτων

μπορούν να εστιάσουν στο τι είναι η Διασύνδεση Προγραμματισμού Εφαρμογών (Application Programming Interfaces), πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δημιουργία καινοτόμων λύσεων, και ποια είναι τα αρχικά βήματα που απαιτούνται.

Τρίτον, η Γενετική ΤΝ επιβάλλει την καλλιέργεια νέων δεξιοτήτων και θα θέλαμε εδώ να υπογραμμίσουμε μια κομβική δεξιότητα που πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει θεμέλιο λίθο ακόμη και νέων επαγγελμάτων που δεν έχουμε ακόμη φανταστεί ότι θα υπάρχουν. Αυτό το οποίο ονομάζεται “prompting” ή αλλιώς παρακίνηση αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επικοινωνία σε ένα μοντέλο ΤΝ, τι πράξη να εκτελέσει. Σύμφωνα με το ChatGPT, η προτροπή (prompting) είναι κομβικής σημασίας και διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην καθοδήγηση της συμπεριφοράς του παραγωγικού μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης, στη διασφάλιση της συνάφειας, στον έλεγχο της παραγωγής, στη διευκρίνιση των ερωτημάτων, στη βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη και στην αντιμετώπιση ηθικών κριτηρίων. Είναι ένα ουσιαστικό εργαλείο για την αποτελεσματική αξιοποίηση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης σε διάφορες εφαρμογές. Βασισμένοι σε αυτό, υπογραμμίζουμε την ανάγκη για περαιτέρω κατανόηση του πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε αυτή τη δεξιότητα και ποιες στρατηγικές μπορούν να ακολουθηθούν.

Εν κατακλείδι, στο παρόν άρθρο παραθέσαμε σκέψεις σχετικά με τρεις βασικές διαδικασίες που πρέπει να ληφθούν υπόψη όταν γίνεται χρήση λύσεων Γενετικής ΤΝ και υπογραμμίσαμε την ανάγκη δημιουργίας ενός πλαισίου που θα επιτρέψει πιο ουσιαστική και ηθική χρήση της γενετικής ΤΝ. Ελπίζουμε το άρθρο αυτό να αποτελέσει την απαρχή ενός ανοιχτού διαλόγου για το ποια στοιχεία χρειάζονται την άμεση προσοχή μας.

Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης, Ακαδημαϊκός

Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών

Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων

Επίτιμος Δρ. ΑΠΘ

Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School, France

CIHEAM – International Center for Advanced Mediterranean Agronomic Studies, France, Greece

Επίκουρος Καθηγητής Άγγελος Κωστής

Wallander Research Fellow

Ερευνητής στο Lab Τεχνητής Νοημοσύνης

Σουηδικό Κέντρο για Ψηφιακή Καινοτομία

Umeå School of Business, Economics, & Statistics

Πανεπιστήμιο του Ούμεο, Σουηδία

Δωρεά πλάσματος: Ζήτημα ζωής για χιλιάδες ασθενείς – Πώς η Ευρώπη θα αποκτήσει επάρκεια

Περίπου 300.000 Ευρωπαίοι πολίτες με σπάνιες νόσους εξαρτώνται από φαρμακευτικά προϊόντα που προέρχονται από την κλασματοποίηση ανθρώπινου πλάσματος (plasma-derived therapies, PDTs) προκειμένου να επιβιώσουν, να βελτιώσουν την υγεία και την ποιότητα της ζωής τους. Για παράδειγμα, για το 60% των ασθενών με πρωτοπαθή ανοσοανεπάρκεια, που χρειάζονται θεραπεία με ανοσοσφαιρίνες, οι οποίες φτιάχνονται με ανθρώπινο πλάσμα, δεν υπάρχει εναλλακτική, ξεκαθαρίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Γιόχαν Πρεβό, εκτελεστικός διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Ασθενών με πρωτοπαθή ανοσοανεπάρκεια. Την ίδια ώρα για τη θεραπεία ενός ασθενούς με χρόνια ασθένεια μπορεί να χρειαστούν έως και 1.200 προσφορές πλάσματος ετησίως. Η δωρεά αίματος, η δωρεά πλάσματος είναι πολύ σημαντική για να διασφαλίσεις έναν υγιή πληθυσμό, είναι κάτι που αφορά όλες τις χώρες υπογραμμίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Ράινερ Μουγκ, πρόεδρος του ΔΣ της επίσημης ομάδας εργασίας πλασμαφαίρεσης, στη Γερμανία.

Οι δύο ειδικοί, όπως και δεκάδες άλλοι διάφορων ειδικοτήτων, συμμετείχαν στο Διεθνές Συνέδριο Πρωτεϊνών Πλάσματος που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο στη Λισαβόνα με θέμα «από τον δότη στον ασθενή, η διερεύνηση τρόπων για να διασφαλιστούν υψηλά επίπεδα υγείας για τον δότη προκειμένου να παρέχονται υψηλού επιπέδου θεραπείες στους ασθενείς». Στο επίκεντρο τέθηκαν οι προκλήσεις αλλά και οι ευκαιρίες για τη βιομηχανία της πρωτεΐνης πλάσματος στην Ευρώπη, μια ήπειρο που δεν έχει επάρκεια πλάσματος τη στιγμή, μάλιστα, που υπολογίζεται ότι, με καλύτερη διάγνωση και πρόσβαση, περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες της θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τις θεραπείες με πλάσμα.

Από τα 8,4 εκατομμύρια λίτρα πλάσματος που συλλέγεται σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 54% συλλέγεται από τον δημόσιο τομέα και τις ΜΚΟ. Το υπόλοιπο 46% προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα και αυτό μόνο από τέσσερα κράτη μέλη της ΕΕ (Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία, Ουγγαρία) που επιτρέπουν τη λειτουργία μοντέλων συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Αλλά αυτά τα 8,4 εκατ. λίτρα πλάσματος δεν επαρκούν για τις ανάγκες των ασθενών της και έτσι η Ευρωπαϊκή Ένωση εισάγει επιπλέον 40% από τις ΗΠΑ.

Για τους ανθρώπους με σπάνιες ασθένειες η πρόσβαση σε θεραπείες με πλάσμα δεν είναι ζήτημα αριθμών, αλλά θέμα ζωτικής σημασίας και χωρίς αυτές, πολλοί δεν θα είχαν επιβιώσει, ενώ σε άλλους θα υποβαθμιζόταν η ποιότητα της ζωής τους.

Επιπλέον, χάρη στην αλματώδη ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης, χρόνο με τον χρόνο, ιατρικά προϊόντα που προέρχονται από πλάσμα μπορούν να βοηθήσουν όλο και ευρύτερες ομάδες ανθρώπων, για παράδειγμα κάποιους ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες.

Ο Γιόχαν Πρεβό τονίζει ότι είναι ευτύχημα που «η Ευρώπη μπορεί να παίρνει πλάσμα από τις ΗΠΑ γιατί αυτό που θέλει ένας ασθενής είναι να έχει πρόσβαση στη θεραπεία, δεν τον ενδιαφέρει από πού έρχεται. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να είναι ασφαλές και αποτελεσματικό. Η εξάρτηση από μία περιοχή όμως, όταν υπάρχει έλλειψη, δημιουργεί ανισορροπία στην πρόσβαση».

«Μπορούμε να στηριζόμαστε στις ΗΠΑ, τα πηγαίνουν πολύ καλά, είναι μεγάλη χώρα. Αλλά χρειαζόμαστε και την ανάπτυξη του τομέα σε περιφερειακό επίπεδο. Τα είδη των ασθενειών, των μολύνσεων που έχουν οι άνθρωποι στις ΗΠΑ δεν είναι ίδια με των ανθρώπων στην Ευρώπη. Όταν συγκεντρώνεις πλάσμα στις ΗΠΑ έχεις αντιβιοτικά για τις ασθένειες στις ΗΠΑ αλλά όχι για την Ελλάδα ή την Ισπανία. Χρειάζεσαι μια περιφερειακή προσέγγιση» επισημαίνει ο Πίτερ Τζαγκουόρσκι, αναπληρωτής καθηγητής ηθικής στο πανεπιστήμιο του Τζορτζτάουν, στην Ουάσινγκτον, παρουσιάζοντας μια άλλη διάσταση του προβλήματος.

«Όλοι μας θα είμαστε καλύτερα αν κάθε περιοχή συγκεντρώνει περισσότερο πλάσμα και υπάρχει αλληλεξάρτηση και δεν εξαρτόμαστε μόνο από μία περιοχή, και από την άλλη χρειαζόμαστε παγκόσμια επάρκεια για την παραγωγή κατάλληλων φαρμάκων και την πρόσβαση σε αυτά» λέει και ο κ. Πρεβό.

Η συζήτηση λοιπόν, για την ανάγκη περισσότερου πλάσματος γίνεται επιτακτική.

Δωρεά πλάσματος και αποζημίωση (compensation)

Η συζήτηση στην Ευρώπη για την καταβολή αποζημίωσης (όχι αμοιβής) ως κινήτρου προκειμένου περισσότεροι άνθρωποι να γίνονται συστηματικοί δότες πλάσματος, έχει αναζωπυρωθεί το τελευταίο διάστημα με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού που απείλησε την επάρκεια πλάσματος, αλλά και την πρόταση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη θέσπιση νέων κανόνων περαιτέρω αύξησης της ασφάλειας και της ποιότητας των ουσιών ανθρώπινης προέλευσης. Στόχος της πρότασης αυτής, οι πολίτες να είναι περισσότερο ασφαλείς όταν δωρίζουν ή λαμβάνουν ζωτικής σημασίας ουσίες ανθρώπινης προέλευσης (SoHO), από αίμα έως ιστούς και κύτταρα, αλλά και μητρικό γάλα ή μικροβίωμα.

Για πολλούς, η ιδέα της εμφάνισης στη σχέση δότη και λήπτη του παράγοντα «αποζημίωσης» προκαλεί ανησυχίες για την πιθανότητα εμπορευματοποίησης του ανθρώπινου σώματος. Ωστόσο, για άλλους, η καταβολή κάποιας αποζημίωσης στους δωρητές για τον χρόνο και τον κόπο τους θα πρέπει να αποτελεί μέρος της λύσης για το έλλειμμα πλάσματος της ΕΕ.

«Χρειαζόμαστε περισσότερο πλάσμα από δότες. Χρειαζόμαστε να συγκεντρώνουμε πιο συχνά και περισσότερο […] Το 90% του παγκόσμιου πλάσματος προέρχεται από την πλασμαφαίρεση, το 90% αυτού προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα και αυτοί οι δότες παίρνουν αποζημίωση για τον χρόνο που προσφέρουν για να δώσουν πλάσμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο εθελοντισμός δεν διαδραματίζει κάποιο ρόλο, όμως, για την ώρα, αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι η αποζημίωση των δοτών» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιόχαν Πρεβό.

Οι χώρες που επιτρέπουν την αποζημίωση και τη συμμετοχή εταιρειών στη διαδικασία, συγκεντρώνουν αρκετό πλάσμα για να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ασθενών τους λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πίτερ Τζαγκουόρσκι, ο οποίος ασχολείται τα τελευταία οκτώ χρόνια με το συγκεκριμένο θέμα. Πέρα από το επαγγελματικό ενδιαφέρον έχει και ο ίδιος μια ιστορία ενός κοντινού του προσώπου να διηγηθεί. Στο δίλημμα εάν η αποζημίωση ανοίγει τον δρόμο για την εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος και την εκμετάλλευση ο καθηγητής είναι απόλυτος: Στην Ευρώπη δεν υπάρχει ανταμοιβή αλλά αποζημίωση. Η αποζημίωση, όπως εξηγεί, αφορά την προσπάθεια, τον χρόνο και όχι το πλάσμα. «Δεν πουλάμε ανθρώπινα όργανα αλλά αγοράζουμε χρόνο, αυτό συμβαίνει στην Ευρώπη. Στις ΗΠΑ είναι διαφορετικά» αναφέρει. Υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει εκμετάλλευση και τονίζει ότι η δωρεά πλάσματος είναι σημαντική πράξη και όφελος για τους ανθρώπους που χρειάζονται πλάσμα.

Σε όσους υποστηρίζουν ότι η δωρεά πλάσματος είναι και πρέπει να παραμείνει μια αλτρουιστική πράξη μακριά από την αγορά, ο καθηγητής απαντά πως η συλλογή πλάσματος δεν υπάρχει για να δίνει την ευκαιρία σε κάποιους να δείχνουν τον αλτρουισμό τους αλλά για να διασφαλίσει την πρόσβαση των ασθενών σε θεραπείες που χρειάζονται.

Πολύ περισσότερο, τονίζει ότι είναι παράδοξο οι χώρες που μιλούν για αλτρουισμό και δεν επιτρέπουν την αποζημίωση προκειμένου να υπάρχουν περισσότεροι συστηματικοί δότες πλάσματος, να εξαρτώνται από εισαγωγές πλάσματος δοτών που λαμβάνουν αμοιβή, ασκώντας κριτική για τη στάση των ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στο θέμα. Αναλύοντας την οπτική του, επισημαίνει ότι «κάθε χώρα στην Ευρώπη πληρώνει για δότες που πληρώνουν οι ΗΠΑ και όχι Γάλλους, Ιταλούς, Πορτογάλους κλπ. Οι χώρες λοιπόν, πληρώνουν για το προϊόν και αυτά τα χρήματα πάνε στις εταιρείες και οι εταιρείες χρησιμοποιούν τα χρήματα για να πληρώσουν τους δότες να δώσουν πλάσμα στις ΗΠΑ. Και δεν θέλουν να το κάνουν στις χώρες τους. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη εμπορευματοποιεί τους δότες των ΗΠΑ και τους εκμεταλλεύεται, αυτό δεν είναι ηθικό».

Ένα πρόγραμμα αποζημίωσης βοηθάει, υποστηρίζει ο Γερμανός καθηγητής Ράινερ Μουνγκ, ο οποίος όμως συμπληρώνει ότι πρέπει να γίνει με τον σωστό τρόπο. «Δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένας τρόπος για να κερδίσουν χρήματα οι δότες. Μην ξεχνάμε όμως, ότι όταν οι δότες πάνε να προσφέρουν πλάσμα χρειάζεται να ξοδέψουν χρόνο (μετακίνηση, διαδικασία πλασμαφαίρεσης). Γι αυτό θα πρέπει να υπάρχει μια επαρκής αποζημίωση» εξηγεί.

Από την πλευρά του ο κ. Πρεβό σημειώνει ότι ναι μεν ο κανονισμός SoHo δημιουργείται για να καθοδηγήσει τα κράτη – μέλη και όχι να τους επιβάλει κανόνες, πρέπει όμως να έχει τον ορισμό της αποζημίωσης του δότη. Είναι καλό να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

Συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα – Το παράδειγμα της Γερμανίας

Στη Γερμανία, ο Ράινερ Μουγκ, καθηγητής μέλος του ΔΣ της επίσημης ομάδας εργασίας πλασμαφαίρεσης, εξηγεί μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι πρόκειται για μία ανεξάρτητη ομάδα, ενώ για τη συλλογή πλάσματος στη χώρα συνεργάζεται ο δημόσιος με τον ιδιωτικό τομέα και τον Γερμανικό Ερυθρό Σταυρό. «Έχουμε κοινό στόχο να βελτιώσουμε τη διαδικασία, την ποιότητα του προϊόντος, να διασφαλίσουμε την ασφάλεια του δότη, να δημιουργήσουμε νέα επιστημονικά δεδομένα στον τομέα της αφαίρεσης πλάσματος» λέει για να συμπληρώσει ότι την οργάνωση της δωρεάς πλάσματος την επωμίζονται μαζί με το γερμανικό υπουργείο Υγείας.

Στην Ευρώπη μιλάμε για πάνω από 20 χρόνια για δημόσια οικονομική ενίσχυση, χρηματοδότηση από τον δημόσιο τομέα της διαδικασίας της πλασμαφαίρεσης, κάτι που δεν έχει συμβεί. Όμως, για τους ασθενείς είναι πολύ σημαντικό να έχουμε αρκετό πλάσμα. Και συγκεκριμένα στην Ευρώπη το μοντέλο συνεργασίας του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα έχει αποδειχθεί πιο αποτελεσματικό υποστηρίζει ο κ. Πρεβό.

Απαντώντας σε ερώτηση για τον κίνδυνο που μπορεί να κρύβει η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα, μεγάλων εταιρειών, σε μία παρόμοια διαδικασία ο καθηγητής Πίτερ Τζαγκουόρσκι λέει ότι οι εταιρείες στον συγκεκριμένο τομέα είναι γνωστές εδώ και τριάντα χρόνια, όλοι γνωρίζουν πώς λειτουργούν και υπόκεινται σε καλό ρυθμιστικό πλαίσιο από τις αρμόδιες αρχές στις ΗΠΑ, την ΕΕ.

Δότης πλάσματος εδώ και δέκα χρόνια

Ο Τίλμαν Χάουμπλερ είναι ένας νεαρός Γερμανός που εδώ και δέκα χρόνια κάθε Σάββατο πηγαίνει σε κέντρο δωρεάς πλάσματος στη Γερμανία και δίνει εθελοντικά πλάσμα έναντι κάποιας αποζημίωσης.

Η Γερμανία είναι μία από τις τέσσερις χώρες στην Ευρώπη -μαζί με την Αυστρία, την Τσεχία και την Ουγγαρία- όπου ισχύει η αποζημίωση των δοτών πλάσματος, ενώ εκτός από δημόσια κέντρα συλλογής υπάρχουν και ιδιωτικά.

Ο Τίλμαν διηγήθηκε την ιστορία του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ στο περιθώριο του ετήσιου συνεδρίου της PPIT, στη Λισαβόνα. Πρώτη φορά που έδωσε πλάσμα λαμβάνοντας αποζημίωση ήταν το 2014, όταν ως φοιτητής αναζητούσε τρόπο για να ενισχύσει το εισόδημά του. Μία φίλη του τον ενημέρωσε ότι μπορούσε να κερδίσει 20 ευρώ σε μία ώρα, όταν το μέσο εισόδημα στη Γερμανία ήταν 850. Τα χρήματα όμως, όπως εξηγεί, δεν ήταν ο μόνος λόγος. Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε επίσης να κάνει δωρεάν ιατρικές εξετάσεις, να διαβάσει όση ώρα διαρκούσε η πλασμαφαίρεση, ένα βιβλίο ή τα μαθήματά του για το Πανεπιστήμιο, θα πρόσεχε περισσότερο την υγεία του γιατί θα απείχε από το κάπνισμα ή το αλκοόλ- πολύ πιο σημαντικός λόγος: η γιαγιά του είχε αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα/ σοβαρή ασθένεια που χρειάζεται θεραπεία με πλάσμα.

Στην αρχή, αντιμετώπισε την πρόταση της φίλης του με σκεπτικισμό γιατί φοβόταν τις βελόνες. Τελικά, όπως σημειώνει, ήταν μια καλή εμπειρία, και έγινε μια «συνήθεια με κοινωνικό αντίκτυπο».

Σήμερα εργάζεται στο τμήμα εκδηλώσεων σε πολιτικό κόμμα στο Βερολίνο. Δεν χρειάζεται πια τα χρήματα γιατί έχει δουλειά, από την οποία πληρώνεται. Δεν χρειάζεται, όπως υπογραμμίζει, τα 25 ευρώ. Τώρα είναι μέρος της ρουτίνας του. Προσφέρει πλάσμα μία φορά την εβδομάδα και έχει γίνει ένα είδος πρεσβευτή. Ανεβάζει στους λογαριασμούς του στα social media, φωτογραφίες από την ώρα που δίνει πλάσμα και καλεί τους ακολούθους του να προτείνουν έναν κοινωφελή οργανισμό για να δωρίσει την αποζημίωση που παίρνει. Άλλωστε στη Γερμανία, όπως παρατηρεί, όταν προσφέρεις πλάσμα υπάρχει ένα κουτάκι δίπλα σου όπου μπορείς να ρίξεις αν θέλεις την αποζημίωση προκειμένου να εξυπηρετηθεί ένας κοινωφελής σκοπός.

Το μήνυμά του προς τους νέους είναι να γίνουν δότες. «Είναι μια κοινωνική ευθύνη. Μπορείς να γίνεις αυτός που με τη δωρεά σου μπορείς να σώσεις και να σωθείς. Η αποζημίωση είναι ένας τρόπος να ξεκινήσεις, να γίνεις δωρητής αλλά δεν κόλλησα σε αυτό» […] «Αρχικά η αποζημίωση μπορεί να λειτουργεί ως κίνητρο. Μετά όμως γίνεται πιο συνειδητή πράξη» ξεκαθαρίζει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη δική του ιστορία προσφοράς.

Στην εν εξελίξει συζήτηση για την ανάγκη αύξησης της ποσότητας πλάσματος, η ενημέρωση του κοινού, η εκπαίδευσή του, κρίνεται αποφασιστικής σημασίας. «Πρέπει να ενημερώσουμε τον πληθυσμό για τις δυνατότητες δωρεάς πλάσματος, γιατί πρέπει να υπάρχει γνώση. Είναι σημαντικό επίσης οι ασθενείς να πουν στους δότες για ποιο λόγο χρειάζονται το πλάσμα τους και τα παράγωγά του. Πόσο σημαντικό είναι το πλάσμα για τη θεραπεία συγκεκριμένων ασθενειών. Αυτά τα μηνύματα πρέπει να περάσουν σε όλο τον πληθυσμό για να γίνουν δότες» σημειώνει ο καθηγητής Ράινερ Μουνγκ.

Χάτσικο,100 χρόνια από τη γέννηση του πιο πιστού σκύλου στον κόσμο

Η μοναδική του ιστορία έχει αποτυπωθεί στις σελίδες βιβλίων ενώ έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο. Είναι ο διασημότερος σκύλος στον κόσμο και αποτελεί σύμβολο της απόλυτης αφοσίωσης, φιλίας, αγάπης και πίστης. Ο Χάτσικο (Hachiko) που στα ιαπωνικά σημαίνει «όγδοος ευοίωνος πρίγκιπας» γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1923 στην πόλη Οντάτε της Ιαπωνίας.

Πρόκειται για την συγκλονιστική ιστορία του πιο διάσημου Ακίτα που συνέχισε να περιμένει μέχρι το τέλος της ζωής του το αφεντικό του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή από εγκεφαλική αιμορραγία, σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό στην Ιαπωνία. «Τα σκυλιά Ακίτα είναι ήρεμα, έξυπνα, γενναία [και] υπάκουα στα αφεντικά τους», είπε ο Eietsu Sakuraba, συγγραφέας ενός παιδικού βιβλίου για τον Χάτσικο. «Από την άλλη πλευρά, είναι πεισματάρικα και επιφυλακτικά με τους ξένους».

   Στο σημείο όπου περίμενε, έξω από τον σταθμό Σιμπούγια στο Τόκιο έχει φιλοτεχνηθεί ένα μπρούτζινο άγαλμα στο οποίο καθημερινά φωτογραφίζονται εκατοντάδες επισκέπτες. Η ιστορία του διδάσκεται σε κάθε ένα σχολείο της Ιαπωνίας σαν παράδειγμα φιλίας, ύψιστης αφοσίωσης και πίστης.

   «Ο Χάτσικο αντιπροσωπεύει τον “ιδανικό Ιάπωνα πολίτη” με την “αδιαμφισβήτητη αφοσίωσή του”», λέει η Κριστίν Γιάνο, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Χαβάης.    Φέτος με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννησή του θα πραγματοποιηθούν μια σειρά από εκδηλώσεις.

Στην ερώτηση του BBC αν θα συνεχίσει και στα επόμενα 100 χρόνια να φέρει το τίτλο του πιο πιστού φίλου του κόσμου, η Κριστίν Γιάνο απαντά θετικά επειδή ο «ηρωισμός του Χάτσικο» είναι διαχρονικός.

   «Ακόμη και στα επόμενα εκατό χρόνια αυτή η άνευ όρων αφοσιωμένη αγάπη θα παραμείνει αναλλοίωτη και η ιστορία του Χάτσικο θα ζει για πάντα», δήλωσε το ίδιο αισιόδοξα και ο συγγραφέας.

   Σημειώνεται ότι στις 8 Μαρτίου 1935, περαστικοί βρήκαν τον Χάτσικο πεθαμένο σε ένα δρομάκι κοντά στον σταθμό της Σιμπούγια.

Apple: Η χρηματιστηριακή αξία ξεπέρασε και πάλι τα 3 τρισ. δολάρια

Η συνολική αξία των μετοχών της Apple ξεπέρασε και πάλι την Παρασκευή το φράγμα των 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, καθώς ο κλάδος της τεχνολογίας δείχνει να ανακακάμπτει και οι επενδυτές ποντάρουν στην επέκταση της εταιρείας στην εικονική πραγματικότητα και το Metaverse.

Οι μετοχές της Apple σημείωσαν άνοδο 1,3% στα 191,99 δολάρια στις πρωινές συναλλαγές. Έχουν εκτιναχθεί σχεδόν 46% από την αρχή του χρόνου και, στην τρέχουσα τιμή, η αξία της εταιρείας ανέρχεται στα 3,02 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Για δεύτερη φορά

Kάτι ανάλογο είχε συμβεί και στις ενδοημερήσιες συναλλαγές στις 3 Ιανουαρίου 2022, πριν κλείσει η συνεδρίαση ακριβώς κάτω από αυτό το όριο.

Η λιγότερο από την αναμενόμενη πτώση των πωλήσεων της Apple στην πιο πρόσφατη τριμηνιαία έκθεσή της ανέδειξε την ανθεκτικότητα του τεχνολογικού γίγαντα σε μια αβέβαιη οικονομία και ενίσχυσε τη φήμη του μεταξύ των επενδυτών.

Επί του παρόντος, τέσσερις άλλες εταιρείες των ΗΠΑ έχουν αποτίμηση άνω του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων – η Alphabet, η Microsoft, η Amazon και η Nvidia.

Η τρελή «κούρσα» της μετοχής

Το 2007 όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το iPhone, η κεφαλαιοποίηση της εταιρείας ανήλθε για πρώτη φορά στα 100 δισ. δολάρια.

Η Apple χρειάστηκε 7.874 συνεδριάσεις από το ντεμπούτο της στο χρηματιστήριο για να φθάσει στα 500 δισ. δολάρια κεφαλαιοποίησης, σύμφωνα με τα στοιχεία του Dow Jones, στις 29 Φεβρουαρίου 2012. Έκτοτε η εταιρεία χρειάστηκε 1.617 συνεδριάσεις για να διπλασιάσει την αποτίμησή της και να φτάσει στο ορόσημο 1 τρισ. δολαρίων στις 2 Αυγούστου 2018.

Στη συνέχεια, η εταιρεία χρειάστηκε 466 συνεδριάσεις για να φτάσει το 1,5 τρισ. δολάρια και ξεπέρασε τα 2 τρισ. δολάρια 50 ημέρες μετά. Μετά από 258 συνεδριάσεις έφθασε τα 2,5 τρισ. δολάρια, όμως από τότε έχει κατεβάσει ταχύτητα στην «κούρσα» για τα 3 τρισ. δολάρια, καθώς αυτή τη στιγμή καταγράφει 477 συνεδριάσεις από τη στιγμή που έκλεισε στα 2,5 τρισ. δολάρια.

Ransomware: Πάνω από το 60% των επιθέσεων στοχεύουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν θεμελιώδες μέρος της καρδιάς και της οικονομικής μηχανής της κοινωνίας μας, αντιπροσωπεύοντας το 90% όλων των επιχειρήσεων παγκοσμίως. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και τη Statista, οι περίπου 332,9 εκατομμύρια επιχειρήσεις, συνεισφέρουν έως και το 40% του εθνικού εισοδήματος (ΑΕΠ) στις αναδυόμενες οικονομίες, διαδραματίζοντας βασικό ρόλο και προσθέτοντας αξία σε κάθε τομέα της οικονομίας.

Σε πρόσφατη έρευνά της η εταιρεία κυβερνοασφάλειας Check Point Software αναφέρει ότι οι ΜμΕ είναι ένας από τους πλέον επαναλαμβανόμενους στόχους κυβερνοεπιθέσεων, με το ransomware να αποτελεί ήδη σημαντική απειλή για περισσότερο από το 80% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Ευρώπη.

Ωστόσο, οι επενδύσεις στην κυβερνοασφάλεια εξακολουθούν να είναι από τις σημαντικότερες ανάγκες σε εκκρεμότητα για αυτές τις επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με το Check Point Software’s SMB Report 2022 από μια έρευνα σε περισσότερες από 1.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σιγκαπούρη, διαπιστώθηκε ότι δύο από τις μεγαλύτερες επιπτώσεις που έχουν οι κυβερνοεπιθέσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις περιλαμβάνουν τα χαμένα έσοδα (28%) και την απώλεια της εμπιστοσύνης των πελατών (16%).

Στην πραγματικότητα, όμως, η ζημιά δεν περιορίζεται πάντα, αποκλειστικά στις επιχειρήσεις. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στις κυβερνοεπιθέσεις συνεχίζουν να εξελίσσονται, προκαλώντας τις λεγόμενες επιθέσεις double and triple extortion ransomware, στις οποίες, μετά την απαγωγή της παραβιασμένης εταιρείας και την κράτηση για λύτρα, οι χρήστες που επηρεάζονται από την παραβίαση έρχονται σε επαφή ξανά και τους ζητούν περισσότερα χρήματα.

Για αυτόν τον λόγο, η Check Point Software θέλει να διασφαλίσει ότι οι ΜμΕ γνωρίζουν τους τρέχοντες κινδύνους στο δίκτυο, καθώς και να τις βοηθήσει να επιτύχουν ψηφιακή ανθεκτικότητα που τους επιτρέπει να συνεχίσουν να αναπτύσσονται με ασφάλεια, προσφέροντας τους μερικές συμβουλές όπως:

Τακτικά αντίγραφα ασφαλείας: ένας από τους κύριους στόχους του ransomware είναι να απενεργοποιήσει την πρόσβαση στα δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο, και μερικές φορές με την πρόσθετη απειλή διαγραφής, οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου αναζητούν πληρωμές λύτρων από τα θύματά τους. Η δημιουργία και η αποθήκευση αυτοματοποιημένων αντιγράφων ασφαλείας δεδομένων επιτρέπει στις εταιρείες να ανακάμψουν γρήγορα από αυτές τις κυβερνοεπιθέσεις, ελαχιστοποιώντας τη συχνότητα αυτών των επιθέσεων.
Ενημέρωση συσκευών σε επαναλαμβανόμενη βάση: υπάρχουν πολλές ΜμΕ και χρήστες που δεν προχωρούν σε ενημερώσεις αμέσως μόλις λάβουν μια ή την αφήνουν για αργότερα, κάτι που είναι τρομερό λάθος. Ο σκοπός της εφαρμογής ενημερώσεων κώδικα και updates είναι να συνδέσει ή να διορθώσει οποιαδήποτε ευπάθεια υπάρχει στη συσκευή ή την εφαρμογή, αποτελώντας ένα κρίσιμο στοιχείο στην άμυνα έναντι επιθέσεων ransomware. Σε αντίθετη περίπτωση, οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου μπορούν να επωφεληθούν από τις πλέον πρόσφατες προς εκμετάλλευση ευπάθειες που ανακάλυψαν, στοχεύοντας τις επιθέσεις τους σε συστήματα που εξακολουθούν να είναι ευάλωτα.

Έλεγχος ταυτότητας χρήστη: όπως δεν μοιραζόμαστε τους κωδικούς πρόσβασης ή ακόμα και τα κλειδιά του σπιτιού μας, είναι εξίσου σημαντικό για τις εταιρείες να διασφαλίζουν ότι μόνο τα κατάλληλα άτομα έχουν την απαραίτητη πρόσβαση. Ένας επαναλαμβανόμενος τύπος κυβερνοεπίθεσης εστιάζει στην πρόσβαση RDP (Remote Desktop Protocol) με κλεμμένα διαπιστευτήρια χρήστη. Η χρήση ενός ελέγχου ταυτότητας χρήστη δύο παραγόντων προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο άμυνας για να αποτρέψει τους εισβολείς από τη χρήση αυτών των παραβιασμένων κωδικών πρόσβασης ή λογαριασμών.

Μείωση της επιφάνειας επίθεσης: δεδομένου του υψηλού δυνητικού κόστους μιας μόλυνσης ransomware, η καλύτερη στρατηγική είναι να εστιάσετε σε μια στρατηγική πρόληψης, αποτρέποντας τις επιθέσεις πριν από την ανάπτυξη τους και όχι στην τρέχουσα παραδοσιακή ανίχνευση (που σημαίνει ότι ο οργανισμός επιτρέπει στην επίθεση να λαμβάνει χώρα και μετά βιάζεται να μετριάσει το αντίκτυπό της).

Ανάπτυξη μιας λύσης κατά του ransomware: δεδομένης της μεθοδολογίας κρυπτογράφησης δεδομένων, το ransomware αφήνει ένα μοναδικό ψηφιακό αποτύπωμα όταν εκτελείται σε ένα σύστημα. Οι λύσεις κατά του ransomware έχουν σχεδιαστεί για να αναγνωρίζουν αυτά τα ίχνη και να εντοπίζουν αυτές τις επιθέσεις πιο αποτελεσματικά.

Εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση για την κυβερνοασφάλεια: Τα περισσότερα κακόβουλα προγράμματα που στοχεύουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις διαδίδονται συχνά μέσω email ηλεκτρονικού ψαρέματος και ο πιο αδύναμος κρίκος στην αλυσίδα είναι συχνά οι εργαζόμενοι. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το Threat Intelligence Report της Check Point, το 97% του κακόβουλου λογισμικού μηνιαίως τους τελευταίους 6 μήνες προέρχονταν από μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας η εκπαίδευση των εργαζομένων σχετικά με τον τρόπο αναγνώρισης και αποφυγής πιθανών απειλών αυτού του τύπου με εκπαίδευση και υποστήριξη σχετικών εργαλείων ασφαλείας.

Έλον Μασκ: Προσωρινά όρια ανάγνωσης στο Twitter

Το Twitter εφάρμοσε προσωρινά όρια ανάγνωσης για να αντιμετωπίσει τα “ακραία επίπεδα” εξαγωγής-συλλογής δεδομένων (data scraping) και χειραγώγησης του συστήματος, δήλωσε σήμερα ο ‘Ιλον Μασκ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης.

Οι επαληθευμένοι λογαριασμοί περιορίζονται προσωρινά στην ανάγνωση 6.000 αναρτήσεων την ημέρα, είπε ο Μασκ, προσθέτοντας ότι οι μη επαληθευμένοι λογαριασμοί και οι νέοι μη επαληθευμένοι λογαριασμοί περιορίζονται στην ανάγνωση 600 και 300 αναρτήσεων την ημέρα αντίστοιχα.

Αυτό παρατηρείται μετά την ανακοίνωση του Twitter ότι θα απαιτήσει από τους χρήστες να έχουν λογαριασμό στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης για να βλέπουν τα tweets, μια κίνηση που ο Μασκ χαρακτήρισε την Παρασκευή “προσωρινό μέτρο έκτακτης ανάγκης”.

Ο Μασκ είχε δηλώσει ότι εκατοντάδες οργανισμοί ή και περισσότεροι αποσπούν δεδομένα του Twitter “εξαιρετικά επιθετικά”, επιδρώντας στην εμπειρία του χρήστη.

Ο Μασκ είχε εκφράσει νωρίτερα τη δυσαρέσκειά του για τις εταιρίες τεχνητής νοημοσύνης όπως η OpenAI, η ιδιοκτήτρια του ChatGPT, για τη χρήση των δεδομένων του Twitter για την εκπαίδευση των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων τους.

Κβαντικό υπερ-υπολογιστή από το μέλλον αναπτύσσει η Google

Μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες, οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι κβαντικοί υπολογιστές θα αντικαταστήσουν τους “κλασικούς” υπολογιστές στα γραφεία μας και θα φέρουν επανάσταση στη ζωή μας.

Χρησιμοποιώντας τα περίεργα αποτελέσματα της κβαντικής φυσικής, θα είναι σε θέση να επιταχύνουν τη μηχανική μάθηση, να επιλύσουν την κλιματική αλλαγή και να ανακαλύψουν νέα φάρμακα, πιστεύεται.

Τώρα, η Google ισχυρίζεται ότι πέτυχε ένα σημαντικό ορόσημο στην προσπάθειά της να κατασκευάσει μια τέτοια συσκευή, επιτυγχάνοντας “κβαντική υπεροχή” – λύνοντας προβλήματα που καμία κλασική μηχανή δεν μπορεί να λύσει.

Ο τεχνολογικός γίγαντας λέει ότι δημιούργησε έναν κβαντικό υπολογιστή ικανό να κάνει αμέσως υπολογισμούς που θα έπαιρναν ακόμη και στον ταχύτερο υπολογιστή που υπάρχει σήμερα 47 χρόνια για να τους κάνει.

Αν αυτό σας ακούγεται οικείο, η Google δήλωσε ότι πέτυχε την κβαντική υπεροχή το 2019, αν και τότε ο ισχυρισμός αμφισβητήθηκε από αντιπάλους.

Η αντίπαλη IBM επεσήμανε ότι η εργασία που μπόρεσε να εκτελέσει ο κβαντικός υπολογιστής Sycamore της Google δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και τεχνικά θα μπορούσε να γίνει από μια κλασική μηχανή, αν και πιο αργά.

Τέσσερα χρόνια μετά, οι ερευνητές της Google ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν μια ισχυρότερη μηχανή με δυνατότητες που ξεπερνούν τις κλασικές μηχανές – με άλλα λόγια, κβαντική υπεροχή.

Παραμένει ασαφές πόσο κόστισε η ανάπτυξη του κβαντικού υπολογιστή, αν και η MailOnline επικοινώνησε με την Google για περισσότερες πληροφορίες.

‘Οι κβαντικοί υπολογιστές υπόσχονται την εκτέλεση εργασιών πέρα από τις δυνατότητες των κλασικών υπολογιστών’, αναφέρει η ομάδα στην εργασία της, η οποία δημοσιεύθηκε στον διακομιστή arXiv pre-print, χωρίς να έχει ακόμη αξιολογηθεί από ομότιμους.

“Εκτιμούμε το υπολογιστικό κόστος σε σύγκριση με βελτιωμένες κλασικές μεθόδους και αποδεικνύουμε ότι το πείραμά μας υπερβαίνει τις δυνατότητες των υφιστάμενων κλασικών υπερυπολογιστών.

Η κβαντική τεχνολογία χρησιμοποιεί τα τρομακτικά φαινόμενα της κβαντικής φυσικής για να επιταχύνει κατά πολύ την επεξεργασία πληροφοριών, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει στον ισχυρότερο υπολογιστή στη Γη.

EV: Η εταιρεία Nikola ετοιμάζεται για σύγκρουση με τον ιδρυτή της

Προς μετωπική σύγκρουση με τον ιδρυτή της, Τρέβον Μίλτον, ο οποίος πέρσι καταδικάστηκε για απάτη με κινητές αξίες, οδεύει η εταιρεία κατασκευής ηλεκτρικών φορτηγών Nikola.

Ο λόγος; Ο Μίλτον, που παραμένει ο μεγαλύτερος μέτοχος της Nikola διατηρώντας περίπου το 7% των μετοχών της, προέτρεψε τους άλλους μετόχους να «γυρίσουν την πλάτη» στην τελευταία προσπάθεια της εταιρείας να αντλήσει μετρητά. Ο ίδιος είχε δηλώσει στο Instagram τον προηγούμενο μήνα ότι ψήφισε κατά της πρότασης της εταιρείας να διπλασιάσει το ποσό των μετοχών που επιτρέπεται να εκδώσει, ενθαρρύνοντας και άλλους μετόχους να πράξουν το ίδιο. «Η εταιρεία δεν χρειάζεται νέες μετοχές, χρειάζεται νέα ηγεσία», ανέφερε ο Μίλτον σε ανάρτησή του στις 15 Ιουνίου.

Η αντιπαράθεση
Η αντιπαράθεση ξέσπασε αφού η εταιρεία απέτυχε να κερδίσει την υποστήριξη των μετόχων για την έκδοση μετοχών στην ετήσια συνέλευσή της τον Ιούνιο. Η διοίκηση της Nikola δήλωσε ότι αν η πλειοψηφία δεν ψηφίσει υπέρ της έκδοσης νέων μετοχών, θα μπορούσε να βρεθεί σε δεινή θέση λόγω έλλειψης ρευστότητας. Η τιμή της μετοχής της Nikola έκλεισε στα 1,38 δολάρια στις 30 Ιουνίου, από 4,72 δολάρια πριν από ένα χρόνο. Το 2020, η εταιρεία καυχιόταν για λίγο για υψηλότερη αποτίμηση από τη Ford, πριν πέσει κατακόρυφα μετά από μια έκθεση της εταιρείας short-selling Hindenburg Research η οποία χαρακτήριζε την εταιρεία «μια περίπλοκη απάτη».

Εκπρόσωπος της Nikola αρνήθηκε να σχολιάσει στο πλαίσιο ρεπορτάζ των Financial Times, όμως η εταιρεία τον προηγούμενο μήνα είχε ανακοινώσει πως ο Μίλτον παραβίασε τη συμφωνία αποχωρισμού με την εταιρεία, προτρέποντας τους μετόχους να ψηφίσουν κατά της πρότασης της διοίκησης.

Η εταιρεία έχει περισσότερους από 700.000 μεμονωμένους μετόχους, γεγονός που καθιστά δυσκολότερη την εξασφάλιση των απαραίτητων ψήφων. Αν και είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος της Nikola, ο Μίλτον δεν μπορεί να εμποδίσει την προσπάθεια της εταιρείας να εκδώσει μετοχές μόνος του. Εάν οι μέτοχοι δεν εγκρίνουν τις νέες μετοχές μέχρι τις 5 Ιουλίου, η εταιρεία θα μπορούσε να προσπαθήσει να παρατείνει εκ νέου την ψηφοφορία.

Αναταράξεις για τις νεοσύστατες επιχειρήσεις EV
Όπως σημειώνουν οι Financial Times, οι νεοσύστατες επιχειρήσεις ηλεκτρικών οχημάτων, συμπεριλαμβανομένης της Nikola, προσέλκυσαν σημαντικές επενδύσεις πριν από αρκετά χρόνια, όταν πολλές από αυτές εισήλθαν στο χρηματιστήριο μέσω εταιρειών εξαγοράς ειδικού σκοπού. Έκτοτε, πολλές από αυτές ήρθαν αντιμέτωπες με τη σκληρή πραγματικότητα της κατασκευής σε μεγάλη κλίμακα.

Η Rivian, η οποία διαθέτει τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση της αγοράς από τους νέους παίκτες στον τομέα των ηλεκτρικών οχημάτων, σχεδιάζει να παράγει 50.000 φορτηγά φέτος, αφού μείωσε τους στόχους παραγωγής πέρυσι. Η Lordstown Motors κατέθεσε αίτηση πτώχευσης την Τρίτη.

Η Nikola είχε μια ιδιαίτερα ταραγμένη πορεία. Μετά την αναφορά της Hindenburg, οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς ξεκίνησαν έρευνα για τον Μίλτον. Τον περασμένο Οκτώβριο ένα σώμα ενόρκων τον καταδίκασε για παραπλάνηση των επενδυτών σχετικά με την τεχνολογία της εταιρείας προκειμένου να ανεβάσει την τιμή της μετοχής. Η εταιρεία άρχισε να κατασκευάζει το φορτηγό Tre που κινείται με μπαταρίες πέρυσι, πουλώντας 131 οχήματα το 2022 και άλλα 31 το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους.

Ανέφερε καθαρές ζημίες ύψους 169 εκατ. δολαρίων και 132 εκατ. δολάρια σε μετρητά στο τέλος Μαρτίου. Έχει προχωρήσει σε περικοπές δαπανών, ανακοινώνοντας τον Ιούνιο ότι θα απολύσει περίπου 270 άτομα σε ΗΠΑ και Ευρώπη, σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης 50 εκατ. δολαρίων ετησίως.

Τον Μάιο, η κατασκευάστρια φορτηγών Iveco εξαγόρασε τη Nikola έναντι 35 εκατ. δολαρίων. Τώρα, η εταιρεία σχεδιάζει να ξεκινήσει τον Ιούλιο την εμπορική παραγωγή ενός φορτηγού που θα κινείται με κυψέλες καυσίμου υδρογόνου. Έτσι, τον Μάιο ανέστειλε την παραγωγή του φορτηγού με μπαταρίες για να προετοιμάσει το εργοστάσιό της στην Αριζόνα για την παραγωγή του νέου προϊόντος.

Apple: Μειώνει τα σχέδια παραγωγής του Vision Pro

Η Apple φέρεται να αναγκάστηκε να προβεί σε σημαντικές περικοπές στις προβλέψεις παραγωγής για την μάσκα επαυξημένης πραγματικότητας Vision Pro λόγω της πολυπλοκότητας της συσκευής

Όπως αναφέρει δημοσίευμα των Financial Times, που επικαλείται άτομα με άμεση γνώση της διαδικασίας, η κινεζική εταιρεία Luxshare, ο μοναδικός συναρμολογητής της Apple για τη συσκευή, ετοιμαζόταν να κατασκευάσει λιγότερες από 400.000 μονάδες του Vision Pro το 2024, ανέφερε η εφημερίδα. Πηγή του δημοσιεύματος θεωρούνται δύο άτομα που βρίσκονται κοντά στις δύο εταιρείες, Apple και τη Luxshare.

Σημειώνεται ότι η Apple είχε νωρίτερα ως εσωτερικό στόχο πωλήσεων τις ένα εκατομμύριο μονάδες του headset κατά τους πρώτους 12 μήνες κυκλοφορίας του, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα των FT.

Η κατασκευάστρια του iPhone φέρεται να ζήτησε από δύο προμηθευτές με έδρα την Κίνα αρκετά εξαρτήματα για 130.000 έως 150.000 μονάδες τον πρώτο χρόνο, ανέφεραν οι FT, προσθέτοντας ότι τα σχέδια για μια πιο προσιτή έκδοση της συσκευής έχουν αναβληθεί.

Μια σημαντική δυσκολία στη διαδικασία παραγωγής είναι η κατασκευή των οθονών micro-OLED για τη συσκευή. Η Apple ήταν δυσαρεστημένη με την απόδοση των micro-OLED που είναι παρόλα αυτά απαλλαγμένες από ελαττώματα.

Όπως ανέφερε η μία εκ των πηγών του δημοσιεύματος, η περικοπή της πρόβλεψης για την παραγωγή του 2024 «απογοήτευσε» την Luxshare, καθώς επρόκειτο να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα ώστε να είναι σε θέση να κατασκευάζει σχεδόν 18 εκατομμύρια μονάδες ετησίως τα επόμενα χρόνια.

Τόσο η Apple όσο και η Luxshare δεν σχολίασαν το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Πρώτο νέο προϊόν από το 2015
Το Vision Pro, που παρουσιάστηκε τον περασμένο μήνα και αναμένεται να είναι διαθέσιμο στις αρχές του επόμενου έτους στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αρχική τιμή 3.499 δολάρια – πάνω από τρεις φορές το κόστος του ακριβότερου headset της σειράς συσκευών μικτής και εικονικής πραγματικότητας της Meta.

Η μάσκα Vision Pro, που ανακοινώθηκε στο πλαίσιο του συνεδρίου WWDC είναι το πρώτο πραγματικά νέο προϊόν της Apple (δηλαδή όχι ανανέωση υπάρχοντος) από το 2015 όταν παρουσιάστηκε το πρώτο μοντέλο του έξυπνου ρολογιού Apple Watch και ουσιαστικά συμπυκνώνει την εργασία οκτώ ετών και την επένδυση δισεκατομμυρίων δολαρίων σε επίπεδο έρευνας και ανάπτυξης.

Επιπρόσθετα, είναι ενδεχομένως και το πιο… ριψοκίνδυνο λανσάρισμα συσκευής στην ιστορία της αμερικανικής εταιρείας.

Διάστημα: Τι είναι το φαινόμενο «σάντουιτς» που δημιουργούν οι μεγάλοι πλανήτες

Μια νέα μέθοδο σχηματισμού πλανητών στο διάστημα, κατά την οποία δύο μεγάλοι πλανήτες στον πρωτοπλανητικό δίσκο μπορούν δυνητικά να δημιουργήσουν έναν μικρότερο πλανήτη ανάμεσά τους και την οποία ονόμασαν «σχηματισμό πλανητών σάντουιτς», ανακάλυψαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στην Εθνική Συνάντηση Αστρονομίας της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας της Βρετανίας και υποβλήθηκε στο περιοδικό «Monthly Notices».

Οι ερευνητές διερεύνησαν το περιβάλλον γέννησης των πλανητών, περιοχές αερίων και σκόνης που στροβιλίζονται γύρω από ένα κεντρικό αστέρι και είναι γνωστές ως πρωτοπλανητικός δίσκος. Παλαιότερες παρατηρήσεις έχουν καταδείξει ότι στους πρωτοπλανητικούς δίσκους υπάρχουν δακτύλιοι και κενά. Επίσης, ότι οι πλανήτες προκαλούν τον σχηματισμό δακτυλίων σκόνης ακριβώς έξω από αυτούς.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, αυτό το φαινόμενο «σάντουιτς» προκύπτει επειδή δύο αρχικοί, μεγάλοι πλανήτες περιορίζουν τη ροή της σκόνης προς τα μέσα και αυτό σημαίνει ότι η ποσότητα της σκόνης που συγκεντρώνεται μεταξύ τους είναι μειωμένη σε σύγκριση με το αν δεν υπήρχε εξωτερικός πλανήτης. Αν αυτή η σκόνη τελικά συγκεντρωθεί για να σχηματίσει έναν πλανήτη, τότε ο μεσαίος πλανήτης θα είναι πιθανότατα μικρότερους από τους δύο εξωτερικούς, όπως η γέμιση ενός σάντουιτς.

Παρόλο που απαιτείται περαιτέρω έρευνα, η θεωρία αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιθανή εξήγηση για τον σχηματισμό μικρών πλανητών, όπως ο Άρης και ο Ουρανός, οι οποίοι περιβάλλονται από μεγαλύτερους πλανήτες.

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ, Φαρζάνα Μερού, εξηγεί ότι «στη μελέτη μας προτείνουμε τους δακτύλιους ως τόπους σχηματισμού πλανητών, συγκεκριμένα ότι υπάρχουν πλανήτες-σάντουιτς που σχηματίζονται αυτή τη στιγμή στους δακτύλιους. Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από τη συμβατική άποψη του σχηματισμού των πλανητών, όπου συνήθως περιμένουμε ότι οι πλανήτες σχηματίζονται διαδοχικά από το εσωτερικό προς το εξωτερικό του δίσκου και γίνονται όλο και πιο ογκώδεις προς τα έξω».