Τα «μωρά της πανδημίας» έχουν πιο υγιές μικροβίωμα και λιγότερες τροφικές αλλεργίες, διαπιστώνει νέα μελέτη

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Ιατρικής και Επιστημών Υγείας RCSI της Ιρλανδίας διαπίστωσαν ότι τα μωρά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια των λόκνταουν είχαν αξιοσημείωτα διαφορετικό μικροβίωμα του εντέρου σε σχέση με εκείνα που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία. Τα «μωρά της πανδημίας» είχαν επίσης χαμηλότερα ποσοστά αυτοάνοσων παθήσεων, όπως οι τροφικές αλλεργίες.

Το μικροβίωμα του εντέρου αποτελείται από μια πολύπλοκη κοινότητα μικροβίων που κατοικούν στον πεπτικό σωλήνα και παίζει καθοριστικό ρόλο στη συνολική υγεία ενός ατόμου. Αυτή η νέα μελέτη εμβαθύνει στον τρόπο με τον οποίο η πανδημία επηρέασε την υγεία του εντέρου των νεογέννητων, αποκαλύπτοντας ότι οι συνθήκες κοινωνικής απομόνωσης ενδεχομένως να δημιούργησαν ένα πιο ευεργετικό μικροβιακό περιβάλλον για αυτά τα βρέφη.

Τα οφέλη που παρατηρήθηκαν στα «μωρά της πανδημίας» αποδίδονται σε διάφορους παράγοντες που σχετίζονται με τις συνθήκες κοινωνικής απομόνωσης. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε μείωση των λοιμώξεων και της επακόλουθης χρήσης αντιβιοτικών, παράλληλα με την αύξηση της διάρκειας του θηλασμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα νεογέννητα να αποκτούν περισσότερα ωφέλιμα μικρόβια από τις μητέρες τους μετά τη γέννηση, τα οποία πιστεύεται ότι προστατεύουν από αλλεργικές ασθένειες.

«Η μελέτη αυτή προσφέρει μια νέα προοπτική για τον αντίκτυπο της κοινωνικής απομόνωσης στην πρώιμη ζωή στο μικροβίωμα του εντέρου. Ειδικότερα, τα χαμηλότερα ποσοστά αλλεργιών μεταξύ των νεογέννητων κατά τη διάρκεια του λόκνταουν θα μπορούσαν να αναδείξουν την επίδραση του τρόπου ζωής και των περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως η συχνή χρήση αντιβιοτικών, στην αύξηση των αλλεργικών ασθενειών», αναφέρει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Δρ. Τζόναθαν Χούριχεϊν, πρόεδρος του Τμήματος Παιδιατρικής στο RCSI και σύμβουλος παιδίατρος στο Children’s Health Ireland Temple Street, σε ανακοίνωση του πανεπιστημίου.

Πριν από αυτή τη μελέτη ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί πλήρως η σχετική συμβολή αυτών των πολλαπλών περιβαλλοντικών εκθέσεων και διατροφικών παραγόντων στην ανάπτυξη του μικροβιώματος στην πρώιμη ζωή, σύμφωνα με τον επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Λίαμ Ο΄Μαχόνεϊ.

«Ελπίζουμε να επανεξετάσουμε αυτά τα παιδιά όταν γίνουν 5 ετών για να δούμε αν υπάρχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις αυτών των ενδιαφέρουσων αλλαγών στο πρώιμο μικροβίωμα του εντέρου», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα κοπράνων από 351 μωρά που γεννήθηκαν τους πρώτους μήνες της πανδημίας Covid-19 και τα συνέκριναν με δείγματα κοπράνων που ελήφθησαν από μωρά που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων που αφορούσαν τη διατροφή, το οικιακό περιβάλλον και την υγεία, ενώ δείγματα κοπράνων και τεστ αλλεργίας πραγματοποιήθηκαν σε διάφορα στάδια μέχρι και τους 24 μήνες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μόνο το 17% των βρεφών έλαβε αντιβιοτικά μέχρι τα πρώτα τους γενέθλια, γεγονός που συσχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα ωφέλιμων βακτηρίων όπως τα bifidobacteria.

Τα ευρήματα αυτής της μελέτης προσφέρουν μια νέα ματιά στον αντίκτυπο της κοινωνικής απομόνωσης και των αλλαγών στον τρόπο ζωής κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής ενός μωρού. Καθώς ο κόσμος συνεχίζει να αντιμετωπίζει τα επακόλουθα της πανδημίας, οι γνώσεις αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καλύτερη κατανόηση του τρόπου καλλιέργειας ενός υγιούς μικροβιώματος από τη γέννηση, προσφέροντας ενδεχομένως προστασία από αλλεργικά και αυτοάνοσα νοσήματα.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Allergy».

ΠΗΓΗ: Studyfinds

Ευρωπαϊκές startups: Βραβεία για νέας γενιάς τεχνολογίες και υλικά

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πως η Ευρώπη σέρνει τον …χορό προς ένα βιώσιμο μέλλον και πως όλες οι «πράσινες» πολιτικές είναι στην αιχμή του δόρατος των ερευνών και της βιομηχανίας της Γηραιάς Ηπείρου, με την ενεργειακή ασφάλεια και την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα των κρατών – μελών.

Λέξη – κλειδί η μπαταρία, αφού η τεχνολογία της είναι πίσω από την εποχή της αποθήκευσης της «καθαρής» ενέργειας, που έρχεται …με τα χίλια. Νέες μπαταρίες και υλικά με μικρότερο τόσο κόστος όσο και περιβαλλοντικό αποτύπωμα υπόσχονται δύο νέες ευρωπαϊκές προσπάθειες, που πρόσφατα βραβεύτηκαν στο ετήσιο EIT Summit.

Μεγάλο βραβείο στον τομέα των πρωτοποριακών εξελίξεων στην κατασκευή μπαταριών, το Innovation Team Award, πήρε η σουηδική Altris, μια ομάδα που ειδικεύεται στις Sodium-Ion μπαταρίες και διακρίθηκε για τη σχεδίαση ενός νέου υλικού, του Fennac® για το καθοδικό τμήμα μιας μπαταρίας που πέρα από φθηνότερη θα την καθιστά και πιο «καθαρή».

«Με το Fennac επιθυμούμε να φέρουμε μία νέα χημική σύσταση, μία πιο βιώσιμη χημική σύσταση στην αγορά, ώστε το λίθιο να μην είναι το μόνο από τα συστατικά στο οποίο αναγκαστικά πρέπει να απευθυνθείς για να φτιάξεις μπαταρίες, αλλά και να φέρουμε μία καινούργια τοπική αξία στην Ευρώπη» εξήγησε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» ο Κρίστερ Βέργκβιστ (Christer Bergquist), CEO και CFO της Altris, τονίζοντας πως η ευρωπαϊκή καινοτομία πίσω από αυτές τις νέες μπαταρίες είναι η σύστασή της, συνδυαστικά με τον σχεδιασμό της.

«Τα βασικά στοιχεία στη χημική σύσταση της τεχνολογίας που προτείνουμε είναι το αλάτι, το ξύλο, ο σίδηρος και ο αέρας, στοιχεία τα οποία υπάρχουν σε αφθονία στη φύση και είναι ενσωματωμένα στην υπάρχουσα βιομηχανική υποδομή του ανθρώπου. Έτσι, λοιπόν, αντί να ανταγωνιζόμαστε πάνω στη διάθεση σπάνιων ορυκτών και μετάλλων που υπάρχουν στη γη, αυτά που χρησιμοποιούμε υπάρχουν σε αφθονία. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε μειωμένο περιβαλλοντικό αντίκτυπο σε ό,τι αφορά το έδαφος της γης, μειωμένη χρήση σπάνιων γαιών» επισήμανε ο κ. Βέργκβιστ.

Με τη νέα αυτή τεχνολογία μπαταριών που προτείνει η ευρωπαϊκή ομάδα, η προσπάθεια αναμένεται να οδηγήσει σε μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος αλλά και σε μικρότερο κόστος για τις νέου τύπου μπαταρίες που η βιομηχανία θα μπορεί να τοποθετήσει σε ηλεκτρικά αυτοκίνητα αλλά και αεροσκάφη στο μέλλον. «Έχεις μία εντελώς διαφορετική γκάμα τιμών σε ό,τι αφορά τα υλικά. Δεν είναι τόσο ρευστά υλικά όπως το λίθιο. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να έχεις έναν πιο προωθημένο τρόπο σχεδιασμού του κόστους του προϊόντος σου, κι έτσι τελικά οι πελάτες να ξέρουν τι θα πληρώσουν και γιατί θα το πληρώσουν» εξήγησε ο βραβευμένος Σουηδός ειδικός.

Οι νέου τύπου μπαταρίες είναι, μάλιστα, κοντά στην παραγωγή.

Αποθηκεύοντας ενέργεια
«Πέρυσι το Νοέμβριο ανακοινώσαμε πως έχουμε ετοιμάσει ένα cell μπαταρίας που αποδίδει 160 κιλοβατώρες/κιλό σε ενεργειακή πυκνότητα, κάτι που σημαίνει ότι είναι μία τεχνολογία πλέον εμπορικά έτοιμη. Αυτή η εξέλιξη σημαίνει ότι μπορεί να υπάρξει κάλυψη των αναγκών σε προϊόντα αποθήκευσης ενέργειας κι αυτό σε επίπεδο μαζικής κάλυψης αναγκών αγοράς. Σε αυτό στοχεύουμε τώρα με την τεχνολογία Sodium-Ion. Έχουμε, λοιπόν, πλέον οριστικοποιήσει τον βασικό σχεδιασμό της κυψέλης, την οποία θα βάλουμε σε διαδικασία μαζικής παραγωγής μέχρι το τέλος του δεύτερου τριμήνου του 2024. Η παραγωγή πολύ μεγάλης ποσότητας (gigascale) θα έρθει μέχρι το μέσο του επόμενου έτους, άρα μιλάμε για τα μέσα του 2025. Και για τη μαζική παραγωγή μιλάμε για τα μέσα του 2027. Έτσι, λοιπόν, μέσα σε τρία χρόνια υπολογίζουμε στην παραγωγή δυνατότητας αποθήκευσης gigawatt με αυτό το προϊόν πια μέσα στην αγορά» διευκρίνισε ο CEO και CFO της Altris.

Σημείωσε ακόμα ότι, αρχικά, οι νέας τεχνολογίας μπαταρίες θα χρησιμοποιηθούν σε επίγειες μονάδες παραγωγής ενέργειας από τον ήλιο, όπως και σε φάρμες παραγωγής ενέργειας από τον αέρα, ενώ στη συνέχεια -κάποια στιγμή- θα βρεθούν σε χρήση στα ηλεκτρικά οχήματα.

«Για εμάς αυτό είναι ένα ζήτημα πυκνότητας αποθήκευσης ενέργειας, οι μπαταρίες αποθήκευσης ενέργειας τεχνολογίας Sodium-Ion έχουν μεγαλύτερες κυψέλες από την μπαταρίες αποθηκεύεις ενέργειας Ιόντων Λιθίου, οπότε δεν έχεις εδώ την ίδια δυνατότητα. Αναπτύσσουμε ήδη την επόμενη γενιά των προϊόντων μας που θα έχουνε πυκνότητα αποθήκευσης ενέργειας τέτοια ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον τομέα της βιομηχανικής παραγωγής ηλεκτρικών οχημάτων. Θα τοποθετηθούμε περισσότερο στα βασικά μοντέλα που σημαίνει ότι μιλάμε για αυτοκίνητα για αστική μετακίνηση περισσότερο, τα πιο προσιτά οικογενειακά μοντέλα και όχι τα premium, μεγάλης αυτονομίας οχήματα, τα οποία συνήθως σήμερα σχετίζουμε με μοντέλα π.χ της Tesla, ή της Mercedes-Benz, εκεί ακόμα θα χρησιμοποιείται το λίθιο. Από την άλλη όμως για τα βασικά τα προσιτά οικονομικά αυτοκίνητα, θα υπάρχουν οι Sodium-Ion μπαταρίες μέχρι το 2030», εξήγησε ο κ. Βέργκβιστ.

Η ευρωπαϊκή αυτή τεχνολογία, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει το πλεονέκτημα ότι είναι μία επένδυση που είναι πολύ λιγότερο capital intense, απαιτητική δηλαδή για μεγάλα κεφάλαια. «Χρειάζεται να καταφέρουμε να διαχειριστούμε και να αποκτήσουμε μικρότερο κεφάλαιο συγκριτικά πάντα με τις Ιόντων Λιθίου τεχνολογίες, όταν μιλάμε για την αύξηση της παραγωγής. Αν κοιτάξουμε λίγο στο μέλλον, πέντε χρόνια από τώρα, θέλουμε να έχουμε περίπου δυνατότητα παραγωγής 60 Gigawatts σε τρία εργοστάσια. Ιδανικά ένα εργοστάσιο στις ΗΠΑ, ένα δεύτερο στην Ευρώπη, και πιθανώς ένα ακόμα στην Ευρώπη ή στη νοτιοανατολική Ασία» εξήγησε ο κ. Βέργκβιστ και πρόσθεσε πως η Altris είναι η μόνη εταιρεία με αυτή τη συγκεκριμένη χημική σύσταση, όχι όμως η μόνη που εξελίσσει τεχνολογία μπαταριών με Sodium-Ion βάση, αφού στην Ευρώπη υπάρχουν και άλλοι δύο «παίκτες» στον συγκεκριμένο χώρο.

Βιώσιμα νανοϋλικά για πιο γρήγορη φόρτιση
Μία ακόμα ευρωπαϊκή προσπάθεια κέρδισε το βραβείο Public Award για μια νέα γενιά υλικών. Η HiQ-CARB είναι μία ομάδα που παράγει βιώσιμα και αποδοτικά νανοϋλικά για μπαταρίες υψηλών επιδόσεων, υλικά που θα επιτρέπουν πιο γρήγορες φορτίσεις σε ηλεκτρικά οχήματα, αλλά και μεγαλύτερη ζωή σε μπαταρίες, όπως και βελτιωμένες συνθήκες ασφάλειας σε συσκευές που έχουν μπαταρίες. Ο στόχος της ομάδας είναι η συνεισφορά στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής και η δημιουργία ευρωπαϊκών θέσεων εργασίας στον χώρο της τεχνολογίας.

Η ευρωπαϊκή ομάδα συνεργάστηκε με την EIT RawMaterials του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Καινοτομίας και Τεχνολογίας και, όπως είπε στο ραδιόφωνο του ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Αντρέας Μπίτνερ (Andreas Bittner), ενεργοποιητής και συντονιστής της ευρωπαϊκού σχεδίου καινοτομίας HiQCarb, «το πρόβλημα είναι πως η τρέχουσα διαδικασία παραγωγής μπαταριών σχετίζεται με υψηλές εκπομπές ρύπων διοξειδίου του άνθρακα».

Με την τεχνολογία που διαθέτει το υλικό που έχει ετοιμάσει η HiQCarb θα είναι εφικτή η παραγωγή «με το 10% των ρύπων διοξειδίου του άνθρακα που έχουν αυτή τη στιγμή τα ανταγωνιστικά υλικά από την Κίνα», όπως εξήγησε ο κ. Μπίτνερ, ενώ την ίδια ώρα το υλικό αυτό βελτιώνει και την απόδοση των μπαταριών και κατ’ επέκταση της κινητικότητας π.χ των αυτοκινήτων ή των αεροσκαφών.

Τα συγκεκριμένα δύο νέα νανοϋλικά (σ.σ βιολογικά carbon nanotubes CNTs και Acetylene Black πρόσθετα για μπαταρίες ιόντων-λιθίου) -των οποίων την παραγωγή εκκινεί και μεγιστοποιεί η ευρωπαϊκή εταιρεία- συνεισφέρουν στην καθαρή ενέργεια και η ευρωπαϊκή ομάδα που τα έχει αναπτύξει τα έχει ήδη πατεντάρει. Συνδυαστικά ως μείγμα, χάρη στην καλύτερη αγωγιμότητά τους, οδηγούν, σύμφωνα με τον κ. Μπίτνερ, σε καλύτερες γενιές μπαταριών, ενώ η ευρωπαϊκή ομάδα πίσω από τα υλικά αυτά έχει ανακαλύψει ότι με τη χρήση τους μπορεί να βελτιωθεί και η ταχύτητα φόρτισης των μπαταριών.

«Συγκριτικά με τον κύριο ανταγωνιστή μας από την Κίνα έχουμε βελτιωμένη αγωγιμότητα κατά 33%» επισήμανε ο κ. Μπίτνερ, σύμφωνα με τον οποίο πέρα από τη γρήγορη φόρτιση, τα υλικά αυτά μπορούν να παρέχουν ακόμη περισσότερο και ταχύτερη αποφόρτιση των μπαταριών. Η HiQCarb, μάλιστα, παράγει ήδη το ένα από αυτά τα καινοτόμα υλικά με δυνατότητα 3000 τόνων και στοχεύει στην αύξηση στους 12.000 τόνους στο επόμενο διάστημα.

Οι ειδικοί κατέληξαν: Στοχαζόμαστε τα πράγματα περισσότερο από όσο πρέπει

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας, σχεδόν το ένα τρίτο των ενηλίκων των ΗΠΑ έχει βιώσει τουλάχιστον μία μορφή αγχώδους διαταραχής σε κάποια στιγμή της ζωής του. Επιπλέον, το άγχος στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται σε άνοδο με δραστικές αυξήσεις να καταγράφονται ακόμη και στα χρόνια που προηγήθηκαν της πανδημίας. Και, ωστόσο, ενώ οι ψυχολογικές μετρήσεις και τα διαγνωστικά εγχειρίδια μπορούν να μας βοηθήσουν να εντοπίσουμε και να θεραπεύσουμε όσους πάσχουν από άγχος, δεν επαρκούν για να το εξηγήσουν. Πράγματι, παρά τη σχεδόν πανταχού παρούσα παρουσία του άγχους -ποιος δεν έχει νιώσει άγχος κάποια στιγμή;- η έννοια του άγχους παραμένει αδιαφανής.

Το γιατί συμβαίνει αυτό μπορεί να έχει να κάνει με το γεγονός ότι το άγχος είναι απίστευτα συνηθισμένο. Έχουμε την τάση να μην αναγνωρίζουμε, πόσο μάλλον να καταλαβαίνουμε, τα πράγματα που βιώνουμε περισσότερο. Περισσότερο από αυτό, όμως, είναι το γεγονός ότι η αιτία του άγχους κάποιου είναι συχνά ασύλληπτη. Το άγχος έχει την ικανότητα να χτυπάει όταν τα πράγματα πάνε καλά. Εν μέσω αγώνων και χάους, απουσιάζει αισθητά. Αλλά όταν η συμφορά υποχωρεί και η ένταση επιλύεται, μόνο τότε σηκώνει το απειλητικό του κεφάλι.

Αυτή η αινιγματική ιδιότητα συγκέντρωσε την προσοχή του υπαρξιακού φιλοσόφου του 19ου αιώνα Søren Kierkegaard, ο οποίος αφιέρωσε πολλαπλά έργα στην ανάλυση του άγχους, τόσο θεωρητικά όσο και βιωματικά. Για τον Κίρκεγκωρ, το άγχος είναι στενά συνδεδεμένο με την αυτοκριτική – τη συνειδητοποίηση ότι υπάρχουμε ως άτομα και την ικανότητά μας να εξετάζουμε κριτικά τον εαυτό μας. Τα ανθρώπινα όντα, λέει, διαθέτουν μια ικανότητα που φαίνεται να απουσιάζει από άλλα έμβια όντα. Έχουμε αυτοσυνείδηση. Ο ψυχισμός μας δεν είναι απλώς στραμμένος προς τα έξω στον κόσμο γύρω μας. Μπορούμε να σταματήσουμε και να αναστοχαστούμε πάνω στη συμπεριφορά μας. Μπορούμε να αξιολογήσουμε τον εαυτό μας.

Αυτή η ικανότητα αυτοεξέτασης έχει δικαίως επαινεθεί σε όλη την ιστορία της ανθρώπινης σκέψης. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, “η ανεξερεύνητη ζωή δεν αξίζει να ζει κανείς”, και μέρος της δουλειάς μας ως θεραπευτές είναι να βοηθήσουμε να έρθουν στη συνείδηση παρελθοντικές εμπειρίες που παραμένουν καταπιεσμένες και έτσι κρυμμένες από τη συνειδητή ζωή των ασθενών μας. Ωστόσο, για τον Κίρκεγκωρ, τα οφέλη της αυτοκριτικής δεν έρχονται χωρίς τα μειονεκτήματά τους. Το να έχεις αυτογνωσία, λέει, σημαίνει να είσαι υπεύθυνος, να αναγνωρίζεις ότι εμπλέκεσαι στις ζωές -και, επομένως, στον πόνο των άλλων. Όταν αναστοχαζόμαστε τον εαυτό μας, συχνά παρατηρούμε τους τρόπους με τους οποίους δεν έχουμε ανταποκριθεί σε αυτή την ευθύνη, τις φορές που την έχουμε αποφύγει ή ακόμη και απλώς παραμελήσει.

Η ευθύνη αυτή, λέει ο Κίρκεγκωρ, πηγάζει από το γεγονός ότι, ως όντα με αυτοσυνείδηση, αναγνωρίζουμε την ελευθερία που έχουμε να επιλέγουμε ανάμεσα σε διάφορες δυνατότητες. “Ένα δέντρο ανάμεσα στα δέντρα, μια γάτα ανάμεσα στα ζώα”, για να χρησιμοποιήσουμε τη διάσημη διατύπωση του Καμύ, δεν αναλογίζεται ποτέ το γεγονός ότι θα μπορούσε να είχε ενεργήσει διαφορετικά. Δεν κοιτάζει πίσω και δεν μετανιώνει για τις επιλογές του. Επιπλέον, τα όντα αυτά δεν προβλέπουν ένα απραγματοποίητο μέλλον και δεν βλέπουν τις μυριάδες δυνατότητες που βρίσκονται μπροστά τους.

Τα ανθρώπινα όντα, από την άλλη πλευρά, το κάνουν. Για εμάς, το άγχος αφορά αυτά που έχουμε κάνει (ή δεν έχουμε κάνει) και αυτά που θα μπορούσαμε να κάνουμε (ή να μην κάνουμε). Είναι άγχος για το γεγονός ότι, ως ελεύθερα όντα, ζούμε με έναν άπειρο αριθμό δυνατοτήτων μπροστά μας και έναν άπειρο αριθμό μη πραγματοποιημένων δυνατοτήτων που βρίσκονται ήδη πίσω μας. Ενώ η ζωή μας αποτελείται από τις στιγμές που πραγματικά βιώνουμε, ο ψυχισμός μας βασανίζεται από δυνατότητες που δεν έχουν συμβεί ποτέ ή δεν θα συμβούν ποτέ.

Αυτός ο τρόπος με τον οποίο “βρισκόμαστε πάντα μπροστά από τον εαυτό μας”, όπως τον αποκαλεί ο Γερμανός φαινομενολόγος Μάρτιν Χάιντεγκερ, οδηγεί σε μια άλλη αγχωτική διαπίστωση: Θα πεθάνουμε. Ο Χάιντεγκερ, ο οποίος επηρεάστηκε βαθύτατα από τον Κίρκεγκωρ, αποδίδει τα αισθήματα της αέναης αγωνίας μας στο γεγονός ότι αναγνωρίζουμε, τουλάχιστον σιωπηρά, ότι από τις διάφορες δυνατότητες που βρίσκονται μπροστά μας, μόνο μία είναι βέβαιο ότι θα γίνει πραγματικότητα. Τα ανθρώπινα όντα ζουν, λέει, ως “όντα προς τον θάνατο”. Αυτό που εννοεί με αυτό είναι ότι η ζωή μας διαμορφώνεται από την επίγνωση (και την αγωνία) της τελικής μας μοίρας. Και όσο πιο ξεκάθαρα αντιλαμβανόμαστε αυτή τη μοίρα, τόσο πιο ανήσυχοι γινόμαστε.

Εδώ έγκειται το πρόβλημα με την αυτοκριτική. Ο λόγος που το άγχος δεν εμφανίζεται σε περιόδους τεράστιου αγώνα είναι επειδή, όταν αντιμετωπίζει κανείς δυσκολίες, αναλώνεται στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Η αναταραχή στερεί από κάποιον τον ελεύθερο χρόνο που χρειάζεται για να κάνει ένα βήμα πίσω και να σκεφτεί για τη ζωή. Αναγκάζει κάποιον να υπάρχει ασυνείδητα -δηλαδή χωρίς να αναστοχάζεται- και λόγω της απροσεξίας του να ενσαρκώνει ένα είδος άγνοιας που για τον Κίρκεγκωρ προσεγγίζει την αθωότητα.

Μια τέτοια αθωότητα, ωστόσο, δεν είναι η λύση στο άγχος. Κάθε άλλο. Διότι δεν είναι μόνο η αθωότητα κάποιου που -όπως ένα ελάφι που ανοιγοκλείνει τα μάτια του στα φώτα της δημοσιότητας- δεν αναγνωρίζει τον κίνδυνο της κατάστασής του, αλλά είναι επίσης μια αθωότητα που δεν μπορεί να διατηρηθεί. Αργά ή γρήγορα, κάποιος θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει το άγχος που είναι εγγενές στην ανθρώπινη κατάσταση. Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική ανάγκη να μην το αποφεύγει κανείς.

Σύμφωνα με τον Κίρκεγκωρ, ο δρόμος πέρα από το άγχος περνάει παραδόξως μέσα από το άγχος. Η αυτοεξέταση μπορεί να προκαλέσει άγχος, αλλά το ίδιο προσφέρει και μια πορεία προς τα εμπρός. Μας επιτρέπει να αναστοχαστούμε τις επιλογές που έχουμε κάνει και να οραματιστούμε τη δυνατότητα αλλαγής. Όσο παραμένουμε ανυποψίαστοι για το γεγονός ότι υπάρχουμε ως ελεύθερα όντα, μια τέτοια δυνατότητα μας αποκλείεται. Όμως, για τον Κίρκεγκωρ, πίστη σημαίνει να βλέπεις το αδύνατο να γίνεται δυνατό, να βλέπεις το άγχος σου να μετατρέπεται σε μέσο με το οποίο μπορείς να αναπαυθείς στον εαυτό σου και (ποιος ξέρει;) ίσως ακόμη και να νιώσεις στιγμές αποδοχής και αυθεντικής χαράς.

Ένα πρωτοφανές σήμα εντοπίστηκε στον ανθρώπινο εγκέφαλο

Οι επιστήμονες εντόπισαν μια μοναδική μορφή κυτταρικής ανταλλαγής μηνυμάτων που συμβαίνει στον ανθρώπινο εγκέφαλο, αποκαλύπτοντας πόσα πολλά έχουμε ακόμη να μάθουμε για τις μυστηριώδεις εσωτερικές λειτουργίες του. Είναι συναρπαστικό ότι η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι ο εγκέφαλός μας μπορεί να είναι ακόμη πιο ισχυρή μονάδα υπολογισμού από ό,τι είχαμε συνειδητοποιήσει.

Το 2020, ερευνητές από ινστιτούτα της Γερμανίας και της Ελλάδας ανέφεραν έναν μηχανισμό στα εξωτερικά φλοιώδη κύτταρα του εγκεφάλου που παράγει από μόνος του ένα νέο “διαβαθμισμένο” σήμα, το οποίο θα μπορούσε να παρέχει στους επιμέρους νευρώνες έναν άλλο τρόπο να εκτελούν τις λογικές τους λειτουργίες.

Μετρώντας την ηλεκτρική δραστηριότητα σε τμήματα ιστού που αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης σε επιληπτικούς ασθενείς και αναλύοντας τη δομή τους με τη χρήση φθορίζουσας μικροσκοπίας, οι νευρολόγοι διαπίστωσαν ότι τα μεμονωμένα κύτταρα του φλοιού χρησιμοποιούν όχι μόνο τα συνήθη ιόντα νατρίου για να “πυροδοτήσουν”, αλλά και ασβέστιο.

Αυτός ο συνδυασμός θετικά φορτισμένων ιόντων πυροδοτούσε κύματα τάσης που δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ πριν, τα οποία αναφέρονται ως δυναμικά δράσης με τη μεσολάβηση ασβεστίου σε δενδρίτες, ή dCaAPs.

Οι εγκέφαλοι -ιδιαίτερα οι ανθρώπινοι- συχνά συγκρίνονται με υπολογιστές. Η αναλογία έχει τα όριά της, αλλά σε ορισμένα επίπεδα εκτελούν εργασίες με παρόμοιους τρόπους.

Και οι δύο χρησιμοποιούν τη δύναμη μιας ηλεκτρικής τάσης για να εκτελέσουν διάφορες λειτουργίες. Στους υπολογιστές αυτή έχει τη μορφή μιας μάλλον απλής ροής ηλεκτρονίων μέσω διασταυρώσεων που ονομάζονται τρανζίστορ.

Στους νευρώνες, το σήμα έχει τη μορφή ενός κύματος ανοίγματος και κλεισίματος καναλιών που ανταλλάσσουν φορτισμένα σωματίδια, όπως νάτριο, χλώριο και κάλιο. Αυτός ο παλμός ροής ιόντων ονομάζεται δυναμικό δράσης.

Αντί για τρανζίστορ, οι νευρώνες διαχειρίζονται αυτά τα μηνύματα χημικά στο τέλος των κλάδων που ονομάζονται δενδρίτες.

“Οι δενδρίτες είναι κεντρικής σημασίας για την κατανόηση του εγκεφάλου, επειδή βρίσκονται στον πυρήνα αυτού που καθορίζει την υπολογιστική ισχύ των μεμονωμένων νευρώνων”, δήλωσε ο νευροεπιστήμονας Matthew Larkum του Πανεπιστημίου Humboldt στον Walter Beckwith στην Αμερικανική Ένωση για την Προώθηση της Επιστήμης τον Ιανουάριο του 2020.

Οι δενδρίτες είναι οι φωτεινοί σηματοδότες του νευρικού μας συστήματος. Εάν ένα δυναμικό δράσης είναι αρκετά σημαντικό, μπορεί να μεταβιβαστεί σε άλλα νεύρα, τα οποία μπορούν να μπλοκάρουν ή να μεταβιβάσουν το μήνυμα.

Αυτό είναι το λογικό υπόβαθρο του εγκεφάλου μας – κυματισμοί τάσης που μπορούν να επικοινωνηθούν συλλογικά με δύο μορφές: είτε ένα μήνυμα AND (αν ενεργοποιηθούν τα x και y, το μήνυμα μεταβιβάζεται)- είτε ένα μήνυμα OR (αν ενεργοποιηθεί το x ή το y, το μήνυμα μεταβιβάζεται).

Αναμφισβήτητα, αυτό δεν είναι πουθενά πιο πολύπλοκο από ό,τι στο πυκνό, ρυτιδωμένο εξωτερικό τμήμα του ανθρώπινου κεντρικού νευρικού συστήματος, τον εγκεφαλικό φλοιό. Το βαθύτερο δεύτερο και τρίτο στρώμα είναι ιδιαίτερα παχύ, γεμάτο με διακλαδώσεις που εκτελούν λειτουργίες υψηλής τάξης που συνδέουμε με την αίσθηση, τη σκέψη και τον κινητικό έλεγχο.

Οι ερευνητές εξέτασαν προσεκτικά τους ιστούς αυτών των στρωμάτων, συνδέοντας τα κύτταρα με μια συσκευή που ονομάζεται σωματοδενδριτικός patch clamp για να στείλουν ενεργά δυναμικά πάνω και κάτω από κάθε νευρώνα, καταγράφοντας τα σήματά τους.

Υπήρξε μια “ευρηματική” στιγμή όταν είδαμε για πρώτη φορά τα δενδριτικά δυναμικά δράσης”, δήλωσε ο Larkum.

Για να διασφαλίσουν ότι οι όποιες ανακαλύψεις δεν αφορούσαν μόνο τα άτομα με επιληψία, έλεγξαν εκ νέου τα αποτελέσματά τους σε μια χούφτα δείγματα που ελήφθησαν από όγκους του εγκεφάλου.

Ενώ η ομάδα είχε πραγματοποιήσει παρόμοια πειράματα σε αρουραίους, τα είδη των σημάτων που παρατήρησαν να βουίζουν μέσα από τα ανθρώπινα κύτταρα ήταν πολύ διαφορετικά.

Το πιο σημαντικό είναι ότι, όταν χορήγησαν στα κύτταρα έναν αναστολέα των διαύλων νατρίου που ονομάζεται τετροδοτοξίνη, εξακολουθούσαν να βρίσκουν σήμα. Μόνο με τον αποκλεισμό του ασβεστίου όλα ησύχασαν.

Η εύρεση ενός δυναμικού δράσης με τη μεσολάβηση του ασβεστίου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Αλλά η μοντελοποίηση του τρόπου λειτουργίας αυτού του ευαίσθητου νέου είδους σήματος στον φλοιό αποκάλυψε μια έκπληξη.

Εκτός από τις λογικές λειτουργίες τύπου AND και OR, αυτοί οι μεμονωμένοι νευρώνες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως “αποκλειστικές” διασταυρώσεις OR (XOR), οι οποίες επιτρέπουν ένα σήμα μόνο όταν ένα άλλο σήμα διαβαθμίζεται με συγκεκριμένο τρόπο.

“Παραδοσιακά, η λειτουργία XOR θεωρείται ότι απαιτεί λύση δικτύου”, έγραψαν οι ερευνητές.

Πρέπει να γίνει περισσότερη δουλειά για να δούμε πώς συμπεριφέρονται τα dCaAPs σε ολόκληρους νευρώνες και σε ένα ζωντανό σύστημα. Για να μην αναφέρουμε αν πρόκειται για κάτι ανθρώπινο, ή αν παρόμοιοι μηχανισμοί έχουν εξελιχθεί αλλού στο ζωικό βασίλειο.

Η τεχνολογία αναζητά επίσης έμπνευση από το δικό μας νευρικό σύστημα για την ανάπτυξη καλύτερου υλικού.Η γνώση ότι τα δικά μας μεμονωμένα κύτταρα έχουν μερικά ακόμη κόλπα στο μανίκι τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέους τρόπους δικτύωσης των τρανζίστορ.

Το πώς ακριβώς αυτό το νέο λογικό εργαλείο που συμπιέζεται σε ένα μόνο νευρικό κύτταρο μεταφράζεται σε ανώτερες λειτουργίες είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι μελλοντικοί ερευνητές.

Ανισότητες στον καρκίνο: Σημαντική ανησυχία παγκοσμίως και στην Ευρώπη – Ποιος ο ρόλος της εκπαίδευσης

Σύμφωνα με δημοσίευση του Lancet Public Health πριν λίγες ημέρες, οι τελευταίες εκτιμήσεις του IARC (Διεθνούς Φορέα για την Έρευνα για τον Καρκίνο) δείχνουν ότι το 2022 σημειώθηκαν 20 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου και 9,7 εκατομμύρια θάνατοι παγκοσμίως.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Ογκολόγος – Παθολόγος) και η Παναγιώτα Ζαχαράκη (Βιολόγος) συνοψίζουν τα σημαντικότερα σημεία της μελέτης.

Ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν ο πιο συχνός καρκίνος με 2,5 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις—12,4% των συνολικών νέων περιπτώσεων, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του μαστού (2,3 εκατομμύρια περιπτώσεις, 11,6%), τον καρκίνο του παχέος εντέρου (1,9 εκατομμύρια περιπτώσεις, 9,6%) και τον καρκίνο του προστάτη (1,5 εκατομμύρια περιπτώσεις, 7,3%).

Με τη γήρανση και την αύξηση του πληθυσμού και τις αλλαγές στην έκθεση σε παράγοντες κινδύνου, οι προβλέψεις υπολογίζουν 35 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου το 2050. Πίσω από αυτούς τους ζοφερούς αριθμούς, υπάρχουν τεράστιες διαφορές και ανισότητες μεταξύ των χωρών αλλά και εντός των χωρών. Ο καρκίνος είναι μια σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία στην Ευρώπη, με σαφή την ανάγκη για καλύτερο έλεγχο του καρκίνου και αντιμετώπιση των ανισοτήτων.

Η θνησιμότητα από καρκίνο ποικίλλει μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών και εντός των χωρών. Τα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο διαφέρουν κατά περισσότερο από 30% μεταξύ περιοχών στη Ρουμανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πολωνία ή την Ισπανία. Ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες αντιμετωπίζουν διαφορές στη θνησιμότητα από καρκίνο ανάλογα με την ηλικία και το φύλο, αλλά και το επίπεδο εκπαίδευσης (1,7–2,6 φορές υψηλότερος κίνδυνος θνησιμότητας από καρκίνο του πνεύμονα σε άτομα με χαμηλότερο σε σύγκριση με υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης) και το επίπεδο στέρησης (πάνω κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερες πιθανότητες επιβίωσης από καρκίνο μεταξύ των λιγότερο στερημένων ομάδων σε σύγκριση με τις πιο στερημένες ομάδες). Σε μια δημοσιευμένη έκθεση περιγράφεται λεπτομερώς πώς αυτές οι ανισότητες που σχετίζονται με την εκπαίδευση και τη στέρηση επηρεάζουν την επιβίωση από τον καρκίνο. Πρώτον, περισσότερο από το 40% της επιβάρυνσης του καρκίνου που παρατηρείται στην Ευρώπη μπορεί να αποδοθεί σε παράγοντες κινδύνου που μπορούν να προληφθούν—οι οποίοι είναι πιο διαδεδομένοι σε άτομα που στερούνται και σε άτομα με λιγότερα χρόνια εκπαίδευσης. Παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα, το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία, η χαμηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και η χαμηλή σωματική δραστηριότητα είναι πιο διαδεδομένοι σε άτομα που δεν έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σε σύγκριση με άτομα που έχουν ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ο υψηλότερος επιπολασμός παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον καρκίνο επηρεάζει επίσης δυσανάλογα τους πιο ευάλωτους, όπως τα άτομα που βιώνουν έλλειψη στέγης, όπως αναφέρθηκε πρόσφατα στο The Lancet Public Health, με τη χρήση καπνού για παράδειγμα να κυμαίνεται από 26% έως 73%.

Έχουν αναπτυχθεί διάφορες πρωτοβουλίες για τη μείωση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον καρκίνο και ορισμένες είχαν σαφώς αντίκτυπο, όπως η μείωση του επιπολασμού του καπνίσματος που παρατηρήθηκε στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες την τελευταία δεκαετία. Για να διασφαλιστεί η ισότητα, οι πολιτικές πρέπει όχι μόνο να στοχεύουν στη μείωση των συνολικών παραγόντων κινδύνου, αλλά και στη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων.

Ο δεύτερος βασικός πυλώνας για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων του καρκίνου είναι ο προσυμπτωματικός έλεγχος του καρκίνου. Παρά τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου βάσει πληθυσμού που εφαρμόζονται στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η συμμετοχή είναι ανεπαρκής και ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Μόνο πέντε χώρες έχουν ποσοστό συμμετοχής άνω του 50% σε προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου και του τραχήλου της μήτρας. Οι γυναίκες με λιγότερα έτη εκπαίδευσης είναι λιγότερο πιθανό να υποβληθούν σε μαστογραφικό έλεγχο από εκείνες με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης (54,4% έναντι 63,5%). Η εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου από μόνη της δεν αρκεί για να διασφαλιστεί η πρόσβαση στην έγκαιρη ανίχνευση. Οι δημόσιες πολιτικές πρέπει να βελτιώσουν την ευαισθητοποίηση και την προβολή. Η ενίσχυση της εκπαίδευσης του κοινού στον τομέα της υγείας και η αντιμετώπιση των ευρειών ανισοτήτων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο είναι θέματα μείζονος σημασίας στις πολιτικές που πρέπει να εφαρμόζονται για τον καρκίνο.

Η εκπαίδευση διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων κατά του καρκίνου. Η εκπαίδευση είναι ένας ισχυρός, αλλά παραμελημένος, καθοριστικός παράγοντας της υγείας. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε σε αυτό το τεύχος, ποσοτικοποιεί τη σημασία της εκπαίδευσης —χρόνια σχολικής εκπαίδευσης— στη μείωση της θνησιμότητας. Για κάθε επιπλέον έτος εκπαίδευσης, υπήρχε μείωση 2% στον κίνδυνο θνησιμότητας. Μαζί με τις ανισότητες που επισημαίνονται, οι επιπτώσεις της εκπαίδευσης στη μελέτη θνησιμότητας παρέχουν πειστικές αποδείξεις για τη σημασία της εκπαίδευσης στη μείωση των ανισοτήτων για τον καρκίνο και στη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής.

AI: Δεκάδες φαστ φουντ χρησιμοποιούν AI για την παρακολούθηση εργαζομένων

Όπως πολλοί ιδιοκτήτες εστιατορίων φαστ φουντ, ο Άντριου Βαλκάνοφ μοιράζει μπόνους σε υπαλλήλους που έχουν κάνει καλή δουλειά. Αλλά σε πέντε από τα franchise της Dairy Queen στη Βόρεια Καρολίνα, αυτά τα μπόνους καθορίζονται από την AI.

Το σύστημα AI, που ονομάζεται Riley (Ράιλι), συλλέγει ροές δεδομένων βίντεο και ήχου για να αξιολογήσει την απόδοση των εργαζομένων και στη συνέχεια εκχωρεί μπόνους σε όσους πωλούν περισσότερα. Ο Βαλκάνοφ εγκατέστησε το σύστημα, το οποίο αναπτύχθηκε από την εταιρεία παρακολούθησης Hoptix με έδρα το Ρότσεστερ, πριν από λιγότερο από ένα χρόνο με την ελπίδα ότι θα βοηθούσε στην αύξηση των πωλήσεων. Χάρη στο Riley, κατάφερε να σημειώσει άνοδο 3% στις πωλήσεις, είπε στο Forbes ο Βαλκάνοφ.

Όλο και περισσότεροι χρήστες
Το Riley, που είναι εγκατεστημένο σε περίπου 100 καταστήματα σε όλες τις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των ιδιοκτητών franchise KFC και Taco Bell, απορροφά δεδομένα όπως συνομιλίες των εργαζομένων με πελάτες και χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να ανιχνεύσει εάν και πόσο συχνά οι εργαζόμενοι προσπάθησαν να κάνουν “υπερπώληση” (προσφέρονται πρόσθετα ή επιπλέον προϊόντα) , “upsize” (προσφέρεται μεγαλύτερο μέγεθος) ή προσπάθησαν να εγγράψουν έναν πελάτη σε πρόγραμμα επιβράβευσης. Οι υπάλληλοι που κάνουν τις περισσότερες προτάσεις και των οποίων οι προτάσεις μετατρέπονται σε πωλήσεις λαμβάνουν μπόνους μετρητών με βάση μια κάρτα αποτελεσμάτων που δημιουργείται από το σύστημα AI της Hoptix.

Για… καλό σκοπό
Το εργαλείο προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως πλατφόρμα καθοδήγησης, βοηθώντας τους διευθυντές να εντοπίσουν και να εστιάσουν σε μεμονωμένους υπαλλήλους των οποίων η απόδοση μπορεί να μην είναι ικανοποιητική και μπορεί να απαιτήσει περαιτέρω εκπαίδευση, υποστήριξε στο Forbes ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Hoptix, Κεν Μπιάνκι.

Ορισμένες επιχειρήσεις ανησυχούν ότι τέτοιου είδους εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογία για να κρατήσουν τους εργαζόμενους σε άδικα πρότυπα παραγωγικότητας. «Υπάρχει ανησυχία ότι μια τέτοια επιτήρηση θα πιέσει περαιτέρω τους εργαζομένους σε ένα πλαίσιο όπου δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα άλλο να πιέσουν» είπε στο Forbes η Αλεξάντρα Ματεέσκου, ερευνήτρια στη μη κερδοσκοπική ερευνητική ομάδα Data and Society, η οποία αποδίδει πολλά προβλήματα του κλάδου σε υποστελέχωση.

Αυτό δεν εμπόδισε τη βιομηχανία φαστ φουντ από το να αγκαλιάσει ολόψυχα εργαλεία επιτήρησης που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη που καταγράφουν και κρίνουν την αποτελεσματικότητα των εργαζομένων. Το 2019, η Domino’s κυκλοφόρησε το DOM Pizza Checker σε όλα τα καταστήματά της στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Ο «επιτηρητής» ήταν μια κάμερα στο ταβάνι προγραμματισμένη με AI και μηχανική μάθηση που σάρωνε εκατομμύρια πίτσες για να διασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι είχαν προσθέσει τις σωστές επικαλύψεις και τις μοιράστηκαν ομοιόμορφα.

Μη τεχνολογικές μέθοδοι
Οι αλυσίδες γρήγορου φαγητού έχουν υιοθετήσει και άλλους λιγότερο τεχνικούς τρόπους μέτρησης της απόδοσης των εργαζομένων, όπως αξιολογήσεις από πελάτες που στη συνέχεια υπαγορεύουν σε ποιες και πόσες βάρδιες θα ανατεθούν οι εργαζόμενοι και μπορούν ακόμη και να τους απολυθούν.

Ο Μπιάνκι, 48 ετών, μυήθηκε στη βιομηχανία επιτήρησης πριν από 20 χρόνια, όταν ίδρυσε τον πάροχο βιντεοεπιτήρησης Omni Security. Το 2018, η Hoptix αποχώρησε από την Omni Security.

Το Ράιλι έχει πραγματοποιήσει κάποιους ελέγχους για να βεβαιωθεί ότι ο ήχος που μεταγράφεται από το AI είναι ακριβής και ότι η αναγνώριση προσώπου προσδιορίζει τον σωστό υπάλληλο σε μια αλληλεπίδραση (η εταιρεία λέει ότι η ακρίβειά της σε αυτά τα σημεία είναι μεταξύ 96% και 99%). Για τις φορές που κάτι πάει λάθος με την τεχνητή νοημοσύνη, η κάρτα βαθμολογίας των εργαζομένων συνδέεται επίσης με το βίντεο της βιντεοκάμερας για να το διαβάσει ο ίδιος ο διευθυντής του καταστήματος.

Ωστόσο, ορισμένοι υπάλληλοι χρειάζονται πειστικούς λόγους, δήλωσε ο χειριστής καταστημάτων Dairy Queen Βαλκάνοφ. «Ποτέ δεν χειριστήκαμε τα εστιατόριά μας με το μάτι στον ουρανό», είπε, οπότε φρόντισε να απαντήσει στις ερωτήσεις των εργαζομένων σχετικά με το «αν παρακολουθούμε τις κινήσεις όλων ή όχι». «Αλλά καθώς αρχίζουν να βλέπουν τον αντίκτυπο αυτού στις επιταγές τους και τα ονόματά τους να ανεβαίνουν στο ταμπλό ως εβδομαδιαίοι νικητές, οι ανησυχίες φεύγουν».

Οι streamers, όπως το Netflix, προκαλούν τη μία απογοήτευση μετά την άλλη

«Πότε ήταν η τελευταία φορά που ξετρελαθήκατε από μια τηλεοπτική εκπομπή ή ταινία μέσω streaming; Δεν είμαι σίγουρος ότι γνωρίζω την απάντηση σε αυτή την ερώτηση για τον εαυτό μου, προσωπικά, ενώ μπορώ να βεβαιώσω ότι πάρα πολύ από το περιεχόμενο των μεγάλων streamers, δυστυχώς, είχε το αντίθετο αποτέλεσμα σε μένα τον τελευταίο καιρό. Από το Netflix μέχρι το Apple TV+ και το Max, τις τελευταίες εβδομάδες βρέθηκα να έχω ενθουσιαστεί με αρκετές νέες τηλεοπτικές σειρές ή ταινίες, μόνο και μόνο για να διαψευστούν αυτές οι προσδοκίες – και να μείνω είτε με το αίσθημα του meh είτε με το χειρότερο αποτέλεσμα.

Υπάρχει, φυσικά, μια διαβάθμιση στο είδος της απογοήτευσης για το οποίο μιλάω, και μπορούμε να ξεκινήσουμε από το Netflix – συγκεκριμένα, με δύο νέους τίτλους εκεί που κάνουν καλή δουλειά για να απεικονίσουν αυτό για το οποίο μιλάω.

Ο πρώτος είναι το Avatar: The Last Airbender (με βαθμολογία κριτικών 60% στο Rotten Tomatoes μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές).

Ένα αγαπημένο franchise κινουμένων σχεδίων που παίρνει την επεξεργασία ζωντανής δράσης είναι πάντα γεμάτο με κάποιο βαθμό κινδύνου, αλλά στην περίπτωση αυτής της σειράς, είχε τουλάχιστον δύο πράγματα που την ευνοούσαν. Το πρώιμο υλικό, συμπεριλαμβανομένου του τρέιλερ, υποδήλωνε εκπληκτική εμβέλεια και δράση, καθώς και πλούσια προσοχή στη λεπτομέρεια. Επίσης, η σειρά έπρεπε απλά, τουλάχιστον, να είναι ανώτερη από την καταστροφική κινηματογραφική μεταφορά του 2010 από τον M. Night Shyamalan, η οποία παραμένει κολλημένη με ένα τρελά κακό σκορ 5% στους κριτικούς στο Rotten Tomatoes.
Εκεί όμως που συμφωνώ με τους κριτικούς που αισθάνθηκαν απογοητευμένοι από τη σειρά, είναι σε πράγματα όπως ο ρυθμός καθώς και η συνολική αίσθηση. Η σειρά έχει τα ολοένα και πιο απαραίτητα οκτώ επεισόδια, τα οποία, κατά τη γνώμη μου, δημιουργούν μια λίγο βιαστική ατμόσφαιρα. Τόσα πολλά πρέπει να χωρέσουν σε αυτά τα οκτώ επεισόδια, με άλλα λόγια, γεγονός που μπορεί να ευθύνεται και για τα περίεργα προβλήματα στον τόνο που παρατήρησα. Η σειρά μιλάει για παιδιά που επιδίδονται σε στιγμές νεανικής ελαφρότητας, ενώ την επόμενη στιγμή υπάρχουν τρομακτικές και τραυματικές εικόνες πολέμου και θανάτου.

Avatar: The Last Airbender στο Netflix
Ο Kiawentiio ως Katara, ο Gordon Cormier ως Aang και ο Ian Ousley ως Sokka στο “Avatar: The
Συνολικά, μια καλή προσπάθεια, αλλά παρ’ όλα αυτά μου άφησε μια γεύση “meh” στο στόμα, ενδεχομένως επειδή οι προσδοκίες μου ήταν πολύ υψηλές. Εν τω μεταξύ, ορίστε ένα γρήγορο στιγμιότυπο από μερικούς επιπλέον τίτλους που όλοι με απογοήτευσαν στον ένα ή τον άλλο βαθμό. Χωρίς συγκεκριμένη σειρά: Δεν είναι ο μόνος τρόπος για να με βοηθήσετε να βρω τον εαυτό μου:

Masters of the Air (Apple TV+) – Πρόκειται για άλλο ένα παιχνίδι που αναμφισβήτητα υπέφερε από τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες. Πώς θα μπορούσε να μην το κάνει, όταν αποτελεί το τρίτο μέρος μιας τριλογίας που περιλαμβάνει επίσης τις ταινίες Band of Brothers και The Pacific του HBO; Συμφωνώ 100% με τον συνάδελφο Chris Smith, ο οποίος γράφει για τη σειρά ότι, τελικά, “συνειδητοποιείς ότι η ανάπτυξη των χαρακτήρων που ήθελες δεν συμβαίνει. Όχι μόνο δεν θα ενδιαφέρεσαι για τους περισσότερους χαρακτήρες, αλλά μπορεί να μην θυμάσαι ποιοι είναι οι περισσότεροι από αυτούς.

“Σε αυτό το σημείο αποτυγχάνει για μένα το Masters of the Air. Όσο καταπληκτική κι αν είναι η δράση των βομβαρδισμών – και είναι σαφές ότι αυτό είναι το κεντρικό σημείο της σειράς – η εκρηκτική δράση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να κάνει τη σειρά για μένα must-watch”.

Το “Masters of the Air” φαίνεται σίγουρα υπέροχο. Για την αναπαράσταση αυτών των επικών αερομαχιών δεν φείδονται εξόδων. Θα ήθελα απλώς να είχε δοθεί η ίδια προσοχή και φροντίδα στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, παρόμοια με το πόσο επενδύσαμε όλοι στα μέλη του Easy Company του Band of Brothers.

Mea Culpa (Netflix) – Είναι απλά μια πλήρης αποτυχία παντού. Ήθελα να μου αρέσει αυτό το τελευταίο από τον Tyler Perry, με πρωταγωνίστρια την Kelly Rowland ως δικηγόρο υπεράσπισης που αναλαμβάνει την υπόθεση ενός σαγηνευτικού καλλιτέχνη που κατηγορείται για τη δολοφονία της φίλης του. Δυστυχώς, όμως, ούτε καν η επιβλητική παρουσία της πρώην τραγουδίστριας των Destiny’s Child δεν μπόρεσε να σώσει αυτή την ταινία του Netflix, με τους κριτικούς και τους θεατές να συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ότι τόσο το σενάριο όσο και η υποκριτική εδώ είναι αρκετά αδύναμα.

Άρθρο γνώμης στο bgr.com

Στα ανθρωποειδή ρομπότ επενδύουν Μπέζος, OpenAI, Microsoft και Nvidia

Η νεοσύστατη επιχείρηση ανθρωποειδών ρομπότ Figure έχει αντλήσει επένδυση ύψους 675 εκατομμυρίων δολαρίων από τον Jeff Bezos, την εταιρεία κατασκευής τσιπ τεχνητής νοημοσύνης Nvidia, την εταιρεία κατασκευής ChatGPT OpenAI και άλλους.

Γιατί έχει σημασία: Τα δίποδα ρομπότ με επιδέξια χέρια εντάσσονται φέτος στο εργατικό δυναμικό, μια τάση που αναμένεται να κερδίσει έδαφος. Η εισροή κεφαλαίων για την Figure, μια νεοσύστατη επιχείρηση της Silicon Valley που ιδρύθηκε από τον πρωτοπόρο του “ιπτάμενου ταξί” Brett Adcock, της δίνει μια αποτίμηση ύψους 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Στους επενδυτές περιλαμβάνονται η Microsoft, το OpenAI Startup Fund, η Nvidia, το Amazon Industrial Innovation Fund και ο Jeff Bezos (μέσω της Bezos Expeditions). Άλλοι περιλαμβάνουν την Parkway Venture Capital, την Intel Capital, την Align Ventures και την ARK Invest.

Ο γύρος χρηματοδότησης Series B ύψους 675 εκατομμυρίων δολαρίων “θα επιταχύνει το χρονοδιάγραμμα της Figure για την εμπορική ανάπτυξη ανθρωποειδών”, αναφέρει η εταιρεία σε ανακοίνωσή της.

Η ίντριγκα: Figure και η OpenAI θα συνεργαστούν επίσης για την ανάπτυξη μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης επόμενης γενιάς για ανθρωποειδή ρομπότ.

Αυτό θα συνδυάσει “την έρευνα της OpenAI με τη βαθιά κατανόηση της Figure για το υλικό και το λογισμικό ρομποτικής”, ανέφεραν οι εταιρείες.
Η συνεργασία “στοχεύει να βοηθήσει στην επιτάχυνση του εμπορικού χρονοδιαγράμματος της Figure, ενισχύοντας τις δυνατότητες των ανθρωποειδών ρομπότ να επεξεργάζονται και να συλλογίζονται από τη γλώσσα”.
Τα ρομπότ της Figure κατασκευάζονται σε εγκαταστάσεις 30.000 τετραγωνικών μέτρων στο Sunnyvale της Καλιφόρνια. Η φωτογραφία είναι ευγενική προσφορά της Figure.
Τα ρομπότ Figure κατασκευάζονται σε εγκαταστάσεις 30.000 τετραγωνικών ποδιών στο Sunnyvale της Καλιφόρνια. Η φωτογραφία είναι ευγενική προσφορά της Figure
Η μεγάλη εικόνα: Υπάρχει ένας αγώνας εξοπλισμών μεταξύ των κατασκευαστών ανθρωποειδών ρομπότ – στους οποίους περιλαμβάνονται η Tesla και η Boston Dynamics – για να φέρουν ανθρωπόμορφες μηχανές στον χώρο εργασίας.

Τα ρομπότ της Figure εντάσσονται στη γραμμή παραγωγής της BMW.
Η Amazon δοκιμάζει το Digit, από την Agility Robotics, για εργασίες αποθήκης.
Η NASA έχει συνάψει συνεργασία με την Apptronik για την ανάπτυξη του ανθρωποειδούς ρομπότ της (με την εύστοχη ονομασία Apollo) για την εξερεύνηση του διαστήματος.
Το ρομπότ Phoenix της Sanctuary AI ανακηρύχθηκε ως η καλύτερη εφεύρεση του TIME 2023 αφού “μάζεψε, πακετάρισε, χαρακτήρισε, επισήμανε και δίπλωσε ρούχα σε ένα κατάστημα ρούχων στο Langley του Καναδά”.
Άλλοι παίκτες που ετοιμάζουν ανθρωποειδή ρομπότ για τον εργασιακό χώρο είναι η 1X, η οποία κατασκευάζει ένα ανδροειδές με το όνομα EVE, και η Hanson Robotics, της οποίας το καλομαθημένο θηλυκό ρομπότ ονομάζεται Sophia.

Τι λένε: Σύμφωνα με το Bloomberg, το οποίο μετέδωσε την είδηση της χρηματοδότησης, η μεγάλη επένδυση στην Figure είναι “μέρος μιας προσπάθειας να βρεθούν νέες εφαρμογές για την τεχνητή νοημοσύνη”.

“Τα ρομπότ έχουν αναδειχθεί ως ένα κρίσιμο νέο σύνορο για τη βιομηχανία τεχνητής νοημοσύνης, επιτρέποντάς της να εφαρμόσει τεχνολογία αιχμής σε πραγματικές εργασίες”, έγραψαν οι Mark Gurman και Gillian Tan του Bloomberg.
Η αυξανόμενη μυϊκή δύναμη των ανθρωποειδών ρομπότ εγείρει νέους φόβους για την αφαίρεση θέσεων εργασίας από τους ανθρώπους, αν και οι εταιρείες ρομποτικής μας διαβεβαιώνουν ότι προορίζονται για εργασίες που είναι πολύ επικίνδυνες ή επαναλαμβανόμενες για τους ανθρώπους.

Ένα σύνθημα σε αυτή τη γωνιά της βιομηχανίας ρομποτικής είναι η “αναβάθμιση των δεξιοτήτων” – η ιδέα ότι οι άνθρωποι που αντικαθίστανται από ρομπότ θα εκπαιδευτούν για καλύτερους και πιο ικανοποιητικούς ρόλους στον ίδιο τομέα.
Τι θα γίνει στη συνέχεια; Τα ανθρωποειδή ρομπότ εισέρχονται προσεκτικά σε πραγματικούς χώρους εργασίας, με τις εταιρείες να δοκιμάζουν τα ελαστικά πριν τα αφήσουν ελεύθερα δίπλα σε εργαζόμενους με σάρκα και οστά.

“Νομίζω ότι τους επόμενους 24 μήνες θα αρχίσετε να βλέπετε ανθρωποειδή ρομπότ στον πραγματικό κόσμο”, λέει ο Adcock στο Axios.

Ανησυχούν οι γιατροί για τον πρώτο άνθρωπο με εμφύτευμα της Neuralink – Σκοτάδι σκεπάζει την έρευνα

Ο ιδρυτής της Neuralink, Elon Musk, ισχυρίστηκε ότι ο πρώτος άνθρωπος που έλαβε ένα από τα εγκεφαλικά εμφυτεύματα της εταιρείας του, τα οποία ελέγχονται με μεγάλη προσοχή, ήταν ήδη σε θέση να ελέγχει τον κέρσορα ενός ποντικιού με το μυαλό του.

Το μόνο πρόβλημα; Από τότε, η Neuralink δεν έχει μοιραστεί κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό – και οι ιατρικοί ερευνητές αρχίζουν να αποκαλούν τη δήλωση αυτή μπλόφα.

Όπως μοιράζεται σε ένα νέο κείμενο για το Nature, όχι μόνο δεν πρόκειται για μια νέα καινοτομία, αλλά δεν λαμβάνουμε αρκετές πληροφορίες από τη Neuralink για να επαληθεύσουμε τους ισχυρισμούς της, ή, ακόμα πιο ανησυχητικό, για να αξιολογήσουμε την ασφάλεια των πρακτικών της.

“[Η Neuralink] μοιράζεται μόνο τα κομμάτια για τα οποία θέλει να γνωρίζουμε”, δήλωσε στο Nature ο Sameer Sheth, νευροχειρουργός που ειδικεύεται στην εμφυτευμένη νευροτεχνολογία στο Baylor College of Medicine. “Υπάρχει μεγάλη ανησυχία στην κοινότητα σχετικά με αυτό”.

Ο Musk ισχυρίστηκε στο X τον περασμένο μήνα ότι ο ανθρώπινος ασθενής που έλαβε το εγκεφαλικό εμφύτευμα “αναρρώνει καλά”. Αλλά όπως μπορεί να σας πει όποιος παρακολουθεί τη Neuralink, υπάρχει σοβαρός λόγος να ανησυχείτε για το τι συμβαίνει στα παρασκήνια.

Τα υποτιθέμενα επιτεύγματα της εταιρείας επισκιάζονται από τις φρικιαστικές αποκαλύψεις που έγιναν σχετικά με τη μεταχείριση των πιθήκων. Έγγραφα που διέρρευσαν περιγράφουν λεπτομερώς πώς τα εμφυτεύματα είχαν ως αποτέλεσμα μυριάδες τραυματισμούς, όπως ρήξη του εγκεφάλου ενός πιθήκου και πρόκληση σοβαρού εγκεφαλικού οιδήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πίθηκοι πέρασαν τις τελευταίες ημέρες της ζωής τους σε άσκοπη αγωνία που, όπως λένε οι ειδικοί, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

Απηχώντας αυτές τις ανησυχίες για την ασφάλεια, ο Sheth δήλωσε στο Nature ότι οι ερευνητές βρίσκονται ακόμη στο σκοτάδι σχετικά με τις δυνατότητες του ρομποτικού χειρουργού της Neuralink. Μέχρι στιγμής, σημειώνει, έχουμε δει μόνο πλάνα που το “χειρουργούν” σε ένα ομοίωμα, κάτι που έγινε πριν από ένα χρόνο. Στην πραγματικότητα, δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί αν ο ρομποτικός χειρουργός χρησιμοποιήθηκε στον ανθρώπινο ασθενή.

Μια σχετική λεπτομέρεια που εγείρει ερωτήματα σχετικά με τις χειρουργικές ικανότητες της Neuralink είναι μια άλλη αναφορά για έναν πίθηκο με ένα αποτυχημένο εμφύτευμα εγκεφάλου. Σύμφωνα με μια αυτοψία, ο πίθηκος έπρεπε να υποβληθεί σε ευθανασία αφού η συσκευή έγινε τόσο χαλαρή που οι βίδες που την προσάρμοζαν στο κρανίο “μπορούσαν εύκολα να ανασηκωθούν”.

Αυτές οι δοκιμές συνέβησαν πριν από αρκετά χρόνια, οπότε για το καλό του ασθενούς μπορούμε να ελπίζουμε ότι η Neuralink έχει γίνει ασφαλέστερη με τις πρακτικές της από τότε. Με βάση τις λιγοστές λεπτομέρειες μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν είναι επίσης σαφές ότι η Neuralink έχει επιτύχει κάτι πρωτοποριακό.

“Ένας άνθρωπος που ελέγχει έναν κέρσορα δεν είναι κάτι καινούργιο”, δήλωσε στο Nature ο Bolu Ajiboye, ερευνητής διεπαφής εγκεφάλου-υπολογιστή στο Case Western Reserve University. Σημειώνει ότι ο πρώτος άνθρωπος που ήλεγξε έναν κέρσορα με εγκεφαλικό εμφύτευμα ήταν το 2004 και ότι οι δοκιμές το έχουν αποδείξει σε πιθήκους για ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Εν τω μεταξύ, άλλα προγράμματα εγκεφαλικών εμφυτευμάτων έχουν επιτρέψει σε πλήρως παράλυτους ασθενείς να επικοινωνούν μέσω ενός ψηφιακού άβαταρ χρησιμοποιώντας μόνο το μυαλό τους ή να ελέγχουν ρομποτικά προσθετικά που αλλάζουν τη ζωή.

Παρόλα αυτά, ο Ajiboye δεν είναι έτοιμος να εγκαταλείψει τη Neuralink.

“Όσο περισσότερες εταιρείες ασχολούνται με τα ανθρώπινα BCIs”, δήλωσε στο Nature, “τόσο καλύτερα θα προωθηθεί ο τομέας”.

Η τεχνητή νοημοσύνη θα ξεπεράσει τον άνθρωπο την επόμενη πενταετία, λέει ο CEO της Nvidia 

Την κρισιμότητα της επόμενης πενταετίας στην έλευση της τεχνητής νοημοσύνης σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia, Jensen Huang.

Ο Huang, ο οποίος ηγείται της κορυφαίας στον κόσμο κατασκευάστριας εταιρείας τσιπ τεχνητής νοημοσύνης που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία συστημάτων όπως το ChatGPT της OpenAI, απάντησε σε σχετική ερώτηση στο οικονομικό φόρουμ 2024 Stanford Institute for Economic Policy Research Summit που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ σχετικά με το πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να επιτευχθεί ένας από τους μακροχρόνιους στόχους της Silicon Valley: η δημιουργία υπολογιστών που θα μπορούν να σκέφτονται όπως οι άνθρωποι.

Για τον Huang η απάντηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται ο στόχος. Αν ο ορισμός είναι η ικανότητα να περνάει τις ανθρώπινες δοκιμασίες, τότε ναι, η τεχνητή γενική νοημοσύνη (AGI) θα το καταφέρει σύντομα.
«Αν έδινα σε μια τεχνητή νοημοσύνη … κάθε τεστ που μπορείτε να φανταστείτε, φτιάχνετε αυτόν τον κατάλογο των τεστ και τον βάζετε μπροστά στη βιομηχανία της επιστήμης των υπολογιστών, υποθέτω ότι σε πέντε χρόνια θα τα πάει καλά σε κάθε ένα από αυτά», πρόσθεσε ο Huang, η εταιρεία του οποίου έφτασε την Παρασκευή τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια σε χρηματιστηριακή αξία.

Από τώρα, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να περάσει δοκιμασίες όπως οι νομικές εξετάσεις, ωστόσο εξακολουθεί να δυσκολεύεται σε εξειδικευμένες ιατρικές εξετάσεις όπως για παράδειγμα η γαστρεντερολογία. Έναν τομέα που όπως τόνισε στο Reuters ο Huang, μπορεί να ξεπεραστεί επίσης την επόμενη πενταετία.

Ο Jensen Huang έδωσε απαντήσει στο 2024 Stanford Institute for Economic Policy Research Summit στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια

Τι χρειάζεται για την εξέλιξη της ΑΙ
Η αργοπορία αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι οι επιστήμονες εξακολουθούν να διαφωνούν για το πώς να περιγράψουν πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος νους. Και επειδή η ΑΙ λειτουργεί με όρους μηχανικής, «είναι δύσκολο να λειτουργήσει εάν δεν υπάρχει καθορισμένοι στόχοι», πρόσθεσε.

Ο Huang απάντησε επίσης σε μια ερώτηση σχετικά με το πόσα περισσότερα εργοστάσια τσιπ, που ονομάζονται «fabs» στη βιομηχανία, απαιτούνται για να υποστηρίξουν την επέκταση της βιομηχανίας τεχνητής νοημοσύνης. Δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, Σαμ Άλτμαν, πιστεύει ότι χρειάζονται πολλά περισσότερα εργοστάσια.

Ο Huang φέρεται να συμφώνησε με τον Άλτμαν, αλλά τόνισε πως κάθε τσιπ θα γίνεται επίσης καλύτερο με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που δρα περιοριστικά στον αριθμό των απαιτούμενων τσιπ.

«Θα χρειαστούμε περισσότερα εργοστάσια – αυτό είναι αλήθεις. Ωστόσο, να θυμάστε ότι βελτιώνουμε επίσης τους αλγόριθμους και την επεξεργασία της τεχνητής νοημοσύνης με τρομερούς ρυθμούς με την πάροδο του χρόνου», συμπλήρωσε. «Δεν είναι ότι η αποδοτικότητα των υπολογιστών είναι αυτή που είναι σήμερα και επομένως η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη. Και σε αυτό το σημείο, βελτιώνουμε την πληροφορική κατά ένα εκατομμύριο φορές μέσα σε 10 χρόνια».