Γυναίκα με σπάνια πάθηση κατάπιε φορτιστή

Μια μυστηριώδης γυναίκα που πάσχει από μια σπάνια διατροφική διαταραχή χρειάστηκε να υποβληθεί σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση αφού προσπάθησε να φάει ένα καλώδιο φορτιστή iPhone μήκους 3 ποδιών.

Η ανώνυμη Πολωνή πάσχει από Pica, μια διαταραχή κατά την οποία οι άνθρωποι προσπαθούν να φάνε μη φαγώσιμα αντικείμενα. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο χειρουργείο αφού το καλώδιο σφηνώθηκε στον οισοφάγο της.

Καλώντας τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης αφού άρχισε να ασφυκτιά, η γυναίκα φέρεται να έλαβε επείγουσα θεραπεία για την αφαίρεση του καλωδίου.

Δημοσιεύοντας μια εικόνα ακτινογραφίας στο Facebook, μια ομάδα με την ονομασία “Ready to Rescue” που διδάσκει Πρώτες Βοήθειες στην πολωνική πόλη Wroclaw δήλωσε: “Η περίπτωση παρουσιάζει μια γυναίκα που κατάπιε ένα καλώδιο φόρτισης (ρεύματος) μήκους ενός μέτρου για ένα iPhone.

‘Η γυναίκα κάλεσε την ομάδα διάσωσης μόνο αφού άρχισε να αντιμετωπίζει δύσπνοια λόγω της τοποθέτησης του άνω μέρους του σωλήνα στον οισοφάγο της’.

Μετά την επέμβαση, η γυναίκα πήρε εξιτήριο από την εντατική.

Ο όρος διαταραχή Pica προέρχεται από τη μεσαιωνική λατινική λέξη για την καρακάξα, λόγω των ευκαιριακών συμπεριφορών διατροφής της.

Συχνά συνδέεται με την κατανάλωση ουσιών που δεν έχουν σημαντική διατροφική αξία, όπως σαπούνι, μπογιά, ξύλο ή πέτρες.

Τα ποντίκια κρατούν τον ρυθμό όταν ακούνε μουσική

Οι άνθρωποι δεν είναι οι μόνοι που κρατούν τον ρυθμό όταν ακούνε μουσική: Το κάνουν και τα ποντίκια παρόλο που οι κινήσεις τους είναι λιγότερο αισθητές, σύμφωνα με μια ιαπωνική μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα.

Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου του Τόκιο έπαιξαν μελωδίες του Μότσαρτ και τραγούδια των Κουΐν καθώς και το “Born This Way” της Λέιντι Γκάγκα σε ποντίκια που φορούσαν μικροσκοπικούς αισθητήρες για να εντοπίσουν ακόμη και την μικρότερη κίνηση.

Διαπίστωσαν ότι τα τρωκτικά είχαν μια εγγενή ικανότητα να συγχρονίζουν τις κινήσεις τους στον ρυθμό, κάτι που μέχρι τώρα εθεωρείτο ότι είναι μια αποκλειστικά ανθρώπινη ικανότητα.

«Οι εγκέφαλοι των ποντικιών είναι σχεδιασμένοι ώστε να ανταποκρίνονται καλά στη μουσική», ακόμη και αν τα σώματά τους κινούνται ελάχιστα, λέει ο βοηθός καθηγητή Χιροκάζου Τακαχάσι, ο οποίος ανήκει στην ομάδα που διενήργησε την έρευνα.

«Όλοι μας πιστεύουμε ότι η μουσική έχει μαγικές ιδιότητες, αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για τους μηχανισμούς της», εξήγησε σήμερα ο ίδιος στο AFP.

Επομένως «θέλαμε να διαπιστώσουμε τι είδους ηχητικές ανταποκρίσεις ελκύουν τους εγκεφάλους τους (των ποντικών) χωρίς την επίδραση του συναισθήματος ή της μνήμης».

“Η μουσική κινεί το σώμα. Ξεπερνάει το ακουστικό σύστημα και επηρεάζει το κινητικό σύστημα…η δύναμη της μουσικής είναι τόσο μεγάλη”, λέει ο Τακαχάσι.

Η έρευνα επικεντρώθηκε κυρίως στη «Σονάτα για Δύο Πιάνα σε D ματζόρε K448» του Μότσαρτ, την οποία οι επιστήμονες έπαιξαν σε τέσσερα διαφορετικά τέμπο.

Αλλά οι επιστήμονες δοκίμασαν επίσης το “Born This Way”, το “Another One Bites the Dust”, το διάσημο κομμάτι των Queen καθώς και το “Beat It” του Μάικλ Τζάκσον– τραγούδια που επέλεξαν οι μαθητές του Τακαχάσι.

Σε αντίθεση με άλλα κατοικίδια, όπως οι παπαγάλοι, που φημίζονται για τις πετυχημένες μιμήσεις τους της μουσικής και άλλων ήχων, αυτή ήταν η πρώτη φορά που τα ποντίκια στο πείραμα άκουγαν μουσική.

Οι επιπτώσεις της μουσικής στα ποντίκια πιθανόν να είχαν παραβλεφθεί μέχρι σήμερα επειδή προηγούμενες έρευνες πραγματοποιούνταν κυρίως με τη χρήση οπτικού υλικού και όχι αισθητήρων κινήσεως καθιστώντας τις ελάχιστες κινήσεις των ζώων δυσκολότερες να εντοπιστούν, εξηγεί ο Τακαχάσι.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιοποίηθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην επιστημονική επιθεώρηση Science Advances.

Στο μέλλον, ο Τακαχάσι λέει ότι θέλει να προχωρήσει σε έρευνες πέραν από τον ρυθμό και να εξερευνήσει τις επιπτώσεις της μελωδίας και της αρμονίας στον εγκέφαλο.

“Αν η μουσική επιδρά στο συναίσθημα θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να φτάναμε στο σημείο όπου θα το βλέπαμε σε ζώα”, καταλήγει.

Αυτός είναι ο πιο λεπτομερής χάρτης της «τράπεζας» μνήμης του ανθρώπινου εγκεφάλου

Eπιστήμονες δημιούργησαν τον πιο λεπτομερή μέχρι σήμερα χάρτη των νευρικών οδών που συνδέουν την τράπεζα μνήμης της φαιάς μας ουσίας – τον ιππόκαμπο – με τον υπόλοιπο εγκέφαλο και ανακαλυψαν απροσδόκητα μοτίβα συνδέσεων μεταξύ των περιοχών.

«Μας εξέπληξε το γεγονός ότι βρήκαμε λιγότερες συνδέσεις μεταξύ του ιππόκαμπου και των μετωπιαίων περιοχών του φλοιού και περισσότερες συνδέσεις με τις πρώιμες περιοχές οπτικής επεξεργασίας απ’ ό,τι περιμέναμε να δούμε», δήλωσε ο Μάρσαλ Ντάλτον, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ.

Αν και υπάρχει ακόμη μεγάλη συζήτηση σχετικά με τον ακριβή ρόλο του ιππόκαμπου στη μνήμη, οι νευρολόγοι είναι βέβαιοι ότι παίζει βασικό ρόλο στην κατασκευή της μνήμης και στην ενσωμάτωσή της με την αντίληψή μας, ώστε να μας επιτρέπει να λαμβάνουμε αποφάσεις για το μέλλον.

Η καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ο ιππόκαμπος, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την κωδικοποίηση της μακροπρόθεσμης μνήμης του ανθρώπου, σε συνδυασμό με άλλες περιοχές του εγκεφάλου, θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της απώλειας μνήμης. 

Χρησιμοποιώντας μια νέα τεχνική απεικόνισης που ονομάζεται απεικόνιση σταθμισμένης διάχυσης (diffusion weighted imaging)  – ένα είδος μαγνητικής τομογραφίας που χρησιμοποιεί τη διάχυση των μορίων του νερού μέσα στους ιστούς για να δημιουργήσει αντίθεση – ο Ντάλτον και οι συνεργάτες του δημιούργησαν έναν χάρτη υψηλής ανάλυσης των συνδέσεων μεταξύ του ιππόκαμπου και του εγκεφαλικού φλοιού από τους εγκεφάλους επτά ενήλικων γυναικών ηλικίας κάτω των 35 ετών.

«Έχουμε πλέον αναπτύξει μια μέθοδο που μας επιτρέπει να επιβεβαιώσουμε τις περιοχές όπου συνδέονται οι διαφορετικές περιοχές του φλοιού μέσα στον ιππόκαμπο. Και αυτό δεν έχει ξαναγίνει σε ζωντανό ανθρώπινο εγκέφαλο», είπε ο Ντάλτον.

«Αυτό που κάναμε είναι να ρίξουμε μια πολύ πιο λεπτομερή ματιά στις οδούς της λευκής ουσίας, οι οποίες είναι ουσιαστικά οι λεωφόροι επικοινωνίας μεταξύ των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου».

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο ιππόκαμπος διαθέτει διαφορετικά δίκτυα ανταλλαγής μηνυμάτων, καθένα από τα οποία συνδέεται με συγκεκριμένες περιοχές του φλοιού. Οι προηγούμενες γνώσεις μας για αυτές τις συνδέσεις προέρχονται από τομές εγκεφάλων πρωτευόντων θηλαστικών και ο εγκεφαλικός χάρτης που προέκυψε ευθυγραμμίστηκε σε μεγάλο βαθμό με αυτές.

Ωστόσο οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο συνδέσεων στην περιοχή οπτικής επεξεργασίας του ανθρώπινου εγκεφάλου και λιγότερες στις μετωπιαίες περιοχές του φλοιού. Η μεταθανάτια ανάλυση που πραγματοποιείται σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα μπορεί να ανιχνεύσει λεπτότερες λεπτομέρειες μέχρι και σε κυτταρικό επίπεδο, που σημαίνει ότι οι επιστήμονες μπορεί απλώς να μην έχουν καταφέρει να εντοπίσουν ακόμη όλες αυτές τις συνδέσεις στους ανθρώπους.

«Ή θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο ανθρώπινος ιππόκαμπος έχει όντως μικρότερο αριθμό συνδέσεων με τις μετωπικές περιοχές από ό,τι πιστεύαμε και μεγαλύτερη συνδεσιμότητα με τις οπτικές περιοχές του εγκεφάλου», εξήγησε ο Ντάλτον.

«Αυτό είναι λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι ο ιππόκαμπος παίζει σημαντικό ρόλο όχι μόνο στη μνήμη αλλά και στη φαντασία και στην ικανότητά μας να κατασκευάζουμε νοητικές εικόνες στο μυαλό μας».

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν επίσης διαπιστώσει συσχετίσεις μεταξύ αυτών των περιοχών του εγκεφάλου. Τώρα, η ομάδα θέλει να δει αν παρόμοια μοτίβα είναι συνεπή σε ανθρώπους διαφορετικών δημογραφικών χαρακτηριστικών.

«Καθώς ο νεοφλοιός επεκτεινόταν, ίσως οι άνθρωποι να ανέπτυξαν διαφορετικά μοτίβα συνδεσιμότητας για να διευκολύνουν τις ειδικές για τον άνθρωπο λειτουργίες μνήμης και οπτικοποίησης, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να στηρίζουν την ανθρώπινη δημιουργικότητα», πρόσθεσε ο ερευνητής.

«Πρόκειται για έναν γρίφο – απλά δεν ξέρουμε. Αλλά μας αρέσουν οι γρίφοι και θα συνεχίσουμε να ερευνούμε», κατέληξε ο Ντάλτον.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο «eLife».

Ανάλυση: Γιατί δεν θα σώσει κανείς τον κλάδο των κρυπτονομισμάτων

Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, καθώς οι εταιρείες κρυπτονομισμάτων κατέρρεαν και οι απώλειες αυξάνονταν, εμφανίστηκε ένας λευκός ιππότης. Ο Sam Bankman-Fried, ο 30χρονος διευθύνων σύμβουλος του ανταλλακτηρίου κρυπτογράφησης FTX, βοήθησε στη διάσωση προβληματικών εταιρειών κρυπτογράφησης όπως η BlockFi και η Voyager. Σε έναν κλάδο με φήμη που έχει αμαυρωθεί από απατεώνες, χάκερ και καθαρή απληστία, ο Bankman-Fried φαινόταν σχετικά καλός τύπος. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ήθελε να χαρίσει σχεδόν όλα τα χρήματά του.

* Της Emily Parker

Και μετά, έτσι απλά, όλα τελείωσαν. Ο άλλοτε δισεκατομμυριούχος έχασε το 94% της περιουσίας του μέσα σε μία μόνο ημέρα. Την Παρασκευή η FTX κατέθεσε αίτηση πτώχευσης και ο Bankman-Fried παραιτήθηκε από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. Η μετάδοση της κρίσης έχει ήδη αρχίσει. Ο δανειστής κρυπτογράφησης BlockFi, μία από τις εταιρείες που προσπάθησε να διασώσει ο Bankman-Fried, έχει πλέον διακόψει τις αναλήψεις πελατών. Ποιος λοιπόν θα σώσει την κρυπτογράφηση τώρα;

Η απάντηση είναι κανείς, επειδή ο κλάδος των κρυπτονομισμάτων δεν θα έπρεπε να χρειάζεται σωτήρα. Το όλο νόημα της κρυπτογράφησης είναι ότι υποτίθεται ότι είναι αποκεντρωμένη και διαφανής. Η άνοδος και η πτώση της Bankman-Fried δείχνει πόσο πολύ έχει απομακρυνθεί ο κλάδος από αυτό το ιδανικό. Ο σημερινός κόσμος των κρυπτονομισμάτων είναι ένας κόσμος αδιαφανών οντοτήτων που διοικούνται από προσωπικότητες που είναι μεγαλύτερες από τη ζωή. Δεν υπάρχει ίσως καλύτερο παράδειγμα από την FTX και τον ηγέτη της.

Δεν έπρεπε να είναι έτσι. Το Bitcoin, το πρώτο μεγάλο κρυπτονόμισμα στον κόσμο, ήρθε στον κόσμο μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία οδήγησε σε μια βαθιά απογοήτευση των τραπεζιτών και των πολιτικών. Υπό το πρίσμα της δυσπιστίας προς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, η βασική ιδέα ήταν ότι αυτό το νέο σύστημα δεν απαιτούσε να εμπιστεύεστε κανέναν απολύτως. Οι συναλλαγές του Bitcoin καταγράφονται σε ένα αποκεντρωμένο λογιστικό βιβλίο, γνωστό ως blockchain, το οποίο μπορεί να δει ο καθένας και κανένας κακός παράγοντας δεν θα πρέπει να είναι σε θέση να το αλλοιώσει με δόλο.

Αλλά η αυτοκρατορία του Bankman-Fried, όπως αποδείχτηκε, δεν ήταν καθόλου διαφανής. Όλα φαίνονταν μια χαρά μέχρι που ο συνάδελφός μου Ian Allison, δημοσιογράφος στο CoinDesk, έγραψε ένα άρθρο την περασμένη εβδομάδα αποκαλύπτοντας ότι ο ισολογισμός της Alameda του Bankman-Fried, η οποία είναι η αδελφή εταιρεία της FTX, αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από το FTT, ένα token που δημιούργησε η FTX. Αυτό δημιούργησε ερωτήματα σχετικά με τη σταθερότητα της αδελφής εταιρείας της FTX και επέστησε την προσοχή στους εντυπωσιακά στενούς δεσμούς μεταξύ της FTX και της Alameda. Αξίζει να τονιστεί ότι οι οικονομικές αδυναμίες της Alameda αποκαλύφθηκαν από έναν δημοσιογράφο και όχι από ένα δημόσια διαθέσιμο blockchain.

Αμέσως μετά, μια άλλη προσωπικότητα των κρυπτονομισμάτων που ξεπερνά τα όρια της ζωής μπήκε στη συζήτηση. Ο Changpeng Zhao, διευθύνων σύμβουλος του μεγαλύτερου ανταλλακτηρίου κρυπτονομισμάτων στον κόσμο Binance, ανακοίνωσε δημοσίως ότι το ανταλλακτήριο θα ρευστοποιήσει τις συμμετοχές του στην FTX. Στη συνέχεια, το Binance υπέγραψε μια επιστολή πρόθεσης για την απόκτηση του FTX, ένα σχέδιο που το Binance εγκατέλειψε λίγο αργότερα.

Στη συνέχεια, ήρθαν στο φως περισσότερες ανησυχητικές πληροφορίες. Η Wall Street Journal ανέφερε ότι η FTX δάνεισε περισσότερα από τα μισά χρήματα των πελατών της στην άλλη εταιρεία του Bankman-Fried, την Alameda. Με άλλα λόγια, χρησιμοποίησε καταθέσεις πελατών σε μια εταιρεία για να πληρώσει για επικίνδυνα στοιχήματα μιας άλλης.

Ο Bankman-Fried δήλωσε ότι αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για τα λάθη του. Σε ένα μακροσκελές νήμα στο Twitter αυτή την εβδομάδα, έγραψε: “Ήμουν διευθύνων σύμβουλος, πράγμα που σημαίνει ότι εγώ ήμουν υπεύθυνος για να βεβαιωθώ ότι τα πράγματα πήγαιναν καλά. Εγώ, τελικά, θα έπρεπε να είμαι στην κορυφή των πάντων. Σαφώς απέτυχα σε αυτό. Λυπάμαι”.

η ίδια η δήλωσή του είναι μια τέλεια απεικόνιση του τρόπου με τον οποίο δεν πρέπει να λειτουργεί μια αποκεντρωμένη τεχνολογία όπως το κρυπτονόμισμα. Η όλη ιδέα ενός αποκεντρωμένου λογιστικού βιβλίου είναι να αφαιρέσει ένα μοναδικό σημείο αποτυχίας και να μειώσει τον κίνδυνο ανθρώπινου λάθους. Και όμως, η FTX δεν θα ήταν καθόλου ο πρώτος παίκτης στον χώρο των κρυπτονομισμάτων, με επικεφαλής μια υπερμεγέθη προσωπικότητα, που θα ξεφούσκωνε ξαφνικά. Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν τον Alex Mashinsky, τον ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της πλατφόρμας κρυπτογραφικού δανεισμού Celsius, και τον Do Kwon, ο οποίος ήταν συνιδρυτής της εταιρείας που δημιούργησε το TerraUSD, ένα λεγόμενο αλγοριθμικό stablecoin που προοριζόταν να διαπραγματεύεται στο 1 δολάριο USD. Και τα δύο αυτά έργα κατέρρευσαν το περασμένο έτος, οδηγώντας σε απώλειες δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και οι δύο προσωπικότητες είχαν μεγάλο κοινό, πολλοί από τους οποίους έμαθαν με τον δύσκολο τρόπο ότι αυτοί οι υποτιθέμενοι ισχυροί ηγέτες δεν είχαν τη δύναμη να επιστρέψουν τα χρήματά τους.

Το πρόβλημα της λατρείας της προσωπικότητας δεν περιορίζεται στα κρυπτονομίσματα. Το βλέπουμε και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μια άλλη υποτιθέμενη τεχνολογία χωρίς ηγέτες και αποκεντρωμένη. Το Twitter υπόκειται πλέον στις ορέξεις του ιδιοκτήτη Elon Musk, του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο.

Στην περίπτωση των κρυπτονομισμάτων, πολλοί έχουν επισημάνει εδώ και καιρό τον κίνδυνο των ισχυρών συγκεντρωτικών ανταλλακτηρίων όπως το FTX, με ορισμένους ανθρώπους να προτιμούν να κρατούν τα δικά τους νομίσματα αντί να τα αποθηκεύουν σε ένα ανταλλακτήριο. Μια άλλη επιλογή είναι η πραγματική χρήση της τεχνολογίας blockchain για την παροχή μεγαλύτερης ορατότητας, κάτι που ο Bankman-Fried υπόσχεται τώρα να κάνει. Στο μακροσκελές νήμα του Twitter την Πέμπτη, είπε ότι η προτεραιότητά του θα είναι η “ριζική διαφάνεια” ή “να δώσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφάνεια στην αλυσίδα: έτσι ώστε οι άνθρωποι να γνωρίζουν ακριβώς τι συμβαίνει σε αυτήν”. Στην περίπτωση της FTX, βέβαια, είναι μάλλον πολύ αργά.

Για τη βιομηχανία κρυπτονομισμάτων, το μάθημα εδώ είναι να σταματήσει να ψάχνει για σωτήρες. Η αλματώδης άνοδος του Bankman-Fried δεν βασίστηκε απλώς στο δικό του έργο – τον στήριξαν πολλοί άλλοι. Συγκέντρωσε εκατομμύρια δολάρια από επενδυτές υψηλού προφίλ, κατακλύστηκε από την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και, με λίγες εξαιρέσεις, απλώς δεν αμφισβητήθηκε τόσο πολύ. Το συμπέρασμα είναι ότι τόσο μεγάλη ελπίδα και ευθύνη δεν θα έπρεπε να εναπόκειται σε ένα άτομο. Αυτό αντιβαίνει σε όλα όσα υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν τα κρυπτονομίσματα.

* Η Emily Parker είναι εκτελεστική διευθύντρια παγκόσμιου περιεχομένου στο CoinDesk

Ανακάλυψαν σπάνια θαλάσσια πλάσματα που ζουν κοντά σε υποθαλάσσια ηφαίστεια

Σπάνια και παράξενα θαλάσσια είδη ανακάλυψαν επιστήμονες στα αχαρτογράφητα ύδατα του Ινδικού Ωκεανού. Η ομάδα των βιολόγων ήταν η πρώτη που μελέτησε τα νερά γύρω από τα νησιά Κόκος (Keeling), ένα αυστραλιανό έδαφος που βρίσκεται πάνω από 960 χιλιόμετρα από τις ακτές της Σουμάτρας.

Κατά την εξερεύνησή τους στην περιοχή, χαρτογράφησαν γιγαντιαία υποβρύχια βουνά και συνάντησαν ζώα της βαθιάς θάλασσας με βελούδινο μαύρο δέρμα και στόματα γεμάτα αιχμηρούς, διαφανείς κυνόδοντες.

«Αυτή η περιοχή του κόσμου μελετάται τόσο σπάνια», δήλωσε στην Guardian η δρ Μισέλ Τέιλορ από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ και πρόεδρος της Εταιρείας Βιολογίας Βαθέων Θαλασσών, η οποία δεν συμμετείχε στην αποστολή.

Λίγες ερευνητικές αποστολές φτάνουν στον Ινδικό Ωκεανό, κυρίως επειδή είναι τόσο απομακρυσμένη. Η ομάδα χρειάστηκε έξι ημέρες για να φτάσει στα νησιά Κόκος με το ερευνητικό σκάφος Investigator, το οποίο διαχειρίζεται η εθνική επιστημονική υπηρεσία της Αυστραλίας, CSIRO.

Μεταξύ της τεράστιας ποικιλίας της ζωής που ανακάλυψαν οι επιστήμονες, το ψάρι «νυχτερίδα» της βαθιάς θάλασσας ήταν το αποκορύφωμα. Κάθεται στο βυθό σαν μια περίτεχνη τηγανίτα και κινείται χάρη στα δύο κοντόχοντρα πτερύγια που λειτουργούν ως πόδια. Κουνάει ένα μικροσκοπικό βολβοειδές «δόλωμα» που είναι χωμένο σε μια κοιλότητα στο ρύγχος του, ελπίζοντας προφανώς να ξεγελάσει το θήραμα και να το περάσει για νόστιμο σκουλήκι. Ανακάλυψαν επίσης ένα άγνωστο μέχρι σήμερα τυφλό χέλι, που συλλέχθηκε από βάθος 5.000 μέτρων, καλυμμένο με ζελατινώδες, διαφανές δέρμα.

«Τα πραγματικά αστέρια της παράστασης είναι τα ψάρια», είπε ο δρ Τιμ Ο’Χάρα, από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Museum Victoria, ο οποίος ειδικεύεται στα ασπόνδυλα. «Υπάρχουν τυφλά χέλια και τρίποδα ψάρια, ψάρια-τσεκούρια και δρακόψαρα, με βιοφωσφορίζοντα όργανα. Είναι απλά εκπληκτικά».

(Benjamin Healley)
Οι ερευνητές ανακάλυψαν αρχαία δόντια καρχαρία στο δίχτυ δειγματοληψίας που έριξαν στον πυθμένα του ωκεανού.

«Ανήκαν σε γιγάντιους καρχαρίες που έζησαν πριν από εκατομμύρια χρόνια», εξήγησε ο Ο΄Χάρα. Με βάση τις φωτογραφίες, οι ειδικοί στα απολιθώματα πιστεύουν ότι αυτά προέρχονται από «ζώα που μοιάζουν με τον μεγαλοδόντα».

Η ομάδα ανακάλυψε επίσης ένα δραματικό θαλάσσιο τοπίο, συμπεριλαμβανομένων τεράστιων βυθισμένων ηφαιστείων, ύψους 5.000 μέτρων.

Χρησιμοποιώντας σόναρ υψηλής ανάλυσης, η ομάδα δημιούργησε λεπτομερείς τρισδιάστατους χάρτες του βαθύ θαλάσσιου πυθμένα και ανακάλυψε αρκετές μικρότερες υποθαλάσσιες βουνοκορφές που ήταν άγνωστες προηγουμένως.

Πολλές βαθιές υποθαλάσσιες προεξοχές όχι μόνο καλύπτονται από πλούσιους βιότοπους κοραλλιών, σφουγγαριών και άλλης άγριας ζωής, αλλά παίζουν και κρίσιμο ρόλο στην ανάμιξη του ωκεανού. Τα βαθιά ρεύματα σαρώνουν τις πλευρές των υποθαλάσσιων βουνών, φέρνοντας ζωτικής σημασίας θρεπτικά συστατικά στην επιφάνεια.

Ένας από τους λόγους που πήγαν στα νησιά Κόκος ήταν να παράσχουν βασικές πληροφορίες που θα βοηθήσουν στη διαχείριση και προστασία του πρόσφατα δημιουργηθέντος θαλάσσιου πάρκου εκεί, το οποίο δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2022 μαζί με το κοντινό θαλάσσιο πάρκο της Νήσου των Χριστουγέννων, το οποίο η ομάδα επισκέφθηκε πέρυσι.

Η κύρια απειλή, σύμφωνα με την ομάδα, είναι η πλαστική ρύπανση.

«Ακόμη και όταν βρίσκεσαι τόσο μακριά από την ήπειρο, σε βάθος τεσσάρων χιλιομέτρων, θα ανασύρεις πλαστικά», σημείωσε. «Το βλέπεις στο νερό, το βλέπεις πάνω στο νερό και το είδαμε και στις συλλογές μας».

Οι ειδικοί θα χρειαστούν χρόνια για να επεξεργαστούν όλα τα δείγματα που συνέλεξε η αποστολή, αλλά ο Ο’Χάρα εκτιμά ότι το 10% έως 30% των ειδών θα είναι άγνωστα στους επιστήμονες.

«Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένη για το τι νέες μελλοντικές επιστημονικές ανακαλύψεις θα προκύψουν τα επόμενα χρόνια», δήλωσε η Τέιλορ.

Ένα πράγμα που έχει ήδη προγραμματίσει η ομάδα είναι να συγκρίνει το DNA από τα δείγματα με αποσπάσματα DNA που κοσκινίστηκαν από το θαλασσινό νερό, γνωστό ως περιβαλλοντικό ή eDNA, το οποίο αποβάλλεται από τους οργανισμούς στη βλέννα και τα κύτταρα του δέρματος. Η ιδέα είναι ότι στο μέλλον, οι επιστήμονες θα μπορούν να προσδιορίζουν ποια είδη υπάρχουν στη βαθιά θάλασσα μόνο από το γενετικό υλικό που αφήνει πίσω του το θαλασσινό νερό.

Η ελβετική πόλη-όνειρο για τα Χριστούγεννα

Μία από τις πιο όμορφες και ιδιαίτερες πόλεις της χώρας που πάντα θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με πεντανόστιμες ελβετικές σοκολάτες, αλπικά τοπία και ατελείωτο ρομάντζο, είναι η μικρή, αλλά παραμυθένια Λουκέρνη.

Δίχως ίχνος υπερβολής, βλέπεις, η Λουκέρνη συγκεντρώνει στους μικρούς δρόμους της, όλα όσα φανταζόμαστε πως έχει μια πόλη της Ελβετίας.

Πρόκειται για μια μικρή, μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής πόλη της κεντρικής Ελβετίας, με ασύλληπτη θέα στη λίμνη της Λουκέρνης και ιδιαίτερες δυνατότητες εξορμήσεων στα αλπικά χωριά. Με μια βόλτα με το τελεφερίκ της πόλης, θα «ταξιδέψεις» στο βουνό Pilatus, το οποίο θα σου χαρίσει θέα, τοπία υπέροχες φωτογραφίες και εμπειρίες που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.

Κάθε χρόνο, η Λουκέρνη υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες από ολόκληρο τον κόσμο, χάρη στη φυσική ομορφιά της, την όμορφη λίμνη της, αλλά και τον ιδιαίτερο σιδηροδρομικό σταθμό της, ο οποίος είναι τυπικό δείγμα και πρότυπο ελβετικών τρένων.

Τι θα δεις στη Λουκέρνη

Η πεζογέφυρα Κάπελ, η οποία χτίστηκε το 1935 και κατέχει τον τίτλο της παλιότερης ξύλινης γέφυρας της Ευρώπης είναι μοναδικής ομορφιάς και ιδιαιτερότητας. Στο εσωτερικό της γέφυρας θα συναντήσεις περισσότερους από 150 πίνακες ζωγραφικής που χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα. Καθένας από αυτούς αναπαριστά και «ζωντανεύει» μέρος της ιστορίας της πόλης. Σκέψου την επίσκεψη σου στη γέφυρα, ως μια ενδιαφέρουσα βουτιά στην ιστορία της Λουκέρνης.

Παράλληλα, το Ελβετικό Μουσείο Μεταφορών, μέσα στο οποίο θα συναντήσεις αεροπλάνα, τρένα, αυτοκίνητα και πλοία είναι το πιο δημοφιλές και πρώτο σε επισκεψιμότητα μουσείο της πόλης.

Μην ξεχνάμε, όμως, πως η Λουκέρνη θεωρείται πόλη της υψηλής τέχνης. Το διάσημο Θέατρο της Λουκέρνης το οποίο λειτουργεί από το 1839, αξίζει κι αυτό την επίσκεψή σου, ενώ η έπαυλη στην οποία έζησε ο Βάγκνερ και η οποία έχει μετατραπεί σε μουσειακό χώρο τα τελευταία χρόνια, έχει κι αυτή την τιμητικής της. Δικαίως σαφώς.

Το λιοντάρι που πεθαίνει

Ιδιαίτερη θέση στην πόλη, έχει και το σκαλιστό μνημείο του λιονταριού που πεθαίνει, έργο του γλύπτη Thorvaldson, το οποίο χρονολογείται περίπου στο 1820. Το μνημείο αφιερώνεται στους Ελβετούς στρατιώτες που θυσίασαν τη ζωή τους κατά της διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Ελβετίας ολόκληρης.

Κρουαζιέρα στη λίμνη

Όσο εντυπωσιακά και αν είναι τα αξιοθέατα της πόλης, το βλέμμα και την καρδιά σου θα κλέψει η λίμνη Λουκέρνη και η θέα στις χιονισμένες Άλπεις που αυτή χαρίζει απλόχερα. Αν το επιτρέπει ο καιρός -ανάλογα τον αέρα-, μπες σε μια βάρκα για να κάνεις την κρουαζιέρα κατά μήκους της λίμνης.

Αν η ιδέα δεν σε δελεάζει ιδιαίτερα, έχε στο μυαλό σου ότι ακόμα και το περπάτημα γύρω από τη λίμνη είναι εμπειρία μοναδική.

Περαντζάδα στο ιστορικό κέντρο

Το κέντρο της Λουκέρνης είναι μικρό και περπατιέται πολύ εύκολα και άνετα σε πολύ λίγη ώρα. Είναι ιδανικό για βόλτα και ρομάντζο, για φαγητό και ποτό, από το πρωί ως το βράδυ. Φτάνοντας, πρέπει να γνωρίζεις πως η Λουκέρνη μόνο φτηνή επιλογή δεν θεωρείται, όπως άλλωστε και ολόκληρη η Ελβετία. Συμβουλή δική μας, πριν επιλέξεις το μέρος που θα καθίσεις για φαγητό, ενημερώσου για τις τιμές για να μη βρεθείς… προ (δυσάρεστης) εκπλήξεως.  Να σημειωθεί πως με λίγο ψάξιμο θα βρεις μαγαζιά για να φας με 10 – 15 ευρώ ανά άτομο.

Αυξημένος ο κίνδυνος διαβήτη λόγω έκθεσης στο βραδινό τεχνητό φως

Η συχνή έκθεση των ανθρώπων στο υπαίθριο τεχνητό φως τα βράδια σχετίζεται με μειωμένο έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα και κατά συνέπεια με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, δείχνει μια νέα κινεζική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ενδοκρινολογικών και Μεταβολικών Ασθενειών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζιατόνγκ και του Νοσοκομείου Ρουιτζίν της Σαγκάης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Diabetologia της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD), ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 99.000 ενήλικες με μέση ηλικία 43 ετών. Για όλους τους συμμετέχοντες εκτιμήθηκε το μέσο επίπεδο έκθεσής τους σε τεχνητό νυχτερινό φως.

Διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που είχαν εκτεθεί περισσότερο, είχαν κατά μέσο όρο 28% μεγαλύτερη πιθανότητα για διάγνωση διαβήτη τύπου 2, σε σχέση με όσους είχαν εκτεθεί λιγότερο από όλους. Παρόλο που το τεχνητό φως δεν είναι τόσο ισχυρός ατομικός παράγων κινδύνου για διαβήτη, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η σημασία του δεν είναι αμελητέα σε συλλογικό επίπεδο, αν ληφθεί υπόψη πόσο μεγάλο μέρος του πληθυσμού εκτίθεται σε τεχνητό φως τις νύχτες.

Εκτιμάται ότι το 83% του παγκόσμιου πληθυσμού και πάνω από το 99% των Αμερικανών και των Ευρωπαίων ζουν σε περιοχές με φωτορύπανση, κάτι που έχει και επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία. Οι Κινέζοι επιστήμονες ανέφεραν ότι το ζήτημα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω, καθώς το τεχνητό φως αναδεικνύεται σε παράγοντα περιβαλλοντικού κινδύνου στις σύγχρονες κοινωνίες, παρόλα αυτά το πρόβλημα δεν έχει τύχει επαρκούς προσοχής εκ μέρους των επιστημόνων.

Η φωτορύπανση επηρεάζει το βιολογικό ρολόι των ανθρώπων και άλλων ζώων, προκαλώντας μεταβολικές και άλλες διαταραχές, ενώ αυξάνει και τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Οι εργαζόμενοι συχνά σε βραδινές βάρδιες, οι οποίοι εκτίθενται περισσότερο στο τεχνητό φως, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακές και άλλες παθήσεις, για παχυσαρκία κ.α.

Η ψηφιακή «αποκάλυψη» πίνακα του 17ου αιώνα

Συντηρητές τέχνης στη Φλωρεντία της Ιταλίας εργάζονται για να αποκαταστήσουν έναν πίνακα του 17ου αιώνα, μιας γυμνής γυναίκας, ο οποίος έχει υποστεί επεξεργασία, ώστε να καλυφθεί το γυμνό στήθος με ένα πέπλο.

Η «Αλληγορία της κλίσης» ζωγραφίστηκε από την Ιταλίδα καλλιτέχνιδα Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι (Artemisia Gentileschi) το 1616 και πιστεύεται ότι είναι αυτοπροσωπογραφία. Αλλά περίπου 70 χρόνια αργότερα, ένας απόγονος του ατόμου που παρήγγειλε τον πίνακα, βρήκε το γυμνό ενοχλητικό και πλήρωσε έναν καλλιτέχνη για να καλύψει τη γυναίκα με πέπλα και κουβέρτες.

Οι συντηρητές χρησιμοποιούν τώρα υπεριώδες φως, διαγνωστική απεικόνιση και ακτίνες Χ για να εξετάσουν τον πίνακα και να καταλάβουν πώς να τον αποκαταστήσουν ψηφιακά.

Η λογοκρισία έγινε πολύ σύντομα μετά την αρχική δημιουργία του πίνακα για να αφαιρεθούν τα πέπλα και οι κουβέρτες, αλλά οι συντηρητές θα παράγουν μια ψηφιακή έκδοση που θα δείχνει πώς θα έμοιαζε, μελετώντας προσεκτικά τις πινελιές του πίνακα. Η ίδια η Τζεντιλέσκι έχει μια συναρπαστική ιστορία ζωής και είναι μια σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της ιταλικής τέχνης. Μετακόμισε στη Φλωρεντία σε ηλικία 17 ετών από τη Ρώμη, όπου ο βιαστής της είχε μόλις δικαστεί και καταδικαστεί να εκτίσει οκτώ μήνες φυλάκιση.

Η Τζεντιλέσκι αναγκάστηκε να καταθέσει στη φρικτή δίκη, όπου είχε δεμένα σχοινιά γύρω από τα δάχτυλά της που την έσφιγγαν ενώ μιλούσε για να αποδείξει την ειλικρίνειά της. Έπρεπε επίσης να υποβληθεί σε φυσική εξέταση για να διαπιστωθεί αν ήταν ακόμα παρθένα.

Η Λίντα Φαλκόνε, συντονίστρια του έργου Artemisia Up Close, είπε: «Μέσα από αυτήν, μπορούμε να μιλήσουμε για το πόσο σημαντικό είναι να αποκαταστήσουμε τα έργα τέχνης, πόσο σημαντικό είναι να επαναφέρουμε τις ιστορίες των γυναικών στο προσκήνιο».

Η Τζεντιλέσκι ήταν μόλις 22 ετών όταν ζωγράφισε την «Αλληγορία της κλίσης».

«Αυτός είναι ένας από τους πρώτους της πίνακες. Ήταν η πρώτη της ζωγραφιά που έγινε στην Φλωρεντία, την ίδια χρονιά έγινε δεκτή στην Ακαδημία Σχεδίου, η οποία ήταν η πρώτη ακαδημία σχεδίου στην Ευρώπη εκείνη την εποχή», είπε η Φαλκόνε.

Η ψηφιακή αποκατάσταση θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2023 και θα εκτεθεί στο Casa Buonarroti, όπου φιλοξενείται ο πίνακας.

Sony: Στη δημοσιότητα εικόνα από την ταινία Gran Turismo

H Sony Pictures ετοιμάζει την κινηματογραφική μεταφορά του Gran Turismo και έδωσε στη δημοσιότητα την πρώτη εικόνα από τα γυρίσματα.

Η εικόνα είναι από τις πρώτες μέρες της παραγωγής και προς το παρόν δεν έχουν γίνει γνωστές άλλες λεπτομέρειες.

Ο Neil Blomkamp του Distinct 9 είναι ο σκηνοθέτης, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα βρίσκονται οι Archie Madekwe, David Harbour, Orlando Bloom και Djimon Hounsou.

Τα γεγονότα της ταινίας θα μας ταξιδέψουν στην αρχή της σειράς για το πρώτο PlayStation το 1997 και θα βασίζονται στην πραγματική ιστορία του Jann Mardenborough, ενός Βρετανού παίκτη που κατέληξε μετά από χρόνια ενασχόλησης να αγωνίζεται σε κανονικό πρωτάθλημα.

Η πρεμιέρα της ταινίας Gran Turismo έχει προγραμματιστεί για τις 11 Αυγούστου 2023.

Νέα ιατρική αποτυχία στην αντιμετώπιση του Αλτσχάιμερ

Δύο κλινικές μελέτες τελικής φάσης 3 μιας νέας υποψήφιας θεραπείας για τη νόσο Αλτσχάιμερ, του αντισώματος gantenerumab της ελβετικής εταιρείας Roche, απέτυχαν να εμφανίσουν θετικά αποτελέσματα, καθώς το φάρμακο δεν επιβράδυνε σε άξιο λόγου βαθμό την εξέλιξη των συμπτωμάτων της νόσου σε ασθενείς αρχικού σταδίου. Η αποτυχία έρχεται να προστεθεί σε μια μακριά σειρά απογοητεύσεων στο πεδίο της δοκιμής νέων φαρμάκων κατά του Αλτσχάιμερ.

     Το πειραματικό φάρμακο στοχεύει στο βήτα αμυλοειδές, την τοξική πρωτεΐνη που συσσωματώνεται σε πλάκες στον εγκέφαλο των ασθενών, καταστρέφοντας σταδιακά ζωτικές μνημονικές, νοητικές και άλλες λειτουργίες τους. Οι δύο ελεγχόμενες με ψευδοφάρμακο (πλασίμπο) "δίδυμες" κλινικές δοκιμές, γνωστές ως Graduate 1 και 2, σε κάθε μία από τις οποίες συμμετείχαν περίπου 1.000 άνθρωποι, έδειξαν ότι το νέο αντίσωμα εξαφανίζει πολύ λιγότερο τις πλάκες αυτές από ό,τι αναμενόταν (μείωση μόνο κατά 8% και 6% αντίστοιχα σε σχέση με το πλασίμπο). Η ανακοίνωση οδήγησε σε πτώση της μετοχής της Roche στο χρηματιστήριο, σύμφωνα με τους "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" και το πρακτορείο Ρόιτερς.

     Η νόσος Αλτσχάιμερ - η συχνότερη μορφή άνοιας σε ποσοστό 60% έως 70% - έχει αποδειχτεί "νεκροταφείο" αρχικά πολλών υποσχόμενων φαρμάκων. Ουσιαστικά δεν έχουν υπάρξει νέα φάρμακα εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες. Πάντως η Roche διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει τις έρευνες της πάνω στη ανίατη μέχρι στιγμής νευροεκφυλιστική πάθηση. Περισσότεροι από 55 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με άνοια παγκοσμίως, ενώ ο αριθμός τους εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 78 εκατομμύρια έως το 2030, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

     Προς το παρόν τουλάχιστον, οι ελπίδες στρέφονται σε ένα άλλο υπό δοκιμή φάρμακο των εταιρειών Biogen και Eisai, για το οποίο είχαν ανακοινωθεί τον Σεπτέμβριο θετικά αποτελέσματα από τη δοκιμή του. Το δικό τους αντίσωμα lecanemab είχε επιβραδύνει κατά 27% σε σύγκριση με το πλασίμπο την εξέλιξη της νόσου. Τα αποτελέσματα για ένα άλλο αντίσωμα που επίσης στοχεύει τις πλάκες του βήτα αμυλοειδούς στον εγκέφαλο, του donanemab της εταιρείας Eli Lilly, αναμένονται στα μέσα του 2023.
1...1,0301,0311,032...1,711Page 1,031 of 1,711