Η νόσος Lyme μπορεί να αφήνει μακροχρόνιο «αποτύπωμα» στο ανοσοποιητικό, δείχνει μελέτη του Tufts

Η λοίμωξη από το βακτήριο Borrelia burgdorferi, που προκαλεί τη νόσο Lyme, φαίνεται να αφήνει διαρκείς αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα ακόμη και μετά τη θεραπεία, σύμφωνα με μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Tufts που δημοσιεύτηκε στο iScience (https://www.cell.com/iscience/fulltext/S2589-0042(26)03664-3).
Οι αλλαγές εντοπίζονται στον μυελό των οστών, όπου παράγονται πολλά ανοσοκύτταρα, και ενδέχεται να τροποποιούν τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός ανταποκρίνεται σε μελλοντικές απειλές. Τα ευρήματα προσφέρουν νέες ενδείξεις για το πώς μια λοίμωξη μπορεί να έχει επιδράσεις που επιμένουν μετά την απομάκρυνση των βακτηρίων και, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον εντοπισμό βιοδεικτών και πιθανών θεραπευτικών στόχων για παρατεινόμενα συμπτώματα.
«Μια ζωή γεμάτη λοιμώξεις και φλεγμονώδεις εκθέσεις αφήνει μικρά “σημάδια επεξεργασίας”, τις λεγόμενες επιγενετικές αλλαγές, στο αρχείο του ανοσοποιητικού», ανέφερε η Tanja Petnicki-Ocwieja, επικεφαλής της μελέτης και ερευνήτρια στο Tufts. «Βρήκαμε ότι οι επιγενετικές αλλαγές στον μυελό των οστών που αποτυπώνονται από τη λοίμωξη με Borrelia burgdorferi ουσιαστικά αναθεωρούν τη “βιογραφία” του ανοσοποιητικού και τον τρόπο που ανταποκρίνεται με τον χρόνο».
Για να εξετάσουν τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις της νόσου Lyme, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μοντέλο ποντικού και ανέλυσαν κύτταρα του μυελού των οστών μετά τη λοίμωξη, συμπεριλαμβανομένων ζώων που έλαβαν στη συνέχεια αντιβιοτικά. Διαπίστωσαν διακριτές επιγενετικές μεταβολές —χημικές τροποποιήσεις που επηρεάζουν ποια γονίδια ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται— στα κύτταρα του μυελού.
Οι επιδράσεις ήταν ιδιαίτερα εμφανείς στα μακροφάγα, κύτταρα-πρώτοι ανταποκριτές που ανιχνεύουν απειλές, περικυκλώνουν μικρόβια και εκκρίνουν χημικά σήματα για να καλέσουν άλλα ανοσοκύτταρα. Τα μακροφάγα που παρήχθησαν από ποντίκια με προηγούμενη έκθεση στο βακτήριο εμφάνισαν καταστολή της έκφρασης γονιδίων που εμπλέκονται στη φλεγμονώδη απόκριση για τουλάχιστον 15 εβδομάδες μετά τη λοίμωξη.
«Όταν τα μακροφάγα συναντούν για πρώτη φορά το Borrelia burgdorferi, χτυπούν καμπανάκια συναγερμού για να έρθουν άλλα ανοσοκύτταρα να καταστρέψουν τα βακτήρια», είπε η Petnicki-Ocwieja. «Μετά όμως την αποτύπωση αυτών των επιγενετικών αλλαγών στον μυελό, φαίνεται να ηχούν λιγότερους τέτοιους συναγερμούς».
Σημαντικό είναι ότι αλλοιωμένη ανοσοαπόκριση παρατηρήθηκε και σε ποντίκια που έλαβαν αντιβιοτικά, κάτι που υποδηλώνει ότι ορισμένες αλλαγές μπορούν να συμβούν νωρίς στη λοίμωξη χωρίς να απαιτείται παρατεταμένη ή ενεργή παρουσία βακτηρίων. «Αυτό υποδηλώνει ότι η πρώτη έκθεση ενός ατόμου στο Borrelia burgdorferi αρκεί για να προκαλέσει μακροπρόθεσμες επιδράσεις στην ανοσοαπόκριση», ανέφερε ο Yuelin Zhong, διδακτορικός φοιτητής ανοσολογίας και πρώτος συγγραφέας.
Τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι οι ίδιες αλλαγές συμβαίνουν σε ανθρώπους με νόσο Lyme ούτε ότι ευθύνονται για επίμονα συμπτώματα. Ως επόμενο βήμα, οι ερευνητές θέλουν να εξετάσουν επιγενετικούς δείκτες σε ανθρώπους μετά από λοίμωξη Lyme. Η Petnicki-Ocwieja θα συνεργαστεί με τον συν-συγγραφέα Linden Hu, καθηγητή Ανοσολογίας στο Tufts, για την ανάλυση ανοσοκυττάρων που κυκλοφορούν στο αίμα από πολυκεντρική μελέτη που παρακολουθεί ασθενείς έως και 15 μήνες μετά τη διάγνωση.
Στόχος τους είναι να διαπιστώσουν αν όσοι εμφανίζουν παρατεταμένα συμπτώματα έχουν διαφορετικά επιγενετικά πρότυπα από όσους αναρρώνουν χωρίς υπολειπόμενα προβλήματα. «Ελπίζω να αλληλουχήσουμε αυτά τα επιγενετικά σημάδια και να δημιουργήσουμε προφίλ του τι κάνει η νόσος Lyme στο ανοσοποιητικό κάθε ατόμου», είπε η Petnicki-Ocwieja. «Ύστερα θα δούμε αν τα προφίλ όσων έχουν μακροχρόνια συμπτώματα διαφέρουν από εκείνα των ασθενών που ανάρρωσαν επιτυχώς».
Αν εντοπιστούν διαφορές, θα μπορούσαν να δώσουν ενδείξεις για το γιατί ορισμένοι συνεχίζουν να έχουν συμπτώματα μετά τη θεραπεία και να βοηθήσουν στον εντοπισμό βιοδεικτών ή νέων τρόπων αντιμετώπισης επίμονης κόπωσης, αρθραλγίας ή γνωστικών δυσκολιών.
Πηγή: share.google.
Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.






