Η δημοσιογράφος Julia Angwin κατέθεσε συλλογική αγωγή εναντίον της Grammarly αφού ανακάλυψε ότι η ταυτότητά της χρησιμοποιήθηκε χωρίς άδεια στο AI feature “Expert Review”. Η εταιρεία απενεργοποίησε τη λειτουργία αφού η υπόθεση έγινε δημόσια, αλλά η νομική διαμάχη μόλις ξεκίνησε.
Για μήνες, η Grammarly χρησιμοποιούσε τα ονόματα και την επαγγελματική φήμη πραγματικών ανθρώπων για να τροφοδοτεί ένα AI feature που ονομαζόταν “Expert Review” — χωρίς να έχει ζητήσει την άδειά τους. Η λειτουργία παρουσίαζε στους χρήστες προτάσεις επεξεργασίας κειμένου που φαινομενικά προέρχονταν από αναγνωρισμένους δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, χρησιμοποιώντας τα ονόματά τους για να δώσει αξιοπιστία στις AI-generated απαντήσεις.
Η υπόθεση ήρθε στο φως όταν το The Verge δοκίμασε τη λειτουργία και διαπίστωσε ότι ανάμεσα στους “experts” εμφανίζονταν εν ενεργεία μέλη της σύνταξής του, συμπεριλαμβανομένου του αρχισυντάκτη Nilay Patel. Η δημοσιογράφος Julia Angwin έμαθε ότι συμπεριλαμβανόταν κι αυτή μέσω του συναδέλφου της Casey Newton, ο οποίος επίσης εμφανιζόταν στο σύστημα. Την Τετάρτη, η Angwin κατέθεσε συλλογική αγωγή, κατηγορώντας την εταιρεία — η οποία στα νομικά έγγραφα αναφέρεται ως Superhuman, η μητρική εταιρεία — για παραβίαση νόμων που απαγορεύουν τη χρήση της ταυτότητας κάποιου για εμπορικούς σκοπούς χωρίς τη συγκατάθεσή του.
Η αντίδραση της εταιρείας ήταν άμεση αλλά όχι αρκετά πειστική. Αρχικά είχε ανοίξει ένα email inbox όπου οι “experts” μπορούσαν να ζητήσουν να αφαιρεθούν — μια λύση opt-out που από μόνη της αποκαλύπτει πόσο λανθασμένη ήταν η αρχική προσέγγιση. Στη συνέχεια, αφού η κατακραυγή κλιμακώθηκε, απενεργοποίησε εντελώς τη λειτουργία. Ο CEO Shishir Mehrotra δήλωσε ότι το feature σχεδιάστηκε για να βοηθά τους χρήστες να ανακαλύπτουν σημαντικές οπτικές γωνίες και να δίνει στους ειδικούς τρόπους να χτίσουν σχέσεις με το κοινό τους — μια διατύπωση που ακούγεται περισσότερο σαν marketing copy παρά σαν απολογία.
Η υπόθεση αυτή αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της εποχής του generative AI: το δικαίωμα στην ταυτότητα και τη φήμη. Δεν είναι απλώς θέμα πνευματικής ιδιοκτησίας ή δεδομένων εκπαίδευσης — είναι το ερώτημα αν μια εταιρεία μπορεί να “δανειστεί” την αξιοπιστία ενός ανθρώπου για να πουλήσει ένα προϊόν, χωρίς καν να τον ρωτήσει. Το γεγονός ότι οι “experts” ανακάλυψαν τη συμμετοχή τους τυχαία — μέσω τρίτων ή δημοσιευμάτων — κάνει το ζήτημα ακόμα πιο σοβαρό.
Αν η αγωγή προχωρήσει, θα μπορούσε να θέσει νομικό προηγούμενο για το πώς οι εταιρείες AI επιτρέπεται να χρησιμοποιούν δημόσια πρόσωπα στα προϊόντα τους. Και αυτό είναι κάτι που αφορά πολύ περισσότερες εταιρείες από τη Grammarly.
