Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας «Project Hail Mary» με τον Ryan Gosling, ο Andy Weir μοιράζεται τα βιβλία και τις ταινίες που διαμόρφωσαν τον τρόπο που σκέφτεται και γράφει. Από τον Asimov μέχρι το Back to the Future, η λίστα του αποκαλύπτει πολλά για το γιατί η επιστημονική φαντασία του λειτουργεί τόσο καλά στη μεγάλη οθόνη.
Το «Project Hail Mary» — η νέα ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Andy Weir, με πρωταγωνιστή τον Ryan Gosling και σκηνοθέτες τους Lord και Miller — έρχεται με τις προσδοκίες ενός blockbuster. Δεν είναι η πρώτη φορά: το «The Martian» του Ridley Scott, βασισμένο στο ντεμπούτο του Weir, έγινε παγκόσμια επιτυχία. Ο ίδιος ο συγγραφέας εξηγεί γιατί τα βιβλία του μεταφέρονται τόσο εύκολα στον κινηματογράφο: «Γράφω κινηματογραφικά. Έχω δει τόσες ταινίες που έχουν επηρεάσει την αντίληψή μου για την αφήγηση. Τα βιβλία μου είναι ήδη λίγο-πολύ ταινίες.»
Ο Weir μεγάλωσε με την επιστημονική φαντασία του Isaac Asimov, τον οποίο αποκαλεί αγαπημένο του συγγραφέα. Το «I, Robot» ήταν το πρώτο βιβλίο που του έδειξε πώς ένας συγγραφέας μπορεί να πάρει μια μόνο ιδέα και να την εξερευνήσει προς κάθε κατεύθυνση. «Ο Asimov ξεκινά με τρεις νόμους της ρομποτικής και μετά δημιουργεί προβλήματα που έρχονται σε αντίθεση με τους κανόνες που ο ίδιος έχει θέσει. Αυτό είναι πολύ από αυτό που κάνω κι εγώ.» Εξίσου σημαντικό ήταν το «Caves of Steel», το αστυνομικό μυθιστόρημα του Asimov που έδειξε στον Weir ότι η επιστημονική φαντασία δεν είναι είδος — είναι σκηνικό. Μπορείς να γράψεις θρίλερ, ρομάντζο ή κωμωδία, απλώς τοποθετημένα σε έναν κόσμο με ρομπότ.
Από τον Heinlein, ο Weir κράτησε δύο τίτλους: το «Tunnel in the Sky», μια ιστορία επιβίωσης που προοιωνίζεται το «The Martian», και το «Red Planet», που του καλλιέργησε την εμμονή με τον Άρη. Σε ένα χαρακτηριστικό σκηνικό του δεύτερου, ο ήρωας επιβιώνει μέσα σε ένα φυτό ανάβοντας τα φώτα του για να προκαλέσει φωτοσύνθεση και να παράγει οξυγόνο. «Ίσως αυτό έσπειρε μια ιδέα για το πώς θα επιβίωνες στον Άρη σε φυσικό περιβάλλον», λέει ο Weir. Το «Rendezvous with Rama» του Arthur C. Clarke τον επηρέασε με έναν διαφορετικό τρόπο: το εξωγήινο σκάφος στο βιβλίο δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ανθρωπότητα. «Δεν είχα ξαναδεί ιστορία όπου οι εξωγήινοι απλώς δεν νοιάζονταν για εμάς. Και αυτό μου φάνηκε υπέροχο.»
Από τον κινηματογράφο, το «Apollo 13» του Ron Howard είναι η πιο άμεση επιρροή στο «The Martian». «Έχω περιγράψει το The Martian ως εκείνη τη σκηνή του Apollo 13 όπου πρέπει να κάνουν τον ένα φίλτρο αέρα να δουλέψει με τον άλλο — αλλά σε ολόκληρο βιβλίο.» Το «Back to the Future» τον βρήκε στα 12-13 του και του έδωσε την αγάπη για τα crossover αφηγήσεις και τα ταξίδια στον χρόνο. Το «The Empire Strikes Back» τον εντυπωσίασε γιατί ήταν η πρώτη φορά που είδε μια ταινία να τελειώνει με τους κακούς να κερδίζουν — και μάλιστα να είναι ικανοί. «Έκανε τους κινδύνους πραγματικούς για την επόμενη ταινία.»
Ο Weir παραδέχεται ότι η μεγαλύτερη αδυναμία του είναι η ανάπτυξη χαρακτήρων. Το παράδειγμα που επιστρέφει συχνά δεν είναι από κάποιο λογοτεχνικό αριστούργημα, αλλά από το κινούμενο σχέδιο «Avatar: The Last Airbender» του Nickelodeon — και συγκεκριμένα τον χαρακτήρα Zuko, που ξεκινά ως ανταγωνιστής και καταλήγει ήρωας. «Θα ήθελα να μπορώ να γράφω χαρακτήρες τόσο καλά όσο αυτό.» Είναι μια ειλικρίνεια που λέει πολλά για έναν συγγραφέα που έχει κατακτήσει το Hollywood δύο φορές — και ετοιμάζεται για την τρίτη.
