Τέσσερις δεκαετίες μετά την πρώτη τηλεοπτική του μεταφορά, η νέα εκδοχή του «Shogun» θεωρείται ήδη μία από τις καλύτερες σειρές του ’24. Για τον ηθοποιό και καλλιτέχνη πολεμικών τεχνών Hiroyuki Sanada, το επερχόμενο επικό ιστορικό δράμα Shōgun του FX, μια διασκευή του μυθιστορήματος του James Clavell του 1975, αποτελεί μια ασύγκριτη ευκαιρία να παρουσιάσει την αυθεντική ιαπωνική κουλτούρα σε ένα χολιγουντιανό τοπίο. Ο Σανάντα δεν πήρε την ευθύνη αυτή ελαφρά τη καρδία. Στην πραγματικότητα, το Shōgun ήταν η ευκαιρία γι’ αυτόν να αποτελέσει γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Η μίνι σειρά 10 επεισοδίων, η οποία ομιλείται κυρίως στα ιαπωνικά με αγγλικούς υπότιτλους, διαδραματίζεται στη φεουδαρχική Ιαπωνία του 1600. Είναι η εποχή όπου οι σαμουράι έχουν ένα σημαντικό ρόλο στην ιαπωνική κοινωνία.
Οι επτά αρχές του κώδικα Bushido
Το Μπουσίντο είναι ένας ηθικός κώδικας που αφορά τις στάσεις, τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής των σαμουράι. Υπάρχουν πολλοί τύποι Μπουσίντο που εξελίχθηκαν σημαντικά στην ιστορία. Οι σύγχρονες μορφές του Μπουσίντο εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στην κοινωνική και οικονομική οργάνωση της Ιαπωνίας.
Bushido (武士道) σημαίνει: “Ο δρόμος του πολεμιστή” και ήταν ο κώδικας αξιών και συμπεριφοράς των πολεμιστών σαμουράι (samurai).
Bu (μάχη, αγώνας).
Shi (άνθρωπος).
Do (δρόμος, μονοπάτι).
Διαμορφώθηκε κατά την περίοδο Tokugawa (1603-1868) μια περίοδο με έντονα στρατιωτικά χαρακτηριστικά λόγω των συνεχών πολέμων. Είναι επηρεασμένος από την ηθική διδασκαλία του Κομφούκιου, γι’ αυτό και περιλαμβάνει έννοιες όπως: η ανδρεία, η ευγένεια, η τιμή, η φιλαλήθεια, η φιλευσπλαχνία, η αυτοθυσία, η αφοβία απέναντι στο θάνατο.
Ο κώδικας Bushido αποτελούνταν από 7 αρχές:
Gi (Τιμιότητα, Δικαιοσύνη),
Yu (Κουράγιο, Ανδρεία),
Jin (Καλοσύνη – Αγάπη),
Rei (Ευγένεια, Σεβασμός),
Makoto ή Shin (Ειλικρίνεια),
Meiyo (Τιμή, αξιοπρέπεια),
Chugi (Αφοσίωση).
Το πνεύμα του bushido στηρίζεται στην τιμή, την ανδρεία και στο πνεύμα αυταπάρνησης στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Οι bushi (πολεμιστές) φρόντιζαν για την ειρήνη και την ασφάλεια του τόπου, την απόδοση δικαιοσύνης και την υπεράσπιση των αθώων και αδυνάτων. Γι’αυτούς ο φόβος μπροστά στον θάνατο ήταν κάτι άγνωστο. Το να πεθάνουν στην άσκηση των καθηκόντων τους ήταν πράξη ηρωική. Εάν κάποιος σαμουράι τον παρέβαινε γνώριζε την απαξίωση και την περιφρόνηση όλων. Μοναδικός τρόπος για να επανορθώσει ήταν να πεθάνει με τιμή, αυτοκτονώντας με την παραδοσιακή τελετή σεπούκου (χαρακίρι).