Τα ζελατινώδη, διαφανή σώματα παράξενων θαλάσσιων πλασμάτων που μοιάζουν με μέδουσες, τα οποία φωτίζονται από το τρεμόπαιγμα ενός φωτός και παρασύρονται μέσα στον βυθό, καταγράφηκαν σε σπάνια πλάνα, κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής.

Ο επιστήμονας Εμιλιάνο Τσιμόλι κατέγραψε αυτά τα παράξενα πλάσματα σε ένα «ψυχεδελικό» βίντεο- όπως το περιέγραψε- στο οποίο βλέπουμε κοντινά πλάνα από μέδουσες, χτένια και άλλες μαλακές, διαφανείς ωκεάνιες μορφές ζωής στη Θάλασσα Ρος, μια βαθιά υδάτινη μάζα στον Νότιο Ωκεανό, στο McMurdo Sound.

Η εξαιρετική λεπτομέρεια του βίντεο επέτρεψε στους ερευνητές να εντοπίσουν δώδεκα είδη ζελατινώδη ζώων, εκ των οποίων δύο είδη μέδουσας και τρία είδη μέδουσας-χτένας, τα οποία είναι ακόμη άγνωστα στους επιστήμονες, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Ο Τσιμόλι, συν-συγγραφέας της μελέτης και μεταπτυχιακός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Τασμανίας στο Χόμπαρτ της Αυστραλίας, τράβηξε το βίντεο όταν επισκέφθηκε την Ανταρκτική για να διεξάγει έρευνα το 2018 και το 2019. Ωστόσο, δεν πήγε εκεί για να μελετήσει μέδουσες-χτένες, αλλά για να δοκιμάσει τον εξοπλισμό ανίχνευσης για την παρακολούθηση φυκιών που ζουν κάτω από τον θαλάσσιο πάγο.

«Η άλγη των πάγων διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στα πολικά θαλάσσια τροφικά δίκτυα και οικοσυστήματα», εξήγησε ο ερευνητής. «Το ερευνητικό θέμα των αποστολών ήταν η διερεύνηση της αφθονίας και της φυσιολογίας τους υπό μεταβαλλόμενες συνθήκες φωτισμού», όπως αυτές που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή.

(Emiliano Cimoli)
Στο εσωτερικό της σκηνής των ερευνητών, υπήρχε μια μεγάλη τρύπα θέασης που είχε χαραχθεί στον θαλάσσιο πάγο. Ο Τσιμόλι, ερασιτέχνης βιντεογράφος και φωτογράφος άγριας ζωής, τοποθέτησε κάμερες κάτω από τον πάγο – κάποιες τις έδεσε στην επιφάνεια ενώ άλλες, τις έστειλε με καταδυτικά ρομπότ – για να αναζητήσει θαλάσσια ζωή που συχνά είναι δύσκολο να παρατηρηθεί στο φυσικό της περιβάλλον. Αυτό αποκάλυψε ένα σπάνια παρατηρούμενο ωκεάνιο οικοσύστημα, «κάτι σαν μια μαγική πύλη σε έναν άλλο κόσμο», δήλωσε ο Τσιμόλι.

Σε ορισμένα από τα πλάνα, ο επιφανειακός πάγος είναι ορατός. Σε άλλα, φαίνεται ο βυθός της θάλασσας όπου κατοικούν ροζ αστερίες. Αλλά τα πιο εντυπωσιακά πλάνα, είναι αυτές στις οποίες τα ζελατινώδη ζώα παρασύρονται και κυματίζουν μέσα στο νερό. Σε ένα από αυτά, το σώμα μιας μέδουσας Diplulmaris antarctica πάλλεται και κυματίζει, ενώ μικρά παρασιτικά καρκινοειδή που ονομάζονται υπεριώδη αμφίποδα, συγκεντρώνονται γύρω της. Και στο εσωτερικό της μέδουσας, υπάρχει ένα πρόσφατο γεύμα: μια μέδουσα-χτένα του γένους Beroe.

Ο Τσιμόλι επιμελήθηκε το βίντεο κατά τη διάρκεια του λόκνταουν και το ανάρτησε στο YouTube και το Vimeo τον Μάρτιο του 2020. Ο Γκερλιέν Βερχάγκεν, μεταδιδακτορικός ερευνητής στην Ιαπωνική Υπηρεσία Επιστημών και Τεχνολογίας της Θάλασσας και της Γης (JAMSTEC) στην πόλη Καναγκάουα της Ιαπωνίας και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι το υλικό ήταν πολύτιμο για τους βιολόγους που μελετούν τις μέδουσες. Οι λεπτές δομές στα μαλακά σώματα των μεδουσών είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθούν όταν το ζώο απομακρύνεται από το νερό, οπότε οι συγγραφείς της μελέτης αναγνώρισαν τα είδη στο βίντεο, συγκρίνοντας τα με τις απεικονίσεις και τις περιγραφές των φυσιολατρών, πολλές από τις οποίες χρονολογούνται στις αρχές του 20ού αιώνα, δήλωσε.

«Η μελέτη μας αποτελεί την πρώτη έρευνα με βάση την οπτική του ζελατινώδους ζωοπλαγκτού στη Θάλασσα Ρος», ανέφεραν οι συγγραφείς της μελέτης. Πρόκειται επίσης για την πρώτη μελέτη που χρησιμοποιεί παρατηρήσεις ζωντανών μεδουσών στα ενδιαιτήματά τους στον Νότιο Ωκεανό για να περιγράψει τα είδη και να τεκμηριώσει ορισμένες από τις συμπεριφορές των μεδουσών και των μεδουσών-χτένες.

Οι επιστήμονες ανέφεραν παρατηρήσεις 12 ειδών αυτών των ζελατινοειδών ζώων – αλλά δεν ταίριαζαν όλα με τις περιγραφές στην επιστημονική βιβλιογραφία και πέντε από αυτά θα μπορούσαν να είναι μη περιγραφόμενα είδη. Οι εικόνες από το υλικό θα χρησιμοποιηθούν επίσης για την εκπαίδευση αλγορίθμων υπολογιστών για την αναγνώριση ειδών μεδουσών, κάτι που είναι εφικτό μόνο όταν οι βάσεις δεδομένων εκπαίδευσης περιέχουν φωτογραφίες ή βίντεο υψηλής ποιότητας από τα οποία ο υπολογιστής μπορεί να μάθει, σύμφωνα με τη μελέτη.

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στις 16 Αυγούστου στο επιστημονικό περιοδικό «Biodiversity Data Journal».