Έχουν περάσει 86 χρόνια από τη γέννηση του Ομάρ Σαρίφ και τρία από τον θάνατο του Αιγύπτιου ηθοποιού. Το πραγματικό όνομα του ηθοποιού που είναι σήμερα Google Doodle ήταν Μισέλ Χαλούμπ, έπαιξε σε δεκάδες ταινίες, αλλά ξεχώρισε από την ερμηνεία του στις ταινίες Λώρενς της Αραβίας και Δόκτωρ Ζιβάγκο.

Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1932 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μεγάλωσε σε ευκατάστατη οικογένεια, αφού ο πατέρας του, Ιωσήφ, ήταν ιδιοκτήτης επιχείρησης ξυλείας. Η μητέρα του Κλερ, ήταν γαλλίδα και «κοσμοπολίτισσα». Στην Αλεξάνδρεια που δέσποζε το ελληνικό στοιχείο, έμαθε και ελληνικά τα οποία εξασκούσε συχνά στις επισκέψεις στη χώρα μας. Μίλαγε ακόμη αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά. Τα μαθητικά του χρόνια, ο Μισέλ τα πέρασε εσωτερικός σε αυστηρό σχολείο, όπου τον έγραψε η μητέρα του, όχι τόσο για το σκληρό πρόγραμμα διαπαιδαγώγησης, όσο για την αυστηρή διατροφή.

Η Κλερ Χαλούμπ ήθελε ο γιος της, που ήταν ευτραφής, να χάσει κοιλίτσα του. Την περίοδο εκείνη, ο μικρός αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Αφορμή στάθηκε η εμπειρία του στη θεατρική ομάδα του σχολείου. Όταν όμως αποφοίτησε και έπρεπε να διαλέξει τι θα σπουδάσει, ο πατέρας του ήταν κατηγορηματικός. Θα σπούδαζε θετικές επιστήμες.

Ο Ομάρ σε νεαρή ηλικία Ο Μισέλ, για να πείσει τον πατέρα του να του επιτρέψει να σπουδάσει υποκριτική έφτασε στο σημείο να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας κόβοντας τις φλέβες του. Αλλά δεν άλλαξε την απόφαση του πατέρα του. Τελικά σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο κολέγιο Βικτώρια της Αλεξάνδρειας και στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και παράλληλα δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση. Το μικρόβιο της υποκριτικής όμως δεν έφευγε και ο επίμονος Μισέλ βρήκε άλλο τρόπο να πιέσει τον πατέρα του.

Πουλούσε τα προϊόντα της επιχείρησης σε μικρότερη τιμή για να τον αναγκάσει να τον διώξει. Στην αρχή ο πατέρας του δεν πτοήθηκε, αλλά αργότερα κουρασμένος από τα καμώματα του γιου του και τη θαυμαστή επιμονή του, έδωσε την άδειά του να κάνει ό,τι θέλει. Ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής του, αν και τότε δεν το γνώριζε.

Η καταξίωση και ο γάμος Το 1953, ηθοποιός πλέον, άλλαξε το όνομά του σε Ομάρ Σαρίφ και συμμετείχε στην πρώτη του ταινία. Ήταν αιγυπτιακή και είχε τίτλο «Σίρα Φι αλ Γουάντι». Στη συνέχεια χτίζει μια σημαντική καριέρα στον αιγυπτιακό κινηματογράφο. Το 1955 παντρεύτηκε τη συνάδελφό του Φατέν Χαμαμά, με την οποία είχαν συμπρωταγωνιστήσει σε πολλές παραγωγές. Για να γίνει ο γάμος, ο Ομάρ άλλαξε το θρήσκευμά του. Οι γονείς του και ο ίδιος ήταν καθολικοί, αλλά η αγαπημένη του ήταν μουσουλμάνα. Έτσι ο ηθοποιός προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ. Το ζευγάρι πρωταγωνίστησε μαζί σε πολλές ταινίες, ενώ το 1957 απέκτησαν ένα γιο τον Ταρέκ.

Ο περίφημος Δόκτωρ Ζιβάγκο

«Αυτός είναι ο Δόκτωρ Ζιβάγκο, ας κάνει τον γύρο του κόσμου». Με αυτήν τη φράση εμπιστεύθηκε τον Μάιο του 1956 ο Μπορίς Παστερνάκ το χειρόγραφό του σε έναν άνθρωπο που ήξερε ελάχιστα. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας Ιταλός δημοσιογράφος, ο Σέρτζο Ντ΄ Αντζελο, συνεργάτης του Ραδιοφώνου της Μόσχας και πρώην διευθυντής του βιβλιοπωλείου του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος στη Ρώμη. Ο Ντ΄ Αντζελο θα φύγει από τη Μόσχα για να συναντήσει στο Βερολίνο τον εκδότη και μέλος του ΙΚΚ Τζαντζάκομο Φελτρινέλι. Ο Φελτρινέλι θα επιστρέψει στο Μιλάνο και θα ζητήσει τη γνώμη του σλαβολόγου Πιέτρο Ζβετερεμίτς. «Η μη δημοσίευση ενός τέτοιου μυθιστορήματος αποτελεί έγκλημα κατά του πολιτισμού», ήταν η απάντηση.

Στις 23 Νοεμβρίου του 1957 ο «Δόκτωρ Ζιβάγκο», παρά τις πιέσεις που δέχεται ο Φελτρινέλι από τους συντρόφους του, εμφανίζεται στις προθήκες των ιταλικών βιβλιοπωλείων και από εκεί παίρνει τον δρόμο της παγκόσμιας εκδοτικής επιτυχίας- μόνο στην Ιταλία εκείνο τον χρόνο θα ακολουθήσουν 24 εκδόσεις. Όμως, η ιστορία του Ρώσου γιατρού που παρασύρεται από έναν έρω- τα και τη δίνη της Οκτωβριανής Επανάστασης, στα μάτια της σοβιετικής νομενκλατούρας, αλλά και των Ιταλών κομμουνιστών δεν είναι παρά μια απαράδεκτη επιχείρηση αντισοβιετικής προπαγάνδας.

Ο Φελτρινέλι διαγράφεται με συνοπτικές διαδικασίες από το κόμμα. Και ο Παστερνάκ, ο οποίος ήδη αντιμετώπιζε προβλήματα λογοκρισίας, θεωρείται προδότης. Εκδιώκεται από την Ένωση των Συγγραφέων, ενώ από τους λογοτέχνες του καθεστώτος εισπράττει απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς: «Είναι χειρότερος από γουρούνι», «Ένα λογοτεχνικό μηδενικό».

Το 1958 ο Παστερνάκ εξαναγκάζεται να αρνηθεί το βραβείο Νόμπελ. Και από τις αρχές του ΄59 αρχίζει να καταρρέει σωματικά και ψυχολογικά. Αποπειράται να αυτοκτονήσει και αρχίζει να μην εμπιστεύεται κανέναν, ούτε καν τη γυναίκα του Ζιναΐδα, που προσπαθεί να τον προστατεύσει μέσω της προσωπικής της γνωριμίας με τον Χρουστσόφ. Η ΚGΒ τον παρακολουθεί στενά, όπως και την ερωμένη του Όλγα Ιβίνσκαγια. Και οι δυο τους φοβούνται την εξορία. Τον Νοέμβριο του 1959 ο Παστερνάκ αρνείται την επίσκεψη του Φελτρινέλι: «Μη θυμώσετε, πρέπει να κάνετε θυσίες για μένα», σημειώνει σε επιστολή του, που δημοσίευσε για πρώτη φορά την Τετάρτη η «La Repubblica». Έξι μήνες αργότερα, στις 30 Μαΐου του 1960, αφήνει την τελευταία του πνοή. Η τελευταία του επιθυμία να μην αναλάβουν οι σοβιετικές αρχές την ταφή του δεν γίνεται σεβαστή. Ανάμεσα στο πλήθος που τον συνοδεύει στην κηδεία του βρίσκονται και πολλοί πράκτορες της ΚGΒ.

Ο ΣΕΡΤΖΙΟ Ντ΄ Αντζελο περιγράφει ο ίδιος το κρυφό ταξίδι του Ζιβάγκο από τη Μόσχα στο Βερολίνο και από εκεί στο Μιλάνο, στην «Υπόθεση Παστερνάκ». Το βιβλίο εκδόθηκε τον περασμένο χρόνο και κρύβει ένα εξίσου ενδιαφέρον παρασκήνιο, καθώς για τη ρωσική έκδοση ζητήθηκε από τον γιο του Παστερνάκ Εβγκένι να γράψει τον πρόλογο. Αντίθετα, εκείνος έγραψε ένα επίμετρο στο οποίο ισχυρίζεται ότι ο πατέρας του παρέδωσε το χειρόγραφό του στον Ντ΄ Αντζελο δημοσίως και παρουσία άλλων Ρώσων συγγραφέων, ενώ κατηγορεί τον Ιταλό δημοσιογράφο ότι κράτησε πολλά χρήματα από τα πνευματικά δικαιώματα του Παστερνάκ. Το βέβαιο είναι ότι ο Ντ΄ Αντζελο έστελνε τακτικά χρήματα στην Όλγα Ιβίνσκαγια. Όμως, μία από τις τελευταίες αποστολές έπεσε στα χέρια της ΚGΒ και η ερωμένη του Παστερνάκ κατέληξε μαζί με την κόρη της σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Πηγή: Η μηχανή του Χρόνου – Τα Νέα