Ο αυτονομιστής ηγέτης της Καταλονίας Κάρλες Πουτζντεμόν δήλωσε ότι οι κινήσεις της ισπανικής κυβέρνησης για την Καταλονία είναι οι «χειρότερες επιθέσεις» από τη δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο.

Ο λαός της Καταλονίας δεν μπορεί να αποδεχθεί τα μέτρα που αποφασίσθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση, πρόσθεσε. Ο Κάρλες Πουτζντεμόν ζήτησε από το κοινοβούλιο της Καταλονίας να συνεδριάσει για να συζητήσει τα μέτρα που αποφασίσθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση.

Ο ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι έκανε πράξη την απειλή του προς την Καταλονία, ενεργοποιώντας το άρθρο 155 του ισπανικού συντάγματος, που έχει ως αποτέλεσμα την άρση της αυτονομίας της περιφέρειας. Επειτα από την έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο Ραχόι ανακοίνωσε ότι θα διαλύσει το καταλανικό κοινοβούλιο και θα προκηρύξει εκλογές στην εν λόγω περιφέρεια εντός έξι μηνών. Ο Ραχόι είχε προειδοποιήσει ότι αυτό θα ήταν το επόμενο βήμα της ισπανικής κυβέρνησης, σε περίπτωση που η Καταλονία επέμενε στην απόσχιση.

Ο πρωθυπουργός είπε ότι η κυβέρνησή του έλαβε αυτή την άνευ προηγουμένου απόφαση για την αποκατάσταση της τάξης, για να διασφαλίσει την ουδετερότητα των περιφερειακών θεσμών και να εξασφαλίσει τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και την οικονομική δραστηριότητα, αλλά και για να προφυλάξει τα πολιτικά δικαιώματα όλων των πολιτών.
Αναμένεται έγκριση από την Άνω Βουλή της Ισπανίας–τη Γερουσία–όπου είναι προγραμματισμένη ψηφοφορία για τις 27 Οκτωβρίου.

Το άρθρο 155 του ισπανικού συντάγματος επιτρέπει στην κεντρική κυβέρνηση να αναλάβει απευθείας τη διοίκηση ισπανικών ημιαυτόνομων περιοχών σε περιπτώσεις κρίσεων. Μέχρι στιγμής δεν έχει ενεργοποιηθεί στη χώρα, από τότε που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία.
Όπως αναφέρει, αν μια περιφερειακή κυβέρνηση “ενεργεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να απειλείται σοβαρά το γενικό συμφέρον της Ισπανίας”, η Μαδρίτη “μπορεί να αναλάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να την υποχρεώσει να συμμορφωθεί δια της βίας”.

Το άρθρο υποδιαιρείται σε δύο παραγράφους και έχει ως εξής:
1. “Εάν μία αυτόνομη κοινότητα δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που της επιβάλλονται από το σύνταγμα ή άλλους νόμους ή πράττει με τρόπο ο οποίος ζημιώνει το γενικό συμφέρον της Ισπανίας, η κυβέρνηση, αφού υποβάλει επίσημη διαμαρτυρία στον Πρόεδρο της Αυτόνομης Κοινότητας και στο βαθμό που δεν θα ικανοποιηθεί από την απάντησή του, μπορεί, με την απόλυτη πλειοψηφία της Γερουσίας, να υιοθετήσει μέσα τα οποία η ίδια κρίνει απαραίτητα ώστε να επιβάλει την εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων και τον σεβασμό του προαναφερθέντος γενικού συμφέροντος”.

2. “Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο, η κυβέρνηση μπορεί να δίνει οδηγίες προς όλες τις αρχές των Αυτόνομων Κοινοτήτων.”
Η Ισπανία υποδιαιρείται σε 17 Αυτόνομες Κοινότητες (Περιφέρειες), οι οποίες διαθέτουν τοπικά κοινοβούλια και τοπικές κυβερνήσεις – διοικήσεις οι οποίες λογοδοτούν σε αυτά. Ορισμένες από αυτές, όπως η Γαλικία, η Χώρα των Βάσκων και η Καταλονία, απολαμβάνουν ευρύτερα επίπεδα αυτονομίας, λόγω εθνικών – πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων.
Μολονότι το μοντέλο διάρθρωσης του ισπανικού κράτους έχει έντονο το στοιχείο της αποκέντρωσης, η χώρα είναι ενιαίο και όχι ομοσπονδιακό κράτος και σε καμία εκ των επαρχιών δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα αυτοδιάθεσης – απόσχισης ή άσκησης εξωτερικής πολιτικής διάφορης από εκείνη της κεντρικής ισπανικής κυβέρνησης.

Η Καταλονία αυτή τη στιγμή απολαμβάνει μεγάλη αυτονομία περιλαμβανομένου του ελέγχου της αστυνομίας της, της παιδείας και της υγείας.